II GSK 178/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 października 2007 r. sygn. akt V SA/Wa 2206/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie NSA/post.1 - postanowienie "ogólne" Zaskarżonym skargą kasacyjną postanowieniem z dnia 3 października 2007 r., sygn. V SA/Wa 2206/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę A. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że w związku ze złożeniem przez A. W., reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2007 r., wobec niezałączenia pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym, zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2007 r. pełnomocnik A. W. został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego potwierdzającego m.in. umocowanie do podpisania i wniesienia w imieniu skarżącej skargi na ww. decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. W dniu 21 sierpnia 2007 r. A. W. nadesłała żądane pełnomocnictwo, jednakże Sąd uznał, że z treści załączonego dokumentu nie wynikało czy pełnomocnik skarżącej został upoważniony do podpisania i wniesienia skargi, albowiem złożone pełnomocnictwo nie zawierało daty jego sporządzenia. Zdaniem Sądu, nie można wywodzić faktu umocowania do dokonania określonej czynności - podpisania skargi - z dokumentu niezawierającego daty, a przez to uniemożliwiającego ocenę, czy w dacie podpisania skargi pełnomocnik skarżącej był do tej czynności upoważniony. W tej sytuacji, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.,), dalej: p.p.s.a. W skardze kasacyjnej skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt 3 i art. 40 w zw. z art. 49 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podała, że złożyła w sprawie wymagane przepisami pełnomocnictwo, czyniąc zadość wezwaniu Sądu. Wyjaśniła, że przesłane pełnomocnictwo obejmowało czynności sporządzenia i wniesienia skargi do Sądu pierwszej instancji. Pismo upoważniające do wniesienia skargi zostało przesłane na żądanie Sądu później, niemniej nie jest uprawnione tym samym twierdzenie, że późniejsze nadesłanie pełnomocnictwa nieopatrzonego datą zakłada, że nie zostało ono udzielone w chwili sporządzenia i wniesienia skargi. Takie rozumienie byłoby sprzeczne z treścią udzielonego pełnomocnictwa i wolą skarżącej. Jej zdaniem, ocena przesłanego pełnomocnictwa, w tym czas jego trwania, winna nastąpić przy uwzględnieniu reguł wykładni oświadczeń woli. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zawiera uzasadnione podstawy. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej jest usuwalnym brakiem formalnym skargi, podlegającym uzupełnieniu na wezwanie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko skarżącej podważające wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ocenę Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o nieprawidłowym wykonaniu wezwania Sądu w zakresie usunięcia braków formalnych skargi, co miałoby uzasadniać odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Ma rację skarżąca twierdząc, że przedstawione przez nią przy piśmie z dnia 20 sierpnia 2007 r. pełnomocnictwo, w którym skarżąca upoważnia radcę prawnego P. B. do "podejmowania wszelkich czynności prawnych i procesowych" oraz "reprezentowania (...) przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w sprawie przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych i jego placówkom...", z zaznaczeniem, że ww. pełnomocnictwo dotyczy m.in. wniesienia skargi w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2206/07, stanowi usunięcie braku formalnego, rozumianego jako złożenie pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do podpisania skargi i wniesienia jej do sądu administracyjnego. Należy przypomnieć, że zgodnie z utrwalonym poglądem wyrażanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wymóg udokumentowania czynności udzielenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest spełniony poprzez pisemne potwierdzenie istniejącego pełnomocnictwa, nawet jeżeli potwierdzenie to zostanie dokonane z datą późniejszą niż czynność procesowa, do dokonania której pełnomocnictwo było wymagane (por. postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1861/07, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt I OZ 420/07, niepubl.; postanowienie NSA z 20 grudnia 2005 r., sygn. II OSK 241/05, Lex nr 190983). Przyjęcie takiego stanowiska wiąże się z istotą umocowania pełnomocnika, którego ustanowienie stanowi jednostronną czynność prawną, która może być dokonana nawet w sposób dorozumiany. Formalne udokumentowanie istnienia pełnomocnictwa, wymagane w postępowaniu na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a., sprowadza się do pisemnego potwierdzenia jego udzielenia przez osobę zastępowaną. Moment, w którym to nastąpi, a więc data umieszczona na dokumencie potwierdzającym istnienie upoważnienia, nie stanowi o określeniu w sposób wiążący momentu faktycznego udzielenia pełnomocnictwa, a jedynie określa datę podpisania tego dokumentu. W rozpoznawanej sprawie, pomimo nieopatrzenia sporządzonego pełnomocnictwa datą, nie można przyjąć, że brak ten uniemożliwiał ocenę, czy w momencie podpisania skargi pełnomocnik skarżącej był do tej czynności upoważniony. Wymóg przedstawienia pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w sprawie z jej skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych spełniało niewątpliwie pisemne potwierdzenie udzielenia pełnomocnictwa zawarte w piśmie skarżącej z dnia 20 sierpnia 2008 r. (wraz z załączonym pełnomocnictwem), wskazujące w sposób jednoznaczny, że omawiane upoważnienie dotyczy "wniesienia skargi" i "reprezentowania [strony] przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym" w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2206/07. Z tego względu, niezamieszczenie daty na pełnomocnictwie, na co zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, nie mogło stanowić uzasadnionej podstawy odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), skoro skarżąca przedstawiła dokument potwierdzający umocowanie i jednocześnie stwierdziła, że istniało ono już w chwili składania skargi, czym usunęła stwierdzony przez Sąd brak formalny, o którego uzupełnienie została wezwana (art. 49 § 1 p.ps.a.). W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się uzasadnione, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.