III SA/Lu 172/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Stażysta Marzena Gawron, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 29 czerwca 2006r. sprawy ze skargi J. H. na zarządzenie Burmistrza Miasta z dnia [...] nr [...] w przedmiocie regulaminu organizacyjnego 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokatowi T. R. kwotę [...] złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, którą wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zaskarżonym zarządzeniem nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego Burmistrz na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) nadał Regulamin Organizacyjny określający organizację i zasady funkcjonowania Urzędu Miejskiego, stanowiący wraz z graficznym schematem organizacyjnym załącznik do przedmiotowego zarządzenia. Wykonanie zarządzenia powierzono Kierownikom Wydziałów Urzędu Miejskiego. Zarządzenie weszło w życie z dniem podpisania. Regulamin organizacyjny Urzędu Miejskiego został zmieniony zarządzeniem nr [...] Burmistrza z dnia [...] w sprawie zmiany regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego, którym w schemacie organizacyjnym Urzędu Miejskiego zlikwidowano jeden etat – sprawy gospodarcze, zadania pełnione w ramach owego etatu przydzielając do zadań pełnionych przez inne komórki. Wykonanie zarządzenia powierzono Kierownikom Wydziałów Urzędu Miejskiego. Zarządzenie weszło w życie z dniem podpisania. Na zarządzenie Burmistrza nr [...] z dnia [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł J. H. podnosząc, że zarządzenie to naruszyło jego interes prawny. Został zwolniony z pracy na podstawie zarządzenia z dnia [...] 2003 r. (data wpisana omyłkowo, prawidłowo: z dnia [...] 2003 r.), które zmieniło zarządzenie z dnia [...] 2003 r. Zaskarżone zarządzenie naruszyło: 1) § 15 pkt 3-5, § 38 ust. 1, § 45 ust. 1, § 118, § 131, § 137 w związku z § 142 ust. 2 i § 143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. nr 100, poz. 908), 2) art. 42 ustawy o samorządzie gminnym, 3) § 43 ust. 2, § 63 ust. 1 i 2, § 68 Statutu gminy miejskiej, będącego załącznikiem do uchwały nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] 1999 r., 4) część X Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miejskiego przyjętego jako załącznik nr 1 do uchwały nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] 2000 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Organizacyjnego. Regulamin organizacyjny uchwalony uchwałą nr [...] z dnia [...] obowiązuje do chwili obecnej, ponieważ Rada Miejska nie dokonała jego zmiany ani uchylenia. Od dnia [...] 2003 r. w Urzędzie Miejskim obowiązywały dwa akty w jednej sprawie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, stwierdzając, że wskazane w skardze zarzuty są nieuzasadnione. Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu nadanym w art. 43 pkt 31 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz. U. nr 113, poz. 984) organem upoważnionym do nadania regulaminu organizacyjnego urzędu gminy jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Należy także podnieść, że regulaminy organizacyjne urzędów gmin, nadawane przez wójta zarządzeniem, w obecnym stanie prawnym nie są aktami prawa miejscowego, dlatego nie ma tu zastosowania art. 43 ustawy o samorządzie gminnym, stanowiący o obowiązku publikacji w dzienniku urzędowym województwa aktów prawa miejscowego. Ustalone rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. "Zasady techniki prawodawczej" w myśl art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 1999 r. nr 82, poz. 929 ze zm.) określają w szczególności elementy metodyki przygotowania i sposób redagowania projektów ustaw i rozporządzeń oraz innych normatywnych aktów prawnych, a także warunki, jakim powinny odpowiadać uzasadnienia projektów normatywnych aktów prawnych, jak również reguły przeprowadzania zmian w systemie prawa. "Zasady techniki prawodawczej" mają charakter instrukcyjny, nie są przepisami bezwzględnie obowiązującymi, stosuje się je odpowiednio do projektów uchwał i zarządzeń, wydawanych na podstawie ustawy. Zredagowanie zaskarżonego Zarządzenia Burmistrza (§ 4) w sposób inny aniżeli zaproponowany w § 45 czy też § 38 ust. 1 pkt 1 "Zasad" nie może stanowić podstawy unieważnienia tego aktu. Według metody przyjętej w technice legislacyjnej, jeżeli zmienia się treść przepisu upoważniającego do wydania aktu wykonawczego w ten sposób, że zmienia się rodzaj aktu wykonawczego, przyjmuje się, że taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej treść przepisu upoważniającego (art. 32 ust. 2 "Zasad"). W świetle powyższego z dniem [...] 2002 r. utraciła moc obowiązującą Uchwała nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] 2000 r. w sprawie uchwalenia regulaminu organizacyjnego, jak też § 43 ust. 2 Statutu Gminy Miejskiej z dnia [...] 1999 r. jako sprzeczny z art. 32 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga J. H. nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Zarządzenie Burmistrza nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego wydano w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa. Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje między innymi badanie zgodności z prawem indywidualnych decyzji administracyjnych, ale również aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz aktów organów jednostek samorządu terytorialnego (art. 3 § 2 pkt 5-6 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 147 § 1 stanowi, że sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Powołana ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wprowadza innych kryteriów do kontroli aktów organów jednostek samorządu terytorialnego. Również ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) nie wprowadza innych kryteriów obok kryterium zgodności z prawem aktów organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd administracyjny kontroluje zatem akty organów jednostek samorządu terytorialnego wyłącznie w oparciu o kryterium zgodności z przepisami prawa. Art. 147 § 1 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa rodzaju naruszeń prawa, które są podstawą do stwierdzenia nieważności aktu przez sąd administracyjny. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że akt organu jednostki samorządu terytorialnego jest niezgodny z prawem, jeżeli został wydany przez organ niewłaściwy, brak jest podstawy prawnej do podjęcia aktu określonej treści, niewłaściwie zastosowano przepis prawny będący podstawą podjęcia aktu lub naruszono procedurę podjęcia aktu. W tym miejscu podnieść należy, że sąd przyjął, iż skarżący J. H. ma interes prawny w zaskarżeniu zarządzenia określającego regulamin organizacyjny urzędu gminy, z uwagi na wynikające dla niego z owej uchwały skutki prawne (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2003 r., sygn. akt II SA 2637/02, LEX nr 80 699). Nie ulega wątpliwości, że wprowadzenie zmiany do regulaminu organizacyjnego urzędu gminy zarządzeniem z dnia [...] 2003 r. spowodowało likwidację stanowiska pracy skarżącego (stanowiska do spraw gospodarczych). Roszczeń wynikających ze stosunku pracy skarżący, któremu na tej podstawie wypowiedziano umowę o pracę, może dochodzić przed sądem pracy, jednakże sąd pracy nie jest upoważniony do oceny zasadności czy racjonalności wprowadzonych u pracodawcy zmian organizacyjnych, nie ocenia również, czy regulamin organizacyjny urzędu gminy określony zarządzeniem burmistrza wydano z naruszeniem prawa. Zatem sąd pracy nie bada legalności wydania regulaminu organizacyjnego, lecz prawidłowość rozwiązania umowy o pracę w zakresie zasadności wypowiedzenia oraz zgodności wypowiedzenia z przepisami o wypowiadaniu umów o pracę. Kompetencje oceny regulaminu organizacyjnego urzędu gminy pod względem zgodności z prawem realizowane są w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Należy również podkreślić, że skarżone zarządzenie wydał wybrany w 2002 r. w wyborach bezpośrednich urzędujący na dzień wydania zarządzenia burmistrz, który nie został odwołany ani w drodze referendum, ani w trybie art. 96 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Także rada gminy nie stwierdziła w drodze uchwały wygaśnięcia mandatu burmistrza z przyczyn określonych w art. 26 ust. 1 pkt 1-7 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta (Dz. U. z 2002 r. nr 113, poz. 984 z późn. zm.). Oznacza to, że zarządzenie Burmistrza nr [...] w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego oraz zmiana tego zarządzenia dokonana zarządzeniem nr [...] Burmistrza wydane zostały przez osobę do tego uprawnioną. W przedmiotowej sprawie poddane ocenie sądu zostało wydanie zarządzenia określającego regulamin organizacyjny urzędu gminy – pod względem zgodności z będącym podstawą jego wydania art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz innymi przepisami obowiązującego prawa. Na skutek powyższej oceny stwierdzić należy, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało w zgodzie z przepisami cyt. ustawy o samorządzie gminnym, a w szczególności w zgodzie z będącym podstawą jego wydania art. 33 ust. 2. Przepisy ustawy o samorządzie gminnym dotyczące wydawania i trybu ogłaszania aktów prawa miejscowego nie dotyczą regulaminu organizacyjnego urzędu gminy, natomiast przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2002 r. nr 100, poz. 908) mają zastosowanie do aktu jednostki prawa miejscowego będącego aktem normatywnym o charakterze wewnętrznym jedynie instrukcyjne i naruszenie ich nie może stanowić podstawy stwierdzenia nieważności danego aktu. Skarżący J. H. wniósł skargę na zarządzenie Burmistrza nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego, zmienione zarządzeniem nr [...] Burmistrza z dnia [...] 2003 r. w sprawie zmiany regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego – zarzucając naruszenie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2002 r. nr 100, poz. 908) regulujących stanowienie aktów prawa miejscowego, art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) dotyczącego zasad i trybu ogłaszania aktów prawa miejscowego, postanowień Statutu Gminy Miejskiej będącego załącznikiem do uchwały nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] 1999 r. odnoszących się do trybu uchwalania Regulaminu Organizacyjnego, ogłaszania i wchodzenia w życie przepisów gminnych oraz trybu uchwalania statutu i jego zmian, a także postanowienia części X Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miejskiego będącego załącznikiem nr 1 do Uchwały nr [...] z dnia 30 maja 2000 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu Organizacyjnego, dotyczącego trybu wprowadzania zmian regulaminu. Zaskarżone zarządzenie Burmistrza nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego wydane zostało na podstawie art. 33 ust. 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem organizację i zasady funkcjonowania urzędu gminy określa regulamin organizacyjny, nadany przez wójta w drodze zarządzenia. Cyt. przepis art. 33 ust. 2 obecne brzmienie otrzymał z dniem 27 października 2002 r. (art. 43 pkt 31 lit. a-e, art. 102 ustawy z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta, Dz. U. nr 113, poz. 984). Wcześniej brzmiał on następująco: "Organizację i zasady funkcjonowania urzędu określa regulamin organizacyjny, uchwalony na wniosek zarządu przez radę gminy." Zaskarżone zarządzenie nr [...] z dnia [...] w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego Burmistrz wydał na podstawie art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w obecnym brzmieniu. Mając na uwadze zarzut skarżącego naruszenia przez organ art. 42 cyt. ustawy o samorządzie gminnym, stwierdzić należy, że regulaminy organizacyjne gminnych urzędów nadawane przez wójta zarządzeniem nie stanowią aktów prawa miejscowego (P. Chmielnicki [w:] K. Bandarzewski, P. Chmielnicki, P. Dobosz, W. Kisiel, P. Kryczko, M. Mączyński, S. Płażek, Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004, s. 255; wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 2003 r., II SA/Łd 324/03, Wspólnota 2003, nr 14, s. 57). Warto podkreślić, że regulamin organizacyjny urzędu uchwalany przez radę gminy na wniosek zarządu, jak to się odbywało na podstawie art. 33 ust. 2 cyt. ustawy o samorządzie gminnym w brzmieniu obowiązującym przed 27 października 2002 r., był aktem prawa miejscowego. Natomiast z uwagi na obecne upoważnienie wójta do nadawania urzędowi gminy regulaminu organizacyjnego, regulamin organizacyjny urzędu gminy nie jest uważany za akt prawa miejscowego (A. Szewc [w:] A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki, Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2. wydanie, s. 337-338). Fakt, że regulaminy organizacyjne gminnych urzędów nadawane przez wójta nie są aktami prawa miejscowego, oznacza, że do regulaminów owych nie stosuje się przepisów cyt. ustawy o samorządzie gminnym dotyczących aktów prawa miejscowego oraz że nie istnieje obowiązek ich publikacji w dzienniku urzędowym. Zatem podniesiony przez skarżącego zarzut uchybienia przez Burmistrza przepisom dotyczącym publikowania aktów prawa miejscowego i zarzut naruszenia art. 42 cyt. ustawy o samorządzie gminnym – uznać należy w przypadku zarządzenia burmistrza o nadaniu regulaminu organizacyjnego urzędu gminy za niezasadny. W tym miejscu odnieść się należy do argumentacji skarżącego i Burmistrza dotyczącej stosowania rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 20002 r. nr 100, poz. 908). Regulacje zawarte w owym rozporządzeniu stosują jednostki samorządu terytorialnego w procesie stanowienia aktów prawa miejscowego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z 14 listopada 2003 r., II SA/Wr 1389/03, Orzecznictwo w Sprawach Samorządowych 2004, nr 1, poz. 14, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 października 2004 r., IV SA/Wr 505/04, Orzecznictwo w Sprawach Samorządowych 2005, nr 1, poz. 12 [za:] Glosa T. Bąkowskiego i G. Wierczyńskiego do ww. wyroków, Samorząd Terytorialny 11/2005, s. 57-64). Jak podano powyżej regulaminy organizacyjne urzędów gmin nie są aktami prawa miejscowego, dlatego podane przez skarżącego przepisy "Zasad techniki prawodawczej" - § 142 ust. 2 i § 143 - nie mają zastosowania do regulaminów organizacyjnych. W świetle przepisów "Zasad techniki prawodawczej" regulaminy organizacyjne urzędów gmin są kwalifikowane do aktów normatywnych o charakterze wewnętrznym (uchwał i zarządzeń) – dział VI "Zasad..." i powinny być wydawane w zgodzie z powołanym działem VI. W myśl § 141 "Zasad..." do projektów uchwał i zarządzeń stosuje się odpowiednio zasady wyrażone w dziale V, z wyjątkiem § 132, w dziale II oraz w dziale I rozdziały 2-7, o ile zasady zawarte w niniejszym dziale nie stanowią inaczej. Zatem wydawanie zarządzeń określających regulaminy organizacyjne urzędów gminy podlega wskazanym przepisom "Zasad...". Z uwagi jednakże na brak w obowiązującym porządku prawnym wyraźnie sformułowanych sankcji za naruszenie uregulowań zawartych w "Zasadach techniki prawodawczej", funkcję "Zasad..." należy określić jako "dydaktyczną". Oznacza to, że do wyeliminowania aktu wydanego z naruszeniem "Zasad techniki prawodawczej" z obrotu prawnego mogłoby dojść, jeśli naruszenie "Zasad techniki prawodawczej" jest na tyle poważne, że powoduje jednoczesne naruszenie przepisów Konstytucji i ustaw, w tym ustaw samorządowych (por. Glosa T. Bąkowskiego i G. Wierczyńskiego..., s. 61-63). Zatem jakkolwiek przy wydawaniu przedmiotowego zarządzenia nie uczyniono zadość wszystkim stosowanym do aktów normatywnych o charakterze wewnętrznym przepisom "Zasad techniki prawodawczej", stwierdzić należy – traktując przepisy "Zasad techniki prawodawczej" instrukcyjnie – że uchybienia te nie naruszają przepisów obowiązującego prawa i nie mogą być podstawą stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu. Powołać tu należy § 32 ust. 1 i 2 "Zasad techniki prawodawczej", w myśl których jeżeli uchyla się ustawę, na podstawie której wydano akt wykonawczy, albo uchyla się przepis ustawy upoważniający do wydania aktu wykonawczego, przyjmuje się, że taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą odpowiednio z dniem wejścia w życie ustawy uchylającej albo z dniem wejścia w życie przepisu uchylającego upoważnienie do wydania tego aktu, przy czym jeżeli zmienia się treść przepisu upoważniającego do wydania aktu wykonawczego w ten sposób, że zmienia się rodzaj aktu wykonawczego albo zakres spraw przekazanych do uregulowania aktem wykonawczym lub wytyczne dotyczące treści tego aktu, przyjmuje się, że taki akt wykonawczy traci moc obowiązującą z dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej treść przepisu upoważniającego. Z przepisu owego wynika, że dotychczasowy akt wykonawczy zachowuje moc obowiązującą do wejścia w życie przepisu zmieniającego treść przepisu upoważniającego. Nie ma więc możliwości, by dotychczasowy akt wykonawczy obowiązywał dalej, gdy zmieniono przepis upoważniający do jego wydania w ten sposób, że zmienia się rodzaj aktu wykonawczego. Z powyższego należy wywieść, że wejście w życie obecnego brzmienia art. 33 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym spowodowało utratę mocy obowiązującej Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Miejskiego uchwalonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z dnia [...] 2000 r. z dniem wejścia w życie art. 33 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w obecnym brzmieniu, tj. z dniem 27 października 2002 r. Oznacza to, że za bezzasadny uznać trzeba zarzut J. H., jakoby w dniu [...] 2003 r., tj. w dniu wydania zaskarżonego zarządzenia – obowiązywały dwa regulaminy organizacyjne urzędu gminy. Dotychczasowy regulamin organizacyjny (z dnia [...] 2000 r.) utracił moc obowiązującą z dniem [...] 2002 r. Na marginesie podnieść również trzeba, że złożone na rozprawie w dniu [...] czerwca 2006 r. kopie dokumentów potwierdzone bądź nie za zgodność z oryginałem przez J. H., które na skutek doręczenia ich sądowi zostały włączone do akt sądowych sprawy – nie mogły zostać dopuszczone jako dowód uzupełniający z dokumentów w trybie art. 106 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na brak przedłożenia dokumentów urzędowych w postaci oryginałów lub odpisów, tj. m.in. uwierzytelnionych fotokopii (art. 47 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W świetle powołanego art. 47 § 1 i § 2 pisma i załączniki do pisma powinny być składane w sądzie w oryginale lub jako odpisy, którymi mogą być także uwierzytelnione fotokopie. Tylko dowody z dokumentów urzędowych sporządzone w podanej formie mogą być przedmiotem ewentualnego rozpatrzenia przez sąd administracyjny (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 255). Uwierzytelnić dokument może jedynie podmiot, który jest autorem dokumentu; organem uprawnionym do poświadczania dokumentów jest notariusz. Nie ma takiego uprawnienia pełnomocnik procesowy strony, ani tym bardziej strona, jeżeli nie sporządzała oryginału pisma. Z omówionych powyżej względów działając na podstawie art. 151 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł o oddaleniu skargi J. H. na zarządzenie Burmistrza nr [...] z dnia [...] 2003 r. w sprawie określenia regulaminu organizacyjnego Urzędu Miejskiego. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z przepisem art. 250 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z § 2 pkt 1-3 i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niezapłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. nr 163, poz. 1348 ze zm.).