VI KZP 24/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes F. Wróblewski.Sędziowie: K. Grzebuła, A. Kafarski, J. Matysiak, (sprawozdawca), A. Pyszkowski, K. Wagner (współsprawozdawca), J. Zembaty.Prokurator Generalnej Prokuratury: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniach niejawnych w dniach 14 i 28 kwietnia 1967 r. oraz w dniu 12 maja 1967 r. złożonego w trybie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54) wniosku Prokuratora Generalnego PRL z dnia 8 marca 1967 r. o wyjaśnienie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o przekazaniu niektórych drobnych przestępstw jako wykroczeń do orzecznictwa karno-administracyjnego (Dz. U. Nr 23, poz. 149) co do tego:"czy przepis art. 5 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o przekazaniu niektórych drobnych przestępstw jako wykroczeń do orzecznictwa karno-administracyjnego (Dz. U. Nr 23, poz. 149) obejmuje również nielegalny handel napojami alkoholowymi (art. 25 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu - Dz. U. Nr 69, poz. 434)?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora,uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneArt. 5 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149) wszedł w miejsce art. 2 § 2 i § 3 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. (Dz. U. Nr 39, poz. 171), jeżeli wartość nabytego lub sprzedanego towaru nie przekracza 300 zł. W powyższym zakresie przepis art. 2 ustawy z dnia 13 lipca 1957 r. został wyraźnie uchylony przez art. 31 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149). Uchylenie to nie zawiera żadnych ograniczeń dotyczących rodzaju towarów, w związku z czym o zastosowaniu jednego z dwóch omawianych przepisów decyduje jedynie kryterium wartości - oczywiście jeżeli nie wchodzą w rachubę wyjątki z art. 16 § 1 tejże ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Tak więc nabycie w przedsiębiorstwie handlu detalicznego napojów alkoholowych celem dalszej odprzedaży z zyskiem albo sprzedaż z zyskiem nabytych w ten sposób napojów alkoholowych, jeżeli wartość ich nie przekracza 300 zł, narusza art. 5 § 2 omawianej ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. Jeżeli zaś taka sprzedaż napojów alkoholowych wypełnia jednocześnie dyspozycję art. 25 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. o zwalczaniu alkoholizmu (Dz. U. Nr 69, poz. 434), to ma zastosowanie przepis art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym (tekst jednolity: Dz. U. z 1966 r. Nr 39, poz. 233). Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ten sam czyn zawiera znamiona wykroczenia podlegającego orzecznictwu kolegium, a zarazem wyczerpuje znamiona czynu poddanego orzecznictwu sądu - kolegium orzeka w granicach swej właściwości i niezależnie od postępowania sądowego. Omawiany przepis ustawy o orzecznictwie karno-administracyjnym został recypowany przez ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149) w jej art. 11, normującym ogólnie zasady postępowania i odpowiedzialności w sprawach o wykroczenia określone w art. 1-10 tej ustawy. Ponadto art. 25 tejże ustawy wymienia między innymi przepis art. 10 ust. 2 (jest to w wyżej przytoczonym tekście jednolitym, zmieniającym numerację artykułów, wymieniony poprzednio art. 14 ust. 2) jako mający zastosowanie także w wypadkach rozpoznawania przez sąd powiatowy spraw o wykroczenia z art. 1-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. (art. 22-24 tej ustawy).Skoro szczególny przepis art. 14 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 1951 r. o orzecznictwie karno-administracyjnym (Dz. U. z 1966 r. Nr 39, poz. 233) stosuje się do wymienionych ostatnio wykroczeń, to przy zbiegu jednoczynowym wykroczenia z art. 5 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149) i występku z art. 25 § 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r. (Dz. U. Nr 69, poz. 434) sprawca ponosi odpowiedzialność za wykroczenie niezależnie od odpowiedzialności za występek.