I SA/Po 243/03

WyrokWSA w Poznaniu2005-03-10

Skład orzekający: Sylwia Zapalska, Jerzy Małecki, Maciej Jaśniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja organu podatkowego określająca zobowiązanie podatkowe spółki cywilnej może być skierowana do wspólnika tej spółki po jej likwidacji, jeśli nie została wydana na podstawie przepisów o odpowiedzialności podatkowej wspólników?
Ratio decidendi
Decyzja organu podatkowego określająca zobowiązanie podatkowe spółki cywilnej po jej likwidacji, skierowana do byłego wspólnika, jest wadliwa, jeśli nie została wydana na podstawie przepisów o odpowiedzialności podatkowej wspólników (art. 107, 108, 115 Ordynacji podatkowej). Spółka cywilna po likwidacji traci podmiotowość prawno-podatkową i zdolność procesową, a odpowiedzialność wspólników nie powstaje z mocy prawa, lecz wymaga odrębnej decyzji konstytutywnej.
Stan faktyczny
Spółka cywilna złożyła deklarację VAT-7 za grudzień 2001 r., która została skorygowana. Następnie spółka zaprzestała działalności i została zlikwidowana. Urząd Skarbowy wydał decyzję określającą zobowiązanie podatkowe spółki za grudzień 2001 r. oraz dodatkowe zobowiązanie podatkowe, skierowaną do byłego wspólnika. Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej zobowiązania podatkowego, uchylając ją w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania. Skarżący zarzucił błąd w interpretacji przepisów ustawy VAT. Sąd stwierdził nieważność obu decyzji.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. 2. Zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego. 3. Wstrzymał wykonanie zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Jerzy Małecki(spr) as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant sekr.sąd. Magdalena Rossa po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2005 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu J. W.-B. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przeniesienia odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe w w podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2001 roku spółki cywilnej [...] 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej [...] i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] o nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej [...] na rzecz skarżącego H. K. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. wstrzymuje wykonanie zaskarżonych decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/M.Jaśniewicz /-/S.Zapalska /-/J.Małecki Urząd Skarbowy [...] decyzją nr [...] z dnia [...] wydaną na podstawie art. 207 Ordynacji podatkowej oraz 10 ust.2, art 19 ust.3 pkt. 1, art. 21 ust. 2 i ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) określił H.K. w prawidłowej wysokości kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2001 r. w innej kwocie niż wynikającej z deklaracji VAT-7 za miesiąc grudzień 2001 r., skorygowanej w dniu 8 lutego 2002 r. Jednocześnie urząd skarbowy ustalił adresatowi decyzji dodatkowe zobowiązanie podatkowe za grudzień 2001 r. w kwocie [...]. W uzasadnieniu urząd skarbowy m.in. wyjaśnia, iż spółka cywilna [...] J. A., H. K. złożyła w dniu 25.01.2002 r. deklarację VAT-7 za miesiąc grudzień 2001 r., skorygowaną następnie w dniu 8.02.2002 r. Spółka cywilna [...] zaprzestała działalności z dniem 23 maja 2002 r. Urząd Skarbowy [...] (nie podając w swej decyzji ani podstawy prawnej, ani wymaganego prawem uzasadnienia prawnego decyzji) decyzją z dnia 18 września 2002 r. skierowaną do byłego wspólnika spółki cywilnej [...], określił zobowiązanie spółki za miesiąc grudzień 2001 r. w kwotach innych niż wynikających z deklaracji podatkowej oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tym podatku. Izba Skarbowa [...] decyzją nr [...] z dnia [...]. powołując się na art. 207 i 233 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 10 ust.2, art. 19 ust.3 pkt 1, art. 21 ust. 2, 4 i 5 ustawy VAT oraz obwieszczenie Prezesa Trybunału Konstytucyjnego z dnia 9.11.1998 r. o utracie mocy obowiązującej art. 27 ust.5, 6 i 8 ustawy VAT - uchyliła decyzję organu I instancji w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za grudzień 2001 r. w kwocie [...], w pozostałej części decyzję utrzymując w mocy. Również decyzja organu odwoławczego nie zawiera ani wskazania podstawy prawnej skierowania decyzji do H. K., ani uzasadnienia prawnego i faktycznego w tej materii. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego - pełnomocnik H. K. wniósł o uchylenie decyzji obu powyższych instancji, zarzucając im błędną interpretację art. 21 ustawy o podatku od towarów i usług. Izba Skarbowa [...] w odpowiedzi na skargę wniosła ojej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje stanowisko dotyczące zastosowania art. 21 ust. l, ust.2, ust.4 i ust.5 ustawy z dnia 8.01.1993 r. w podatku od towarów i usług - wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy, zważył co następuje. Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z treścią przepisu art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym ma zastosowanie zasada oficjalności. Zgodnie z tą zasadą, sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, nawet tych które w tej skardze nie zostały przez stronę podniesione, a związanych z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej strony skarżącej. W niniejszej sprawie nie powinno budzić żadnych wątpliwości , iż zgodnie z postanowieniami przepisu art. 5 ust.1 pkt l ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 11 poz. 50 ze zm.) - podatnikiem podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2001 r. była w niniejszej sprawie spółka cywilna [...] i tylko na tej spółce jako podatniku ciążył z mocy powyżej cytowanej ustawy obowiązek podatkowy oraz do niej winna być skierowana decyzja określająca lub ustalająca zakres obowiązku podatkowego związany z zakwestionowaniem przez organy podatkowe złożonej przez tą spółkę deklaracji podatkowej VAT-7 oraz korekty do niej. Ponieważ w niniejszej sprawie bezspornym jest, iż spółka cywilna [...] została zlikwidowana z dniem 23 maja 2002 r., oznacza to, iż w dniu 18 września 2002 r., tj. w dacie wydawania decyzji o obowiązku podatkowym spółki cywilnej [...] przez Urząd Skarbowy [...] podatnik ten już nie istniał. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie już wyjaśniano organom podatkowym (por. np, wyroki NSA: z dnia 18.06.2001, sygn. akt I SA/Lu 672/00, POP 2003/4/99; z dnia 7.04.2001r., sygn. akt I SA/Wr 477/99, POP 2002/4/104; z dnia 5.09.2002 r., sygn. akt I SA/Po 3214/00, POP 2003/3/65; z dnia 18.02.2003 r. sygn. akt SA/Bd 193/03, POP 2003/4/94), iż rozwiązanie (likwidacja)spółki cywilnej powoduje, że traci ona podmiotowość prawno-podatkową na gruncie ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym, co powoduje, że z tym samym momentem traci ona również zdolność procesową do bycia stroną w postępowaniu podatkowym prowadzonym na podstawie ustawy Ordynacja podatkowa. Określenie (ustalenie) zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług ciążącego na rozwiązanej (zlikwidowanej) spółce cywilnej na imię osób trzecich jakimi są wspólnicy – nie następuje z mocy prawa, lecz tylko i wyłącznie na podstawie konstytutywnej decyzji organu podatkowego, wydanej na podstawie i w oparciu o przepisy art. 107, 108 i 115 ustawy Ordynacja podatkowa, której adresatami są wszyscy wspólnicy rozwiązanej spółki cywilnej i w której określony jest zakres odpowiedzialności podatkowej tych osób za zobowiązania podatkowe zlikwidowanej spółki cywilnej Z uwagi na to, iż decyzje podatkowe obu instancji nie zawierają obligatoryjnych i konstytutywnych rozstrzygnięć o pociągnięciu do odpowiedzialności podatkowej wspólników spółki cywilnej [...] i zakresie tej odpowiedzialności - na podstawie 145 § 1 pkt 2, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/M. Jaśniewicz /-/S. Zapalska /-/J. Małecki

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło