I CZ 105/67

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Masłowski. Sędziowie: F. Wesely (sprawozdawca), S. Rejman.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 1967 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Władysława K. przeciwko Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "C" w W. o usunięcie skutków zniesławienia, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego dla m. st. Warszawy z dnia 1 marca 1967 r.,zażalenie odrzucił.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki postanowieniem z dnia 1 marca 1967 r. odrzucił rewizję pozwanej od wyroku z dnia 11 listopada 1966 r. przyjmując, że wpłynęła ona po upływie terminu dwutygodniowego przewidzianego w art. 371 k.p.c.Następnie na skutek zażalenia pozwanej Sąd Wojewódzki, powołując się na przepis art. 359 k.p.c. i uważając, że brak było podstaw do odrzucenia rewizji, gdyż wyrok nie został doręczony prawidłowo pełnomocnikowi pozwanej uchylił swe postanowienie z dnia 1 marca 1967 r.To drugie postanowienie zaskarżył zażaleniem powód zarzucając, że brak było podstaw do uchylenia postanowienia z 1 marca 1967 r.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie - jak wynika z treści art. 324 § 1 k.p.c. - przysługuje tylko na postanowienie Sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie oraz na postanowienie (zarządzenia przewodniczącego) taksatywnie wymienione w tym przepisie.Ponieważ zaskarżone postanowienie ani nie kończy postępowania w sprawie, ani nie należy do rzędu taksatywnie wymienionych w art. 324 k.p.c., przeto odrębne zażalenie na nie nie przysługuje i dlatego, jako niedopuszczalne z mocy art. 372, 375 i 397 k.p.c., ulega ono odrzuceniu.Na marginesie wyjaśnić należy, że Sąd I instancji - jako podstawę rozstrzygnięcia - błędnie powołał przepis art. 359 k.p.c., który dotyczy wypadku uchylenia lub zmiany postanowień nie kończących postępowania w sprawie na skutek zmiany okoliczności. Właściwą podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był przepis art. 395 § 2 k.p.c.Dodać też trzeba, że kontrola instancyjna nad terminowością rewizji, mimo odrzucenia zażalenia, nie została wyeliminowana, gdyż przewiduje ją przepis art. 375 k.p.c., ale już po nadaniu biegu rewizji i po jej przedstawieniu sądowi II instancji.