II SA/Rz 71/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Anna Lechowska NSA Ryszard Bryk /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi I. W. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odwołania nauczyciela bez wypowiedzenia ze stanowiska kierowniczego I. stwierdza niezgodność zaskarżonej uchwały z prawem; II. zasądza od Powiatu [...] na rzecz skarżącej I. W. kwotę 555 zł /słownie: pięćset pięćdziesiąt pięć złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SA/Rz 71/07 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi I.W.-C. jest uchwała Zarządu Powiatu Nr [...] z dnia [...]r. odwołująca skarżącą bez wypowiedzenia ze stanowiska Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego z dniem [...]r. Wskazana uchwała została powzięta na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5.06.1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592, ze zm./ w zw. z art. 5c pkt 2 oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.09.1991 r. o systemie oświaty /t.j. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572, z późn. zm./. W podstawie prawnej podano też, iż przedmiotowa uchwała została podjęta po uzyskaniu pozytywnej opinii Kuratora Oświaty. Pismem z dnia [...]r. skarżąca wezwała Zarząd Powiatu do usunięcia naruszenia prawa przez w/w uchwałę. Pismo to doręczono Zarządowi Powiatu w dniu [...]r. Zarząd Powiatu na to wezwanie nie odpowiedział. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Zarządu Powiatu, skarżąca I.W.-C. wniosła o stwierdzenie nieważności w/w uchwały i zarzuciła, że została ona uchwalona z naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.09.1991 r. o systemie oświaty oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 5.06.1998 r. o samorządzie powiatowym. Objaśniając te zarzuty wskazała, iż przepis art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty określa szereg przesłanek formalnych, które należy zachować przy odwołaniu dyrektora szkoły w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Przede wszystkim należy podać przyczyny odwołania, które muszą mieć charakter szczególnie uzasadniony. Pismo odwołujące dyrektora ze stanowiska nie może podawać jedynie ogólnie przyczyn odwołania, nie powołując okoliczności potwierdzających te zarzuty. Podjęta uchwała nie zawiera żadnego uzasadnienia. W orzecznictwie NSA prezentowany jest pogląd, że w pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków", nie mieści się każde naruszenie prawa przez dyrektora /wyrok NSA z 9.05.2001 r., II SA 3293/00 – Prawo Pracy Nr 9/2001, poz. 41/. Pojęcie to powinno być rozumiane wąsko i oznacza ono takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego. Uchybienia w dziedzinie rachunkowości czy też wotum nieufności rady pedagogicznej wobec dyrektora szkoły nie stanowi szczególnie uzasadnionego przypadku /wyrok NSA z dnia 14.03.1997 r., sygn. akt SA/Wr 475/96 i z dnia 19.09.2001 r., II SA 1657/01/. Co więcej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 15.07.2004 r., II SA/Rz 190/04 stwierdził m. innymi, że zaniedbania muszą być dowiedzione w stosownym postępowaniu poprzedzającym podjęcie zarządzenia i muszą się znaleźć w jego uzasadnieniu. Nie spełnia tego warunku jedynie wypunktowanie pod adresem dyrektora zarzutów, z których żaden nie został w jakikolwiek sposób wykazany. Tak więc motywy przemawiające za odwołaniem dyrektora szkoły w ciągu roku szkolnego muszą być dokładnie wywiedzione w taki sposób, aby mogły poddawać się jakiejkolwiek kontroli. Nie został także wskazany jakikolwiek przepis prawa, który odwołany dyrektor miałby naruszyć. W konkluzji skarżąca przytoczyła, że odwołanie jej bez wypowiedzenia ze stanowiska dyrektora nastąpiło bez jakiegokolwiek uzasadnienia. Także w piśmie z dnia [...]r. dotyczącym wykonania zaskarżonej uchwały, brak jest również uzasadnienia. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie wie, co było przyczyną odwołania jej ze stanowiska. Z kolei interpretacja art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, dokonana zarówno przez sąd powszechny jak i administracyjny wyraźnie wskazuje, że taka uchwała winna być uzasadniona /wyrok SN z 9.12.2003 r., I PK 103/03 – OSNP 2004/21/371 i z dnia 19.02.1997 r., III RN 3/97 – OSN 19/97, poz. 369, wyrok TK z 25.09.1991 r., W 1/91 – OKT 1/91 z 1991 r./. Spełnienie tego wymogu jest konieczne, gdyż pozwala na skontrolowanie, czy zaszły szczególne powody do odwołania, o których mówi ustawa o systemie oświaty. Dodatkowo podniosła, że z protokołu kontroli z dnia [...]r., Nr [...] przeprowadzonej przez Urząd Wojewódzki wynika, że przy podejmowaniu w/w uchwały brała udział osoba, nie mająca legitymacji do pełnienia funkcji w Zarządzie Powiatu, zatem należy przyjąć, iż uchwała została podjęta przez nieuprawniony organ. Poza tym, co do podjęcia spornej uchwały, nie ma stanowiska członka Zarządu, który brał udział w posiedzeniu Zarządu w dniu [...]r. Nie wiadomo też, ile osób głosowało za podjęciem uchwały, a ile przeciwko, czyli nie wiadomo czy uchwała ta otrzymała przewidzianą przepisem prawa większość. Na końcu skarżąca zasygnalizowała, że uchwała dotyczy jej bezpośrednio, zatem ma interes prawny do jej zaskarżenia. Odpowiadając na skargę, Zarząd Powiatu wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wniosek o odrzucenie skargi motywował przekroczeniem terminu do jej wniesienia, określonym w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Natomiast odnosząc się do wniosków i zarzutów podniesionych w skardze wyjaśnił, że upłynął już rok od daty podjęcia zaskarżonej uchwały, zatem w rachubę może już wchodzić tylko ewentualnie orzeczenie o niezgodności uchwały z prawem /art. 82 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym/. W uzasadnieniu skargi podano, że zaskarżona uchwała dotyczy bezpośrednio skarżącej, zatem w takiej sytuacji mamy do czynienia z interesem własnym skarżącej, który może być realizowany przed sądem pracy i z tej możliwości skarżąca skorzystała. W dniu [...]r. przed Sądem Rejonowym w sprawie oznaczonej sygnaturą IV P 510/06 została zawarta ugoda między skarżącą, a Zespołem Szkół Zawodowych, na mocy której Zespół zobowiązał się zapłacić skarżącej odszkodowanie 1800 zł, czyli równowartość 3-miesięcznego dodatku funkcyjnego za nieprawidłowe odwołanie ze stanowiska dyrektora. Ugoda ta jest w chwili obecnej prawomocna i okoliczność jej zawarcia przesądza kwestię braku interesu prawnego skarżącej do złożenia skargi. Na końcu dodać należy, że postanowieniem z dnia [...]r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia [...]r., nr[...]. Zarząd Powiatu na to postanowienie złożył zażalenie, które Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5.09.2007 r., sygn. akt I OZ 627/07 oddalił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Na wstępie należy nawiązać do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm./, który stanowi, że sąd administracyjny kontroluje zaskarżony akt administracyjny, w tym również akty organów jednostek samorządu terytorialnego pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z przywołanego przepisu również wynika, że przy tej kontroli Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały przez jednostki samorządu terytorialnego. Stan faktyczny sprawy Sąd ustala na podstawie akt administracyjnych /por. art. 133 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm., zwanej dalej skrótem p.p.s.a./. Dodać należy, że stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a., sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Jednakże celem postępowania dowodowego, o jakim mowa w powołanym przepisie, nie jest ustalanie stanu faktycznego sprawy, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy /por. wyrok NSA z 6.10.2005 r., II GSK 164/05 ONSA i WSA Nr 2/2006, poz. 45/. Trzeba też zasygnalizować, iż wojewódzki sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, a to oznacza, że obowiązany jest brać pod uwagę naruszenia prawa organów, o jakich nie wspomniano w skardze. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Na podstawie uchwały nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...]r., Starosta powierzył skarżącej I.W.-C. stanowisko Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego na okres 5 lat, tj. od 1.09.2004 r. do 31.08.2009 r. /pismo Starosty z dnia 30.08.2004 r., k. 5 akt sądowych/. Zaskarżoną uchwałą Nr [...] z dnia [...]r., Zarząd Powiatu odwołał bez wypowiedzenia z dniem 31.08.2005 r. I.W.-C. ze stanowiska Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego. Kurator Oświaty w piśmie z dnia 16.08.2005 r., Nr [...] pozytywnie zaopiniował odwołanie skarżącej ze stanowiska dyrektora. W podstawie prawnej uchwały podano art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 5.06.1998 r. o samorządzie powiatowym /tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592, z późn. zm./ oraz art. 5c pkt 2 i art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.09.1991 r. o systemie oświaty /tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572, z późn. zm./. Z uchwały tej wynika, że została ona podpisana przez członków Zarządu, a to przez Z.M./starosta/, R.O./wicestarosta/ oraz I.P./k. 7 akt sądowych/. uchwały nie podpisali Z.D. i K.S. Uchwała nie zawiera uzasadnienia. Z protokołu posiedzenia Zarządu Powiatu z dnia 29.08.2005 r. wynika, że na posiedzeniu byli obecni Z.M., R.O., I.P. i Z.D. Wymienieni podpisali w/w protokół. Protokół nie zawiera żadnej wzmianki odnośnie wyniku głosowania nad projektem uchwały w sprawie odwołania bez wypowiedzenia I.W.-C. ze stanowiska Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego /k. 25 i 26 akt sądowych/. Nie ma w nim także wzmianki co do przyczyn odwołania skarżącej z w/w stanowiska. W dniu 2.02.2006 r. Urząd Wojewódzki przeprowadził w Starostwie Powiatowym kontrolę w zakresie zgodności uchwał Zarząd Powiatu. W protokole z kontroli podano, że w dniu 12.05.2005 r. weszła w życie zmiana Statutu Powiatu opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego nr 59, poz. 797 zmieniająca skład osobowy Zarządu Powiatu z 5 do 3 członków. Z protokołu z sesji Rady Powiatu z dnia 16.06.2005 r. wynika, iż dwóch dotychczasowych członków Zarządu, tj. K.S. i I.P. poddało się na posiedzeniu Zarządu pod dyspozycję Starosty Powiatu, co potwierdza oświadczenie złożone na tę okoliczność przez Starostę w dniu 2.02.2006 r. W związku z tym kontrolujący stwierdzili, że w/w członkowie Zarządu w czerwcu 2005 r. złożyli rezygnację z pełnienia funkcji członków Zarządu i zgodnie z art. 31c ust. 2 ustawy z dnia 5.06.1998 r. o samorządzie powiatowym, niepodjęcie przez radę powiatu uchwały o przyjęciu rezygnacji w terminie 1 miesiąca od dnia jej złożenia jest równoznaczne z przyjęciem rezygnacji z upływem ostatniego dnia miesiąca, w którym powinna być podjęta uchwała, czyli z mocy samego prawa przestali być członkami Zarządu Powiatu z dniem 1 sierpnia 2005 r. i od tego dnia Zarząd składa się z 3 członków, tj. starosty, wicestarosty i Z.D. Kontrolujący zakwestionowali 20 uchwał Zarządu Powiatu, w tym również uchwałę nr [...] z dnia [...]r. odwołującą bez wypowiedzenia I.W.-C. ze stanowiska Dyrektora Centrum Kształcenia Ustawicznego i stwierdzili, że przy podejmowaniu tych uchwał brał udział I.P., który w datach podejmowania uchwał nie był już członkiem Zarządu /k. 8-10 akt sądowych/. Skarżąca I.W.-C. w dniu [...]r. wniosła do Sądu Rejonowego pozew przeciwko Powiatowi o odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem odwołania jej ze stanowiska Dyrektora Centrum Kształcenia ustawicznego. W sprawie tej strony na rozprawie sadowej w dniu 11.12.2006 r. zawarły ugodę sądową, na mocy której Zespół Szkół Zawodowych zobowiązał się zapłacić I.W.-C. kwotę 1800 zł tytułem odszkodowania w terminie 14 dni, licząc od dnia zawarcia ugody z ustawowymi odsetkami na wypadek zwłoki w płatności /k. 32 akt sądowych/. Z treści w/w pozwu wynika, że z dniem 1.09.2005 r. połączono centrum Kształcenia ustawicznego z Zespołem Szkół Zawodowych /k. 33 akt sądowych/. Oceniając zaskarżoną uchwałę z prawem, w pierwszej kolejności należy powołać art. 87 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 5.06.1998 r. o samorządzie powiatowym /tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592, z późn. zm./, zwanej dalej skrótem u.s.p., które stanowią, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym. Z powołanego art. 87 ust. 1 u.s.p. wynika, że legitymację do wniesienia skargi na uchwałę zarządu powiatu ma osoba, której interes prawny wynikający z konkretnego przepisu prawa materialnego został naruszony przez zaskarżoną uchwałę, przy czym interes prawny ma być rzeczywisty, bezpośredni i realny. Z przepisu tego również wynika, że przedmiotem skargi może być tylko uchwała organu powiatu z zakresu administracji publicznej. Powołany przepis wespół z ust. 4 określa także przesłankę dopuszczalności skargi, którą jest uprzednie bezskuteczne wezwanie organu, który podjął uchwałę do usunięcia naruszenia prawa. Przenosząc przytoczone unormowanie prawne do casusu przedmiotowej sprawy należy najprzód wyjaśnić, iż pojecie sprawy z zakresu administracji publicznej było kontrowersyjne do czasu uchwały Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27.09.1994 r., sygn. akt W 10/93 /OTK Nr 2/1994, poz. 46/. W uchwale tej trybunał opowiedział się za szerokim rozumieniem pojęcia "sprawy z zakresu administracji publicznej" i objaśnił, że do kategorii uchwał z zakresu administracji publicznej zalicza się również władcze rozstrzygnięcia organów kolegialnych jednostek samorządu terytorialnego będące przejawem realizacji jej zadań publicznych, które wywołują podwójne skutki prawne, tj. w sferze stosunków administracyjny i stosunków cywilnoprawnych, albo stosunków pracy. Pogląd Trybunału Konstytucyjnego został zaakceptowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uchwale Składu 7 Sędziów NSA z dnia 16.12.1996 r., sygn. akt OPS 6/9 /ONSA Nr 2/1997, poz. 48/, wydanej na tle art. 38 ustawy z dnia 7.09.1991 r. o systemie oświaty przyjęto zapatrywanie, że akty powierzenia stanowiska dyrektora szkoły i odwołania z tego stanowiska nie są czynnościami prawa pracy, lecz mają one treść administracyjnoprawną. Z tej racji ważność takich aktów ocenia się według przepisów prawa administracyjnego. Akty te wywołują dodatkowo skutki w sferze regulowanej prawem pracy /np. możność dochodzenia przed sądem pracy odszkodowania za niezgodne z prawem odwołanie nauczyciela z funkcji kierowniczej/, ale te dodatkowe skutki nie pozbawiają takich aktów charakteru administracyjnego, bo powierzenie nauczycielowi stanowiska dyrektora szkoły i odwołanie z tego stanowiska nie wywołują skutków w sferze stosunku pracy nauczyciela, bo nie nawiązują i nie rozwiązują stosunku pracy z nauczycielem. Stosunek pracy z nauczycielem nawiązuje się w drodze mianowania lub zawarcia umowy o pracę, co wynika z ustawy z dnia 26.01.1982 r. Karta Nauczyciela. Pogląd przedstawiony w rzeczonej uchwale NSA utrwalił się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i jest aktualny na kanwie obecnego stanu prawnego. Niesporna jest kwestia, iż skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu wzywała bezskutecznie Zarząd Powiatu do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego. Wezwanie wpłynęło do Starostwa Powiatowego w dniu 10.10.2006 r. /k. 36 akt sądowych/. Na to wezwanie Zarząd Powiatu nie odpowiedział. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Zarządu Powiatu wniosła w dniu 28.12.2006 r. /stempel pocztowy na kopercie k. 15 akt sądowych/, czyli po terminie określonym w art. 53 § 2 p.p.s.a.. Postanowieniem dnia 26.06.2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia 29.08.2005 r., Nr 161/104/05 /k. 54 akt sądowych/. Wskazane postanowienie zaskarżył zażaleniem Zarząd Powiatu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5.09.2007 r., sygn. akt I OZ 627/07 oddalił zażalenie /k. 70 akt sądowych/. Zdaniem Sądu in merito skarżąca wykazała, że zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny, bo została powzięta z naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.09.1991 r. o systemie oświaty /tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572, ze zm./. Przepis ten stanowi, że organ w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Przykładowo odwołanie w tym trybie może nastąpić z przyczyn przewidzianych w kodeksie pracy, uzasadniających rozwiązanie z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia. Oznacza to jednocześnie, że przyczyna odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego nie może być dowolna, ani uznaniowa, przeciwnie powinna być dokładnie i jasno sprecyzowana w uzasadnieniu uchwały /por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19.02.1997 r., III RN 6/97, OSNAPiUS Nr 19/97, poz. 370/. W przedmiotowej sprawie nie można w ogóle ustalić przyczyny odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora, ponieważ zaskarżona uchwała nie zawiera uzasadnienia. W protokole z posiedzenia Zarządu Powiatu również nie ma żadnej wzmianki, co do przyczyny odwołania. Także w odpowiedzi na skargę nie wskazano przyczyny odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora /k. 17 akt sądowych/. W takiej sytuacji Sąd nie miał możliwości ocenić zaskarżonej uchwały i w konsekwencji przyjął, iż odwołanie skarżącej bez wypowiedzenia ze stanowiska dyrektora było dowolne, czyli bez uzasadnionej przyczyny. Poza tym w protokole z posiedzenia Zarządu nie ma wyniku głosowania w sprawie odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora. Po trzecie, to na tle protokołu pokontrolnego z dnia 2.02.2006 r. sporządzonego przez radców prawnych Urzędu Wojewódzkiego wynika, że w posiedzeniu Zarządu Powiatu brał udział I.P., który w dniu 29.08.2005 r. nie był już członkiem Zarządu. Mimo tego jego podpis widnieje pod zaskarżoną uchwałą. Nie ma natomiast podpisu Z.D., który brał udział w posiedzeniu Zarządu Powiatu. Wszystko to sprawia, że zaskarżona uchwała została powzięta z istotnym naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, a także art. 13 ust. 1 – u.s.p., zatem Sąd na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 82 i 78 ust. 1 – u.s.p. stwierdził, że jest niezgodna z prawem. Art. 82 ust. 1 u.s.p. stanowi, że nie stwierdza się nieważności uchwały organu powiatu po upływie 1 roku od dnia jej podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w ciągu 7 dni od dnia podjęcia. Zgodnie z art. 78 ust. 1 u.s.p., starosta jest zobowiązany do przedkładania wojewodzie tylko uchwał rady powiatu, czyli nie ma takiego obowiązku w zakresie uchwał zarządu powiatu. Sąd nie stosował art. 152 p.p.s.a., gdyż zaskarżona uchwała została już wykonana, a skarżąca na podstawie ugody sądowej zawartej przed sądem pracy uzyskała stosowne odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem odwołania ze stanowiska dyrektora. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł po myśli art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W skład zasądzonych kosztów weszły n/w składniki: - 300,- zł uiszczony wpis od skargi, - 240,- zł wynagrodzenie adwokata, - 15,- zł opłata od pełnomocnictwa /uiszczona w znakach opłaty skarbowej w grudniu 2006 r./. Stanowisko strony przeciwnej, że skarżąca swój interes własny powinna realizować tylko przed sądem pracy i z tej możliwości skorzystała – nie jest zasadny, bowiem jak to już wyjaśniono uchwała odwołująca nauczyciela ze stanowiska kierowniczego jest aktem administracyjnym, zatem jej byt prawny może być kwestionowany przez odwołanego ze stanowiska tylko w drodze skargi do sądu administracyjnego.