VI SA/Wa 2488/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Protokolant: Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości - oddala skargę - Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także: Prezes UKE), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki P. sp. z o.o. z siedzibą w W.(dalej także: P.sp. z o.o.) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz - utrzymał w mocy w/w decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r. Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] października 2007 r. skarżąca spółka P. sp. z o.o. złożyła do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości dupleksowych kanałów z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. W uzasadnieniu strona wnioskująca wskazała, iż z uwagi na wzrastającą liczbę użytkowników oraz rosnące zapotrzebowanie rynku na nowoczesne usługi telekomunikacyjne, konieczne jest powiększenie posiadanych przez skarżącą spółkę częstotliwości o wnioskowany zakres. Jak stwierdziła strona wnioskująca, rozbudowa pojemności sieci poprzez zagęszczenie siatki stacji bazowych pomimo, że zwiększa efektywność sieci, w wielu przypadkach nadal niewystarczająco poprawia satysfakcję abonentów, a przy tym związane jest to z koniecznością ponoszenia dodatkowych nakładów inwestycyjnych przez P. sp. z o.o. Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. Prezes UKE poinformował skarżącą spółkę, iż wnioskowane przez P. sp. z o.o. częstotliwości, decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (zwanego dalej Prezesem URTiP) nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienioną decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] października 2005 r., zostały zarezerwowane na rzecz spółki S. sp. z o.o. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej do dnia [...] grudnia 2018 r. W związku z powyższym Prezes UKE poinformował skarżącą spółkę, iż w obecnym stanie faktycznym i prawnym nie jest możliwe dokonanie wnioskowanych przez spółkę częstotliwości. W odpowiedzi na ww. pismo Prezesa UKE, skarżąca poinformowała, że podtrzymuje w całości wniosek z dnia [...] października 2007 r. o dokonanie rezerwacji częstotliwości i wnosi o przyznanie wnioskowanego zakresu częstotliwości. Pismami z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz z dnia [...] stycznia 2008 r. S. S.A. przedstawiła swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie. S. S.A. podniosła m.in., iż częstotliwości, o które ubiega się P.sp. z o.o. są już objęte rezerwacją dokonaną na rzecz spółki S. S.A. Ponadto S. S.A. wskazała, iż nie występuje również przesłanka zgody S. S.A. na współużytkowanie tych częstotliwości. W wyniku rozpatrzenia sprawy Prezes UKE, działając na podstawie przepisów art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 114 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) - wydał dniu [...] kwietnia 2008 r. decyzję nr [...] odmawiającą dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz skarżącej P. sp. z o.o. we wnioskowanym przez tę spółkę zakresie [...] MHz oraz [...] MHz. W uzasadnieniu decyzji Prezes UKE stwierdził, iż okolicznością niebudzącą wątpliwości jest brak dostępnych częstotliwości w zakresach [...] MHz oraz [...] MHz., albowiem zostały one przeznaczone decyzjami rezerwacyjnymi Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. i [...] października 2005 r. dla wykorzystania przez spółkę S. S.A. W tej sytuacji- zdaniem organu regulacyjnego – biorąc pod uwagę fakt, iż w przedmiotowej sprawie podstawowa okoliczność wskazana w przepisie art. 114 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, tj. przesłanka dostępności – nie występuje, Prezes UKE nie jest zobowiązany do dalszego badania pozostałych przesłanek wskazanych w art. 114 ust. 3 cyt. ustawy, albowiem niespełnienie nawet jednej przesłanki z w/w przepisu uniemożliwia wydanie decyzji rezerwacyjnej. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1/2007, Prezes UKE wskazał, iż w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji. W dniu [...] maja 2008 r. skarżąca P. sp. z o.o. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca stwierdziła, iż Prezes UKE nie odniósł się w decyzji pierwszoinstancyjnej do przesłanki zawartej w art. 116 ust. 7 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z treścią której w przedmiotowej sprawie powinien zostać ogłoszony przetarg na rezerwację częstotliwości. Ponadto skarżąca spółka stwierdziła, iż organ regulacyjny powinien dokonać analizy czy planowana zmiana odpowiednich planów zagospodarowania częstotliwości uzasadnia przeprowadzenie odpowiedniego postępowania mającego na celu rozdysponowanie częstotliwości, o które wnioskuje P.sp. z o.o. Skarżąca powołała się na fakt, iż analiza możliwości wykorzystywania częstotliwości na podstawie nowych planów zagospodarowania częstotliwości wskazuje, iż w przedmiotowej sprawie doszło do całkowitej zmiany przeznaczenia częstotliwości, a w związku z tym powinien zostać przeprowadzony przetarg, w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości. Pismem z dnia [...] maja 2008 r. uczestnik postępowania – S. S.A. ustosunkowała się do w/w zarzutów, informując, iż podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko. Skarżąca P. sp. z o.o. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. podtrzymała swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie, podnosząc jednocześnie, iż Prezes UKE powinien dokonać analizy czy zmiana odpowiednich planów zagospodarowania częstotliwości uzasadnia przeprowadzenie postępowania przetargowego. W wyniku rozpatrzenia złożonego przez P. sp. z o.o. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Prezes UKE wydał w dniu [...] września 2008 r., decyzję nr [...], na podstawie której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. W uzasadnieniu decyzji organ regulacyjny, powołując się na przepis art. 114 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - stwierdził, iż jednym z podstawowych warunków, od których uzależnione jest dokonanie rezerwacji częstotliwości, jest istnienie dostępnych częstotliwości. Organ ponownie wskazał, iż decyzjami rezerwacyjnymi Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz z dnia [...] października 2005 r. wnioskowane częstotliwości zostały przyznane dla wykorzystania przez spółkę S. S.A. Bezspornym jest fakt, iż aby dokonać rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotu, muszą zostać spełnione łącznie wszystkie przesłanki wymienione w art. 114 ust. 3 pkt 1-7 ustawy. Organ zauważył, że w niniejszej sprawie podstawowa przesłanka dokonania rezerwacji - przesłanka dostępności nie występuje. Organ regulacyjny wskazał, iż jest zobowiązany zbadać w pierwszej kolejności przesłanki ustawowe dopuszczalności udzielenia rezerwacji, a w przypadku braku zaistnienia choćby jednej z nich, odmówić rezerwacji częstotliwości. Odnosząc się z kolei do wskazanych przez skarżącą spółkę zarzutów odnośnie konieczności dokonania analizy, czy zmiana odpowiednich planów zagospodarowania częstotliwości uzasadnia przeprowadzenie postępowania przetargowego, Prezes UKE stwierdził, iż wziął pod uwagę stanowisko judykatury, wskazane w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt. VI SA/Wa 1708/06. Organ wskazał, iż kwestia zmiany, czy też ustalania planu zagospodarowania częstotliwości nie jest istotna w sprawie, z uwagi na zaistnienie wyraźnych norm rangi ustawowej, na które powołuje się Prezes UKE, jak również przeznaczenie częstotliwości wskazane w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. W niniejszej sprawie - zdaniem organu - nie zaszły ustawowe przesłanki do wszczęcia postępowania przetargowego, jak też nie uległo zmianie przeznaczenie spornych częstotliwości w Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. Ustosunkowując się z kolei do argumentacji skarżącej spółki odnośnie zastosowania w sprawie art. 116 ust. 7 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, odnośnie zmiany rezerwacji częstotliwości wnioskowanej przez S. S.A., Prezes UKE odwołał się do poglądów doktryny. Powołując się na komentarz prof. S. Piątka do ustawy – Prawo telekomunikacyjne organ stwierdził, iż nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie takiej formy konieczne jest tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy. Zdaniem organu zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego. Organ stwierdził, iż należy zastosować wykładnię celowościową i podzielić pogląd prof. S. Piątka, że ustawodawca, ustalając brzmienie art. 116 ust. 7 cyt. ustawy, miał na względzie jedynie taką zmianę, która powoduje przyznanie nowych pasm częstotliwości. Ponadto organ, odwołując się do ugruntowanych w doktrynie poglądów – stwierdził, iż w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji. W dniu [...] listopada 2008 r. P. sp. z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego – działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na w/w decyzję Prezesa UKE z dnia [...] września 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. Skarżąca spółka - wnosząc o uchylenie obu decyzji Prezesa UKE – zarzuciła organowi naruszenie prawa, tj.: - art. 62 k.p.a., względnie art. 104 § 1 i 2 k.p.a. - poprzez prowadzenie dwóch postępowań w sprawie w miejsce jednego, pomimo, iż udostępnienie przedmiotowych częstotliwości jednemu podmiotowi celem wykorzystywania ich w służbie ruchomej i odmowa przyznania ich rezerwacji innemu podmiotowi stanowić winna jedno rozstrzygnięcie; - art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 października 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - poprzez uznanie, iż przedmiotowe częstotliwości nie są dostępne; - art. 116 ust. 1 w zw. z ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - poprzez wydanie decyzji o odmowie rezerwacji przedmiotowych częstotliwości na rzecz skarżącej P. bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania przetargowego. W uzasadnieniu skarżąca spółka, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - podniosła, iż S. S.A. wykorzystuje wszystkie przedmiotowe zakresy częstotliwości w tzw. służbie stałej (tj. służbie pomiędzy określonymi stałymi punktami). Skarżąca stwierdziła, iż z posiadanej przez nią wiedzy wynika, że S. S.A. złożyła do Prezesa UKE wniosek o zmianę uczynionej na jej rzecz rezerwacji poprzez dopuszczenie do wykorzystywania jej w służbie ruchomej oraz iż w tej sprawie prowadzone jest postępowanie. W związku z tym skarżąca stwierdziła, że w sytuacji, w której przed tym samym organem - Prezesem UKE - prowadzone było równolegle więcej niż jedno postępowanie dotyczące tego samego dobra - przedmiotowego zakresu częstotliwości - to wnioski wszystkich stron tych postępowań winny zostać przez organ załatwione łącznie poprzez wydanie jednej decyzji administracyjnej, którą organ rozstrzygnąłby pozytywnie wniosek jednej ze stron, odmawiając rezerwacji pozostałym, względnie podjął rozstrzygnięcie innego rodzaju, np. o przeprowadzeniu przetargu. Skarżąca uznała, że obowiązkiem Prezesa UKE było wydanie jednej decyzji w sprawie, a tym samym wydanie zaskarżonej decyzji było niedopuszczalne. Powołując się na poglądy doktryny skarżąca stwierdziła, iż rozpoznanie jednej sprawy administracyjnej w kilku odrębnych postępowaniach albo potraktowanie jej jako spraw odrębnych, ze względu na wielość stron, i tylko formalne łączne jej zakończenie kilkoma odrębnymi decyzjami, jest rażącym naruszeniem prawa, dającym podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt.2) i powrotu do rozpoznania i rozstrzygnięcia spawy w jednym postępowaniu przez organ. W ocenie skarżącej P. sp. z o.o. w sytuacji, w której więcej niż jeden podmiot ubiega się o rezerwację tych samych częstotliwości, zawsze koniecznym będzie przeprowadzenie przetargu. Zdaniem skarżącej w sytuacji, gdy jeden z podmiotów był już uprzednio uprawniony z rezerwacji danych częstotliwości, jednakże wnosi o zmianę tej rezerwacji celem umożliwienia mu ich rozszerzonego wykorzystywania, koniecznym jest przeprowadzenie postępowania przetargowego. Powołując się na przepis art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z którym przepisy o konieczności przeprowadzenia przetargu w razie braku dostatecznych zasobów sieciowych stosuje się odpowiednio do zmian rezerwacji częstotliwości, skarżąca stwierdziła, że przepis ten nie zawęża w żaden sposób pojęcia "zmian", w szczególności nie wynika z niego, by chodziło jedynie o zmiany polegające na rozszerzeniu widma częstotliwości, jak wywodzi to Prezes UKE. Według skarżącej zmianą rezerwacji częstotliwości (a więc zmianą rozstrzygnięcia, z reguły samodzielnej decyzji administracyjnej) będzie każda zmiana okoliczności w niej określonych, o których mowa w art. 115 ust. 1 i 2 cyt. ustawy, a więc w szczególności: zakres częstotliwości (art. 115 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy), ale również rodzaj służby radiokomunikacyjnej, sieci telekomunikacyjnej lub usługi telekomunikacyjnej, w której częstotliwości objęte rezerwacją mogą być wykorzystane, chyba że nie przewiduje się ograniczenia sposobu wykorzystywania tych częstotliwości (art. 115 ust. pkt 4). Według strony skarżącej brzmienie przepisów ustawy nie daje żadnych podstaw do różnicowania poszczególnych ustaleń rezerwacji częstotliwości. Według strony twierdzenie to wspierają również inne argumenty. Skarżąca, powołując się przykładowo na art. 116 ust. 8 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, wskazała, że przepis ten wyraźnie odzwierciedla wolę ustawodawcy, który gdy chce pominąć w danej sytuacji postępowanie przetargowe (konkursowe), wyraźnie na to wskazuje w przepisach ustawy. Zdaniem skarżącej przeciwko stanowisku Prezesa UKE przemawiają również argumenty o charakterze celowościowym. Strona wskazała, że konsekwentne trzymanie się poglądu organu doprowadza bowiem do sytuacji, która nie może być zaakceptowana. W konsekwencji – zdaniem skarżącej - słusznie więc wskazuje się w literaturze, iż przeprowadzenia postępowania przetargowego lub konkursowego wymagać będą również takie zmiany rezerwacji częstotliwości, które mogą prowadzić do zmiany warunków ich wykorzystania, na przykład poprzez zmianę ich sposobu wykorzystania lub poszerzenie zakresu obszarowego ich wykorzystania. Zdaniem skarżącej nabycie w postępowaniu przetargowym mniej atrakcyjnych częstotliwości za oczywiście mniejszą kwotę i następnie zmiana ich warunków rezerwacji, która powoduje, że stają się one bardziej atrakcyjne, prowadziłaby do możliwości pozyskiwania atrakcyjnych częstotliwości bez konieczności ponoszenia dodatkowych opłat wymaganych procedurą przetargową. Strona odwołała się w tym zakresie do publikacji M. Rogalskiego (vide: M. Rogalski, Zmiany w prawie telekomunikacyjnym. Komentarz, Kraków 2006 r., s. 174). Zdaniem strony przyjmując stanowisko, iż plany zagospodarowania częstotliwości musiały zostać dostosowane do przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 czerwca 2005 r. w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości, Prezes UKE winien był - w razie wpłynięcia do niego więcej niż jednego wniosku o rezerwację przedmiotowych częstotliwości - przeprowadzić postępowanie przetargowe. Skarżąca spółka stwierdziła, iż w sytuacji, w której dochodzi do rozszerzenia zakresu możliwości wykorzystywania danej częstotliwości brak jest podmiotu mogącego ją wykorzystywać, gdyż dotychczasowy jej użytkownik nie posiada odpowiednich uprawnień. W tym stanie faktycznym, według skarżącej, zmiana planów zagospodarowania częstotliwości skutkowała de facto uwolnieniem tych częstotliwości w sytuacji, w której S. S.A. wystąpiła o umożliwienie jej wykorzystywania ich nowego przeznaczenia. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wskazał, iż w konsekwencji wydane przez WSA w Warszawie wyroku z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1708/06, doszło do uwzględnienia wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości w drodze decyzji Prezesa UKE nr [...] z dnia [...] października 2008 r. Organ podkreślił, że w uzasadnieniu w/w wyroku WSA zostało wyrażone jednoznaczne stanowisko, iż częstotliwości [...] MHz podobnie jak zakresy [...] MHz decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r. zmienione decyzją nr [...] z dnia [...] października 2005 r. zostały zarezerwowane do wyłącznej dyspozycji spółki S. S.A. na potrzeby wykonywania służby stałej, i nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości dla innego, niż S.S.A. - podmiotu. W złożonym do Sądu piśmie procesowym z dnia [...] marca 2009 r. strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, podtrzymując swoje dotychczasowe zarzuty - wskazała, iż dokonanie zmiany rezerwacji na rzecz S. S.A. winno było zostać poprzedzone przeprowadzeniem w tej kwestii stosownego przetargu, zgodnie z przepisem art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, albowiem – wbrew twierdzeniom organu - zmianą rezerwacji częstotliwości będzie również zmiana rodzaju służby telekomunikacyjnej. Ponadto skarżąca podkreśliła, iż w toku prowadzonego postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, P.sp. z o.o. nie była informowana przez Prezesa UKE o prowadzeniu przez niego postępowania zakończonego wydaniem na rzecz S.S.A. w/w decyzji z dnia [...] października 2008 r. gruntownie zmieniającej sposób wykorzystania przedmiotowych częstotliwości, jak również okoliczności tej organ w żaden sposób nie zakomunikował stronie, pomimo, iż uwzględnił ją przy wydawaniu zaskarżonej decyzji. Tym samym – zdaniem skarżącej – organ dopuścił się naruszenia przepisu art. 77 § 4 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga P. sp. z .o.o. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2008 r., nr [...], a także utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. - nie naruszają prawa. Przedmiotowe decyzje Prezesa UKE nie naruszają – zdaniem Sądu – zarówno norm prawa materialnego zawartych w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 114 ust. 3 pkt 1 oraz art. 116 ust. 1 w związku z ust. 7 tej ustawy, jak również nie uchybiają przepisom postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy. Według Sądu uznać należy ponadto, iż organ regulacyjny, wydając sporne decyzje nie dopuścił się również obrazy normy procesowej wyrażonej w przepisie art. 62 k.p.a. Jak stanowi przepis art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, rezerwacji częstotliwości dokonuje, zmienia ją lub cofa Prezes UKE. Zgodnie z przepisem art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem są dostępne. W świetle powołanego przepisu ustawy - Prawo telekomunikacyjne należy stwierdzić, iż częstotliwość dostępna to częstotliwość wolna, czyli nieużywana przez inny podmiot na podstawie odpowiednich uprawnień. Niedostępność może być wynikiem dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz innego podmiotu. Niewątpliwie zakaz udzielania rezerwacji kolidujących z udzielonymi wcześniej uprawnieniami dotyczy nie tylko sytuacji faktycznej, związanej z wykorzystywaniem częstotliwości, lecz także sytuacji prawnej ukształtowanej decyzjami wcześniej wydanymi (tak również: S. Piątek /w:/ Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 642). Z akt sprawy wynika jednoznacznie, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty dokonał na rzecz spółki S. S.A. z siedzibą w W.rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, które spółka ta może wykorzystywać do dnia [...] grudnia 2018 r. Decyzja ta została odpowiednio zmieniona w 2004 r. i 2005 r., a następnie – w wyniku rozpatrzenia wniosku S.S.A. – zmieniona przez Prezesa UKE w dniu [...] października 2008 r. poprzez wprowadzenie możliwości wykorzystania tych częstotliwości również w służbie cywilnej ruchomej (vide: ostateczna decyzja nr [...]. Bezspornym jest zatem, iż wnioskowany przez skarżącą spółkę zakres częstotliwości jest przydzielony do wyłącznego wykorzystania dla w/w operatora telekomunikacyjnego - spółki S. S.A., na podstawie ważnej decyzji organu regulacyjnego. W tej sytuacji uznać należy, iż w dacie składania przez skarżącą spółkę P. sp. z o.o. wniosku o dokonanie rezerwacji spornych częstotliwości, a także w dacie wydawania przez Prezesa UKE obu skarżonych w niniejszej sprawie decyzji, w obrocie prawnym obowiązywały ostateczne decyzje przydzielające innemu podmiotowi wnioskowane zakresy częstotliwości. Zdaniem Sądu oznacza to, jak słusznie wskazał Prezes UKE, że częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz nie mogą zostać przydzielone innemu, niż S.S.A. - podmiotowi dopóty, dopóki w/w decyzja rezerwacyjna będzie obowiązywała w obrocie prawnym, albowiem nie może być uznana za dostępną częstotliwość, która jest przyznana wcześniej ostateczną decyzją administracyjną innemu podmiotowi (podobnie: /w:/ wyr. NSA z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 339/07). Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest obecnie dostępnych częstotliwości z wnioskowanego przez stronę skarżącą zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, a zatem organ regulacyjny, wydając skarżoną decyzję odmawiająca dokonania rezerwacji w/w częstotliwości, słusznie wskazał, jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia, przepis art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, albowiem podstawowa przesłanka dokonania rezerwacji częstotliwości - przesłanka dostępności - nie występuje w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu nie można uznać za trafne twierdzenia skarżącej P. sp. z o.o., iż dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie istotnym jest, że S. S.A. złożyła wniosek o zmianę rezerwacji częstotliwości i tym samym stworzyła innym podmiotom możliwość ubiegania się o te częstotliwości bez spowodowania kolizji nowych rezerwacji z udzieloną już rezerwacją częstotliwości. Skoro częstotliwości [...] MHz oraz [...] MHz są przyznane na mocy obowiązującej decyzji spółce S. S.A., to dopóki ta ostateczna decyzja pozostaje w obrocie, to częstotliwości nią zarezerwowane nie mogą być uznane za dostępne. Nie ma zatem żadnych przesłanek zarówno prawnych, jak i faktycznych, które przemawiałyby za uznaniem, iż złożenie przez podmiot wniosku o zmianę rezerwacji częstotliwości w zakresie rodzaju służby ruchomej, w jakiej częstotliwości te mogą być wykorzystywane - prowadzi do sytuacji, w której częstotliwości te mogą być traktowane jako dostępne, w rozumieniu przepisu art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Należy zauważyć, że S.S.A. wykorzystywała wspomniane częstotliwości w służbie stałej na podstawie prawomocnych decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości. Natomiast zwiększenie zakresu świadczonych przez nią usług poprzez wykorzystywanie tych samych częstotliwości w służbie ruchomej, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie prowadzi do objęcia zakresem rezerwacji nowych dóbr rzadkich (tj. częstotliwości), które mogłyby być zarezerwowane na rzecz innych podmiotów, natomiast prowadzi do uruchomienia nowych usług telekomunikacyjnych w zakresie udzielonego przez organ regulacyjny zezwolenia. Nie sposób pominąć również okoliczności, iż uwzględnienie przedmiotowego wniosku S. S.A. w drodze decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r., nr [...], nastąpiło w konsekwencji uchylenia przez WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1708/06, decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rezerwacji częstotliwości oraz poprzedzającej jej decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2006 r. Warto wskazać, iż w uzasadnieniu przedmiotowego prawomocnego orzeczenia WSA w Warszawie zostało wyrażone jednoznaczne stanowisko, że częstotliwości w zakresach [...] MHz oraz [...] MHz decyzjami organu regulacyjnego z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz z dnia [...] października 2005 r. zostały zarezerwowane do wyłącznej dyspozycji spółki S. S.A., i nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości dla innego, niż S. S.A. - podmiotu. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie wniosek o rezerwacje częstotliwości złożony przez skarżącą P. sp. z o.o. w sytuacji, gdy wnioskowane częstotliwości są już zarezerwowane dla innego podmiotu, mógł być rozstrzygnięty tylko negatywnie. W ocenie Sądu brak jest w związku z powyższym jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania, iż Prezes UKE - wydając decyzję o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości - dopuścił się obrazy przepisu art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, skoro wnioskowane przez skarżącą spółkę częstotliwości nie były dostępne. Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 116 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - poprzez wydanie decyzji o odmowie rezerwacji przedmiotowych częstotliwości na rzecz skarżącej bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania przetargowego wskazać należy wyraźnie, iż z przepisu art. 116 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy wynika, że podmiot, dla którego zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, jest wyłaniany w drodze przetargu wyłącznie w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości. W przedmiotowej sprawie wskazana powyżej przesłanka "braku dostatecznych zasobów częstotliwości" nie występuje, albowiem częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz są zarezerwowane na rzecz innego operatora – S. S.A. w drodze ostatecznej decyzji rezerwacyjnej, której ostatnia zmiana nie prowadziła do wystąpienia nowych zasobów częstotliwości. Zdaniem Sądu rację ma organ regulacyjny twierdząc, iż całkowicie błędny jest pogląd strony skarżącej, zgodnie z którym zmiana decyzji rezerwacyjnej poprzez zmianę warunków wykorzystywania częstotliwości powoduje stan braku dostatecznych zasobów częstotliwości, albowiem - jak słusznie wskazał Prezes UKE - pod pojęciem zasobów częstotliwości rozumieć należy zakres widma częstotliwości, a nie sposób jego wykorzystania. W tej sytuacji uznać trzeba, że ze względu na brak dostępnych (niezarezerwowanych) częstotliwości, Prezes UKE nie miał możliwości przeprowadzenia przetargu. Stan braku dostępnych zasobów częstotliwości występuje bowiem w sytuacji, kiedy dostępne są wolne częstotliwości, lecz w ilości niewystarczającej, aby przyznać je wszystkim zainteresowanym podmiotom. Jedynie zaistnienie takiej sytuacji powodowałoby konieczność przeprowadzenia przetargu. Zdaniem Sądu niedopuszczalna jest sytuacja, w której Prezes UKE miałby przeprowadzać przetarg na częstotliwości, które są już prawomocnie zarezerwowane na rzecz innego podmiotu – S. S.A., albowiem przetarg może być przeprowadzony jedynie na częstotliwości dostępne, tj. niezarezerwowane, np. w sytuacji wcześniejszego cofnięcia lub uchylenia stosownej decyzji rezerwacyjnej. Taka sytuacja jednakże nie ma w niniejszym stanie faktycznym miejsca, gdyż bezsporne jest, że decyzja rezerwacyjna wydana na rzecz spółki S. S.A. nie została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego i jako ostateczna - jest dla organu wiążąca. W ocenie Sądu nie można również zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej P. sp. z o.o., że zmiana rezerwacji częstotliwości polegająca na zmianie rodzajów służby radiokomunikacyjnej, powinna automatycznie prowadzić do podjęcia działań przewidzianych w art. 116 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne. Wprawdzie w świetle art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, przetarg można przeprowadzić także w przypadku zmiany rezerwacji częstotliwości, jednakże - zdaniem Sądu - ze względu na umieszczony w tym przepisie warunek "odpowiedniego" stosowania ustępów 1-6, nie każda zmiana rezerwacji częstotliwości będzie wymagała przeprowadzenia przetargu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko organu, iż przeprowadzenie przetargu jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana decyzji rezerwacyjnej polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości objętych decyzją, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. Sąd stoi na stanowisku, że w świetle przepisów art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, zmiany rezerwacji częstotliwości, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych nie wymagają przeprowadzania przetargu. Należy wskazać, iż podobne stanowisko prezentuje również prof. S. Piątek, który komentując sporny przepis art. 116 w/w ustawy, wskazał, że "Nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie tej formy jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy. Spełniony musi być także warunek niedostatku zasobów częstotliwości. Ich brak musi być stanem trwałym w momencie wpłynięcia wniosków o rozszerzenie rezerwacji. Natomiast wszelkie zmiany rezerwacji podejmowane z urzędu przez Prezesa URTiP, zmiany ograniczające zakres rezerwacji oraz zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego" (vide: S. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 667). Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż w niniejszej sprawie wniosek spółki S. S.A. z dnia [...] listopada 2005 r. o zmianę rezerwacji częstotliwości nie dotyczył objęcia zwiększonego zakresu widma, ani poszerzenia obszaru zakresu częstotliwości, gdyż wnioskowana zmiana dotyczyła wyłącznie rodzaju służby radiokomunikacyjnej, a zatem jedynie sposobu korzystania z uprzednio zarezerwowanych częstotliwości. Według Sądu brak jest w związku z powyższym jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania, iż Prezes UKE, wydając sporną decyzję o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości - dopuścił się obrazy przepisu art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, skoro w niniejszej sprawie nie zachodziła sytuacja, w której organ regulacyjny zobowiązany był do przeprowadzenia przetargu. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości, który nie mógł być pozytywnie załatwiony, konieczne było więc wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji (tak również: WSA w Warszawie /w:/ wyroku z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1/07). Mając to na względzie należy uznać, iż Prezes UKE prawidłowo odmówił skarżącej spółce dokonania rezerwacji wnioskowanych częstotliwości z uwagi na brak ich dostępności, a nie z uwagi na brak dostatecznych zasobów tych częstotliwości. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie całkowicie niezasadny jest ponadto zarzut naruszenia przepisu art. 62 k.p.a., który stanowi, iż w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony. Otóż należy wskazać, iż wielość spraw administracyjnych w rozumieniu powołanego przepisu występuje wówczas, gdy są to sprawy tożsame w tym znaczeniu, że każda z tych spraw ma taką samą podstawę faktyczną i taką samą podstawę prawną i do rozstrzygnięcia każdej z tych spraw właściwy jest ten sam organ administracji publicznej. Niewątpliwie uznać należy, że aby można było w ogóle zastosować przepis art. 62 k.p.a., musi zaistnieć szereg przesłanek, w tym przede wszystkim: identyczność stanu faktycznego, identyczność podstawy prawnej oraz właściwość jednego organu administracji państwowej. Zdaniem Sądu należy zgodzić się z organem regulacyjnym, iż w niniejszej sprawie występuje jedynie wspólna właściwość jednego organu administracji publicznej - Prezesa UKE, zaś brak jest pozostałych istotnych przesłanek koniecznych do zastosowania przepisu art. 62 k.p.a. Należy zauważyć, iż w przypadku wniosku spółki S. S.A. o dokonanie zmiany decyzji rezerwacyjnej, w trybie art. 155 k.p.a., dotyczył on zmiany sposobu korzystania z zarezerwowanych na jej rzecz częstotliwości w zakresie rodzaju służby radiokomunikacyjnej. Dokonanie zmiany decyzji rezerwacyjnej w zakresie wnioskowanym przez S.S.A. jest jedynie zmianą sposobu wykorzystania dobra, którym spółka już dysponuje. Natomiast wniosek skarżącej P.sp. z o.o. obejmuje przyznanie dobra - uprawnienia w postaci rezerwacji tychże częstotliwości. Niemożliwe jest zatem dokonanie wyboru w drodze jednej decyzji administracyjnej jednego z podmiotów, który w porównaniu z pozostałymi najpełniej spełnia kryteria przyznania określonego dobra, a dla pozostałych uczestników postępowania wybór ten stanowiłby podstawę do negatywnego rozstrzygnięcia ich wniosków. W niniejszej sprawie nie mamy bowiem do czynienia z sytuacją zabiegania przez dwa podmioty o to samo dobro. W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, że skarżąca spółka zwróciła się do Prezesa UKE z wnioskiem o dokonanie rezerwacji częstotliwości dupleksowych kanałów z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, zaś w momencie składania tego wniosku wskazane częstotliwości nie były dostępne. Wyłącznym dysponentem wskazanego pasma była spółka S.S.A., w stosunku do której toczyło się postępowanie w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości. Zatem zgodzić się należy z organem, iż nie zaszła zbieżność praw lub obowiązków stron wynikających z tego samego stanu faktycznego oraz tej samej podstawy prawnej, a więc organ regulacyjny nie mógł wszcząć i prowadzić, zgodnie z art. 62 k.p.a., jednego postępowania dotyczącego więcej niż jednej strony. W takiej sytuacji organ regulacyjny prawidłowo wydał dwie odrębne, niezależne od siebie decyzje administracyjne kończące całkowicie odrębne postępowania. W przypadku zaskarżonej decyzji organ prawidłowo wziął pod uwagę ugruntowane w judykaturze i doktrynie poglądy, że w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji. Wskazać warto jedynie na marginesie, choć nie ma to istotnego znaczenia w sprawie, iż nawet w sytuacji przyjęcia za słuszną tezy strony skarżącej, że w świetle przepisu art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, organ regulacyjny zobowiązany był przeprowadzić postępowanie przetargowe (z uwagi na charakter wnioskowanej przez S. S.A. zmiany decyzji rezerwacyjnej wydanej na rzecz tej spółki), należy stwierdzić, że w świetle wyraźnej dyspozycji przepisu art. 123 ust. 6 pkt 4 w/w ustawy, Prezes UKE tak czy inaczej zobowiązany byłby do wydania decyzji odmawiającej skarżącej spółce udzielenia wnioskowanej przez nią w piśmie z dnia [...] października 2007 r. rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. Otóż, jak stanowi bowiem przepis art. 123 ust. 6 pkt 4 cyt. ustawy, odmowa udzielenia rezerwacji częstotliwości następuje w przypadku, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia przetargu albo konkursu, a wniosek o rezerwację częstotliwości złożony został przed ogłoszeniem przetargu albo konkursu. Wskazać trzeba, iż nie tylko w doktrynie, ale także w judykaturze wyrażono jednoznaczny pogląd, że w przypadku zajścia sytuacji, w której obligatoryjne jest przeprowadzenie przetargu, żądanie strony domagającej się rezerwacji częstotliwości powinno zostać rozstrzygnięte decyzją odmawiającą dokonania rezerwacji częstotliwości przed ewentualnym ogłoszeniem przetargu (tak m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt II GSK 14/06; podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 36/06). Niemniej należy - zdaniem Sądu – jeszcze raz wyraźnie wskazać, iż wbrew twierdzeniom skarżącej spółki, w niniejszej sprawie w żadnej mierze nie zachodziła sytuacja, w której zaistniałaby konieczność przeprowadzenia przetargu, gdyż zmiana rezerwacji częstotliwości przydzielonej w 2003 r. spółce S. S.A. nie wymagała zastosowania trybu przewidzianego w przepisie art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne. Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.