II CZ 37/69

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Klaudii Ł. przeciwko Marianowi Ł. o uznanie wyroku zagranicznego za wykonalny na skutek zażalenia Mariana Ł. na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 27 lipca 1968 r. - postanowił: oddalić zażalenie.Uzasadnienie faktyczneWyrokiem z 31.VIII.1956 r. Sąd Ludowy Kutskiego Rejonu, Stanisławowskiego Obwodu zasądził od Mariana Ł. na rzecz jego małoletniego syna, Walentego Ł. urodzonego 1.IV.1952 r. alimenty w wysokości 25% zarobków pozwanego, płatnych do rąk matki małoletniego Klaudii Ł.Postanowieniem z 27.VII.1968 r. Sąd Wojewódzki w Katowicach uznał za wykonalny na terenie PRL wyżej wymieniony prawomocny wyrok Sądu Ludowego Kutskiego Rejonu, Stanisławowskiego Obwodu ZSRR i nadał mu klauzulę wykonalności w części zasądzającej na rzecz dziecka alimenty w wysokości 25% zarobków ojca od 16.XII.1958 r. do pełnoletności dziecka, pobrał od Mariana Ł. na rzecz Skarbu Państwa (kasy Sądu Wojewódzkiego w Katowicach) 100 zł tytułem wpisu i przyznał wnioskodawczyni kwotę 150 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.Wymienione postanowienie zaskarżył Marian Ł. zażaleniem. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Orzeczenie, które Sąd Wojewódzki uznał za wykonalne na terenie PRL dotyczy zasądzonych alimentów w sprawie ze stosunków rodzinnych. Jest więc ono wykonalne na terenie PRL, mimo, że zostało wydane przed wejściem w życie umowy między PRL a ZSRR o pomocy prawnej i stosunkach prawnych w sprawach cywilnych, rodzinnych i karnych (Dz. U. z 1958 nr 32, poz. 147). Zasada powyższa wynika z treści art. 1150 § 1 i 3 k.p.c. Zasada wzajemności przewidziana w § 3 art. 1150 k.p.c. nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowana przez żalącego się.Nie może uzasadniać oddalenia wniosku o uznanie wymienionego wyżej orzeczenia za wykonalne podniesiony przez skarżącego zarzut przedawnienia roszczenia. Przedawnieniu nie ulega bowiem samo prawo do alimentów, a jedynie przedawniają się roszczenia o poszczególne raty, ale zarzut ten nie może być rozpatrywany w postępowaniu o uznaniu orzeczenia za wykonalne, w którym sąd bada jedynie, czy zachodzą przesłanki z art. 1150 k.p.c. i trafnie przyjął, że przesłanki do uznania orzeczenia za wykonalne zachodzą. Z zarzutem, że poszczególne raty o alimenty uległy przedawnieniu, może wystąpić żalący się w trybie powództwa z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.Z przytoczonych względów nie mogą również być uwzględnione zarzuty żalącego się odnośnie rozliczeń majątkowych między nim a Klaudią Ł.Skoro więc zarzuty zawarte w zażaleniu okazały się nieuzasadnione, Sąd Najwyższy orzekł na mocy art. 397, 387 k.p.c. jak wyżej.