II CZ 77/63

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Gross (sprawozdawca). Sędziowie: M. Grudziński, Z. Wasilkowska.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jana P. przeciwko Fabryce Nawozów Fosforowych "U" o 19.603 zł, na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 15 marca 1963 r.,zaskarżone postanowienie uchylił.Uzasadnienie faktycznePostanowienie Sądu Wojewódzkiego we Wrocławiu z dnia 15 marca 1963 r., którym cofnięto powodowi zwolnienie od kosztów sądowych przyznane mu postanowieniem tegoż Sądu z dnia 16 października 1959 r., zostało wydane już po prawomocnym zakończeniu sprawy wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 1960 r., oddalającym rewizję powoda.Postępowanie zaś o zwolnienie od kosztów sądowych ma w stosunku do sprawy, której zwolnienie takie ma dotyczyć, charakter akcesoryjny i nie może się toczyć niezależnie od samej sprawy. W szczególności nie można uznać za dopuszczalne orzeczenia o cofnięciu zwolnienia od kosztów sądowych po prawomocnym zakończeniu sprawy już choćby z tego powodu, że takie rozstrzygnięcie mogłoby w pewnych sytuacjach rzutować także na obowiązki strony przeciwnej, które w związku z prawomocnym zakończeniem sprawy nie mogą być zmieniane.Z tych względów należało zażalenie uznać za usprawiedliwione i z mocy art. 394 § 3 w związku z art. 386 k.p.c. orzec jak w sentencji.