VII SA/Wa 1532/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2007 r. sprawy ze skarg K. W. oraz T. i M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2005 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. M. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. G. [...], tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych), oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem 22% podatku od towarów i usług łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych), IV. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżących T. i M. K. kwotę 500 zł. (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] maja 2005r. Nr [...] Prezydent [...], na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 oraz 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) i art. 104 Kpa oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (tekst jedn. Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1592 ze zm.) [...] - zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i J. W. pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego i dobudowę garażu z tarasem (nad garażem) na działce nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. A. w W.. W uzasadnieniu wskazał, że załączony do wniosku projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia i został sporządzony przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Przedłożony projekt zagospodarowania działki/terenu dla przedmiotowej inwestycji jest zgodny z warunkami decyzji Nr [...] z dnia [...] października 2004r. o warunkach zabudowy wydanej przez Prezydenta [...], utrzymanej w mocy decyzją Nr [...] przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2004r. oraz z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Inwestor złożył wymagane oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzją z dnia [...] września 2005r. znak: [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, po rozpatrzeniu odwołania K. W. oraz T. i M. K. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu powielił argumenty organu I instancji. Następnie, odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, organ II instancji stwierdził, że wszelkie roszczenia dotyczące spornej granicy są rozstrzygane przed sądami powszechnymi, ponadto inwestor przedstawił kontrolny pomiar geodezyjny sporządzony przez uprawnionego geodetę, z którego wynika, iż istniejący budynek znajduje się w odległości 4 m od granicy działki, co jest zgodne z § 12 ust. 3 pkt 1, rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2004r., Nr 109, poz. 1156), a zatem proponowane rozwiązanie jest zgodne z obowiązującymi przepisami, zaś prawa osób trzecich są w pełni zachowane. Jednocześnie podkreślił, że według § 9 ust. 2 w/w rozporządzenia określone w jego przepisach odległości mierzy się w miejscu najmniejszego oddalenia, przy czym dopuszcza się przyjmowanie wymiarów bez uwzględniania grubości tynków i okładzin zewnętrznych, a zatem nie można kwestionować powyższej odległości, która ulegnie zmniejszeniu po wykonaniu, zgodnie z projektem, ocieplenia przedmiotowego budynku. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli K. W. oraz T. i M. K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżących prowadzone prace budowlane nie są zgodne z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy, jak również projekt zagospodarowania działki jest niezgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Sporna inwestycja spowoduje zanieczyszczenie terenu, zacienienie sąsiedniej działki, w konsekwencji do mieszkań będzie dochodzić mniej światła słonecznego. Ponadto inwestorzy samowolnie wykonali otwory okienne i drzwiowe w ścianie zwróconej w kierunku posesji nr 55. Ściana ta usytuowana jest w odległości mniejszej niż 4 metry od sąsiedniej posesji. Natomiast pomiar kontrolny (ustalający wystąpienie odległości minimalnej 4 m) został wykonany zbyt późno, albowiem wnioskodawczyni kilkakrotnie przeglądała akta sprawy u Wojewody [...] i pomiaru takiego nie było w dokumentach – dlatego jej zdaniem decyzje wydane w niniejszej sprawie winny być uchylone, albowiem dokumentacja niezbędne do wydanie decyzji zatwierdzającej była nie kompletna. W odpowiedzi na skargi Wojewoda [...] podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego w/w przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. Art. 134 § 1 w/w ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargi są zasadne, aczkolwiek zupełnie z innych przyczyn niż w nich podniesione. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. A więc w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, z przyczyn określonych w art. 145 § 1 i art. 145a Kpa, obowiązany jest uchylić decyzję lub postanowienie. W przedmiotowej sprawie zachodzi właśnie taka okoliczność. Jak wynika z akt sprawy, decyzja organu I i II instancji, dotyczące pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji, zapadły na podstawie decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2004r. Nr [...]. W/w decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] października 2004r. Nr [...] Prezydenta [...] o ustaleniu warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na nadbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i dobudowie garażu w tarasem przy ul. A. na działce nr [...] w W.. Wyrokiem z dnia 3 marca 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 233/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi T. i M. K. oraz T. W. – uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2004r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] października 2004r. Następnie, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. W. od w/w wyroku Sądu I instancji, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 14 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 902/06 – oddalił skargę kasacyjną. W związku z powyższym, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2006, którym wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania dla przedmiotowej inwestycji, stał się prawomocny. W/w okoliczność stanowi przesłankę do wznowienia postępowania administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 Kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Przesłanka określona w/w przepisie dotyczy takich przypadków, gdy decyzja wydana w sprawie zakończonej decyzją ostateczną oparta była na innej decyzji lub orzeczeniu sądu, które następnie zostały uchylone lub zmienione. W wyroku z dnia 7 stycznia 1998r., sygn. akt I SA/Lu 1302/96 (publ. LexPolonica nr 339985) Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie, wskazał, że bezwzględną przesłankę wznowienia postępowania, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 Kpa stanowi uchylenie decyzji, na podstawie której wcześniej wydano inną decyzję. Usunięcie z obrotu prawnego orzeczenia sądowego lub rozstrzygnięcia organu administracji, na podstawie których została wydana decyzja, otwiera możliwość ponownego rozstrzygnięcia sprawy po wznowieniu postępowania. Odnosząc powyższe rozważania do postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, należy stwierdzić, że w przypadku gdy pozwolenie na budowę zostało wydawane w oparciu o postanowienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która następnie została wyeliminowana z obrotu prawnego - w warunkach określonych w przepisie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa może stanowić przesłankę do wznowienia postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 1999r., sygn. akt IV SA 238/97, publ. LEX nr 46686). W związku z powyższym, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane w przedmiocie pozwolenia na budowę zapadły w oparciu o ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, która została wyeliminowana z obrotu prawnego, tym samym została wyczerpana dyspozycja art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obligująca Sąd do uchylenia w/w decyzji, dlatego Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. W pkt II wyroku orzeczono na podstawie art. 152 w/w ustawy. Zwrot kosztów postępowania tytułem nieopłaconej pomocy prawnej dla pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie § 18 ust. 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1348 ze zm.). W pkt IV wyroku orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej wyżej ustawy.