II CR 445/68

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Trybulski (sprawozdawca). Sędziowie: J. Przybylski, F. Wesely.SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Stanisławy W. przeciwko Skarbowi Państwa (Jednostka wojskowa w N. i Wojewódzki Zarząd Służby Zdrowia MSW w K.), na skutek wniosku pozwanego Skarbu Państwa (Wojewódzki Zarząd Służby Zdrowia MSW) o uzupełnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1968 r.,postanowił wniosek odrzucić.Uzasadnienie faktyczneW sprawie z powództwa Stanisławy W. przeciwko Skarbowi Państwa (Jednostka wojskowa w N. i Wojewódzki Zarząd Służby Zdrowia MSW w K.) o odszkodowanie Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 28.XI.1968 r. CR 445/68 uchylił zaskarżony przez powódkę wyrok Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dn. 12.IV.1968 r. w części oddalającej powództwo i sprawę w tym zakresie przekazał temu Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając mu zarazem rozstrzygnięcie wniosków stron o przyznanie kosztów postępowania rewizyjnego. W uzasadnieniu swego wyroku Sąd Najwyższy stwierdził m.in. że w toku ponownego rozpoznania sprawy Klinika MSW w K. nie będzie już podejmowała czynności procesowych za pozwany Skarb Państwa, gdyż - jak to Sąd Wojewódzki prawidłowo ustalił - dochodzone roszczenie nie wiąże się z jej działalnością (art. 67 § 2 k.p.c.). Sąd Wojewódzki powinien natomiast wyjaśnić, czy ewentualne zaniedbania, o których wyżej mowa, były związane z działalnością Jednostki wojskowej w N., czy też z działalnością innej państwowej jednostki organizacyjnej, którą wówczas należałoby wezwać do podjęcia dalszych czynności procesowych za Skarb Państwa wraz z tą Jednostką wojskową lub zamiast niej. Wyrok ten doręczono Zarządowi Służby Zdrowia oraz Ministerstwu Spraw Wewnętrznych, występujących przed Sądem Najwyższym jako organ jednostki nadrzędnej, w dniu 6.VI.1969 r.Pismem z dn. 6.VIII.1969 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w K. z dn. 9.VIII.1969 r. Zarząd Służby Zdrowia wystąpił z wnioskiem o sprostowanie sentencji wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1968 r. przez zamieszczenie w sentencji cyt. wyroku następującego postanowienia:"oddala rewizję powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 12 kwietnia 1968 r. w stosunku do pozwanego ad 2) Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Zarządu Służby Zdrowia MSW w K.",powołując się przy tym na wspomniany wyżej fragment uzasadnienia wyroku Sądu Najwyższego.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Przede wszystkim należy stwierdzić, że wniosek zmierza nie do sprostowania wyroku, lecz do jego uzupełnienia. Nie chodzi w nim bowiem o sprostowanie w wyroku niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek (art. 350 § 1 k.p.c.), lecz o uzupełnienie wyroku przez zamieszczenie w nim dodatkowego orzeczenia oddalającego rewizję powódki "w stosunku do pozwanego ad 2) Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Zarządu Służby Zdrowia MSW w K." (art. 351 § 1 k.p.c.). O charakterze prawnym wniosku decyduje jego treść i cel, do którego zmierza strona, a nie nazwa, jaką strona wnioskowi nadała. Rozpoznając więc ten wniosek jako wniosek o uzupełnienie wyroku, stwierdzić należy, że został on złożony po upływie dwutygodniowego terminu z art. 351 § 1 k.p.c. i dlatego podlega odrzuceniu.Niezależnie od tego stwierdzić należy, że wniosek o uzupełnienie wyroku w sposób wskazany w piśmie z dn. 6.VIII.1969 r. jest merytorycznie nieuzasadniony. Wbrew poglądowi wyrażonemu we wniosku, po stronie pozwanej nie występuje dwóch pozwanych, mianowicie pozwany ad 1) Skarb Państwa - Jednostka wojskowa w N. i pozwany ad 2) Skarb Państwa - Wojewódzki Zarząd Służby Zdrowia MSW w K. Pozwany jest jeden, a jest nim Skarb Państwa, gdyż tylko on jest osobą prawną (art. 33 § 1 pkt 1 k.c.) i tym samym ma zdolność sądową (art. 64 § 1 k.p.c.). Zarówno Jednostka wojskowa w N. jak i Wojewódzki Zarząd Służby Zdrowia MSW w K. są tylko państwowymi jednostkami organizacyjnymi, których organy podejmują czynności procesowe za tę samą stronę, tj. za Skarb Państwa (art. 67 § 2 k.p.c.). W związku z tym w sprawie, w której stroną jest Skarb Państwa, wyrok powinien w sposób jednoznaczny i stanowczy rozstrzygać sporny stosunek zachodzący między Skarbem Państwa - niezależnie od tego, czy rozstrzygnięcie to dotyczy wszystkich państwowych jednostek organizacyjnych, których organy podejmowały w sprawie czynności procesowe - a stroną przeciwną (art. 316 § 1 i 325 k.p.c.). Okoliczność, że działalność jednej z państwowych jednostek organizacyjnych, których organy podejmowały w sprawie czynności procesowe za Skarb Państwa, uzasadnia dochodzone roszczenie, a działalność drugiej z nich roszczenia nie uzasadnia, że uprawnia sądu do wydania dwoistego orzeczenia w stosunku do tej samej strony, tj. Skarbu Państwa, uwzględniającego powództwo (lub rewizję) w stosunku do Skarbu Państwa (ze wskazaniem pierwszej jednostki organizacyjnej) i oddalającego powództwo (lub rewizję) w stosunku do tegoż Skarbu Państwa (ze wskazaniem drugiej jednostki).