I SA/Gd 896/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska Sędzia WSA Ewa Wojtynowska Asesor WSA Irena Wesołowska (spr.) Protokolant – Monika Orska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. G. na decyzję Izby Skarbowej z dnia 26 marca 2002 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 1999 roku oddala skargę. I SA/Gd 896/02 U z a s a d n i e n i e Izba Skarbowa zaskarżoną decyzją z dnia 26 marca 2002 r. utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia 17 grudnia 2001 r. określającą skarżącemu K. G. prowadzącemu Hurtownię A wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. w kwocie 12.788,00 zł, wysokość zaległości podatkowej w tym tytule podatkowym w tej samej wysokości oraz wysokość odsetek za zwłokę w kwocie 10.174,00 zł. W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa podała, że w wyniku kontroli przeprowadzonej u podatnika stwierdzono uwzględnienie w ewidencji zakupów faktury dotyczącej nabycia samochodu osobowego RENAULT LAGUNA, zarejestrowanego w ewidencji środków trwałych jako samochód ciężarowy. Samochód ten został zarejestrowany przez Starostę Powiatowego jako samochód ciężarowy w oparciu o opinię techniczną potwierdzającą dokonanie zmian. Po stwierdzeniu, iż samochód nie posiada świadectwa homologacji dla pojazdu ciężarowego wydanego przez Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej urząd skarbowy wystąpił z wnioskiem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Powiatowego o dokonaniu rejestracji przedmiotowego samochodu jako ciężarowego. Postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2000 r., SKO wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności dowodu rejestracyjnego samochodu ciężarowego marki RENAULT LAGUNA. Po zakończeniu postępowania SKO, zarówno w postępowaniu pierwszoinstancyjnym jak i odwoławczym (decyzje z dnia 9 października 2000 r. oraz z dnia 11 listopada 2000 r.), stwierdziło nieważność przedmiotowego dowodu rejestracyjnego. W związku z tym Starosta decyzją z dnia 9 stycznia 2001 r. uchylił z urzędu decyzję dotyczącą zarejestrowania samochodu ciężarowego marki RENUALT LAGUNA, unieważnił dowód rejestracyjny oraz odmówił zarejestrowania pojazdu jako ciężarowego. W tak ustalonym stanie faktycznym organy podatkowe wywiodły, że skarżący z naruszeniem przepisu art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) obniżył podatek należny o podatek naliczony przy zakupie samochodu osobowego. Przy czym Izba Skarbowa podkreśliła, iż dla oceny stanu faktyczno-prawnego sprawy istotne są ostateczne rozstrzygnięcia właściwych organów samorządowych. Dopóki bowiem obowiązuje decyzja uprawnionego organu do wydania dowodu rejestracyjnego, zgodnie z którą samochód określony jest jako samochód osobowy, dopóty nie ma podstaw do stwierdzenia, że istnieje prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego samochodu. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając im naruszenie zasady praworządności wyrażonej w art. 3 Konstytucji RP oraz art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Przy czym zarzuty te dotyczyły w zasadzie wyłącznie wadliwości postępowania zainicjowanego przez Urząd Skarbowy przed organami samorządowymi właściwymi do wydawania decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdów. Ponadto w skardze zarzucono, iż decyzja organu pierwszej instancji została doręczona bezpośrednio skarżącemu, a nie jego pełnomocnikowi, czym doszło do naruszenia przepisu art. 137 Ordynacji podatkowej. Izba Skarbowa odpowiadając na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego doręczenia decyzji pierwszoinstancyjnej Izba Skarbowa wyjaśniła, że uchybienie to faktycznie miało miejsce. Jednak doręczenie decyzji bezpośrednio skarżącemu nie wpłynęło na ograniczenie możliwości korzystania w pełni z praw przysługujących w postępowaniu. W uzupełnieniu skargi z dnia 12 lutego 2003 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 24 stycznia 2003 r. uchyliło własną decyzję ostateczną z dnia 6 lutego 2001 r. oraz uchyliło decyzję Starosty z dnia 9 stycznia 2001 r. Tym samym uznano, że prawidłowa była pierwotna decyzja administracyjna, na mocy której w dowodzie rejestracyjnym pojazdu RENAULT LAGUNA umieszczony był zapis, iż przedmiotowy pojazd jest samochodem ciężarowym. W piśmie z dnia 6 października 2005 r. pełnomocnik skarżącego przedstawił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2004 r. sygn. akt 3 II SA/Gd 1327/01 umarzające postępowanie w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 lutego 2001 r. w przedmiocie rejestracji samochodu ciężarowego. Zdaniem skarżącego, skoro w postępowaniu administracyjnym ostatecznie stwierdzono, że pojazd skarżącego jest samochodem ciężarowym, to Izba Skarbowa nie ma podstaw do skutecznego zakwestionowania prawa podatnika do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony przy zakupie pojazdu. Izba Skarbowa nie ustosunkowała się do żadnego z obu pism skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew podniesionym zarzutom odpowiada prawu. Na wstępie podkreślić należy, iż kontroli Sądu poddana została decyzja Izby Skarbowej wydana w dniu 26 marca 2002 r. Sąd dokonując jej oceny musi zatem odnieść się do stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Tym samym okoliczności podniesione przez pełnomocnika skarżącego w uzupełnieniu skargi oraz w piśmie procesowym z dnia 6 października 2005 r. nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości decyzji organów podatkowych. Okoliczności te wyszły bowiem na jaw już po zakończeniu postępowania podatkowego, a co za tym idzie mogą być brane pod uwagę wyłącznie jako ewentualna przesłanka do wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. W tej sytuacji rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy organy podatkowe w ustalonym stanie faktycznym, istniejącym w dacie wydawania decyzji prawidłowo uznały, że sporny pojazd jest samochodem osobowym w rozumieniu art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 października 1998 r. (sygn. akt I SA/Wr 445/98) orzekł, że klasyfikacja samochodu w dowodzie rejestracyjnym ma decydujące znaczenie jako dowód w sprawie podatkowej, w której ocena pewnych uprawnień lub ograniczeń jest uzależniona od tej klasyfikacji. Należy przy tym nadmienić, że rejestracja pojazdu na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym ma charakter decyzji administracyjnej (uchwała składu pięciu sędziów NSA z dnia 15 listopada 1999 r. sygn. akt OPK 25/99). A zatem zarejestrowanie danego pojazdu jako samochodu osobowego jest wiążące dla organu, który wystawił dowód rejestracyjny mający charakter decyzji administracyjnej, oraz dla strony i innych uczestników obrotu prawnego – w tym organów podatkowych (art. 110 k.p.a.). Jak trafnie podkreśliła Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę, wydając zaskarżoną decyzję opierała się jedynie na obowiązującym w dacie wydawania decyzji stanie faktycznym. W tym czasie co jest bezsporne między stronami w obrocie prawnym pozostawała zaś decyzja administracyjna w postaci dowodu rejestracyjnego kwalifikująca sporny samochód jako samochód osobowy. Uchybienia postępowania administracyjnego w sprawie rejestracji tego pojazdu, podnoszone przez skarżącego nie mogły zaś mieć wpływu na ocenę prawidłowości odrębnego postępowania podatkowego w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług za grudzień 1999 r. Stan faktyczny istniejący w dacie wydawania przez organy podatkowe zaskarżonych decyzji pozwalał na wyprowadzenie wniosku, iż samochód zakupiony przez skarżącego nie był samochodem ciężarowym. Fakt taki nie wynikał ani ze świadectwa homologacji, ani też z pozostającej w tym czasie w obrocie prawnym decyzji, jaką jest dowód rejestracyjny, zgodnie z którą sporny samochód został zarejestrowany jako osobowy. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieprawidłowego doręczenia decyzji organu pierwszej instancji to stwierdzić należy, iż uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, nie mogło zatem przesądzić o uwzględnieniu skargi. Podkreślić bowiem należy, że pomimo doręczenia decyzji bezpośrednio skarżącemu na jego wyraźną prośbę, jego pełnomocnik w ustawowym terminie wniósł odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, a wobec tego nie doszło do ograniczenia jakichkolwiek praw strony w postępowaniu. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.