VI KZP 49/70

PostanowienieIzba Karna1970-10-15

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy umyślny udział w bójce, w której nastąpiła śmierć człowieka (art. 158 § 3 k.k.), jest przestępstwem umyślnym czy nieumyślnym w zastosowaniu art. 73 § 1 k.k.?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy odmówił odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne, uznając je za oczywiste. Charakter przestępstwa kwalifikowanego przez następstwa czynu decyduje się na podstawie charakteru przestępstwa podstawowego. Zgodnie z art. 8 k.k., przestępstwo kwalifikowane przez określone następstwa czynu jest uznawane za umyślne, jeżeli jest takie w zakresie typu podstawowego.

Stan faktyczny

Sąd Wojewódzki przedstawił Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne dotyczące charakteru przestępstwa z art. 158 § 3 k.k. (umyślny udział w bójce ze skutkiem śmiertelnym). Pytanie dotyczyło tego, czy jest to przestępstwo umyślne, czy nieumyślne w kontekście art. 73 § 1 k.k.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy postanowił odmówić odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu, po rozpoznaniu przedstawionego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki zagadnienia prawnego, a mianowicie:"Czy umyślny udział w bójce, w której nastąpiła śmierć człowieka - art. 158 § 3 k.k. jako całość - jest przestępstwem umyślnym, czy przestępstwem nieumyślnym w zastosowaniu do art. 73 § 1 k.k."postanowił odmówić odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczneOdpowiedź na przedstawione przez Sąd Wojewódzki pytanie wynika wprost z przepisu art. 8 k.k., który za umyślne uznaje również przestępstwa kwalifikowane przez określone następstwa czynu. Za takim rozumieniem treści cytowanego przepisu przemawia w sposób wyraźny uzasadnienie projektu kodeksu karnego podkreślające, iż "zgodnie z tym przepisem przestępstwo kwalifikowane przez następstwo pozostaje przestępstwem umyślnym, jeżeli jest ono takim w zakresie typu podstawowego" (wydanie z 1968 r., str. 97).W świetle powyższego za oczywiste przyjąć należy, że o charakterze przestępstwa kwalifikowanego przez następstwa czynu decyduje charakter przestępstwa podstawowego.Pytanie Sądu Wojewódzkiego nie dotyczy więc kwestii wymagającej zasadniczej wykładni ustawy i z tych względów należało pozostawić je bez odpowiedzi.

Powiązane orzeczenia

IV KK 171/16 2016-10-12Czy kwalifikacja prawna czynu przypisanego R. K. jako przestępstwa z art. 158 § 2 k.k. w zb. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. jest prawidłowa, czy też powinna być oparta na art. 156 § 1 pkt 2 k.k. w zb.…
IV K 363/64 1965-04-02Czy udział w bójce, w wyniku której nastąpiła śmierć człowieka, może być kwalifikowany jako przestępstwo z art. 240 § 2 k.k., nawet jeśli sprawca zadał obrażenia nie zagrażające życiu, ale przewidywał lub powinien był pr…
III K 178/59 1959-04-24Czy udział w bójce, w wyniku której nastąpiła śmierć pokrzywdzonego, uzasadnia odpowiedzialność karną na podstawie art. 240 § 2 k.k., nawet jeśli sprawca nie przyczynił się bezpośrednio do śmierci?
I KK 100/24 2024-05-16Czy odpowiedzialność za skutek w postaci śmierci w ramach art. 158 § 3 k.k. może być przypisana wszystkim uczestnikom bójki lub pobicia, nawet jeśli można ustalić sprawcę tego skutku?
IV KR 110/77 1977-10-06Czy w przypadku popełnienia przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. (nieumyślne spowodowanie śmierci) można zastosować art. 59 § 1 k.k. (działanie chuligańskie), jeśli sprawca działał z tzw. winą kombinowaną?

Powołane przepisy

art. 390 § 1 KPKart. 158 § 3 KKart. 73 § 1 KKart. 8 KK§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026.