III CZP 1/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Gross (sprawozdawca). Sędziowie: Z. Wasilkowska, R. Czarnecki.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Ireny W. działającej w imieniu małoletniego syna Marka W. przeciwko Kazimierzowi L. o ustalenie ojcostwa i alimenty, w związku z zagadnieniem prawnym przedstawionym Sądowi Najwyższemu w trybie art. 391 k.p.c. postanowieniem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 3 grudnia 1966 r.zwrócił akta Sądowi Wojewódzkiemu w Łodzi bez rozpoznania przedstawionego zagadnienia prawnego.Uzasadnienie faktyczneNa podstawie art. 391 § 1 k.p.c. sąd wojewódzki może przedstawić Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące wątpliwości, jeżeli wyłoni się ono przy rozpoznawaniu rewizji. Z mocy art. 397 § 2 k.p.c. może to nastąpić także w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia.Nie ma natomiast przepisu, który by przewidywał dopuszczalność takiego trybu w postępowaniu ze skargi o wznowienie, gdyż w postępowaniu tym stosuje się odpowiednie przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (art. 406 k.p.c.), a nie przed sądem rewizyjnym.Z tych przyczyn Sąd Najwyższy nie mógł rozpoznać przedstawionego przez Sąd Wojewódzki zagadnienia prawnego ze względu na brak podstawy prawnej do jego rozstrzygnięcia. Ponieważ jednak zagadnienie to zostało już rozstrzygnięte uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 1967 r., przeto treść tej uchwały może być przez Sąd Wojewódzki wzięta pod uwagę przy rozstrzyganiu wątpliwości, o której mowa w postanowieniu z dnia 5 stycznia 1966 r. wydanym w niniejszej sprawie.