I SA/Wr 1885/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda (sprawozdawca), Asesor WSA Tomasz Świetlikowski, Protokolant Aleksandra Felcenloben, po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. P., S. P. i P. Ł. o wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28.01.2005 r. sygn. akt I SA/Wr 1126/01 w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 1996 r. odrzuca skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez J. P., S. P. i P. Ł. było wymierzenie Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w G. grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28.01.2004 r., sygn. akt I SA/Wr 1126/01. Wskazanym obok wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, po rozpoznaniu skargi spółki cywilnej "A" - [...] - J. P., S. P. i P. Ł., na decyzję Izby Skarbowej w W. - Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...], nr [...], w sprawie podatku od towarów i usług za lipiec 1996 roku: w pkt I. (wyroku) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą decyzję Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...], nr [...] - obie w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe; w pkt. II (wyroku) oddalił skargę dalej idącą; w pkt III. (wyroku) zasądził od Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej kwotę 12 zł tytułem zwrotu części kosztów postępowania oraz w pkt IV. (wyroku) orzekł, że skarżone decyzje nie podlegają wykonaniu w zakresie w jakim zostały uchylone. Z uzasadnienia wyroku wynika, że ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego nastąpiło po upływie terminu, o którym mowa w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej. W dniu [...] J. P., S. P. i A. Ł. wystąpili do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z żądaniem wykonania wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 28.01.2005 r. (sygn. akt I SA/Wr 1126/01) poprzez wycofanie z obrotu prawnego decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...] , nr [...]. W obecnie wniesionej skardze, domagając się wymierzenia wymienionemu organowi podatkowemu grzywny skarżący podali, że na mocy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28.01.2004 r. (sygn. akt I SA/Wr 1126/01), nakazano uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] , nr [...] - w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe. Tymczasem do dnia dzisiejszego decyzji nie uchylono w tej części i pozostawiono w obrocie prawnym decyzje w kształcie sprzed wydania wyroku, gdyż nie wydano żadnego prawomocnego postanowienia lub decyzji określającej nową wysokość zobowiązania. Dalej skarżący stwierdzają, że nie zostało wykonane postanowienie pkt III. wyroku, gdyż Naczelnik Urzędu Skarbowego nie przekazał zasądzonej kwoty kosztów sądowych na konto skarżących, natomiast niewykonanie wyroku w pkt IV upatrują w tym, że organ podatkowy pierwszej instancji żąda w dalszym ciągu zapłacenia "kwoty uchylonej wyrokiem". W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przytoczonej obok regulacji wynika, że podmiotem, który może dochodzić w tym trybie wymierzenia organowi grzywny - jest strona. Jako że omawiane unormowanie dotyczy niewykonania wyroku sądu administracyjnego, uznać należy, że chodzi tu o osobę bądź jednostkę, będącą stroną postępowania sądowoadministracyjnego, w którym podjęto wyrok, niewykonywany następnie przez organ, to jest zasadniczo skarżącego, ale też innych uczestników postępowania sądowego (w związku z art. 12 p.p.s.a. - por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005, s. 349), za wyjątkiem organu (T. Woś, M. Romańska, "Niewykonywanie" wyroków sądu administracyjnego i uprawnienia z tym związane, Przegl. Prawa Publ. Nr 3/2007, s. 36). Zarzuty sformułowane przez J. P., S. P. i P. Ł. dotyczyły niewykonania wyroku tutejszego Sądu z dnia 28.01.2004 r., sygn. akt I SA/Wr 1126/01. Postępowanie sądowe, zakończone wymienionym wyrokiem, zainicjowane zostało skargą wniesioną przez spółkę cywilną "A" [...], w osobach wspólników J. P., S. P. i P. Ł.. Przedmiotem zaś rozstrzygnięcia sądowego były decyzje organów podatkowych (pierwszej i drugiej instancji) określające wobec tej spółki kwoty podatku od towarów i usług za lipiec 1996 roku. Należy zatem stwierdzić, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego (art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym -Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. oraz art. 50 § 1 p.p.s.a. w związku z jej art. 32), była spółka cywilna "A" [...], albowiem jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) była podmiotem obowiązku podatkowego w tym podatku, a nadto stroną postępowania podatkowego, jak również adresatem decyzji podatkowej (por. w odniesieniu do spółek cywilnych np. wyrok NSA z dnia 4.06.2001 r., sygn. akt I SA/Wr 2443/98, publ. POP nr 1/2002, s. 63). Skoro zatem, jak to zostało przytoczone, stroną postępowania sądowoadministracyjnego, w ramach którego wydano niewykonywany (według twierdzeń skargi) wyrok była spółka cywilna "A"[...], to wniesienie obecnie skargi o wymierzenie organowi podatkowemu grzywny, w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., przez osoby fizyczne J. P., S. P. i P. Ł., dokonane zostało przez osoby nieuprawnione, to jest pozbawione legitymacji skargowej, co nakazywało odrzucenie skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., gdyż w przedstawionych powyżej okolicznościach była ona (skarga) niedopuszczalna.