I SA/Sz 503/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Anna Kalisiak po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 lutego 2026 r. sprawy ze skargi Z. H. organ prowadzący [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w 2020 r. w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie (dalej też "organ odwoławczy") decyzją z 25 lipca 2025 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] (dalej też "organ I instancji") z 5 czerwca 2024 r., nr [...] w sprawie określenia Z. H. (dalej: "strona", "skarżący") prowadzącemu P. w Ł. (dalej: "szkoła") przypadającej do zwrotu dotacji w wys. [...] zł. Organ I instancji decyzją z 5 czerwca 2024 r. określił stronie wysokość dotacji podlegającej zwrotowi w łącznej kwocie [...]zł. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a."); art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 754; dalej "u.f.z.o."); art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 60 pkt. 1, art. 61 ust. 1 pkt 4, ust. 2 i ust. 3 pkt 4, art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1270; dalej: "u.f.p."). Na kwotę tę złożyły się: 1) dotacja pobrana w nadmiernej wysokości w kwocie [...]zł, w tym: w związku z naliczeniem miesięcznych kwot dotacji według nieprawidłowych wag subwencyjnych i w miesiącach styczeń i luty 2020 r. na uczennicę z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym; 2) dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł, na którą złożyły się zakwestionowane wydatki na: naprawę kotła gazowego, przegląd; przegląd budynku; przegląd przewodów kominowych; zapłatę za dzierżawę; kuriera; wyrób pieczątki; składkę członkowską C. w Ł.; wynajem sali na w-f; pakiet lider - abonament za domenę; egzamin czeladniczy; kurs pedagogiczny; badania lekarskie; wynagrodzenia wypłacone ponad limit określony w art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a i aa u.f.z.o.; wynagrodzenie wypłacone jako osobom niewykonującym pracy na rzecz szkoły; wynagrodzenie wypłacone pracownikom, które jednocześnie zostało zrefundowane ze środków Powiatowego Urzędu Pracy w Ł.; wynagrodzenie wypłacone instruktorom praktycznej nauki zawodu/pomocy instruktora praktycznej nauki zawodu; badanie lekarskie osoby zatrudnionej na stanowisku pomocy instruktora praktycznej nauki zawodu. Ponadto organ I instancji zobowiązał stronę do: 1) zwrotu części dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczonymi zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 2 u.f.p. należy dokonać na rachunek bankowy Powiatu Łobeskiego w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna; 2) zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...]zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczonymi zgodnie z art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. należy dokonać na rachunek bankowy Powiatu Łobeskiego w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Organ odwoławczy decyzją z 30 sierpnia 2024 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 5 czerwca 2024 r. W uzasadnieniu organ wskazał na zasadnicze znaczenie rozstrzygnięcia czy i która część dotacji została pobrana nienależnie, a która wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem, w związku z różnym terminem, od którego należy obliczyć odsetki. Podkreślił, że w przypadku dotacji wykorzystywanych niezgodnie z przeznaczeniem termin naliczania odsetek ma charakter sankcyjny, ponieważ odsetki naliczane są począwszy od dnia przekazania dotacji z budżetu j.s.t. Organ nie uwzględnił zarzutów strony wskazujących, że to organ dotujący nie zwrócił uwagi na wadliwe wagi subwencyjne ewentualnie, że działanie strony wskazujące na błędne wagi nie było celowe lub zamierzone. Organ uznał za uzasadnione również argumenty dotyczące rozstrzygnięcia w zakresie kwot uznanych za dotację wykorzystana niezgodnie z przeznaczenie. Zwrócił uwagę, że dotacje oświatowe wbrew oczekiwaniom odwołującego nie podlegają na dotowaniu wszelkich wydatków szkoły, lecz tylko na dofinansowaniu realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków szkoły. Wątpliwości organu nie budziło, także określenie kwot do zwrotu stanowiących różnice pomiędzy kwotą maksymalnego wynagrodzenia dla nauczycieli, obliczoną zgodnie z wytycznymi z art. 35 ust. 1 u.f.z.o., a kwotą wynagrodzeń wypłaconych dla nauczycieli. W opinii organu odwoławczego słusznie organ I instancji zakwestionował prawidłowość przeznaczenia dotacji na sfinansowanie wynagrodzeń dla osób zatrudnionych na stanowiskach instruktorów praktycznej nauki zawodu, na stanowisku fryzjera/pomocy nauczyciela, pomocy-nauczyciela opiekuna uczniów w zawodzie fryzjer. Organ odwoławczy stwierdził, że w świetle zebranego materiału dowodowego decyzja organu I instancji wydana została zgodnie z prawem. Następnie po rozpoznaniu skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 2 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 688/24 uchylił decyzję organu odwoławczego. Sąd w uzasadnieniu wyroku wskazał, że skoro postępowanie w badanej sprawie prowadzone było w trybie k.p.a. to zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6, § 3 i § 4 k.p.a. decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne spełniające określone przepisami warunki. Sąd zwrócił uwagę, także na zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego opisana w art. 15 k.p.a. Sąd podkreślił, że organ I instancji rozstrzygając o wysokości dotacji podlegającej zwrotowi wskazał, że na powyższą kwotę składają się: dotacja pobrana w nadmiernej wysokości i dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Natomiast organ odwoławczy, o ile odniósł się w swojej decyzji do poszczególnych wydatków w jego ocenie stanowiących dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, to w odniesieniu do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości zupełnie pominął podnoszoną przez organ I instancji kwestię kwoty [...]zł jako dotacji pobranej w miesiącach styczeń i luty 2020 r. na uczennicę z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowany. Zdaniem Sądu, nie zostało przez organ odwoławczy dostrzeżone, że na dotację pobraną w nadmiernej wysokości w kwocie [...]zł składają się wg organu I instancji: kwota [...]zł jako dotacja pobrana w nadmiernej wysokości w związku z naliczeniem miesięcznych kwot dotacji według nieprawidłowych wag subwencyjnych oraz kwota [...]zł jako dotacja pobrana w miesiącach styczeń i luty 2020 r. na uczennicę z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność intelektualną w stopniu umiarkowanym. Sąd podkreślił, że również w zakresie zakwestionowanej kwoty [...]zł, jako dotacji pobranej w nadmiernej wysokości konieczne jest uzasadnienie i rozstrzygnięcie organu odwoławczego, co winno znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści decyzji, z wyjaśnieniem podstawy prawnej decyzji w tym zakresie, jak i z przytoczeniem przepisów prawa, co do tego czy została pobrana w nadmiernej wysokości. Organ odwoławczy po ponownym postępowaniu decyzją z 25 lipca 2025 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z 5 czerwca 2024 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 221 ust. 1 i ust 2, art. 252 ust. 3, ust. 4, ust. 6 pkt 1 i pkt 2 u.f.p., a także art. 35 ust. 1-3 u.f.z.o. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że Powiat Ł. przekazał szkole w 2020 r. dotację w łącznej kwocie [...]zł, w tym [...] zł na uczniów w normie w wadze P15 i P16 oraz uczniów niepełnosprawnych w wadze P15 i P16 w kwocie [...]zł. W omawianej sprawie organ I instancji część dotacji uznał za dotację pobraną w nadmiernej wysokości, tj. kwotę [...]zł z uwagi na wadliwe zastosowanie wagi subwencyjnej, zaś kwotę w wys. [...] zł za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. W dalszej kolejności organ odwoławczy powtórzył za organem I instancji, że rozstrzygnięcie, czy i która część dotacji została pobrana nienależnie a która wydatkowana niezgodnie z przeznaczeniem, ma zasadnicze znaczenie, ponieważ rożny jest termin, od którego należy obliczać odsetki. W przypadku dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem termin naliczania odsetek ma charakter sankcyjny, ponieważ odsetki naliczane są począwszy od dnia przekazania dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Dotacja traktowana jest tak, jakby od początku podlegała obowiązkowi zwrotu. Organ odwoławczy uwzględniając stwierdzenia organu I instancji oraz stanowisko sądów administracyjnych odmówił uwzględnienia zarzutów strony wskazujących, że to organ dotujący nie zwrócił uwagi na wadliwe wagi subwencyjne, tudzież, że działanie dotowanego wskazujące na błędne wagi nie było celowe lub zamierzone. Zdaniem organu, skoro wszyscy uczniowie dotowanej szkoły - wg ustaleń organu (umowy z zawarte przez uczniów z pracodawcami znajdują się w aktach sprawy) - a czego nie kwestionowała strona - posiadali status pracownika młodocianego, to zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 grudnia 2019 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2020 (Dz. U. z 2019 r., poz. 2446; dalej: "rozporządzenie MEN z 12 grudnia 2019 r.) należało zastosować do nich wagi subwencyjne P18, P19 i P20. Tymczasem, na rachunek bankowy strony były przekazywane kwoty dotacji: P15 - [...] zł na jednego ucznia w normie od stycznia do czerwca 2020, od lipca do grudnia - [...] zł, P16 - [...] zł na jednego ucznia w normie od stycznia czerwca, od lipca do grudnia - [...] zł, P15 – [...] zł na jednego ucznia niepełnosprawnego - od stycznia do czerwca, od lipca do grudnia 2020 r. [...] zł, P16 – [...] zł na jednego ucznia niepełnosprawnego od stycznia do czerwca 2020 r., od lipca do grudnia 2020 r. – [...] zł. W związku z tym jednak, że uczniowie posiadali status pracownika młodocianego, należało przekazywać subwencję według wag P18, P19, P20 [...] zł, z czego [...] zł na uczniów niepełnosprawnych. Organ odwoławczy dostrzegł również, że przekazano stronie podwójne dofinansowanie w okresie marzec - grudzień 2020 r. dla uczniów niepełnosprawnych, tj. obliczonych jak dla uczniów w normie, jak i dla uczniów niepełnosprawnych. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że organ I instancji zidentyfikował również dotację pobraną w nadmiernej wysokości na ucznia R. B., która zgodnie z orzeczeniem Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Ł. z dnia 19 czerwca 2019 r. nr [...] posiadała potrzebę kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym. Zgodnie z zaleceniami uczennica winna kontynuować naukę wg podstawy programowej dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym na poziomie ponadpodstawowym w oddziale przysposabiającym do pracy. W opinii organu najkorzystniejszym miejscem kształcenia wg orzeczenia jest szkoła specjalna przysposabiająca do pracy. Tymczasem, P. w Ł. nie zapewniała kształcenia zgodnie z ww. programem tj. programem określonym w załączniku nr 5 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej (Dz. U. z 2017 r. poz. 356 ze zm.; dalej: "rozporządzenia MEN z 14 lutego 2017 r."). Zdaniem organu odwoławczego szkoła nie organizowała, więc zajęć dla uczennicy R. B. zgodnie z programem wynikającym z ww. orzeczenia. Wobec tego, że uczennica była pracownikiem młodocianym, nieprawidłowe było przekazanie dotacji w wadze P16. Podsumowując tę część rozstrzygnięcia, organ odwoławczy podał, że kwota wynikająca z różnic spowodowanych błędnie zastosowanymi wagami subwencyjnymi - w wysokości [...] zł słusznie została uznana za dotację pobraną w nadmiernej wysokości, podlegającą zwrotowi do budżetu powiatu. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są bowiem dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Organ odwoławczy zgodził się także z argumentacją organu I instancji dotyczącą kwot uznanych za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Podkreślił w tym zakresie, że dotacje oświatowe - wbrew oczekiwaniom odwołującego - nie polegają na dotowaniu wszelkich wydatków szkoły, lecz tylko na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków szkoły. Rozwinął dalej, że rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę bądź jednostkę prowadzącą szkoły, czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków. Na poparcie zajętego w tej kwestii stanowiska organ powołał również orzeczenia sądów administracyjnych. Zdaniem organu odwoławczego słusznie w decyzji organu I instancji zakwestionowano wydatki na naprawę kotła gazowego, przegląd budynku oraz przewodów kominowych w łącznej kwocie [...]zł, zapłatę za użytkowanie wieczyste nieruchomości, na której znajduje się budynek szkoły w wysokości [...] zł – wydatki te nie są związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, a dodatkowo obciążają właścicieli budynku, tj. wspólników Z. H. oraz K. K.. Słusznie organ I instancji odnotował, że kwestii ewentualnych rozliczeń pomiędzy współwłaścicielami a organem prowadzącym szkołę nie regulował żaden dokument, w związku z czym, wydatków powyższych nie można zaliczyć do wydatków bieżących szkoły. Podobnie za takie wydatki nie można uznać wydatków na opłatę za przesyłkę kurierską ([...] zł), wyrób pieczątki dla wspólników spółki ([...] zł), składkę członkowską w C. w Ł. ([...] zł), bezpłatne użyczenie sali na zajęcia wychowania fizycznego ([...] zł), abonament za usługę hostingu - w części z uwagi na korzystanie z usług również przez inny podmiot oświatowy ([...] zł). Wszystkie te wydatki nie są bezpośrednio związane z wydatkami bieżącymi szkoły dotyczącymi wychowania, nauki i opieki, czego strona nie kwestionowała. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, na wydatki związane z dokształcaniem pracowników młodocianych - tj. wydatki na egzamin czeladniczy, kurs pedagogiczny, badania lekarskie pracowników młodocianych i w tym względzie wskazał na ustalenia organu I instancji, z których wynika, że wszyscy uczniowie posiadali status młodocianych pracowników. Tu organ wskazał na regulację art. 1911 Kodeksu pracy. Na podstawie przeprowadzonej analizy organ odwoławczy uznał, że nie wystąpiły w sprawie podstaw do przyjęcia, że to szkoła była zobowiązana do pokrycia wydatków tych związanych z kształceniem zawodowym młodocianych pracowników, które leżą po stronie pracodawcy. Podobne stanowisko organ odwoławczy przedstawił, co do wydatków na badania lekarskie, powołując się na art. 191 § 1 i art. 201 § 1 Kodeksu pracy. W tym stanie rzeczy, ponoszenie wydatków na badania lekarskie młodocianych pracowników przez szkołę było wykluczone. Wątpliwości organu odwoławczego nie budziło również określenie do zwrotu kwot stanowiących różnicę pomiędzy kwotą maksymalnego wynagrodzenia dla nauczycieli, obliczoną zgodnie z wytycznymi z art. 35 ust 1u.f.z.o., a kwotą wynagrodzeń wypłaconych M. B., H. K., D. K., D. L. i B. Z.. Organ argumentował, że przedmiotowe dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej limitu. Organ odwoławczy podkreślił, że przekroczenie limitu, co miało miejsce w przypadkach objętych analizą, musiało skutkować uznaniem wydatkowania dotacji w sposób niezgodny z przeznaczeniem. Nie były również prawidłowo wydatkowane kwoty na wynagrodzenia osób wykonujących pracę na rzecz "[...] K. K., Z. H. spółka cywilna, w ramach umów zlecenia przez A. B., A. D.. D. P., M. B.. Dotacja może być bowiem wykorzystana wyłącznie na wydatki bieżące szkoły. Organ odwoławczy podzielił, także ocenę organu I instancji w zakresie przeznaczenia dotacji na sfinansowanie wynagrodzeń dla H. M., R. K. zatrudnionych na stanowiskach instruktorów praktycznej nauki zawodu, W. O. zatrudnionego na stanowisku fryzjera/pomocy nauczyciela praktycznej nauki zawodu, I. W. nauczyciela praktycznej nauki zawodu, J. K. pomocy-nauczyciela opiekuna uczniów w zawodzie fryzjer. Organ uznał, że skoro do obowiązków pracodawcy, który zatrudnia młodocianych pracowników, należy zatrudnianie pracowników ich szkolących, w tym instruktorów praktycznej nauki zawodu to dotacja jako przeznaczona wyłącznie na wydatki bieżące szkoły, nie mogła zostać wydatkowana na inne cele niż oświatowe. Końcowo organ odwoławczy wskazał na art. 124 ust 1 pkt 1 i art. 44 ust u.f.p. i podkreślił, że kontrolując prawidłowość wydatkowania przez podmiot dotacji organ I instancji miał obowiązek kierowania się zasadami celowości i oszczędności wydatkowania środków, a także optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Skarżący zaskarżył decyzję organu odwoławczego do Sądu w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 7, art. 8 § 1, art. 11, art. 15, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 107 § 1 pkt 4), 5), 6) i § 3 w zw. z art. 140 k.p.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niewywiązaniu się organu odwoławczego w toku rozpoznawaniu sprawy oraz w uzasadnianiu zaskarżonej decyzji z określonych przywołanymi przepisami obowiązków procesowych, m.in. przez brak wyczerpującego zebrania i należytej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, brak ustosunkowania się do wszystkich twierdzeń i zarzutów podnoszonych przez stronę w odwołaniu. Jak również sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób rodzący uzasadnione wątpliwości co do spełnienia przez organ wymogu samodzielnego rozpoznania sprawy; 2) art. 7, art. 8, art. 75 § 1 i 2 i art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 80 i art. 84 § 1 w zw. z art. art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a., na co składa się: a) brak wskazania i wyszczególnienia w treści uzasadnienia decyzji dowodów na jakich oparł się organ drugiej instancji i faktów, które uznał za udowodnione oraz wskazania przyczyn, dla których organ innym dowodom; b) brak wyjaśnienia przez organ drugiej instancji (a wcześniej przez organ pierwszej instancji) czym w istocie są "zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej", jak należy rozumieć każde z tych pojęć, jakie działania wchodzą w ich zakres, a jakie nie, oraz z jakich przyczyn działania organu prowadzącego szkołę z dotacji i kwestionowane przez organ jakoby nie zaliczają się do działań z zakresu profilaktyki społecznej edukacji; c) brak rozpoznania istoty sprawy przez organ drugiej instancji; d) brak jakiejkolwiek pogłębionej refleksji ze strony organu drugiej instancji co do znaczenia i zakresu pojęciowego terminu "profilaktyka społeczna"; 3) art. 68 § 1 w zw. z art. 21 § 1 pkt 2) O.p. w związku z art. 67 u.f.p. wpływające bezpośrednio na treść wydanego rozstrzygnięcia wobec pominięcia zastosowania wymienionych przepisów i wydania decyzji konstytutywnej, określającej wysokość należności z tytułu dotacji wykorzystanej rzekomo niezgodnie z przeznaczeniem, pomimo upływu 3-letniego terminu umożliwiającego wydanie decyzji, na mocy której powstaje zobowiązanie do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem - tym samym decyzja nakładająca zobowiązanie do zwrotu dotacji jest sprzeczna z obowiązującym prawem i formułuje nieistniejące w świetle prawa zobowiązanie do zwrotu dotacji; 4) błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że wydatki na wynagrodzenia instruktorów praktycznej nauki zawodu nie są wydatkami bieżącymi dotowanej szkoły poniesionymi na cele jej działalności, zatem nie mogły zostać sfinansowane ze środków dotacji przekazanej z budżetu Powiatu Łobeskiego na jej prowadzenie w 2020 r. W uzasadnieniu skargi jej zarzuty zostały uszczegółowione. Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z dnia 5 czerwca 2024 r. i zwrot skarżącemu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w szczególności kosztów zastępstwa adwokackiego i opłaty skarbowej od udzielenia pełnomocnictwa, według przepisów powszechnie obowiązujących. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Co równie istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (które to zastrzeżenie nie znajduje w badanej sprawie zastosowania). W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej decyzji w tak jak wyżej określonym zakresie, należało orzec, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd nie znalazł przyczyn do stwierdzenia, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego lub z naruszeniem przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy. Wobec braku naruszeń prawa o takim ciężarze gatunkowym, nie było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Istota i płaszczyzna sporu w niniejszej sprawie sprowadzała się do tego czy istniały podstawy do orzeczenia przez organ o zwrocie udzielonej dotacji jako pobranej w nadmiernej wysokości oraz jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W pierwszym jednak rzędzie Sąd zobowiązany jest odnieść się do najdalej idącego zarzutu skargi dotyczącego kwestii przedawnienia prawa do zwrotu dotacji. Wskazać należy, że materialną podstawę prawną kontrolowanego rozstrzygnięcia stanowił art. 252 u.f.p Zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, oraz pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1. Stosownie zaś do ust. 5, zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadku, o którym mowa w wyżej wskazanym przepisie, stanowią nieopodatkowane należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym (art. 60 u.f.p.). Decyzje zaś w sprawie zwrotu takich dotacji wydaje stosownie do treści art. 61 ust. 1 pkt 2 u.f.p. wójt (burmistrz, prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa. W przypadku zatem gdy beneficjent dobrowolnie nie zwróci dotacji (wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, bądź pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości) organ podatkowy ma obowiązek wydać decyzję, w której określi obowiązki beneficjenta. Z powyższego wynika, że obowiązek zwrotu dotacji, o którym mowa w przywołanym art. 252 u.f.p., wynika z mocy prawa (ex lege). Skoro zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje z mocy prawa, to decyzja w przedmiocie zwrotu dotacji ma charakter deklaratoryjny, co zgodnie wskazuje się w judykaturze i orzecznictwie (por. L. Lipiec-Warzecha Komentarz do art. 169 ustawy o finansach publicznych, Wyd. ABC 2011 r. oraz m.in. wyrok prawomocny WSA w Gliwicach z 20 grudnia 2017 r., I SA/Gl 345/17, czy wyrok WSA we Wrocławiu III SA/Wr 99/18). Zgodnie z art. 60 pkt 1 u.f.p., środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są w szczególności wymienione dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego, w tym m. in. kwoty dotacji podlegające zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie. Stosownie natomiast do postanowień art. 67 powołanej ustawy do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych niniejszą ustawą, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej O.p.). Na mocy art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Uwzględniając powyższe Sąd przyjmuje, że skoro obowiązek zwrotu dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem i pobranych w nadmiernej wysokości powstał z mocy prawa, tj. w sposób przewidziany w art. 21 § 1 pkt 1 O.p., to organy władne były wydać w tym przedmiocie decyzję określającą, o której mowa w art. 252 u.f.p. w terminie 5 lat od końca roku, w którym beneficjent otrzymał dotację (gdy otrzymanie dotacji i wykorzystanie jej niezgodnie z przeznaczeniem jak i pobranie w nadmiernej wysokości dotyczy 2020 r. to wspomniany pięcioletni upływał z końcem 2025 r.). Decyzja zaś organu odwoławczego została wydana 25 lipca 2025 r. a doręczona 29 lipca 2025 r. Z tego powodu zarzut przedawnienia nie zasługuje na uwzględnienie. W badanej sprawie organ część dotacji uznał za dotację pobraną w nadmiernej wysokości z uwagi na wadliwie zastosowanie wagi subwencyjnej. Sąd wskazuje, że w orzecznictwie NSA, uznaje się, że niezależnie od podnoszonych przez stronę okoliczności, dotację w części przewyższającej należną kwotę dotacji należy uznać za pobraną w nadmiernej wysokości, a w konsekwencji powinna zostać zwrócona organowi dotującemu. Dla powyższego ustalenia nie ma znaczenia, że strona spełniła wszystkie ciążące na niej obowiązki nałożone przez u.f.z.o. Organ dotujący bowiem, w przypadku stwierdzenia, że dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości, obowiązany jest zastosować procedurę mającą na celu zwrot nienależnej dotacji - zgodnie z dyspozycjami wynikającymi z art. 252 u.f.p. Nie ma przy tym znaczenia, że stwierdzenie pobrania dotacji w nadmiernej wysokości nastąpiło w związku czy też bez związku z zachowaniem dotowanego (np. poprzez błąd dotującego]. Wskazać bowiem trzeba, że na gruncie treści art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 u.f.p., okoliczność stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości ma charakter zobiektywizowany, tj. nie jest zależna od zaistnienia czynników subiektywnych, takich jak np. przyczynienie się dotowanego do wypłacenia mu dotacji bez podstawy prawnej, czy też nieprawidłowości w ustaleniu stawki dotacji przez organ. Taki właśnie jak wyżej pogląd wyraził NSA m.in. w wyroku z 9 stycznia 2024 r. sygn. akt I GSK 1763/22. Podobnie wskazał NSA w innym wyroku z 9 stycznia 2024 sygn. akt I GSK 1676/22, podkreślając, że pobranie dotacji w nadmiernej wysokości, którego stwierdzenie następuje z zakończeniem roku budżetowego, w świetle art. 252 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 3 u.f.p. ma charakter zobiektywizowany, tj. nie jest zależne od zaistnienia czynników subiektywnych, takich jak np. przyczynienie się dotowanego do wypłacenia mu dotacji, czy też nieprawidłowości w ustaleniu stawki dotacji przez organ. NSA wyjaśnił też, że unormowania u.f.p. dotyczące gospodarowania środkami publicznymi, w tym dochodzenia w określonych przypadkach ich zwrotu (tak jak w art. 252 u.f.p.) mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem organ dotujący musi (chcąc działać legalnie) je respektować w praktyce, co oznacza, że nie ma on w tym względzie możliwości wyboru zachowania (por. też wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2023 r., o sygn. akt I GSK 1495/22). Sąd nie może zatem uwzględnić zarzutów strony wskazujących, że to organ dotujący nie zwrócił uwagi na wadliwe wagi subwencyjne, czy też, że działanie dotowanego wskazujące na błędne wagi nie było celowe lub zamierzone. Skoro wg ustaleń organu wszyscy uczniowie dotowanej szkoły (czego nie kwestionuje strona) posiadali status pracownika młodocianego, to zgodnie z rozporządzeniem MEN z dnia 12 grudnia 2019 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2020 należało zastosować do nich wagi subwencyjne P18, P19 i P20. Tymczasem, na konto strony były przekazywane kwoty dotacji: P15 - [...] zł na jednego ucznia w normie od stycznia do czerwca 2020, od lipca do grudnia - [...] zł, P-16 - [...] zł na jednego ucznia w normie od stycznia czerwca, od lipca do grudnia - [...] zł, - P-15 - [...] zł na jednego ucznia niepełnosprawnego - od stycznia do czerwca, od lipca do grudnia 2020 r. [...] zł, - P16 - [...] zł na jednego ucznia niepełnosprawnego od stycznia do czerwca 2020 r., od lipca do grudnia 2020 r. - [...] zł. W związku z tym jednak, że uczniowie posiadali status pracownika młodocianego, należało przekazywać subwencję według wag P18, P19, P20. Dodatkowo, organ przekazał podwójne dofinansowanie w okresie marzec - grudzień 2020 r. dla uczniów niepełnosprawnych, tj. obliczonych jak dla uczniów w normie, jak i dla uczniów niepełnosprawnych. Zasadnie organ zidentyfikował również dotację pobraną w nadmiernej wysokości na ucznia R. B., która zgodnie z orzeczeniem Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej posiadała potrzebę kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym. Zgodnie z zaleceniami uczennica winna kontynuować naukę wg podstawy programowej dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym na poziomie ponadpodstawowym w oddziale przysposabiającym do pracy. Trafnie wskazał organ, że najkorzystniejszym miejscem kształcenia wg orzeczenia jest szkoła specjalna przysposabiająca do pracy. Tymczasem, szkoła nie zapewniała kształcenia zgodnie z ww. programem tj. programem określonym w załączniku nr [...] do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły 1 stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej. Szkoła zatem nie organizowała zajęć dla uczennicy R. B. zgodnie z programem wynikającym z ww. orzeczenia. Niemniej jednak, wobec tego, że uczennica była pracownikiem młodocianym, nieprawidłowe było przekazanie dotacji w wadze P16. Kwota wynikająca z różnic spowodowanych błędnie zastosowanymi wagami subwencyjnymi - w wys. 75 506,27 prawidłowo zatem została uznana za dotację pobraną w nadmiernej wysokości, podlegającą zwrotowi do budżetu powiatu. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są bowiem dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Sąd podziela też argumentację organu dotyczącą kwot uznanych za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem. Trzeba bowiem podkreślić, że dotacje oświatowe nie polegają na dotowaniu wszelkich wydatków szkoły, lecz tylko na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków szkoły. Rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę bądź jednostkę prowadzącą szkoły, czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków (por.m.in. wyrok NSA z dnia 25 września 2015 r., sygn. akt II GSK 1769/14, z dnia 8 maja 2014 r. sygn. akt 11 GSK 229/13, z dnia 19 marca 2014 r. II GSK 1858/12, z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1002/13). Dotacje oświatowe podlegają szczególnym zasadom rozliczania. Rozliczenie dotacji stanowi potwierdzenie spełnienia wszystkich wymogów związanych z wykorzystaniem dotacji. Organ dotujący ma prawo żądać wyjaśnień i dodatkowych informacji w zakresie złożonych rozliczeń oraz korekt tych rozliczeń. Wydatkowanie środków pochodzących z dotacji poddane jest ścisłym rygorom i nie może odbywać się w dowolnie przyjęty sposób (wyrok WSA w Krakowie z 19 lutego 2013 r., sygn. akt I SA//Kr 1955/12). Organ dotujący ma prawo kontrolować prawidłowość pobrania i wykorzystania dotacji udzielonych na podstawie przepisów u.f.z.o. - art. 36 u.f.z.o. Działania te nakierowane są na umożliwienie zebrania przez organ kontrolny stosownych dowodów. To bowiem beneficjent dotacji ma przedstawić czytelne i wiarygodne dowody potwierdzające, że właściwie pobrał i wykorzystał dotację. Na podstawie art 38 u.f.z.o. organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały ustala tryb udzielania i rozliczania dotacji oraz tryb przeprowadzania kontroli prawidłowości ich pobrania i wykorzystania, w tym zakres danych, które powinny być zawarte we wniosku o udzielenie dotacji i w rozliczeniu jej wykorzystania, oraz termin i sposób rozliczenia wykorzystania dotacji. W rozpatrywanej sprawie jest to Uchwała nr XL/241/2017 Rady Powiatu w Łobzie. W ocenie Sądu słusznie zatem zakwestionowano wydatki na naprawę kotła gazowego, przegląd budynku oraz przewodów kominowych, zapłatę za użytkowanie wieczyste nieruchomości, na której znajduje się budynek szkoły - wydatki te nie są związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, a dodatkowo obciążają właścicieli budynku, tj. wspólników Z. H. oraz K. K.. Tymczasem Sąd zauważa, że organem prowadzącym Szkołę jest wyłącznie Z. H.. Słusznie też odnotował organ, że kwestii ewentualnych rozliczeń pomiędzy współwłaścicielami a organem prowadzącym szkołę nie regulował żaden dokument, w związku z czym, wydatków powyższych nie można zaliczyć do wydatków bieżących szkoły. Podobnie za takie wydatki nie można uznać wydatków na opłatę za przesyłkę kurierską ([...] zł), wyrób pieczątki dla wspólników Spółki ([...] zł), składkę członkowską na C. w Ł. ([...] zł), wynajem Sali na zajęcia wychowania fizycznego ([...] zł) gdy z umów wynikało że następowało nieodpłatnie, abonament za usługę hostingu (w części) z uwagi na korzystanie z usług również przez inny podmiot oświatowy ([...] zł) Trafna była ocena organu, że wydatki te nie są bezpośrednio związane z wydatkami bieżącymi szkoły dotyczącymi wychowania, nauki i opieki. Sąd zgadza się też ze stanowiskiem organu co do oceny wydatków związanych z dokształcaniem pracowników młodocianych - tj. wydatków na egzamin czeladniczy, kurs pedagogiczny, badania lekarskie pracowników młodocianych. Z ustaleń organu wynika, że wszyscy uczniowie posiadali status młodocianych pracowników. Zgodnie z art. 1911 Kodeksu pracy osoba, która ukończyła 18 lat w trakcie nauki w ośmioletniej szkole podstawowej, może być zatrudniona na zasadach określonych dla młodocianych w roku kalendarzowym, w którym ukończyła tę szkołę. Trafnie zatem powołał organ treść przepisów rozporządzenia dnia 28 maja 1996 r. w sprawie przygotowania zawodowego młodocianych i ich wynagradzania (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2010 ). Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia przygotowanie zawodowe młodocianych pracowników, zwanych dalej "młodocianymi", może odbywać się przez: (1) naukę zawodu, (2) przyuczenie do wykonywania określonej pracy. Z kolei w myśl § 11 ust. 6 tego rozporządzenia Pracodawca zatrudniający młodocianych: (1) pokrywa koszty przeprowadzenia egzaminów, o których mowo w ust 2-4, zdawanych w pierwszym wyznaczonym terminie; (2) może pokryć koszty egzaminu poprawkowego. Istotnie też przepisy rozporządzenia z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie praktycznej nauki zawodu (Dz. U. poz. 391) stanowią, że to pracodawca jest zobowiązany do zorganizowania praktycznej nauki zawodu młodocianych (§ 3 ust. 2), w tym zatrudnienia i wyznaczenia dla młodocianego pracownika instruktora praktycznej nauki zawodu, posiadającego ukończony kurs pedagogiczny. W myśl § 8 ust. 2 tego rozporządzenia podmioty przyjmujące uczniów lub młodocianych na praktyczną naukę zawodu: 1) zapewniają warunki materialne do realizacji praktycznej nauki zawodu, w szczególności: a) stanowiska szkoleniowe wyposażone w niezbędne urządzenia, sprzęt, narzędzia, materiały i dokumentację techniczną, uwzględniające wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, b) odzież, obuwie robocze i środki ochrony indywidualnej oraz środki higieny osobistej przysługujące pracownikom na danym stanowisku pracy, c) pomieszczenia do przechowywania odzieży i obuwia roboczego oraz środków ochrony indywidualnej, d) nieodpłatne posiłki profilaktyczne i napoje przysługujące pracownikom na danym stanowisku pracy, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, e) dostęp do urządzeń higieniczno-sanitarnych oraz pomieszczeń socjalno-bytowych; 2) wyznaczają odpowiednio nauczycieli, instruktorów praktycznej nauki zawodu oraz opiekunów praktyk zawodowych, o których mowa w § 10 i § 11; 3) zapoznają uczniów lub młodocianych z organizacją pracy, regulaminem pracy, w szczególności w zakresie przestrzegania porządku i dyscypliny pracy, oraz z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy. W ocenie Sądu zasadne jest więc stanowisko organu, że nie było podstaw do przyjęcia, że to Szkoła jest zobowiązana do pokrycia tych wydatków, związanych z kształceniem zawodowym młodocianych pracowników, które leżą po stronie pracodawcy. Analogiczna ocena Sądu dotyczy wydatków na badania lekarskie - koszty te są pokrywane także przez pracodawcę, o czym stanowi art. 201 § 1 Kodeksu pracy. Skierowanie młodocianego na badania wstępne jest obowiązkiem pracodawcy niezależnym od obowiązku młodocianego przedstawienia przed zatrudnieniem go świadectwa lekarskiego stwierdzającego, że praca, którą ma on wykonywać, nie zagraża jego zdrowiu (art. 191 § 1 pkt 2 K.p.). Art. 201 § 1 K.p. nie wprowadza żadnych szczególnych unormowań prawnych w porównaniu z zawartymi w art 229 K.p. Zatem przepisy tego artykułu wraz z rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz.U. z 2016 r. poz. 2067 ze zm.) miały w badanym okresie pełne zastosowanie do pracowników młodocianych. Badanie profilaktyczne przeprowadza się na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę, o czym stanowi § 4 ust 1 ww. rozporządzenia. W tym stanie rzeczy, ponoszone przez Szkołę wydatki na badania lekarskie młodocianych pracowników nie mogły być sfinansowane z dotacji. Nie budzi również wątpliwości Sądu kwestia określenia do zwrotu kwot stanowiących różnicę pomiędzy kwotą maksymalnego wynagrodzenia dla nauczycieli, obliczoną zgodnie z wytycznymi z art. 35 ust 1 u.f.z.o., a kwotą wynagrodzeń wypłaconych dla nauczycieli: M. B., H. K., D. K., D. L., Pani B. Z.. Jak wynika z powołanego wyżej art. 35 ust. 1 u.f.z.o. (...) dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej; -250% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2023 r. poz. 984, 1234, 1586, 1672 i 2005) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art 19 ust 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust 1, -150% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek. Przekroczenie ww. limitu, co miało miejsce w przypadku wymienionych wyżej nauczycieli, musiało skutkować uznaniem wydatkowania dotacji w sposób niezgodny z przeznaczeniem. Zdaniem Sądu nie można również uznać, że prawidłowo zostały wydatkowane kwoty na wynagrodzenia osób wykonujących pracę na rzecz spółki cywilnej "[...] K. K., Z. H." w ramach umów zlecenia przez A. B., A. D.. D. P., M. B.. Dotacja może być bowiem wykorzystana wyłącznie na wydatki bieżące Szkoły. Organem prowadzącym Szkołę był Z. H., nie zaś ww. spółka cywilna czy też K. K.. Organ zasadnie zakwestionował również prawidłowość przeznaczenia dotacji na sfinansowanie wynagrodzeń dla H. M., R. K. zatrudnionych na stanowiskach instruktorów praktycznej nauki zawodu, W. O. zatrudnionego na stanowisku fryzjera/pomocy nauczyciela praktycznej nauki zawodu, I. W. nauczyciela praktycznej nauki zawodu, J. K. pomocy-nauczyciela opiekuna uczniów w zawodzie fryzjer. Jak już bowiem wskazano wyżej, to do obowiązków pracodawcy, który zatrudnia młodocianych pracowników, należy zatrudnianie pracowników ich szkolących, w tym instruktorów praktycznej nauki zawodu. Skoro to pozostaje w gestii pracodawcy, a nie placówki oświatowej, to dotacja przeznaczona wyłącznie na wydatki bieżące Szkoły, nie może być wydatkowana na inne cele niż oświatowe. Niezasadne są także zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Wskazać bowiem trzeba, mając na uwadze treść 145 § 1 pkt 1 lit. a–c p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i fakt, że w związku z powyższą regulacją decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak również naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji że w badanej sprawie do takich naruszeń nie doszło. Tymczasem zdaniem Sądu nie miał miejsca w sprawie brak wyczerpującego zebrania i należytej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, czy ustosunkowania się do wszystkich twierdzeń i zarzutów podnoszonych przez stronę w odwołaniu – obowiązek odnoszenia się do wszystkich twierdzeń i zarzutów w decyzji nie istnieje, decyzja administracyjna nie jest bowiem rozprawą polemiczną. Nie zasługuje na uznanie również zarzut sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób mający rodzić uzasadnione wątpliwości co do spełnienia przez organ wymogu samodzielnego rozpoznania sprawy. Sąd po analizie zaskarżonej decyzji nie dostrzegł podstaw by uznać, że organ odwoławczy samodzielnie nie rozpoznał sprawy. Również za nietrafny należało uznać zarzut braku wskazania i wyszczególnienia w treści uzasadnienia decyzji dowodów na jakich oparł się organ drugiej instancji i faktów, które uznał za udowodnione oraz wskazania przyczyn, dla których organ innym dowodom. Sąd zauważa, że w istocie w skardze strona nie wskazuje jakie w jej ocenie konkretne dowody pominięto i w jaki sposób brak ich uwzględnienia mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Niezrozumiały jest też zarzut braku jakiejkolwiek pogłębionej refleksji ze strony organu drugiej instancji co do znaczenia i zakresu pojęciowego terminu "profilaktyka społeczna" – strona nie rozwija tego zarzutu w skardze, a wcześniej kwestia ta nie była przedmiotem sporu. Tymczasem sama w sobie okoliczność, że materiał dowodowy zebrany w sprawie został przez organ oceniony odmiennie aniżeli oczekiwała tego strona, a także że rozstrzygniecie jest dla niej niekorzystne nie świadczy o naruszeniu wskazanych w skardze zasad postępowania. Sąd wobec powyższego nie znalazł powodów do stwierdzenia, że w zaskarżonej decyzji naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się wystąpienia okoliczności naruszających prawo i mogących być podstawą wznowienia postępowania. Sąd nie znalazł też przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości lub w części. Z tych względów, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało skargę oddalić. Orzeczenia, których sygnatury przywołano w uzasadnieniu dostępne są w bazie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.