I OSK 1052/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 372/08 umarzające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Prezydenta Miasta K. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego. postanawia oddalić skargę kasacyjną Minister Infrastruktury, decyzją z dnia [...], nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Fabryki [...] "[...]" S.A. w likwidacji z siedzibą w K. oraz wniosku Prezydenta Miasta K. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...], nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. z dnia [...]., nr [...] w sprawie wywłaszczenia bez odszkodowania nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako parcela nr [...] o pow. [...] m2 oraz stwierdzającą nieważność tego orzeczenia w stosunku do parceli nr [...] o pow. [...]m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 22/06 oddalił skargę Prezydenta Miasta K. na wskazaną wyżej decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...]. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1961/06, na skutek skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta K., uchylił orzeczenie z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 22/06 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Postanowieniem z dnia 21 maja 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 372/08 WSA w Warszawie umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie ze skargi Prezydenta Miasta K. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia wywłaszczeniowego. Na rozprawie przeprowadzonej w dniu 21 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił dopuścić i przeprowadzić dowód z sentencji prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 21/06, mocą którego, po rozpoznaniu skargi Fabryki [...][...] S.A. z siedzibą w K. w likwidacji, uchylono decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...], nr [...]. Wskazano, że wyrokiem z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 21/06, wydanym w sprawie ze skargi Fabryki [...][...] S.A. z siedzibą w K. w likwidacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w całości decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...], nr [...] a wyrok ten uprawomocnił się z dniem 3 listopada 2006 r. Decyzja zatem Ministra Infrastruktury z dnia [...], na mocy powołanego prawomocnego wyroku, została wyeliminowana z obrotu prawnego. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 161 § 3 p.p.s.a.. Wskazano, że w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 21/06 zawarte zostało stwierdzenie ,,uchyla zaskarżoną decyzję" (stwierdzenie to dotyczy decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] nr [...]). Stwierdzono, że powyższego nie sposób jednak rozumieć jako uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, tak jak to przyjął WSA w Warszawie wydając zaskarżone postanowienie. Dostrzec bowiem trzeba, że w/w wyrok został wydany w następstwie rozpoznania skargi Fabryki [...] "[...]" S.A. w likwidacji w K. (obecnie "[...]" S.A. w K.), która to spółka zaskarżała przedmiotową decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta K. z dnia [...] w części dotyczącej parceli nr [...] - przy czym fakt zaskarżenia w/w decyzji przez Fabrykę [...] "[...]" S.A. w likwidacji w K. w części został podkreślony w uzasadnieniu wyroku WSA z 27 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 21/06. Równocześnie dostrzec należy, że tenże Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym samym dniu (27 lipca 2006 r.) i w tym samym składzie w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 22/06 oddalił skargę Prezydenta Miasta K. od tej samej decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...]., nr [...], a która to skarga Prezydenta Miasta K. swym "zakresem zaskarżenia" obejmowała w/w decyzję w części utrzymującej decyzję tego organu z dnia [...] w zakresie stwierdzającym nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej miasta K. z dnia [...] w części dotyczącej parceli nr [...]. Zestawiwszy powyższe trudno przyjąć, że wyrokiem z dnia 27 lipca 2006 r. sygn. akt I /Wa 21/06 zaskarżona decyzja Ministra Infrastruktury została uchylona w całości, skoro w świetle wyroku z dnia 27 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 22/06 oddalającego skargę Prezydenta Miasta K. decyzja ta w części kwestionowanej przez Prezydenta Miasta K. była zgodna z prawem. Takie rozumienie pierwszego z w/w wymienionych wyroków prowadzić musi bowiem do konkluzji, że WSA w Warszawie rozpoznający w tym samym dniu oraz w tym samym składzie dwie skargi na tą mą decyzję wydał de facto w tym samym czasie dwa wzajemnie ze sobą sprzeczne rozstrzygnięcia. Pomimo niefortunnego zredagowania sentencji wyroku Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 27 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 21/06 nie sposób zatem przyjąć tak niedorzecznego rozumienia tego orzeczenia. To zaś uzasadnia tezę, że WSA w Warszawie wydając zaskarżone obecnie postanowienie, błędne przyjął jakoby mocą w/w wyroku tenże Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił w całości decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...], nr [...]. W konsekwencji przy wydawaniu zaskarżonego obecnie postanowienia błędnie przyjęto, że kwestionowana przez Prezydenta Miasta K. decyzja została w całości wyeliminowana z obrotu prawnego, a nie jedynie w części kwestionowanej przez Fabrykę [...] "[...]" S.A. w likwidacji w K. (obecnie "[...]" S.A. w K.). Tym samym WSA w Warszawie wadliwie przyjął, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, skoro istnieją podstawy do twierdzenia, że w/w decyzja nie została wyeliminowana z obrotu prawnego w zakresie kwestionowanym w skardze złożonej w imieniu Prezydenta Miasta K.. Niezależnie od powyższego w dniu 27 maja 2008 r. w imieniu Prezydenta Miasta K. wystąpiono o wykładnię wyroku WSA w Warszawie z dnia 27 lipca 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 21/06. W związku z tym wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Warszawie z dnia 21 maja 2008 r. sygn. akt I SA/Wa 1101/07 w przedmiocie umorzenia postępowania sądowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie dokonania wykładni. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zarzut naruszenia art. 161 § 3 p.p.s.a. jest nieuzasadniony. Zgodnie z treścią art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że także inne sądy i inne organy państwowe, a w wypadkach przewidzianych w ustawie także inne osoby muszą brać pod uwagę fakt istnienia i treść prawomocnego orzeczenia sądu. Przy czym wynikający z niej stan związania ograniczony jest, co do zasady, do rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia i nie obejmuje jego motywów (wyrok SN z dnia 13 stycznia 2000 r., II CKN 655/98, LEX nr 51062). Wskazać trzeba, że wyrokiem z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 21/06, wydanym w sprawie ze skargi Fabryki [...][...] S.A. z siedzibą w K. w likwidacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w całości decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...]., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...], odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. K. z dnia [...] w sprawie wywłaszczenia nieruchomości położonej w K., oznaczonej jako parcela nr [...] o pow. [...] m2 oraz stwierdzającą nieważność tego orzeczenia w stosunku do parceli nr [...] o pow. [...] m2. Powyższy wyrok z dnia 27 lipca 2006 r. uprawomocnił się z dniem 3 listopada 2006 r. Oznacza to tym samym, że decyzja Ministra Infrastruktury z dnia [...], na mocy powołanego prawomocnego wyroku, została wyeliminowana z obrotu prawnego. W ocenie Sądu orzekanie w sprawie stało się więc bezprzedmiotowe, w dniu orzekania nie istniał już bowiem przedmiot zaskarżenia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.