II OZ 217/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. i W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Po 598/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. i W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], zn. [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Po 598/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez E. i W. G. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...], nr [...] nakazującą rozbiórkę niezakończonej budowy węzła betoniarskiego zlokalizowanego na działce nr [...] w G. przy ul. [...] w związku z jego realizacją bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności może zapaść w postępowaniu sądowym, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., tymczasem zawarty w skardze na decyzję wniosek skarżących nie został w żaden sposób uzasadniony, a z akt sprawy nie wynika jakoby wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzić miało do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżących wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Pełnomocnik stwierdził, że zmagazynowane na posesji skarżących elementy i maszyny służą "do całościowego zamontowania i rozruchu". Elementy te znajdują się na nieruchomości skarżących w oczekiwaniu na wydanie pozytywnych decyzji związanych z możliwością lokalizacji obiektu na ich działce. Cały zestaw obiektów jest niezwykle kosztowny, a zmagazynowanie go w innym miejscu wiązałoby się z wysokimi kosztami wynajęcia placu oraz wiązałoby się z niebezpieczeństwem ich kradzieży lub zniszczenia, dlatego skarżący pozostawili przedmiotowe elementy na terenie swojej działki, która jest ogrodzona i ochraniana. Niewstrzymanie wykonania decyzji spowoduje znaczne szkody majątkowe u skarżących i może narazić ich nawet na uszkodzenie lub utratę przedmiotowych rzeczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zawarty w skardze, wnoszonej za pośrednictwem organu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został oparty o przepis art. 61 p.p.s.a. Wobec tego, że organ administracji nie odniósł się do wniosku ani nie uwzględnił skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., zachodziły podstawy do rozpoznania tego wniosku, jako skierowanego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., przez wojewódzki sąd administracyjny. Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie podkreślić należy, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne, co potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. w sprawach o sygn. akt II OZ 550/07, II OZ 802/06, II OZ 788/06, II OZ 166/06, II OZ 113/06, II FZ585/06, II FZ 598/06, II FZ 666/06, FZ 250/04). Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej. Decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], korzysta z przymiotu ostateczności i powinna być wykonalna. Jakkolwiek w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie jej wstrzymania. W niniejszej sprawie analiza zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji prowadzi do oddalenia zażalenia. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazując okoliczności, które stanowiłyby podstawę ich żądania. Wniosek ten nie zawiera żadnego uzasadnienia. Nie można bowiem zarzutów odnoszących się do zaskarżonej decyzji utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest pismem innym od skargi w rozumieniu procesowym i podlega odrębnemu uzasadnieniu (por. post. NSA z dnia 22.02.2006 r., sygn. akt II OZ 166/06, niepubl.). Trudno w tej sytuacji zarzucić Sądowi I instancji błędną ocenę stanu sprawy. W zażaleniu pełnomocnik skarżących podniósł ponadto, że elementy betoniarni znajdujące się na nieruchomości skarżących - w oczekiwaniu na wydanie pozytywnych decyzji związanych z możliwością lokalizacji obiektu na tej nieruchomości - są magazynowane. Skarżący pozostawili je na terenie swojej działki, ogrodzonej i ochranianej, ponieważ zmagazynowanie w innym miejscu wiązałoby się z niebezpieczeństwem kradzieży lub zniszczenia. Z tego stwierdzenia należałoby wnosić, że węzeł betoniarski został rozebrany. Zawarte w zażaleniu zarzuty spowodowania znacznej szkody majątkowej oraz uszkodzenia lub utraty "przedmiotowych rzeczy" - w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji są więc niezasadne. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.