III SA/Gl 1226/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Asesor WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Sekr. sąd. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2009 r. przy udziale – sprawy ze skargi B.S. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja) oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] r., który to wniosek wpłynął do Izby Skarbowej w K. w dniu [...] r. B.S. zwrócił się do Ministra Finansów - reprezentowanego przez Dyrektora Izby Skarbowej w K., o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie przepisów prawa podatkowego dotyczących podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania właściwej stawki VAT dla dostawy i montażu produkowanych schodów i balustrad. We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie zawieranych umów z klientami, wnioskodawca zobowiązuje się do wykonania i zamontowania w budynkach mieszkalnych (PKOB 111, 112) schodów i balustrad. Zawarte umowy wskazują, jakie prace będą wykonane w związku z zawartą umową. Prace dzielą się na następujące etapy: pomiar, sporządzenie projektu, wykonanie potrzebnych elementów oraz ich zamontowanie. Są to indywidualne zamówienia klientów, dopasowane do ich osobistych wymagań, w związku z czym wykonywanie schodów nie ma cech produkcji seryjnej. Po przyjęciu zamówienia odbywa się pomiar w przewidywanym miejscu montażu, w celu zebrania danych potrzebnych do sporządzenia projektu. Następnie wykonywane są poszczególne elementy schodów i balustrad oraz montaż tych elementów u klienta. Wykonywane prace są podporządkowane następującym parametrom: grubość stropu, typ biegu schodów, rodzaje balustrad. Uwzględnia się rozmieszczenie zamontowanych instalacji w budynku. Sam montaż dokonywany jest w następujący sposób: w pierwszej kolejności wstępny montaż (przygotowanie miejsca w stanie surowym), następnie dopasowywanie elementów do miejsca montażu (przycinanie, wykuwanie betonu, itp.) oraz wykończenie (np. malowanie, szlifowanie, barwienie). Dla powstania schodów niezbędne są prace na miejscu u klienta. Również z uwagi na konieczność zamontowania elementów giętych - do wyginania tych elementów wykorzystywane są ściany. Wszystkie ww. prace wykonują pracownicy wnioskodawcy, mając do dyspozycji narzędzia i materiały pomocnicze dostarczone przez Wnioskodawcę. Po zamontowaniu wszystkich elementów gotowe schody są odbierane na podstawie protokołu odbioru technicznego. Wnioskodawca udziela gwarancji na wykonane prace. Schody są elementami budowlano-konstrukcyjnymi, a ich brak w budynkach jeszcze niezamieszkałych jest przeszkodą do dokonania odbioru budynku. Wynagrodzenie wnioskodawcy jest określane jedną kwotą umieszczoną w zawartych umowach z klientami (brak podziału na zużyte materiały i wykonaną usługę). Przy ustalaniu wartości usługi, wnioskodawca bierze pod uwagę wartość zużytego materiału, czasochłonność, stopień skomplikowania prac. Udział poszczególnych składników ceny nie jest stały i uzależniony jest od konkretnego zamówienia. Udział procentowy samej usługi w ustalonym wynagrodzeniu wynosi ok. 70% - 80 % w zależności od rodzaju zużytego materiału i od skomplikowania projektu. Pytanie postawione we wniosku brzmiało " czy wnioskodawca na podstawie zawieranych umów świadczy usługę kompleksową czy dokonuje dostawy towarów wraz z usługą montażu . Zdaniem podatnika wykonuje on kompleksowe usługi składające się z usługi podstawowej i usług pomocniczych w związku czym ma prawo do stosowania 7 % stawki podatku VAT do stosowanych przez siebie usług kwalifikowanych jako roboty budowlano- montażowe związane z budownictwem mieszkaniowym, gdzie podstawą prawną stosowanej stawki od 1 stycznia 2008 r. jest § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca podkreślił, iż celem zawartych umów jest montaż wyprodukowanych elementów schodów i balustrad a montaż jest usługa podstawową. Podniósł, iż pogląd o kompleksowości świadczonych usług prezentuje orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, np. sprawa C-41/04 z dnia 27.10.2005 r. gdzie ETS stwierdził, że jeżeli dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta, są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią jednolite świadczenie dla celów podatku od wartości dodanej. Ponadto w sprawie C-231/94 ETS zauważył, że o tym, czy w świetle VI dyrektywy dana transakcja stanowi dostawę towarów czy świadczenie usług, powinny decydować wszystkie okoliczności przeprowadzenia danej transakcji w celu zidentyfikowania jej cech charakterystycznych. Powołał się na wyrok NSA z dnia 5 lipca 2006r. sygn. i FSK 945/05: w którym stwierdzono "(...) Celem działalności wykonywanej przez podatnika był montaż wyprodukowanej przez niego stolarki /okien i drzwi/ u klientów, co potwierdza zarówno sposób określenia przedmiotu umowy, sposób jej realizacji, a także łączne określenie kwoty należności za końcowy efekt kompleksowej czynności, brak jest podstaw - jedynie dla potrzeb podatkowych - do dokonywania podziału tej jednorodnej czynności na odrębne jej rodzaje: odpłatną dostawę towarów oraz odpłatne świadczenie usług. Z punktu widzenia klienta - odbiorcy czynności wykonywanych przez podatnika - istotne było bowiem zamontowanie stolarki, czyli przeprowadzenie odpowiednich robót budowlanych, a nie przeniesienie na niego prawa do rozporządzenia wyprodukowanymi przez podatnika towarami jak właściciel.(...)". Nadmienił, iż podobnie orzekały wojewódzkie sądy administracyjne : wyrok WSA w Gliwicach z dnia 22.11.2007 r. sygn. III SA/GI 711/07, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 11.06.2007 r. sygn. akt I SA/Wr 211/07, wyrok WSA w Kielcach z dnia 28.12.2007 r. sygn. akt I SA/Ke 527/07, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12.06.2007 r. sygn. akt I SA/Bd 367/07. Przytoczył pogląd wyrażony przez WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 22.11.2007r. sygn. akt III SA/GI 711/07, w którym stwierdzono , że: "przepis art. 146 ustawy o VAT jest przepisem przejściowym, który pozostaje w oderwaniu od definicji dostawy i świadczenia usług zawartą w art. 7 i 8 tej ustawy, nie mają zatem zastosowania również przepisy rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie polskiej klasyfikacji wyrobów i usług z 18 marca 1997 r. oraz zapis załącznika nr 1 ustawy o podatku VAT (zobacz wyrok WSA w Warszawie z 8 lutego 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 3990/06, Mon. Pod. 2007/4/44)". Wezwaniem z dnia [...]r. doręcznym stronie w dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. wezwał do uzupełnienia w terminie 7 dni wniosku z [...] r. o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie przepisów prawa podatkowego w zakresie wskazania właściwych dla towarów czy też usług będących przedmiotem zapytania symboli PKWiU określonych zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 ( Dz. z 1997 r. Nr 42 , poz. 264 ze zm.) obowiązującej do celów podatku od towarów i usług. W wezwaniu wskazano, iż zgodnie z komunikatem GUS z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zgodnie z zasadami metodycznymi zasadą jest, iż zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów . Organ poinformował jednocześnie, iż w przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania dla rodzaju prowadzonej działalności zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych w Ł., który to udziela informacji w zakresie stosowania standardów klasyfikacyjnych . W wykonaniu wezwania organu strona na formularzu ORD-IN złożonym w dniu [...]r. uzupełniła poprzednio złożony wniosek . We wniosku tym wskazała , iż Objaśnienia do Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wskazują, że wykonywane przez wnioskodawcę usługi powinny być zaklasyfikowane do Działu 20.30 Produkcja wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa. Zdaniem strony klasyfikacja ta nie będzie miała zastosowania z uwagi na następujące okoliczności . Analiza art. 7 i 8 ustawy o VAT wskazuje, że podział czynności opodatkowanych podatkiem VAT ma charakter dychotomiczny, tzn. należy przyjąć, że czynność albo stanowi dostawę towaru albo jest świadczeniem usługi. Taki też podział stanowi implementację przepisów art. 5 ust. 1 i art. 6 ust.1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG - Dz. U. WE L 145 z 13 czerwca 1977 r. ze zm., zwanej dalej: VI Dyrektywą). Podkreśliła, iż przepisy prawa krajowego i decyzje organów nie mogą pozostawać w sprzeczności z normami prawa wspólnotowego ani z orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości. W związku z powyższym, przepisy VI Dyrektywy, identyfikując dane czynności jako dostawę towarów lub świadczenie usług, nie posługują się klasyfikacjami statystycznymi i nie odsyłają do nich, przyjmując szeroką definicję tychże pojęć. Należy zgodzić się tym samym ze stwierdzeniem, iż odwołanie się do klasyfikacji statystycznych może prowadzić na gruncie szerokiej definicji usługi, wynikającej z art. 6 ust. 1 VI Dyrektywy, do ograniczenia przedmiotu opodatkowania i naruszenia powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług (K. Kosakowska [w:] K. Sachs (red), VI Dyrektywa VAT, BECK Warszawa 2004, s. 140). Nie można z tego względu przyjąć prymatu klasyfikacji statystycznej. Klasyfikacja może pełnić co najwyżej funkcję pomocniczą w tym zakresie, zamiast ocenić istotę spornych czynności w kontekście powołanych wyżej art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Dalej strona powtórzyła pytanie co do prawa do zastosowania obniżonej stawki podatku VAT - 7% do świadczonych usług budowlano-montażowych (usług kompleksowych) zgodnie z art. 146 ust.1 pkt 2 lit. a ustawy o VAT -w brzmieniu do 31.12.2007 r., a obecnie zgodnie z § 5 ust. 1a rozporządzenia z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Po rozpoznaniu przedmiotowego wniosku Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając w imieniu Ministra Finansów wydał [...]r. interpretację indywidualną nr [...], w której stwierdził, że przedstawione we wniosku stanowisko strony jest nieprawidłowe. Wskazał, iż przedmiotem interpretacji jest pytanie dotyczące zastosowania stawki podatku VAT gdy wnioskodawca na podstawie zawieranych umów z klientami zobowiązuje się do wykonania i zamontowania w budynkach mieszkalnych (PKOB 111, 112) schodów i balustrad. Podkreślił też, iż w pytaniu podano, iż usługi te powinny być zaklasyfikowane pod symbolem PKWiU do działu 20.30 - produkcja wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa. Uwzględniając zatem klasyfikację usług wskazaną przez stronę organ uznał iż czynności polegające na dostawie schodów i balustrad wraz z ich montażem podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT w stawce podstawowej to jest w stawce 22%. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, przy czym przez świadczenie usług rozumie się, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. (art. 8 ust.1 ww. ustawy). Stawka podatku wynosi 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Stosownie do art. 41 ust. 12 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, przez które rozumie się - w myśl ust. 12 lit. a cyt. przepisu - obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych. Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12 lit. b ww. ustawy nie zalicza się: budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 ; lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12 lit. c ustawy). Ponadto zgodnie z § 5 ust.1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008r., stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do: robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych , obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 12 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 - w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy. Dalej organ podniósł , iż z przywołanych unormowań wynika, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem. Dodał iż od dnia [...]r. art. 2 pkt 12 ustawy normuje pojęcie obiekty budownictwa mieszkaniowego stanowiąc, iż rozumie się przez to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11. Powołując się na art. 8 ust. 3 ustawy organ wskazał , iż usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Wskazując na przepis § 2 pkt 1 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004r w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2004r., Nr 89, poz. 844 ze zm.) podał, iż do dnia 31 grudnia 2008 r dla celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) określoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.). W myśl zaś zasad metodycznych do tej klasyfikacji roboty instalacyjne i montażowe wykonywane przez producentów klasyfikuje się łącznie z wyrobem w tym samym grupowaniu. Montaż lub instalacja wyrobu budowlanego przez producenta stanowi dostawę towarów a nie usługę. Oznacza to, że montaż przez producentów elementów budowlanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego podlega opodatkowaniu stawką właściwą dla dostawy określonego towaru. Organ podkreślił, iż obecnie o tym czy dane świadczenie stanowi usługę, nie jest konieczne wymienienie go w klasyfikacji statystycznej, jednakże niewymienienie danej usługi w klasyfikacji statystycznej skutkować będzie opodatkowaniem jej w stawce 22%, a to zgodnie z art. 41 ust. 13 ustawy, w myśl którego towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę. Końcowo organ podniósł, iż nie jest organem uprawnionym do dokonywania klasyfikacji statystycznych usług świadczonych przez wnioskodawcę, który to obowiązek ciąży na usługodawcy. Zauważył też, iż przepis art. 146 ust.1 pkt 2 lit. a) ustawy o VAT, powołany przez wnioskodawcę, obowiązywał do dnia 31 grudnia 2007r., stąd miał zastosowanie wyłącznie do usług wykonanych do tego dnia. Zaznaczył ponadto, iż od dnia 1 stycznia 2007r. obowiązującym aktem prawnym jest Dyrektywa 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1 ze zm, natomiast wyroki powołane we wniosku są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach i nie mają mocy powszechnie obowiązującego prawa. Nie godząc się z powyższą interpretacją strona , po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o VAT a to: art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. a w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2007r , art. 7 ust. 1, art. 8 oraz § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2008 r. i na poparcie swego stanowiska powołała obszernie zarówno orzecznictwo sądów administracyjnych jak i ETS . W piśmie procesowym z dnia [...] r. B. S. podkreślił iż sporna interpretacja wydano w terminie określonym w art. 14 d Ordynacji podatkowej . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Rozstrzygnięcie będące przedmiotem oceny prawnej Sądu podjęte zostało w ramach postępowania o wydanie indywidualnej, pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego uregulowanego przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Tego rodzaju interpretacje wydawane przez Ministra Finansów (lub z jego upoważnienia przez dyrektorów właściwych izb skarbowych - por. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego - (Dz. U. Nr 112, poz. 770) stanowią formę wyrażenia stanowiska organów podatkowych, w jaki sposób należy interpretować oraz stosować przepisy prawa podatkowego w indywidualnej sprawie i to w sytuacji faktycznej, w której znajduje się lub może znaleźć się osoba wnioskująca. Jej istotą jest dokonanie prawnej oceny konkretnego lub abstrakcyjnego stanu faktycznego opisanego przez podatnika. Zgodnie z treścią przepisu art. 14 § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie indywidualnej interpretacji obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego, albo zdarzenia przyszłego, oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie, oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy dokonuje natomiast oceny prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie takie opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego wyrażana jest jego ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. W rozpoznawanej sprawie strona poddała pod ocenę podatkowy stan faktyczny polegający na tym, iż wnioskodawca na podstawie zawieranych umów z klientami zobowiązuje się do wykonania i zamontowania w budynkach mieszkalnych (PKOB 111, 112) schodów i balustrad. W treści wniosku wskazano, iż wykonywane przez wnioskodawcę usługi powinny być kwalifikowane jako roboty budowlano-montażowe związane z budownictwem mieszkaniowym w odniesieniu do których wnioskodawca ma prawo do stosowania obniżonej stawki podatku VAT 7 %. Wobec okoliczności, iż w wniosek B. S. nie był kompletny Dyrektor Izby Skarbowej w K. działając z upoważnienia Ministra Finansów wezwał do uzupełnienia jego braku. Wezwanie dotyczyło podania przez wnioskodawcę wskazania właściwych dla czynności dokonywanych przez wnioskodawcę symboli PKWiU określonych zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2008 r. W piśmie wystosowanym w odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca wyjaśnił, iż usługi te winny być zaklasyfikowane do PKWiU do działu 20.30 - produkcja wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa. Podkreślił przy tym jednocześnie, iż klasyfikacja ta jego zdaniem nie będzie miała jednak zastosowania w sprawie, co poparł szeroką argumentacją z przywołaniem krajowego orzecznictwa sądowoadministracyjnego jak i ETS . W tym miejscu należy podkreślić, iż strona zwracając się z wnioskiem o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego miała obowiązek wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego sprawy w zakres , którego wchodziło także wskazanie właściwych dla czynności dokonywanych przez wnioskodawcę symboli PKWiU określonych zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. obowiązującej dla celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2008 r. Dodać trzeba, iż jak stanowi art. 14 b Ordynacji podatkowej interpretacja ma dotyczyć zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Przez prawo podatkowe należy tutaj rozumieć ustawy podatkowe (w znaczeniu art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej ) oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Przepis art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskazuje bowiem, że przepisami prawa podatkowego są przepisy ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych. Uwzględniając powyższe nie można uznać by to organy miały obowiązek dokonywać klasyfikacji rodzajowej czynności opisywanych przez wnioskodawcę we wniosku, a dopiero następnie dokonywać interpretacji w zakresie zastosowania prawa podatkowego co do stanu faktycznego opisanego we wniosku. W konsekwencji zatem dopiero po wskazaniu przez wnioskodawcę klasyfikacji prowadzonej działalności organ winien był dokonać oceny prawnopodatkowej stanu faktycznego podanego przez wnioskodawcę i tak też Dyrektor Izby Skarbowej w K. słusznie postąpił. Kontrolując zaskarżoną interpretację nadmienić należy, iż Sąd nie dopatrzył się by wydano ją z uchybieniem terminu określonego art. 14d Ordynacji podatkowej . Zgodnie z tym przepisem interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4. Uwzględniając zatem konieczność uzupełnienia przez wnioskodawcę opisu stanu faktycznego z wniosku uznać należało, iż wydłużeniu uległ termin do wydania interpretacji indywidualnej . Uwzględnić bowiem należało przerwę w tym terminie liczoną od daty otrzymania przez wnioskodawcę wezwania o uzupełnienie wniosku do daty wpływu do organu uzupełnionego wniosku . Doliczając zatem ten okres Sąd uznał, iż interpretacja indywidualna została wydana w terminie . W odniesieniu natomiast do merytorycznej oceny organu co do braku prawa do zastosowania stawki podatku VAT w obniżonej 7 % wysokości w odniesieniu do świadczonych przez stronę usług – produkcja wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa Sąd zauważa, iż w całości podziela ocenę prawną co do opodatkowania czynności wykonywanych przez wnioskodawcę polegających na dostawie schodów i balustrad wraz z ich montażem według stawki podstawowej 22% . Mając także na uwadze to, iż w uzasadnieniu indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia [...]r. w sposób wyczerpujący wskazano argumentację prawną wyrażonego stanowiska, którą skład orzekający podziela nie uznano za koniecznego jej powtarzania. W przedstawionej sytuacji, gdy strona jednocześnie wskazała klasyfikację rodzajową świadczonych przez siebie czynności PKWiU 20.30. produkcja wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa, które to traktować należy jako dostawę i stosować wobec niej stawkę podatku VAT -22 % zarzuty w zakresie naruszenia art. § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2008 r., i poprzednio obowiązującego art. 146 ust. 1 pkt 2 lit.a ustawy o VAT, przewidującym obniżoną stawkę podatku VAT 7 % do robót budowlano –montażowych są nietrafne. Z podobnych względów Sąd uznał za niezasadne zarzuty strony dotyczące naruszenia art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Albowiem gdy - jak już nadmieniono - strona dokonała klasyfikacji rodzajowej dokonywanych czynności, a którą to klasyfikację uwzględniając dokonywane przez stronę czynności traktować należy jako dostawę, zarzuty dotyczące naruszenia przepisów definiujących pojęcie dostawy uznać należy za chybione . Powyższe oznacza też, iż tym samym nie został naruszony przepis art. 8 ustawy o VAT definiujący pojęcie " świadczenia usług". W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności zaskarżonego aktu z prawem, należało skargę, jako nieuzasadnioną, oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).