III SA/Kr 49/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Wiesław Kisiel spr. Sędziowie WSA Halina Jakubiec NSA (del.) Krystyna Kutzner Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2004 r sprawy ze skargi Miasta i Gminy Dobczyce na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia 12 listopada 2001 r. Nr PR.II.0911/249/01 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Dobczycach z dnia 8 października 2001 r. Nr XXXI/223/2001 w sprawie zmiany wynagrodzenia Przewodniczącego Zarządu Miasta i Gminy Dobczyce skargę oddala Rada Miejska w Dobczycach zmieniła wynagrodzenie Przewodniczącego Zarządu Gminy i Miasta Dobczyce podejmując uchwałę z dnia 8 października 2001 r., nr XXXI/223/2001 w sprawie zmiany wynagrodzenia Przewodniczącego Zarządu Miasta i Gminy Dobczyce. Jako podstawę uchwały wskazano art.18 ust.2 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jedn.tekst Dz.U.r.2001, nr 142, poz.1591) oraz § 41 pkt 3 statutu Gminy i Miasta Dobczyce uchwalonego przez Radę Miejską w Dobczycach uchwałą z dnia 27 sierpnia 2001 r., nr XXX/213/2001. Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 12 listopada 2001 r., nr PR.II.0911/249/01 Wojewoda Małopolski stwierdził nieważność wymienionej uchwały Rady Miejskiej w Dobczycach z dnia 8 października 2001 r., nr XXXI/223/2001. Organ nadzoru uznał, że podejmując uchwałę Rada Miejska naruszyła przepisy kodeksu pracy. Powołując się na art.2 pkt 1 lit.c i art.31 ust.1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych organ nadzoru uznał, że do stosunku pracy z wyboru Przewodniczącego Zarządu Gminy i Miasta Dobczyce stosuje się przepisy kodeksu pracy w zakresie nie uregulowanym przez ustawę o pracownikach samorządowych. Jeżeli stanąć na stanowisku, że zmiana wynagrodzenia Przewodniczącego Zarządu jest dopuszczalna w toku jego kadencji, to zakwestionowana uchwała jest wadliwa z powodu niezachowania przez Radę Miejską wymogu Kodeksu pracy, zgodnie z którym zmiana taka wymaga zachowania okresu wypowiedzenia. Tymczasem w § 3 zakwestionowanej uchwały zapisano, że wchodzi ona w życie z dniem podjęcia. Równocześnie już w rozstrzygnięciu nadzorczym (a następnie w odpowiedzi na skargę Gminy) zaznaczono, że w ocenie Wojewody Małopolskiego zmiana wynagrodzenia w ogóle nie jest dopuszczalna. Dlatego nawet zachowanie okresu wypowiedzenia nie zmieniłoby negatywnej oceny uchwały. Powołano się w tym zakresie na tezę zawartą w wyroku NSA z dnia 24 września 1997 r., II SA 941/97 zgodnie z którą do stosunku pracy z wyboru przewodniczącego zarządu gminy nie mają zastosowania przepisy art.42 § 1-3 Kodeksu pracy regulujące wypowiedzenie warunków pracy i płacy. Gmina Dobczyce zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze. Zakwestionowana przez Wojewodę Małopolskiego uchwała mieściła się (zdaniem skarżącej Gminy) w ramach kompetencji przyznanych Radzie Miejskiej przez art.18 ust.2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten upoważnia Radę do ustalania wynagrodzenia przewodniczącego zarządu i takie właśnie ustalenie zawarte było w zakwestionowanej uchwale. Powołując się na wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2001 r., II SA/Ka 2967/00 Skarżąca Gmina twierdzi, iż dopuszczalna jest zmiana wynagrodzenia przewodniczącego zarządu gminy. Kierując się takimi przesłankami Rada Miejska w Dobczycach zakwestionowaną uchwałą obniżyła wynagrodzenie Przewodniczącego Zarządu. Wojewoda Małopolski podtrzymał swe stanowisko, zawarte w rozstrzygnięciu nadzorczym i wniósł o oddalenie skargi przez Sąd. W ocenie organu nadzoru wyrok NSA przytoczony w skardze nie ma zastosowania do oceny zakwestionowanej uchwały. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie postanowieniem z dnia 4 marca 2002 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: " Czy pominięcie w art. 91. ust.1 zd.2 ustawy o samorządzie gminnym słów ‘podjętej w sprawie z zakresu administracji publiczne’ jest zgodne z art.177 Konstytucji RP ?"Sąd uznał, że od odpowiedzi na to pytanie bezpośrednio zależy rozstrzygnięcie sprawy objętej skargą wniesioną do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Gminę Dobczyce. Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2003 r., P 9/02 Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 91. ust.1 zd.2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym nie jest niezgodny z art.177 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W tej sytuacji należało podjąć postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga Gminy Dobczyce nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości i przez stronę skarżącą nie jest kwestionowane, że w dniu podejmowania uchwały z dnia 8 października 2001 r. Przewodniczący Zarządu Gminy i Miasta Dobczyce pozostawał w stosunku pracy z wyboru, stosownie do art.2 pkt 1 lit.c ustawy o pracownikach samorządowych. Niesporne jest również ustalenie, że w sprawach wynagrodzenia Przewodniczącego Zarządu Miasta i Gminy powinna była być podjęta uchwała Rady Miejskiej. Obowiązek taki przewidywał art.4 pkt 1 ustawy z dnia 22 marca 1990 r. o pracownikach samorządowych (Dz.U.nr 21,poz.124 ze zm. – wg stanu z dnia podjęcia zaskarżonej uchwały). Rozbieżność dotyczy natomiast prawa Rady Miejskiej do zmiany wynagrodzenia Przewodniczącego Zarządu Gminy i Miasta Dobczyce w toku jego kadencji. Powołując się na wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2001 r., II SA/Ka 2967/00 Skarżąca Gmina twierdzi, iż dopuszczalna była zmiana wynagrodzenia Przewodniczącego Zarządu Miasta i Gminy. Kierując się takimi przesłankami Rada Miejska w Dobczycach zakwestionowaną uchwałą obniżyła wynagrodzenie Przewodniczącego Zarządu. Sąd podziela jednak zadnie Wojewody Małopolskiego, że ta interpretacja nie ma oparcia w prawie przedmiotowym i w sposób mało przekonujący odchodzi od utrwalonej linii orzecznictwa sądowego. W wyroku z dnia 30 sierpnia 1995 r., III AUr 271/95 Sąd Apelacyjny w Poznaniu trafnie zwrócił uwagę, że Stosunek pracy na podstawie wyboru zbliżony jest najbardziej do umowy zawartej na czas określony, gdyż z góry wiadomo, jak długo trwa mandat danego pracownika. [w:] Pr.Pracy 1996/5/40, LEX 23991. W następnej kolejności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Stosunek pracy z wyboru rozwiązuje się z wygaśnięciem mandatu (art. 73 § 2 Kodeksu pracy). Nie ma do niego zastosowania wypowiedzenie warunków pracy i płacy (art. 42 § 1-3 Kodeksu pracy). (wyrok NSA z dnia 24 września 1997 r., II SA 941/97 [w:] Pr.Pracy 1998/1/42). Identyczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy: Przepisy o wypowiedzeniu wynikających z umowy warunków płacy (art. 42 § 1 KP) nie mają zastosowania do stosunku pracy z wyboru (art. 73 KP) — wyrok SN z dnia 23 listopada 2001 r., I PKN 699/00 [w:] OSNP 2003/22/541, LEX 51764 Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. Skoro Przewodniczący Zarządu Gminy i Miasta Dobczyce został wybrany na okres kadencji, to jego stosunek pracy nie powinien podlegać regułom wykształconym na tle umów o pracę zawieranych na czas nieoznaczony, lecz – na czas z góry określony. Nic więc dziwnego, że Sąd Najwyższy uznaje za niedopuszczalne zmienianie wynagrodzenie przewodniczącego zarządu miasta w toku kadencji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.3 § 2 pkt 7 w zw. z art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270). Równocześnie Sąd stwierdza, że Miasto Dobczyce nie wykonało swego obowiązku przekazania Sądowi całości akt sprawy. W szczególności brakuje protokołu sesji, w czasie której podjęto uchwałę zakwestionowaną przez Wojewodę Małopolskiego. Dlatego Sąd nie mógł sprawdzić czy uchwała zapadła z poszanowaniem wymogów formalnych, ustalonych w art.14 i art.20 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym, jak również w § 2 regulaminu Rady Miejskiej w Dobczycach, stanowiącego załącznik nr 5 do uchwały Rady Miejskiej w Dobczycach z dnia 27 sierpnia 2001 roku nr XXX/213/2001 w sprawie uchwalenia Statutu Gminy i Miasta Dobczyce (Dz.Urz.Woj.Małopolskiego nr 127, poz.1908). Kierując się jednak zasadą szybkości rozstrzygania (art.7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) Sąd nie odraczał ogłoszenia wyroku w sprawie, gdyż niezależnie od wyniku kontroli w tym zakresie skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Małopolskiego należało oddalić.