II CR 224/69

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia F. Wesely (sprawozdawca). Sędziowie: Z. Trybulski, E. Mielcarek.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Krzysztofa B. przeciwko Fabryce Supertomasyny "B." w K. o odszkodowanie z tytułu szkody, na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 31 lipca 1968 r.,odrzucił rewizję.Uzasadnienie faktyczneW dniu 27 grudnia 1968 r. doręczony został powodowi odpis wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia 31 lipca 1968 r. Doręczenie nastąpiło, jak to wynika z dowodu doręczenia, w trybie art. 139 § 1 k.p.c. wobec nieznalezienia w miejscu jego zamieszkania nikogo, kto by pismo chciał przyjąć.W dniu 16 stycznia 1969 r. została nadana pocztą pod adresem Sądu Wojewódzkiego rewizja powoda.Sąd Wojewódzki rewizję tę początkowo odrzucił wobec wniesienia jej po upływie terminu, następnie jednak, po wniesieniu przez powoda zażalenia na to postanowienie, uchylił swe postanowienie na podstawie art. 395 § 2 k.p.c. przyjmując, iż rewizja wpłynęła w terminie, gdyż wyrok z uzasadnieniem doręczono powodowi nie 27.XII.1968 r., lecz 2.I.1969 r. W konsekwencji Sąd Wojewódzki przedstawił rewizję wraz z aktami Sądowi Najwyższemu.Kontrolując z urzędu, w ramach art. 375 k.p.c., terminowość wniesienia rewizji, Sąd Najwyższy zważył, że rewizja wpłynęła po upływie okresu dwutygodniowego od doręczenia wyroku. Datą doręczenia wyroku w wypadku doręczenia w trybie art. 139 k.p.c. jest data umieszczenia na drzwiach lub w skrzynce pocztowej zawiadomienia o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym lub lokalu prezydium właściwej Rady Narodowej. Jak zaś wynika z dowodu doręczenia oraz z koperty, datą tą w niniejszym wypadku jest 27.XII.1968 r. Wprawdzie na kopercie tej jest wzmianka o "awizowaniu powtórnym" w dniu 2.I.1969 r., jednakże fakt ten nie rodzi żadnych skutków procesowych i nie może powodować przesunięcia terminu do zaskarżenia wyroku. Organ doręczający bowiem nie ma obowiązku starać się kilkakrotnie o to, by zastać adresata, żeby do jego rąk osobiście móc doręczyć pismo (§ 11 rozp. Min. Spraw. z dnia 30 września 1933 r. o doręczeniu pism sądowych przez pocztę). Nie decyduje też o dacie doręczenia ani chwila jego rzeczywistego odebrania z poczty (§ 12 cyt. rozporządz.), ani to, czy pismo w ogóle zostało przez adresata podjęte. Ponowne doręczenie zarządza się tylko wówczas, gdy zwrotne poświadczenie odbioru nie nadejdzie do sądu w ciągu 4 dni (§ 16 cyt. rozp.). W niniejszej jednak sprawie zwrotne poświadczenie wpłynęło do Sądu w dniu 30 grudnia 1968 r. (data stempla Sądu Wojewódzkiego na dowodzie doręczenia).Z powyższych względów, ponieważ rewizja wpłynęła po upływie ustawowego terminu z art. 371 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy z mocy art. 375 k.p.c. orzekł jak w sentencji.