VI SA/Wa 36/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Sędziowie Asesor WSA Małgorzata Grzelak Asesor WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...], Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (dalej także: Prezes URTiP), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki P. sp. z .o.o. z siedzibą w W. (dalej także: P. sp. z o.o.) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa URTiP decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. - utrzymał w mocy w/w decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r. Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia 13 maja 2005 r. skarżąca spółka P. sp. z o.o. złożyła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości dla [...] dupleksowych kanałów, o szerokości [...] kHz każdy, z odstępem dupleksowym [...] MHz, o numerach od [...] do [...] w zakresach częstotliwości [...]–[...] MHz oraz [...]-[...] MHz, na obszarze całego kraju, w służbie radiotelekomunikacyjnej ruchomej lądowej, z przeznaczeniem na wykorzystanie w systemie komórkowym GSM [...], na okres 10 lat. Pismem z dnia 20 lipca 2005 r. Prezes URTiP poinformował stronę skarżącą, iż z podobnymi wnioskami o dokonanie rezerwacji częstotliwości w zakresach częstotliwości [...]–[...] MHz oraz [...]-[...] MHz wystąpiły również spółki: T. S.A. z siedzibą we W., E. sp. z o.o. z siedzibą w W., T. sp. z o.o. z siedzibą w W., N. sp. z o.o. z siedzibą w W., P. sp. z o.o. z siedzibą w W., a także P. S.A. z siedzibą w W.. Jednocześnie Prezes URTiP pouczył stronę o przysługujących prawach, w tym prawie do przeglądania akt sprawy oraz do składania wniosków i oświadczeń. Skarżąca spółka nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień do przeglądania akt. W wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku Prezes URTiP – działając na podstawie art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 114 ust. 2 pkt 1 i art. 116 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) - decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. odmówił skarżącej spółce P. sp. z o.o. dokonania rezerwacji częstotliwości bez przetargu dla [...] dupleksowych kanałów, o szerokości [...] kHz każdy, z odstępem dupleksowym [...] MHz, o numerach od [...] do [...] w zakresach częstotliwości [...]–[...] MHz oraz [...]-[...] MHz, na obszarze całego kraju, w służbie radiotelekomunikacyjnej ruchomej lądowej, z przeznaczeniem na wykorzystanie w systemie komórkowym GSM [...], na okres 10 lat. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, iż w związku z tym, że do Prezesa URTiP z wnioskami o dokonanie rezerwacji częstotliwości w zakresach częstotliwości [...]–[...] MHz oraz [...]-[...] MHz wystąpiły spółki: T. S.A. z siedzibą we W., E. sp. z o.o. z siedzibą w W., T. sp. z o.o. z siedzibą w W., N. sp. z o.o. z siedzibą w W. , P. sp. z o.o. z siedzibą w W., a także P. S.A. z siedzibą w W. – brak jest dostatecznych zasobów częstotliwości w w/w zakresach. W związku z tym Prezes URTiP uznał, iż stwierdzenie w przedmiotowym postępowaniu braku dostatecznych zasobów częstotliwości przesądza o prawnej konieczności przeprowadzenia przetargu, co wyklucza dokonanie rezerwacji częstotliwości objętej wnioskiem strony z pominięciem postępowania przetargowego. Organ powołał się na przepis art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z którymi w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty, dla których zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, są wyłaniane w drodze postępowania przetargowego. Prezes URTiP stwierdził ponadto, iż dokonanie rezerwacji częstotliwości z pominięciem trybu przetargowego, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości, skutkowałoby wydaniem decyzji z rażącym naruszeniem prawa, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowiłoby podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Pismem z dnia 14 września 2005 r. skarżąca spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła do Prezesa URTiP wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca wniosła o uchylenie w/w decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. w całości oraz o rozpoznanie wszystkich wniosków stron o rezerwację częstotliwości w ramach jednego postępowania administracyjnego oraz o dokonanie na rzecz P. sp. z o.o. rezerwacji wnioskowanych częstotliwości, przy odmowie rezerwacji częstotliwości w stosunku do pozostałych. Strona zarzuciła decyzji Prezesa URTiP naruszenie: - art. 104 § 1 i 2 k.p.a., względnie art. 62 k.p.a. – poprzez wydanie decyzji, która rozstrzyga jedynie wniosek P. sp. z o.o. z pominięciem wniosków pozostałych wnioskodawców, oraz - art. 10 § 1 k.p.a. – poprzez niezapełnienie P. sp. z o.o. czynnego udziału w pozostałych postępowaniach dotyczących rezerwacji częstotliwości, pomimo, że P. sp. z o.o. była stroną tych postępowań. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez P. sp. z o.o. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Prezes URTiP wydał w dniu [...] listopada 2005 r. decyzję nr [...], na podstawie której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję [...] z dnia [...] sierpnia 2005r. w przedmiocie odmowy dokonania na rzecz skarżącej spółki rezerwacji częstotliwości bez przetargu. W uzasadnieniu decyzji organ – powołując się na przepisy art. 114 ust. 2 pkt 1 oraz art. 116 ust. 1 w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne - podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zdaniem organu złożenie wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości jedynie inicjuje proces przygotowania przetargu, nie można zaś przyjąć, że rozpoczyna postępowanie przetargowe. Prezes URTiP powołując się na poglądy prof. S. Piątka zawarte w komentarzu do ustawy – Prawo telekomunikacyjne, a także na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 1025/05 – stwierdził, że postępowanie przetargowe nie ma cech typowych dla postępowania administracyjnego i ma ono na celu wyłonienie podmiotów, których wnioski o rezerwację częstotliwości zostaną załatwione pozytywnie. Ustosunkowując się do zarzutów odwołania organ podniósł, iż nie można zgodzić się z P. sp. z o.o., że Prezes URTiP był zobowiązany do wydania wszystkim podmiotom ubiegającym się o rezerwację częstotliwości jednej decyzji administracyjnej. Zdaniem organu przepis art. 62 k.p.a. umożliwia prowadzenie kilku spraw łącznie w jedynym postępowaniu, jeśli zachodzą warunki wymienione w tym przepisie, natomiast nie nakazuje czynić tak w każdej sytuacji, na co wskazuje użycie słowa "może". Powołując się na poglądy doktryny Prezes URTiP wskazał, iż przepis art. 62 k.p.a. określa wyłącznie przesłanki uzasadniające "wszczęcie i prowadzenie jednego postępowania dotyczącego więcej niż jednej strony". Prowadzenie takiego postępowania nie oznacza, że musi ono zakończyć się podjęciem jednej, skierowanej do wszystkich stron decyzji, a więc – w ocenie organu – Prezes URTiP nie był zobowiązany do wydania wszystkim podmiotom ubiegającym się o rezerwację częstotliwości jednej decyzji administracyjnej. Organ wskazał, iż mając na uwadze treść żądań zgłoszonych przez podmioty wnioskujące o dokonanie rezerwacji częstotliwości, zmuszony był podjąć decyzje o wydaniu dla każdego z podmiotów wnioskujących decyzji odmawiającej dokonania rezerwacji częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu. Prezes URTiP nie zgodził się ponadto z zarzutem naruszenia zarówno przepisu art. 10 § 1 k.p.a. jak i art. 104 § 1 i 2 k.p.a. Organ ponownie stwierdził, iż dokonanie rezerwacji częstotliwości z pominięciem trybu przetargowego, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości, skutkowałoby wydaniem decyzji z rażącym naruszeniem prawa. W dniu 6 grudnia 2005 r. P. sp. z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego – działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa URTiP z dnia [...] listopada 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2005 r. Skarżąca spółka - wnosząc o stwierdzenie nieważności, względnie o uchylenie obu decyzji Prezesa URTiP – zarzuciła organowi rażące naruszenie prawa, tj.: - art. 104 § 1 i 2 k.p.a., względnie art. 62 k.p.a. – poprzez prowadzenie odrębnych postępowań oraz wydanie odrębnych decyzji w stosunku do każdego z wnioskodawców ubiegających się o rezerwację tych samych częstotliwości, zamiast prowadzenie w tej sprawie jednego postępowania oraz wydania jednej decyzji rozstrzygającej wszystkie zgłoszone wnioski, oraz - art. 10 § 1 k.p.a. – poprzez niezapewnienie P. sp. z o.o. czynnego udziału w pozostałych prowadzonych przez Prezesa URTiP postępowaniach dotyczących rezerwacji tych samych częstotliwości, pomimo, że P. sp. z o.o. była stroną tych postępowań. W uzasadnieniu skarżąca spółka, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - podniosła, iż złożone przez P. sp. z o.o. oraz pozostałe podmioty wnioski o rezerwację częstotliwości dotyczyły tych samych częstotliwości, a więc zostały złożone w tej samej sprawie. Zgodnie z art. 104 § 1 k.p.a. powinny one zatem zostać załatwione jedną decyzją, nawet jeśli miałaby to być decyzja odmowna. Powołując się na poglądy doktryny, oraz orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżąca spółka uznała, iż w przypadku, gdy kilka podmiotów stara się o jedno dobro, np. o koncesję, czy też zezwolenie, powinno się przeprowadzić jedno postępowanie. W ocenie skarżącej ma to istotne znaczenie dla ochrony praw zainteresowanych podmiotów. Zdaniem skarżącej "rozdrobnienie" takiego postępowania oraz wydanie odrębnych decyzji w stosunku do każdego z wnioskodawców oznacza, że strony nie mają możliwości udziału w pozostałych postępowaniach dotyczących rezerwacji tych samych częstotliwości oraz tracą możliwość kwestionowania ich wyników. Według strony skarżącej, skoro rozdzielenie postępowań było w tej sprawie niedopuszczalne, to organ naruszył również prawa P. sp. z o.o. do czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a.), albowiem strona nie mogła uczestniczyć w innych postępowaniach z wniosków pozostałych podmiotów ubiegających się o rezerwację tych samych częstotliwości. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty - podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - wniósł o oddalenie skargi. Prezes URTiP nie zgodził się z zarzutem naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. Organ stwierdził, iż postępowania wszczęte na wniosek każdego z podmiotów stanowiły odrębne postępowania administracyjne, z których każde zostało zakończone odrębną decyzją administracyjną, a zatem brak uczestnictwa P. sp. z o.o. w tych postępowaniach nie stanowi naruszenia prawa. Prezesa URTiP stwierdził ponadto, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodziła konieczność zastosowania przepisu art. 62 k.p.a. Organ wskazał, iż w obecnym stanie faktycznym i prawnym nawet w przypadku uchylenia przez Sąd decyzji odmawiającej dokonania rezerwacji częstotliwości w systemie GSM [...], Prezes URTiP nie mógłby dokonać rezerwacji w/w częstotliwości na rzecz jakiegokolwiek podmiotu z pominięciem postępowania przetargowego. Na marginesie Prezes URTiP poinformował, iż w dniu [...] listopada 2005 r. ogłosił postępowanie przetargowe na zakresy częstotliwości, o dokonanie których wnioskowała skarżąca spółka P. sp. z o.o. Dokonując uzupełnienia skargi strona skarżąca podniosła w piśmie z dnia 17 stycznia 2006 r., iż w wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 września 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 327/05 wskazano zarówno na brak podstaw prawnych do wydania decyzji odmawiającej rezerwacji częstotliwości w sytuacji, gdy w sprawie konieczne jest przeprowadzenie postępowania przetargowego, jak i na potrzebę wspólnego rozpatrzenia wszystkich złożonych wniosków o rezerwację częstotliwości, zgodnie z art. 62 k.p.a. W piśmie z dnia 6 lipca 2006 r. swój udział w sprawie zgłosiła Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji (dalej także KIGEiT). Wnosząc o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika, KIGEiT przedstawiła jednocześnie stanowisko merytoryczne w sprawie. Ustosunkowując się do dotychczasowego orzecznictwa zarówno Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, KIGEiT stwierdziła, że w świetle obowiązujących od dnia 3 września 2004 r. przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, prawidłowy wydaje się pogląd, iż wyłonienie w postępowaniu przetargowym jest określonym w ustawie wymaganiem, które powinien spełnić podmiot ubiegający się o rezerwację, by można było wydać dla niego decyzję pozytywną. W konsekwencji – zdaniem KIGEiT – w razie niespełnienia tego wymagania, przy jednoczesnym stwierdzeniu "braku dostatecznych zasobów częstotliwości" podstawą prawną do wydania decyzji odmownej przed przetargiem jest art. 114 ust. 3 w zw. z art. 116 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Ponadto KIGEiT podniosła, iż ani w ustawie – Prawo telekomunikacyjne z 2000 r., ani też w ustawie z 2004 r. nie ma przepisu obligującego Prezesa URTiP do rozpatrzenia wniosków o rezerwację częstotliwości w jednym postępowaniu, którego etapem byłoby postępowanie przetargowe. Zdaniem KIGEiT w przepisach obu tych ustaw postępowanie przetargowe ma charakter odrębnego postępowania, które w całości uregulowane jest przepisami szczególnymi i do którego nie stosuje się przepisów k.p.a. Według KIGEiT koncepcja jednego postępowania wszczynanego przed przetargiem pierwszym wnioskiem i kończącego się wspólną decyzją nie znajduje oparcia zarówno w przepisach ustawy – Prawo telekomunikacyjne z 2000 r., jak i w unormowaniach ustawy – Prawo telekomunikacyjne z 2004 r. Ponadto Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji stwierdziła, iż Prezes URTiP nie mógł zastosować art. 62 k.p.a., gdyż nie wystąpiła określona w tym przepisie przesłanka tożsamości podstawy prawnej, z której wynikają prawa lub obowiązki stron składających poszczególne wnioski. W ocenie KIGEiT art. 62 k.p.a. nie mógł zostać zastosowany również ze względu na brak tożsamości przedmiotu połączonych spraw. Ponadto izba wskazała, że zastosowanie art. 62 k.p.a. prowadziłoby także do innych nieracjonalnych sytuacji. Skarżąca spółka w piśmie procesowym z dnia 6 września 2006 r., powołując się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GSK 355/05 oraz z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 345/05 – stwierdziła, że Sąd ten podzielił stanowisko strony skarżącej dotyczące zarówno zarzutu braku podstawy prawnej do wydania decyzji o odmowie udzielenia rezerwacji częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu, jak również zarzutu nieprzeprowadzenia jednego postępowania i wydania jednej wspólnej decyzji administracyjnej. W złożonych w toku dalszego postępowania sądowego pismach procesowych z dnia 16 października 2006 r., z dnia 8 stycznia 2007 r., a także z dnia 14 maja 2007 r. Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji wskazywała, że zaskarżona decyzja Prezesa URTiP jest prawidłowa, albowiem zgodnie z art. 114 ust. 4 ustawy – Prawo telekomunikacyjne w sytuacji niniejszej sprawy należało wydać decyzję odmowną, a następnie ogłosić postępowanie przetargowe. KIGEiT podtrzymała również swoje dotychczasowe stanowisko, iż postępowanie przetargowe nie jest częścią postępowania z wniosku o rezerwację, złożonego przed przetargiem, a jego powiązanie z wnioskami przedprzetargowymi jest tylko takie, że od dnia pierwszego wniosku liczy się termin na przeprowadzenie przetargu. KIGEiT powołała się dodatkowo na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w których sądy te podzieliły stanowisko zarówno Prezesa URTiP, jak i stanowisko prezentowane przez KIGEiT. Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji wskazała m.in., iż w wyroku wydanym w dniu 21 lutego 2007 r., w sprawie sygn. akt II GSK 298/06 NSA wyraźnie stwierdził, że postępowanie przetargowe nie jest częścią postępowania rezerwacyjnego, a podstawę prawną do wydania decyzji odmownej stanowi przepis art. 114 ust. 4 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Na rozprawie w dniu 1 czerwca 2007 r. pełnomocnicy stron podtrzymali swoje dotychczasowe stanowiska w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga P. sp. z .o.o. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...], oraz utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] sierpnia 2005 r. - nie naruszają prawa. Przedmiotowe decyzje Prezesa URTiP nie naruszają – zdaniem Sądu – zarówno norm prawa materialnego wyrażonych w ustawie z dnia 16 lipca 2004r. – Prawo telekomunikacyjne, jak również nie uchybiają przepisom postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 62 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Na wstępie stwierdzić należy, iż z uwagi na fakt, że skarżąca spółka P. sp. z o.o. złożyła do Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości w dniu [...] maja 2005 r. w niniejszej sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne. Podstawowym problemem w niniejszej sprawie wymagającym wyjaśnienia w kontekście zarzutów strony skarżącej jest kwestia istnienia podstawy materialnoprawnej w ustawie - Prawo telekomunikacyjne do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości bez przetargu. Wydając zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r. Prezes URTiP oparł się na dyspozycji przepisów art. 114 ust. 2 pkt 1 oraz art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne. Jak stanowi przepis art. 114 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, rezerwacji częstotliwości dokonuje, zmienia ją lub cofa Prezes URTiP. Zgodnie z przepisem art. 116 ust. 1 cyt. ustawy, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości podmioty, dla których zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, są wyłaniane w drodze postępowania przetargowego. W ocenie Sądu żądanie strony domagającej się rezerwacji częstotliwości bez przetargu, w sytuacji w której przetarg jest obligatoryjny w rozumieniu przepisu art. 116 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne powinno zostać rozstrzygnięte decyzją odmawiającą dokonania rezerwacji częstotliwości bez przetargu. Zdaniem Sądu rozstrzygającego niniejszą sprawę podstawą prawną wydania wspomnianej decyzji winien być przepis art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne. Zgodnie z tym przepisem rezerwacji częstotliwości udziela, w drodze decyzji, Prezes URTiP, w terminie 6 tygodni od dnia złożenia wniosku przez podmiot ubiegający się o rezerwację częstotliwości, chyba że udzielenie tej rezerwacji wymaga przeprowadzenia postępowania przetargowego bądź konkursu, albo uzgodnień międzynarodowych. Z akt niniejszej sprawy wynika, iż niezależnie od wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości złożonego przez skarżącą spółkę P. sp. z o.o., do Prezesa URTiP z podobnymi wnioskami o dokonanie rezerwacji częstotliwości w zakresach częstotliwości [...]–[...] MHz oraz [...]-[...] MHz wystąpiły spółki: T. S.A., E. sp. z o.o., T. sp. z o.o., N. sp. z o.o., P. sp. z o.o., a także P. S.A. W tej sytuacji organ uznał, iż brak jest dostatecznych zasobów częstotliwości w w/w zakresach. W związku z tym uznać należy, iż Prezes URTiP prawidłowo stwierdził, iż z uwagi na brak dostatecznych zasobów częstotliwości wykluczone jest dokonanie rezerwacji częstotliwości objętej wnioskiem strony skarżącej z pominięciem postępowania przetargowego. Organ zasadnie powołał się na przepis art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, niemniej zamiast przepisu art. 114 ust. 2 pkt 1 winien wskazać – jako podstawę prawną – art. 114 ust. 4 tej ustawy. Zasadnie Prezes URTiP stwierdził ponadto, iż dokonanie rezerwacji częstotliwości z pominięciem trybu przetargowego, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości, skutkowałoby wydaniem decyzji z rażącym naruszeniem prawa, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stanowiłoby podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Wobec braku dostatecznych zasobów częstotliwości konieczne okazało się przeprowadzenie postępowania przetargowego, w celu wyłonienia podmiotów, na rzecz których możliwe będzie udzielenie rezerwacji częstotliwości. W związku z tym niezbędne stało się zakończenie postępowania wszczętego wnioskiem skarżącej spółki o rezerwację częstotliwości bez przeprowadzenia przetargu. Powyższe stanowisko znajduje pełne potwierdzenie nie tylko w poglądach doktryny (vide: S. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 639 i s. 661; podobnie: M. Rogalski, Zmiany w Prawie telekomunikacyjnym, Komentarz, Dom Wydawniczy ABC 2006, s. 166), czy też w dotychczasowym orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (tak m.in. /w:/ wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2332/05), ale przede wszystkim w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: wyroki NSA z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II GSK 14/06 i sygn. akt II GSK 58/06, oraz wyrok NSA z dnia 21 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 298/06). Ze wskazanego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz poglądów doktryny wynika również, iż postępowanie w sprawie rezerwacji częstotliwości bez przetargu jest postępowaniem odrębnym od postępowania przetargowego. Postępowanie w sprawie rezerwacji częstotliwości wszczynane jest na wniosek zainteresowanego podmiotu i kończy się wydaniem decyzji przez Prezesa URTiP (obecnie Prezesa UKE). Natomiast postępowanie przetargowe wszczynane jest z urzędu przez ogłoszenie przetargu a kończy je ogłoszenie jego wyników. W każdym z tych postępowań odrębny jest krąg uczestników postępowania, forma przystąpienia do postępowania, tryb przeprowadzenia postępowania oraz przysługujące środki zaskarżenia. Niewątpliwie brak jest także jakichkolwiek przesłanek do przyjęcia, że postępowanie przetargowe jest częścią postępowania rezerwacyjnego. W sytuacji, gdy konieczne jest przeprowadzenie przetargu na podstawie art. 116 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, przy założeniu odrębności postępowania rezerwacyjnego wszczętego przed ogłoszeniem przetargu, uzasadnione jest zakończenie tego ostatniego postępowania poprzez wydanie decyzji przed podjęciem jakichkolwiek czynności w postępowaniu przetargowym. Zwrócić należy również uwagę, że postępowania przetargowego nie wszczyna pierwszy wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości, lecz inicjuje je ogłoszenie o postępowaniu przetargowym dokonane w oparciu o przepis art. 116 ust. 4 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. W konsekwencji przyjąć należy, iż zaaprobowanie przez Sąd prezentowanych w toku postępowania poglądów organu oraz Krajowej Izby Gospodarczej Elektroniki i Telekomunikacji o odrębności postępowania dotyczącego dokonania rezerwacji częstotliwości bez przetargu od postępowania przetargowego, czyni całkowicie bezpodstawnym zarzut naruszenia w zaskarżonej decyzji zarówno przepisu art. 104 w zw. z art. 62 k.p.a., jak i art. 10 § 1 k.p.a. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przepis art. 62 k.p.a. – wbrew twierdzeniom skarżącej - nie zobowiązuje Prezesa URTiP do wydania jednej, wspólnej decyzji w sytuacji, w której wiele podmiotów wnioskuje o dokonanie rezerwacji częstotliwości bez przetargu. W ocenie Sądu w przypadku, gdy do organu wpływa kilka wniosków z żądaniami dotyczącymi tej samej szeroko rozumianej częstotliwości, to każdy z tych wniosków wszczyna postępowanie w odrębnej sprawie, z udziałem wyłącznie wnioskodawców jako strony i wyłącznie w przedmiocie określonym we wniosku. Przy rozpoznawaniu każdego z tych wniosków organ zobowiązany jest ustalić, czy nie zachodzi przypadek braku dostatecznych zasobów częstotliwości, przy czym wśród całokształtu okoliczności, które organ zobowiązany jest wziąć pod uwagę – jest również znany mu ex officio fakt wpłynięcia innego lub innych wniosków o rezerwację, które w całości lub w części pokrywają się z wnioskiem rozpatrywanym. W razie stwierdzenia, że zachodzi przypadek braku dostatecznych zasobów częstotliwości, organ ma obowiązek przeprowadzić przetarg, w którym może wziąć udział każdy zainteresowany, a uczestnictwo w nim nie ma nic wspólnego z faktem złożenia wniosku przed przetargiem. To dopiero przetarg inicjuje nowe postępowanie w jednej sprawie z wielością stron (uczestnicy przetargu) i jednym przedmiotem określonym w ogłoszeniu o przetargu. W konsekwencji nie może budzić wątpliwości, że przed przetargiem nie ma jeszcze jednej sprawy z wielością stron, lecz są odrębne sprawy poszczególnych wnioskodawców. W takiej sytuacji organ zasadnie wydał wszystkim wnioskodawcom decyzje odmowne, a następnie ogłosił przetarg, w którym każdy z zainteresowanych podmiotów mógł wziąć udział i w efekcie uzyskać rezerwację częstotliwości. Zdaniem Sądu fakt wydania decyzji odmownych w żaden sposób nie naruszył uprawnień skarżącej spółki P. sp. z o.o. oraz pozostałych wnioskodawców "przedprzetargowych" i nie miał jakiegokolwiek znaczenia dla ubiegania się przez nich o rezerwację częstotliwości. Prezes URTiP nie wydał nikomu decyzji pozytywnej bez przeprowadzenia przetargu, a wszystkie zainteresowane podmioty mogły na równych prawach konkurować o rezerwację częstotliwości. W sytuacji, w której organ nie zastosował art. 62 k.p.a. do połączenia odrębnych spraw, ale wydał każdemu z wnioskodawców odrębną decyzję odmowną, a następnie ogłosił postępowanie przetargowe umożliwiające każdemu zainteresowanemu udział w tym postępowaniu, nie można przyjąć, że w poszczególnej sprawie załatwionej decyzją odmowną stronami byli wszyscy wnioskodawcy. W ocenie Sądu brak jest w związku z powyższym jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania, iż Prezes URTiP - wydając decyzję o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości bez przetargu - dopuścił się naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a., skoro skarżąca spółka miała zapewniony czynny udział w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, w tym również pełne prawo wglądu w zakres materiału dowodowego, o czym została pouczona przez organ w piśmie z dnia 20 lipca 2005 r. Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.