II KO 67/58

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym, po rozpoznaniu zawartego w postanowieniu Sądu Wojewódzkiego w Opolu zagadnienia prawnego:"Czy w rozumieniu art. 10 ustawy z 20 lipca 1950 r. o zmianie przepisów postępowania karnego (Dz. U. Nr 38, poz. 348, z późn. zmianami) trybu uproszczonego nie stosuje się względem oskarżonych, pozostających w tymczasowym areszcie w danej sprawie, rozpoznawanej przez sąd orzekający, czy również nie można rozpoznać sprawy w postępowaniu uproszczonym wzglądem oskarżonego, pozostającego w areszcie tymczasowym lub odbywającego karę pozbawienia wolności - w innej sprawie" - uchwalił kwestię tę rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePostępowanie uproszczone w sprawach karnych polega na szeregu uproszczeniach w stosunku do postępowania zwyczajnego, z którymi łączy się także ograniczenie uprawnień, jakie także do oskarżonego.Do uprawnień tych należy doręczenie oskarżonemu aktu oskarżenia i prawo złożenia w terminie siedmiodniowym od doręczenia odpisu aktu oskarżenia wniosków dowodowych. Uprawnienia te nie służą oskarżonemu w postępowaniu uproszczonym, w postępowaniu tym nie jest też potrzebne wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów i o zamknięciu dochodzenia.Wspomniane ograniczenia - niezbyt dotkliwe dla oskarżonego odpowiadającego z wolnej stopy, mogą - być dokuczliwe dla oskarżonego, pozbawionego wolności, bo utrudniają mu zaznajomienie się ze sprawą i przygotowanie obrony. Nie ma przy tym znaczenia przyczyna, z powodu której oskarżony przebywa w więzieniu, a więc - czy jest nią tymczasowe aresztowanie w tej lub innej sprawie, czy też odbywanie kary wskutek prawomocnego wyroku.Aby ułatwić pozbawionemu wolności obronę, ustawodawca zastrzegł, że trybu uproszczonego nie stosuje się do podejrzanego, który pozostaje w tymczasowym areszcie (art. 10 ustawy z dnia 20 lipca 1950 r. w obecnym brzmieniu).Przepisu tego nie należy tłumaczyć ścieśniająco ze wzglądu na jego brzmienie i cel któremu ma służyć.