II KO 105/57

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Opolu kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy w wypadku realnego zbiegu przestępstw - pierwszego popełnionego przed dniem 15 kwietnia 1956 r. i drugiego po 28 kwietnia 1956 r. (tj. po dniu ogłoszenia ustawy o amnestii) wyłączone jest stosowanie na mocy art. 6 ust. 2 tejże ustawy o amnestii do czynu pierwszego, czy też dopuszczalne, jak to wynika z orzeczenia Sądu Najwyższego IV K Rn 936/56 ("Nowe Prawo" z. 7-8, 1957 r.) i czy Sąd Najwyższy wyrażoną w tym orzeczeniu wykładnię przepisu art. 6 ust. 2 ustawy o amnestii podtrzymuje nadal"?rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneWarunkiem wyłączenia sprawcy spod dobrodziejstwa amnestii na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 1956 r. jest popełnienie przez niego w ciągu 2-lat od wejścia w życie ustawy amnestyjnej nowego przestępstwa z tych samych pobudek lub należącego do tego samego rodzaju. Fakt "popełnienia przestępstwa" musi być stwierdzony prawomocnym orzeczeniem sądowym, jedynie bowiem wtedy można mówić o dopuszczeniu się przez sprawcę nowego przestępstwa, przy czym i w tym drugim przypadku ustalenie, że sprawca popełnił "nowe przestępstwo" należy wyłącznie do sądu orzekającego. Wówczas - jak wynika z treści przepisu art. 6 ust. 2 wym. wyż. ustawy - "amnestii nie stosuje się do poprzednio popełnionych przestępstw, a wydane już orzeczenie o zastosowaniu amnestii ulega uchyleniu".W wypadku realnego zbiegu przestępstw, skoro pierwsze z nich nie zostało ustalone wyrokiem prawomocnym, czyn popełniony po dniu 15 kwietnia 1956 r. nie jest "nowym przestępstwem" w stosunku do czynu, jakiego dopuścił się sprawca przed tą datą.Zaznaczyć należy, iż niezależnie od poglądu wyrażonego w sprawie IV K Rn 936/56, zagadnienie powyższe zostało wyjaśnione przez Sąd Najwyższy w sprawie III K O 100/57 w związku z pytaniem prawnym postawionym przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu.