II SA/Po 1035/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2009r. sprawy ze skargi A. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2006r. nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu; oddala skargę /-/ M.Kwiecińska /-/ B.Kamieńska /-/ B.Drzazga W dniu (...) września 2005 r. Z. W. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania, w którym bez swojej winy nie uczestniczył, zakończonego ostateczną decyzją Starosty K. z dnia (...) czerwca 2005 r. nr (...) o zarejestrowaniu ciągnika rolniczego marki Crystal na nazwisko drugiego wspólnika spółki cywilnej A. A. We wznowionym postępowaniu Starosta K., rozpatrując sprawę po raz drugi, decyzją z dnia (...) czerwca 2006 r. nr (...), wydaną na podstawie art. 73 ust. 1, art. 72 ust. 1 i 2 i art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. Nr 133, poz. 1123 ze zm.) i art.145 § 1 pkt 4 oraz art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) – uchylił wydaną w zwykłym trybie, opisaną na wstępie, swoją decyzję z dnia (...) czerwca 2005 r. i odmówił rejestracji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, że skoro zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje się na wniosek właściciela, to konieczne stało się rozważenie, czy A. A. występując o rejestrację przedmiotowego ciągnika rolniczego na swoje nazwisko posiadał przymiot wyłącznego właściciela tego pojazdu. Zdaniem organu orzekającego, kwestionowana przez Z. W. w postępowaniu wznowieniowym decyzja o rejestracji wydana została z naruszeniem ostatnio powołanego przepisu, bowiem dokumenty dołączone przez A. A. do wniosku o rejestrację nie stanowią wystarczającego dowodu przejścia na niego prawa własności. Majątek powstały z wkładów wspólników lub z dalszej działalności w ramach spółki nie jest majątkiem spółki, bo spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, lecz wspólnym majątkiem wspólników (art. 863 K.c.). Wspólny majątek wspólników tworzy współwłasność typu łącznego. Takim bezudziałowym majątkiem żaden ze wspólników nie może rozporządzać w czasie trwania spółki cywilnej. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie A. A. wnioskując o rejestrację na swoje nazwisko ciągnika - poprzednio zarejestrowanego na Bank Pocztowy, a następnie na wspólników spółki cywilnej A. A. i Z. W. - legitymował się fakturą VAT nr (...) z dnia (...) maja 2005 r., wystawioną przez "A" W. & A. s.c, (czyli podmiot nie posiadający osobowości prawnej) o sprzedaży przez Spółkę przedmiotowego ciągnika A. A., to w ocenie organu "brak jest bezspornego dowodu na to, że osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą ,to jest A. A., nabyła własność pojazdu zgłoszonego do rejestracji." Odwołanie od powyższej decyzji wniósł A. A. podnosząc, że zakwestionowana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa tj. z naruszeniem w szczególności art. 73, 72 i 71 ustawy prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, a także art. 6, 7 oraz 8 kpa. Nadto nie został uwzględniony przy wydawaniu decyzji fakt nierozstrzygnięcia jeszcze w sposób ostateczny, czy postępowanie w niniejszej sprawie powinno zostać zawieszone do czasu orzeczenia o własności ciągnika przez sąd powszechny. Wprawdzie przed wydaniem przez organ pierwszej instancji zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia (...) maja 2006 r. uchyliło postanowienie Starosty K. o zawieszeniu postępowania w sprawie rejestracji ciągnika i odmówiło zawieszenia, ale to postanowienie w chwili orzekania nie było prawomocne, gdyż A. A. zaskarżył je do Sądu Administracyjnego. Odwołujący polemizując ze stanowiskiem organu wznowieniowego I instancji powołał się na aneks do umowy Spółki z dnia (...) maja 2002 r., w którym to dokumencie " wspólnik Z. W. (...) wyłączył się od prowadzenia spraw Spółki i upoważnił A. A. do prowadzenia spraw Spółki jednoosobowo w pełnym zakresie". Dokument ten zatem zawiera w swej treści pełnomocnictwo do działania przez A. A. w zakresie przedsiębiorstwa Spółki i dokonywania wszelkich czynności , w tym do dysponowania składnikami majątkowymi, oczywiście w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej. Organ nie miał prawa wypowiadać się co do istnienia prawa własności, opierając się wyłącznie na twierdzeniach Z. W., niezgodnych z dokumentami podpisanymi przez obu wspólników. Nie istniał bowiem żaden dowód wskazujący na to, że współwłaścicielami ciągnika są nadal obaj wspólnicy. A. A. wyjaśnił, że przedmiotowy ciągnik został sprzedany przez "A" s.c. w trakcie trwania Spółki, a on działał w tej transakcji w imieniu własnym oraz na podstawie pełnomocnictwa- w imieniu drugiego wspólnika Z. W. W rezultacie odwołujący się stwierdził, że skoro przedłożył wszystkie dokumenty wymagane przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym (art. 73 ust.1 i art. 72 ust.1 ), to należało dokonać rejestracji pojazdu na jego rzecz. Decyzją z dnia (...) lipca 2006 r. nr (...), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy ustalił, że do wniosku o rejestrację przedmiotowego ciągnika A. A. dołączył:: dowód rejestracyjny pojazdu seria (...) wystawiony na rzecz Banku Pocztowego S.A.; pismo Banku Pocztowego z dnia (...) maja 2005 r. informujące, że w tej dacie przewłaszczenie na zabezpieczenie kredytu przestało obowiązywać i obaj wspólnicy stali się współwłaścicielami pojazdu oraz fakturę VAT nr (...) z (...) maja 2005 r. o sprzedaży pojazdu przez "A" W. i A. s.c. na rzecz "B" A. A. Zdaniem organu odwoławczego, dowód rejestracyjny przedmiotowego pojazdu łącznie z oświadczeniem Banku Pocztowego S.A. Oddział w K. wskazywał, że prawo własności pojazdu przysługiwało łącznie obu wspólnikom. Ponieważ, stosownie do treści art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, rejestracji pojazdu dokonuje się na wniosek właściciela, to – w przypadku współwłasności – konieczne byłoby zgodne współdziałanie wszystkich współwłaścicieli, a w przypadku braku takiej zgody – przedłożenie stosownego orzeczenia sądowego. Organ podkreślił, iż w świetle powyższych ustaleń zasadna była odmowa rejestracji przedmiotowego pojazdu, skoro – jako dowód własności – A. A. przedłożył fakturę, w której jako właściciel zbywający pojazd występowała "A" W. i A. s.c.", podczas, gdy w poprzednim dowodzie rejestracyjnym pojazdu występują jako współwłaściciele: A. A. i Z. W. Kolegium, podobnie jak organ pierwszej instancji, uznało, iż spółka cywilna jest stosunkiem prawnym łączącym wspólników i nie ma własnej osobowości prawnej. Wprawdzie ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej w art.4 ust.2 uznaje wspólników spółki cywilnej za przedsiębiorców, ale tylko w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej, zdefiniowanej w art.2 ustawy. Powyższe rozstrzygnięcie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, którą wniósł A. A., domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z powodu wydania jej z rażącym naruszeniem przepisów prawa tj.: § 2 ust.1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznakowania pojazdów i art. 72, 73 ust.1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Dodatkowo wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana, pomimo toczącego się postępowania sądowo-administracyjnego w sprawie rozpatrzenia jego skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie wydane w sprawie odmowy zawieszenia postępowania o rejestrację pojazdu. W rezultacie został on pozbawiony możliwości dochodzenia swoich praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 31 maja 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 718/06, oddalił skargę uznając, że odmowa rejestracji przedmiotowego pojazdu na wniosek skarżącego była zasadna. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez A. A. - wyrokiem z dnia 17 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1468/07, uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 maja 2007 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, dopatrując się naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez niewypowiedzenie się w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia co do podnoszonego przez skarżącego zarzutu pozostawania w toku postępowania incydentalnego w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny o tytule własności przedmiotowego ciągnika. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż decyzja organu I instancji z dnia (...) czerwca 2006 r., która rozstrzygała sprawę merytorycznie, została wydana, pomimo że nie upłynął 30-dniowey terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) maja 2006 r., uchylające postanowienie Starosty K. z dnia (...) marca 2006 r. o zawieszeniu postępowania. W powyższym postanowieniu z dnia (...) maja 2006 r. Kolegium orzekło, iż kwestia własności ciągnika nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Równocześnie Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w zaskarżonej decyzji organu II instancji z dnia (...) lipca 2006 r. Kolegium samodzielnie rozstrzygnęło powyższą kwestię uznając, iż w przedmiotowej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, a zawieszenie postępowania mogłoby spowodować powstanie niepowetowanej szkody. Tym samym skarżący nie miał możliwości wypowiedzenia się i dochodzenia swoich praw w przewidzianym procedurą administracyjną postępowaniu incydentalnym. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozstrzygając sprawę, nie odniósł się do treści aneksu do umowy spółki, na który powoływał się skarżący oraz, wobec jego braku w aktach sprawy, nie zwrócił się do skarżącego o jego przedstawienie. Brak pełnej dokumentacji dowodowej uniemożliwił zajęcie stanowiska merytorycznego co do podnoszonych przez skarżącego zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny polecił Sądowi I instancji, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy zbadał, czy materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu administracyjnym był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy. Ocenie Sądu winna również podlegać zasadność rozstrzygnięcia w postępowaniu administracyjnym o zagadnieniu wstępnym samodzielnie przez organ, na podstawie art.100 § 3 k.p.a., mylnie określonym jako art. 103 § 3 k.p.a. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna. Na wstępie należy wskazać (czego nie ujawnił pełnomocnik skarżącego w trakcie rozprawy, jaka odbyła się w dniu 17 listopada 2008 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a ustalił Sąd Wojewódzki w toku ponownego rozpoznania sprawy po przeprowadzeniu dowodu z akt sygn. IV SA/ Po 574/06) - że wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2007 r. sygn. IV SA/Po 574/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) maja 2006 r. nr (...), którym uchylono postanowienie Starosty K. z dnia (...) marca 2005 r. o zawieszeniu postępowania i odmówiono zawieszenia niniejszego postępowania w sprawie rejestracji ciągnika. W uzasadnieniu powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił pogląd Kolegium odnośnie braku podstaw do zawieszania postępowania administracyjnego w sprawie rejestracji pojazdu w celu uzyskania rozstrzygnięcia kwestii własności spornego ciągnika przez sąd powszechny. W ocenie tego Sądu, spór co do własności ciągnika, toczony przez wspólników poprzednio figurujących w dowodzie rejestracyjnym, nie jest zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie o rejestrację tego pojazdu, nie istnieje bowiem związek pomiędzy rozstrzygnięciem tej sprawy w postępowaniu cywilnym a decyzją w przedmiocie rejestracji tego pojazdu wydaną w trybie ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 73 ust. 1 powyższej ustawy, właściwy organ administracji publicznej dokonuje rejestracji pojazdu na wniosek właściciela, który zgodnie z art. 72 ust. 2 ww. ustawy, zobowiązany jest dołączyć do wniosku następujące dokumenty: 1. dowód własności pojazdu, 2. kartę pojazdu, jeżeli była wydana, 3. wyciąg ze świadectwa homologacji albo odpis decyzji zwalniającej pojazd z homologacji lub zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli są wymagane, 4. dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, 5. dowód odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony zza zagranicy i jest rejestrowany po raz pierwszy. Tak zakreślone wymagania co do wniosku wskazują, że na osobie, na rzecz której dokonuje się rejestracji pojazdu, spoczywa obowiązek udokumentowania już wtedy przysługującego jej bezspornie prawa własności pojazdu. Oznacza to, że zarejestrowany może być wyłącznie pojazd, który stanowi przedmiot uregulowanego prawa własności. Sąd rozstrzygający wpadkową kwestię zawieszenia postępowania powołał się ugruntowane stanowisko sądów administracyjnych, że istotą postępowania w sprawie rejestracji pojazdu nie może być ingerowanie w prawa właścicielskie pojazdu, gdyż ta sfera leży w wyłącznej kompetencji sądów powszechnych. Rola organu administracji publicznej zostaje ograniczona do dokonania wszechstronnej oceny, w oparciu o art. 7 i 77 kpa, czy w świetle przedstawionych dowodów, osoba, która wniosła o dokonanie rejestracji jest właścicielem pojazdu i czy przedstawione dowody są wystarczające do pozytywnego rozpatrzenia sprawy. Zależnie od poczynionych ustaleń organ wydaje decyzję o zarejestrowaniu pojazdu lub też o odmowie jego zarejestrowania. W omawianym prawomocnym orzeczeniu z dnia 25 kwietnia 2007 r., w sprawie o sygn. akt II SA/Po 574/06, Sąd uznał, że organ administracji publicznej prowadzący przedmiotowe postępowanie nie miał obowiązku jego zawieszenia do czasu rozstrzygnięcia sporu pomiędzy skarżącym a drugim wspólnikiem Z. W., dotyczącego własności ciągnika. Sąd podkreślił, iż z uwagi na treść art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, to na wnioskodawcy – A. A. – spoczywał obowiązek dostarczenie bezspornego dowodu własności pojazdu. Organ administracji publicznej nie jest właściwy do dokonania oceny, czy przeniesienie własności ciągnika było skuteczne, lecz jedynie do dokonania oceny, czy przedstawione dokumenty uprawdopodabniają w sposób wystarczający, iż skarżący jest właścicielem pojazdu w rozumieniu art. 140 k . c. To wszystko daje podstawę do przyjęcia, iż wytknięte przez Naczelny Sąd Administracyjny uchybienie organu II instancji, polegające na wydaniu zaskarżonej decyzji o odmowie rejestracji bez oczekiwania na wynik incydentalnego postępowania w przedmiocie zawieszenia tego postępowania, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik postępowania rejestracyjnego, gdyż nawet gdyby organ odwoławczy poczekał z ostatecznym rozstrzygnięciem do czasu uprawomocnienia się wyrok wydanego na skutek skargi od ostatecznej decyzji o odmowie zawieszenia postępowania, to uzyskałby tylko potwierdzenie, że brak przesłanek do zawieszenia. Stanowisko wyrażone w omówionym prawomocnym wyroku z dnia 15 kwietnia 2007r. – będące kontynuacją dotychczasowej linii orzecznictwa sądowoadministracyjnego w sprawach z zakresu rejestracji pojazdów – Sąd rozstrzygający niniejszą sprawę w pełni podziela. Charakter tych spraw nie wymaga oczekiwania przez właściwy organ administracji publicznej na wynik długotrwałych sporów o własność pojazdu toczonych przed sądem powszechnym. Wnioskujący o rejestrację przedmiotowego ciągnika A. A. wyjaśnił zresztą, że takiego sporu nie zainicjował uznając, iż dostarczył dokumenty umożliwiające zarejestrowanie ciągnika tylko na jego nazwisko. Stanowisko to prezentował także w toku postępowania wznowieniowego. W przedmiotowej sprawie ze zgromadzonych materiałów dowodowych, a w szczególności z przedłożonego dowodu rejestracyjnego ciągnika wystawionego na Bank Pocztowy S.A. razem z oświadczeniem Banku Pocztowego S.A. wynika, że prawo własności pojazdu przysługiwało A. A. i Z. W. łącznie. Byli oni wspólnikami spółki cywilnej, w której, zgodnie z art. 860 kc, wspólnicy zobowiązali się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, a w szczególności przez wniesienie wkładów. Podkreślenia wymaga, że wkłady wniesione do spółki, podobnie jak uzyskany w wyniku działalności spółki cywilnej majątek, stały się własnością wspólników, a nie własnością spółki. Spółka cywilna stanowi bowiem stosunek prawny pomiędzy wspólnikami, którzy zawarli umowę spółki, i nie ma osobowości prawnej. Z tego powodu – jak trafnie wywiodły organy administracyjne obu instancji – Spółka cywilna nie mogła być wpisana do dowodu rejestracyjnego jako właściciel ciągnika należącego do wspólnego majątku wspólników i służącego do wykonywania działalności gospodarczej. Z uwagi na powyższą konstrukcję prawną spółki cywilnej wskazać też należy, że spółka ta nie może być uznana za właściciela pojazdu w rozumieniu art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a w konsekwencji nie mogła przenieść na skarżącego własności tego pojazdu. Właścicielami pojazdu w rozumieniu powyższego artykułu mogą być wyłącznie wspólnicy spółki, którzy jako współwłaściciele pojazdu zostali wpisani do dowodu rejestracyjnego. Ponieważ w dowodzie rejestracyjnym jako współwłaściciele przedmiotowego pojazdu określeni zostali A. A. oraz Z. W., to do wystąpienia z wnioskiem o rejestrację pojazdu wyłącznie na skarżącego niezbędne byłoby wylegitymowanie się dowodem skutecznego przeniesienia na niego własności. Dlatego zgodzić się należy ze stanowiskiem organu rejestrującego, że za taki dowód nie może być uznana faktura VAT nr (...) z dnia (...) maja 2005r. wskazująca jako sprzedawcę spółkę cywilną "A" W. & A.. Jak już wcześniej wyjaśniono, spółka cywilna nie może być podmiotem prawa i obowiązków, gdyż nie ma zdolności prawnej. W konsekwencji nie może też dokonywać we własnym imieniu czynności prawnych. Zdolność do czynności prawnych, oznaczającą zdolność wywołania swym zachowaniem skutków prawnych, mają bowiem osoby prawne. Gdyby nawet skarżący złożył do wniosku o rejestrację powoływany później, a złożony dopiero na ostatniej rozprawie sądowej, aneks z dnia (...) maja 2002 r. do umowy spółki, nie mogłoby to wpłynąć na uznanie przez organ orzekający skuteczności przeniesienia własności pojazdu na podstawie faktury VAT. Z aneksu tego wynika bowiem dokonanie zmian ułamkowych udziałów wspólników w majątku spółki cywilnej, co jest zaprzeczeniem uregulowania zawartego w art. 863 k.c. Stanowi on, że majątek utworzony z wkładów wspólników oraz z dalszej ich działalności jest wspólnym majątkiem wspólników, a nie spółki. W majątku tym każdy ze wspólników ma udział, który jednak w przeciwieństwie do współwłasności w częściach ułamkowych - nie jest oznaczony ułamkiem. Wspólny majątek wspólników tworzy wspólność typu łącznego (art. 196 k.c.). Konsekwencją nieoznaczenia udziałów jest to, że – jak podkreślały organy orzekające – wspólnik nie może skutecznie rozporządzać udziałem w majątku wspólnym ani w jego poszczególnych składnikach w czasie trwania spółki cywilnej. Skarżący A. A. nie mógł więc przenieść na siebie w czasie trwania spółki własności przedmiotowego ciągnika, stanowiącego w dacie wystawienia faktury, to znaczy w dniu (...) maja 2005 r., składnik niepodzielnego majątku wspólników. W odwołaniu od decyzji organu I instancji skarżący twierdził, że rozwiązanie spółki nastąpiło później – "na podstawie wypowiedzenia w trybie natychmiastowym pismem z dnia (...).07.2005 r." Nadto omawiany aneks w § 3 upoważnia wyłącznie A. A. do prowadzenia spraw spółki, czyli do dokonywania czynności faktycznych i prawnych potrzebnych do realizowania celów spółki /art.865 k.c./, ale takie upoważnienie nie daje podstaw do przeprowadzania transakcji wbrew zakazowi zawartemu w art. 863 § 1 k.c. przez Spółkę nie posiadającą osobowości prawnej. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, że organ administracji publicznej, wydając zaskarżone rozstrzygnięcie, nie naruszył prawa odmawiając skarżącemu rejestracji ciągnika, skoro przedstawione przez A. A. dowody nie wskazywały jednoznacznie na posiadanie przez niego przymiotu wyłącznego właściciela tego pojazdu. w rozumieniu art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Dlatego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił. /-/ M. Kwiecińska /-/ B. Kamieńska /-/ B. Drzazga