I SA/Kr 296/09

Sygn. akt I SA/Kr 296/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Beata Cieloch, Asesor: WSA Maja Chodacka (spr.), Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2009r., sprawy ze skargi Fabryki [...]"G" S.A. w G., na pisemną indywidualną interpretację Ministra Finansów, z dnia 28 października 2008r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; II. określa, że powyższa interpretacja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 457,00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych 00/100). W dniu [...] sierpnia 2008r. do Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów wpłynął wniosek strony skarżącej – Fabryki [...] ."G" S.A. z siedzibą w G. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej zastosowania przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.). We wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe, z którego wynikało, iż strona skarżąca ma zamiar podwyższyć kapitał zakładowy poprzez dokonanie publicznej emisji akcji. Spółka planuje debiut giełdowy na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych w 2009 roku. Środki uzyskane z podwyższenia kapitału zakładowego spółka zamierza przeznaczyć na: - podwyższenie kapitału zakładowego w spółkach zależnych, kontrolowanych przez Spółkę, które to spółki stanowią centra produkcyjno-usługowe w grupie kapitałowej Spółki, w której wnioskodawca jest Spółką dominującą oraz - akwizycje kapitałowe dla pozyskania kolejnych ośrodków produkcyjno-usługowych grupy kapitałowej Spółki. Z powyższym wiążą się wydatki Spółki dotyczące przygotowana emisji m.in. związane z: - doradztwem prawnym i ekonomicznym oraz audytami (m.in. przygotowanie prospektu emisyjnego, koszty badania sprawozdań finansowych, koszty doradztwa w zakresie reorganizacji spółki i grupy kapitałowej), - kampanią reklamową i promocyjną (w tym szkolenia, koszty wynajmowania sali, druków materiałów, oraz koszty artykułów spożywczych podczas spotkań, itp.), - ogłoszeniami wymaganymi prawem, zwołaniem i przeprowadzeniem Walnego Zgromadzenia, - wydatkami administracyjnymi (druk, dystrybucja i publikacja prospektu emisyjnego), - tłumaczeniem i drukiem dokumentacji przygotowanej na potrzeby oferty publicznej, opłatami sądowymi, skarbowymi, notarialnymi, giełdowymi itp. W związku z powyższym zadano pytanie, czy wydatki związane z podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki poprzez publiczną emisję akcji stanowią - w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych -koszty uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia (kwalifikując je jako koszty związane z całokształtem działalności Spółki) oraz czy w przypadku podjęcia decyzji o odstąpieniu od publicznej emisji akcji poniesione wydatki do dnia podjęcia przedmiotowej decyzji stanowić będą koszty podatkowe w dacie ich poniesienia? Zdaniem strony skarżącej wydatki związane z publiczną emisją akcji stanowić będą koszty uzyskania przychodów. Strona skarżąca stwierdziła, iż w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest bezpośredniego odniesienia się do kwestii związanej z wpływem podwyższenia kapitału zakładowego na koszt uzyskania przychodów, dlatego też uznać należy, że ustawodawca powyższy problem odnosi do ogólnych unormowań zawartych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W celu stwierdzenia, czy dany wydatek stanowi koszt uzyskania przychodu, należy dokonać jego oceny pod kątem celowości, czyli dążenia danego wydatku do uzyskania przychodu. Rezultat w postaci osiągniętego konkretnego przychodu nie jest konieczny dla rozpoznania kosztu uzyskania przychodu, gdyż o zaliczeniu danego wydatku do kosztów decyduje jego przeznaczenie, a nie efekt w postaci realnie osiągniętego przychodu. Wynika z tego, że dany wydatek może stanowić koszt uzyskania przychodu także wówczas, gdy nie może być on bezpośrednio powiązany z określonym przychodem, ale gdy pozostaje on w pośrednim związku z przychodem osiąganym przez podatnika. W ocenie Spółki, w przedstawionym stanie faktycznym istnieje bezsporny związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesionymi przez Spółkę wydatkami, a jej przychodami uzyskiwanymi z działalności gospodarczej. Spółka posiada spółki zależne, z którymi ma podpisane na czas nieoznaczony umowy licencyjne, w ramach których realizuje przychody. Pozyskanie kapitału poprzez publiczną emisję akcji umożliwi podwyższenie kapitału zakładowego w spółkach zależnych, kontrolowanych przez Spółkę, z przeznaczeniem na inwestycje, co sprawi, że znacznemu wzrostowi ulegnie wielkość ich sprzedaży. To z kolei będzie bezpośrednio powodowało zwiększenie się przychodów spółki z tytułu opłaty licencyjnej. Poziom przychodów z tytułu opłaty licencyjnej jest proporcjonalny do wielkości sprzedaży wyrobów i usług realizowanych przez spółki zależne. Spółka przedstawiła także stanowisko, że publiczna emisja akcji jest tylko jednym ze sposobów na pozyskanie kapitału na rozwój i zwiększenie swojej działalności, a nie celem samym w sobie, zdaniem Spółki bardziej efektywnym w odróżnieniu do np. kredytu bankowego (którego to koszty pozyskania są niekwestionowanym kosztem podatkowym). Wobec powyższego w ocenie Spółki brak jest podstaw do przyjęcia odmiennego stanowiska zakładającego, że koszty emisji akcji nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodu, zwłaszcza w sytuacji braku wyłączenia kosztów zamieszczonych w katalogu w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przyjęcie odmiennej interpretacji doprowadziłoby do sytuacji, w których podejmowanie strategicznych decyzji biznesowych - jaką jest niewątpliwie wejście na Giełdę Papierów Wartościowych - byłoby w sposób znaczny i zarazem nieuzasadniony ograniczone. Reasumując, zdaniem Spółki należy uznać, iż wymienione w zapytaniu koszty związane, z przygotowaniem i przeprowadzeniem oferty publicznej oraz sporządzaniem prospektu emisyjnego, a także pozostałe niezbędne koszty związane z publiczną emisją akcji będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w momencie ich faktycznego poniesienia, oczywiście pod warunkiem właściwego ich udokumentowania. Konsekwencją bowiem emisji akcji będzie uzyskanie środków pieniężnych, które następnie zostaną przeznaczone na rozwój spółki m.in. poprzez dekapitalizowanie podmiotów zależnych lub akwizycję kapitałową (przejmowanie innych podmiotów), co w rezultacie będzie skutkowało generowaniem przychodu podatkowego. Wydatki dotyczące emisji akcji winny być traktowane jako koszty pośrednio związane z przychodami podatnika osiąganymi w związku z prowadzoną działalnością spółki, a nie łączone tylko z samym faktem podwyższenia kapitału zakładowego. Ponadto, zdaniem Spółki, przedmiotowe wydatki służą również zabezpieczeniu i zachowaniu źródeł przychodów, ponieważ uzyskane w ten sposób środki finansowe umożliwią spółce ugruntowanie pozycji rynkowej i uczynią ją mniej podatną na ewentualne załamania rynku i koniunktury. Zaznaczyć należy, że nawet przyjmując, że poniesione przez Spółkę wydatki dotyczące podwyższenia kapitału zakładowego poprzez emisję akcji, należą do kosztów, których wprost nie można przyporządkować do określonego przychodu, to mimo to uznać należy, że zabezpieczają źródła przychodów, poprzez zwiększanie konkurencyjności na rynku, pozyskanie nowych inwestorów; mają więc związek z prowadzoną działalnością Spółki a w konsekwencji z uzyskaniem przychodu. Ponadto w przedmiotowej sprawie istotnym jest to, że do zaliczenia wydatków do kosztów nie jest konieczne uzyskanie rezultatu w postaci konkretnego przychodu. Spółka ponosząc wydatki w związku z podjętą decyzją działa w granicach ryzyka gospodarczego, a więc nie jest w stanie przewidzieć czy działania, w przedmiotowej sprawie dotyczące publicznej emisji akcji, przyniosą spodziewany efekt. Brak jest unormowania, które uzależniałoby zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodu, od skutku (rezultatu) w postaci osiągniętego konkretnego przychodu. Na poparcie swojego stanowiska Spółka przywołała obszerne orzecznictwo sądowe, a także interpretacje podatkowe. Pismem z dnia 28 października 2008r. nr [...] stanowiącym indywidualną interpretację Dyrektor Izby Skarbowej , działający, jako organ upoważniony przez Ministra Finansów do wydania interpretacji, stwierdził, iż stanowisko strony skarżącej przedstawione we wniosku jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji organ, wskazał, iż na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Z treści art. 12 ust. 4 pkt 4 tej ustawy wynika, iż do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych m.in. na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. W świetle powołanego przepisu stwierdzić należy, iż przychody uzyskane w wyniku emisji akcji, skutkujące podwyższeniem kapitału zakładowego nie stanowią przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Organ stwierdził, iż z przepisu tego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne również muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu. Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego organ stwierdził, że wymienione przez Spółkę wydatki dotyczące emisji akcji, jak również wydatki związane z zaniechaniem tejże emisji nie są związane, z zachowaniem czy zabezpieczeniem źródła przychodów. Ich celem jest bowiem pozyskanie kapitału zakładowego, a więc przysporzenia, którego ustawodawca nie zaliczył do przychodów. Operacja podwyższenia kapitału i emisja nowych akcji powoduje jedynie zmianę akcjonariatu, czyli struktury właścicielskiej podmiotu. Sama emisja akcji nie gwarantuje, iż przychody podmiotu ulegną podwyższeniu. To zaś oznacza, że błędnym jest stanowisko Spółki, iż mogą one stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie bowiem z tym przepisem nie stanowią kosztów uzyskania przychodów wydatki, co prawda nie wymienione w art. 16 ust. 1 tej ustawy, ale poniesione w celu uzyskania przysporzeń, których zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 tej ustawy nie uważa się za przychody. Pismem z dnia [...] listopada 2008r. strona skarżąca działając na podstawie art. 52 § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 i art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwała Dyrektora Izby Skarbowej, działającego z upoważnienia Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia [...] grudnia 2008r., stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów nie znalazł podstaw do zmiany wydanej w sprawie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. W skardze wniesionej przez stronę skarżącą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na pisemną indywidualną interpretację z dnia 28 października 2008r. wniesiono o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie: 1) art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3, art. 12 ust. 4 pkt 4 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez ich błędną, zawężającą wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż wskazane we wniosku o interpretację wydatki strony skarżącej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, mimo, iż według zamiaru i przewidywań strony skarżącej ich poniesienie winno spowodować nie tylko zachowanie istniejących źródeł przychodów, lecz również wzrost jego przychodów oraz rozwój prowadzonej działalności; 2) art. 431 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.), poprzez błędną jego wykładnię i stwierdzanie, że wszelkie koszty ponoszone przez Spółkę w kontekście przedmiotowej sprawy pozostają w bezpośrednim związku z podwyższeniem kapitału zakładowego; 3) art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), poprzez brak uzasadnienia prawnego oceny zawartej w interpretacji indywidualnej, albowiem wymogu tego nie spełnia samo wskazanie i przytoczenie przepisów prawa bez odniesienia się do twierdzeń strony skarżącej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej, działający z upoważnienia Ministra Finansów podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 w/w ustawy). Analiza akt przeprowadzonego postępowania doprowadziły Sąd do przekonania, iż skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1, art. 12 ust. 4 pkt 4 i art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.). W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że indywidualna interpretacja została wydana w terminie. Zgodnie z dyspozycją art. 14d Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym w dacie złożenia wniosku przez stronę i orzekania przez organ - interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednakże nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4. Zgodnie z treścią uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2008 r. (sygn. akt I FPS 2/08) " w stanie prawnym obowiązującym w 2005r. pojęcie "niewydanie postanowienia" użyte w art. 14 b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 Nr 8 poz. 60 ze zm.), oznacza brak jego doręczenia w terminie 3 miesięcy, liczonym od dnia otrzymania wniosku, o którym stanowi przepis § 1 powołanego artykułu". W niniejszej sprawie interpretacja indywidualna wpłynęła do organu w dniu [...] sierpnia 2008r., a została doręczona w dniu [...] listopada 2008r., zatem w terminie. Dlatego też uprawniona w sprawie jest ocena zasadności zarzutów skargi, które dotyczą merytorycznego rozstrzygnięcia. Spór w sprawie sprowadza się do tego, czy treść art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, m.in. że do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, wyklucza uznanie za koszt uzyskania przychodu wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego oraz z emisją akcji i wprowadzeniem ich do obrotu publicznego, która to emisja prowadzi do podwyższenia kapitału zakładowego. Jak podkreśla się w orzecznictwie, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą zmierzającą do stworzenia, zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów (por.: wyroki NSA z dnia 13 marca 1998 r., sygn. akt SA/Lu 230/97, niepubl. i z dnia 12 września 1999 r., sygn. akt I SA/Wr 482/97 niepubl.). Z kolei w doktrynie podnosi się, że ponoszenie określonych wydatków w celu osiągnięcia przychodów nie przesądza automatycznie o wystąpieniu w każdej sytuacji związanego z nim, ujmowanego w sposób konkretny, przychodu. Może się bowiem zdarzyć, że mimo uzasadnionych ekonomicznie, uwzględniających zasady logiki, działań, nie dojdzie do powstania lub zwiększenia przychodu (por. B. Dauter [w:] Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz 2004, Wrocław 2004, s. 297). Istotne jest natomiast to, że kosztami będą wydatki poniesione z zamiarem zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby przynosiło ono przychody także w przyszłości. Przy takim rozumieniu pojęcia kosztów uzyskania przychodów, nie można podzielić stanowiska organów podatkowych, że skoro przychód otrzymany przez stronę skarżącą na powiększenie kapitału zakładowego nie stanowi przychodu dla celów podatkowych (art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), to wydatków związanych z powiększeniem tego kapitału, co do zasady, nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów. Przyczyny podwyższenia kapitału zakładowego mogą być bardzo różne, począwszy od unowocześnienia spółki, pokrycia strat, następstwa umów między wspólnikami, zwiększenia jej zdolności kredytowej, utworzenia nowych miejsc pracy, uwiarygodnienia przed kontrahentami, aż do uniknięcia likwidacji, bądź upadłości itd. (por. A. Kidyba [w:] Kodeks spółek handlowych. Komentarz. Tom I i II, wyd. III, Zakamycze 2005, komentarz do art. 431). Jak zatem trafnie zauważono w literaturze (por. K. Knapik: glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2000 r., sygn. akt I SA/Wr 2285/98, Glosa 2004/1/33), przychodami, z którymi wiążą się poniesione w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego wydatki, nie są kwoty przekazane na ten kapitał, lecz przychody uzyskiwane z działalności gospodarczej finansowanej tym kapitałem. Spółka wskazała w treści wniosku, iż pozyskanie kapitału poprzez publiczną emisję akcji umożliwi podwyższenie kapitału zakładowego w spółkach zależnych, kontrolowanych przez Spółkę, z przeznaczeniem na inwestycje, co sprawi, że znacznemu wzrostowi ulegnie wielkość ich sprzedaży. To z kolei będzie bezpośrednio powodowało zwiększenie się przychodów spółki z tytułu opłaty licencyjnej. Poziom przychodów z tytułu opłaty licencyjnej jest proporcjonalny do wielkości sprzedaży wyrobów i usług realizowanych przez spółki zależne. Ponadto Spółka posiada stosowne koncesje na dystrybucję i sprzedaż nośników energetycznych (energii elektrycznej, gazu, gazów technicznych). Zakładając, że w spółkach zależnych nastąpi prognozowane zwiększenie produkcji i sprzedaży stwierdzić należy, że spowoduje to zwiększenie przez te spółki zależne zapotrzebowania na ww. nośniki energetyczne, a to sprawi, że Spółka zwiększy przychód z tego tytułu. Zatem głównym źródłem dochodów Spółki są przychody z tytułu sprzedaży mediów energetycznych oraz przychody z tytułu opłat licencyjnych, wydatki poniesione na emisje akcji można zaliczyć do kosztów, które będą miały charakter pośredni, albowiem uzyskanie środków pieniężnych z emisji i podwyższenie kapitału zakładowego w rezultacie przełoży się na poprawienie wyników finansowych Spółki oraz spółek zależnych od niej. Zatem będzie możliwe zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych przez stronę skarżącą w związku z podniesieniem kapitału zakładowego, jeżeli Spółka wykaże związek tych wydatków z jej przychodami uzyskiwanymi z działalności gospodarczej. O ile więc środki uzyskane na pokrycie kapitału zakładowego nie stanowią przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to wydatki poniesione w związku z operacją podwyższenia kapitału mogą stanowić koszty podatkowe, jeśli podwyższenie kapitału będzie miało na celu rozwój działalności spółki, a więc powiększenie przychodów. Podkreślić przy tym należy, że związek wydatków z przychodami nie musi być bezpośredni. Tak w doktrynie, jak i w judykaturze przewiduje się także pośredni związek kosztów z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (por. wyrok NSA z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt FSK 2503/04, Monitor Podatkowy 2005/12/2; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2005 r., sygn. akt FSK 2044/04, LEX nr 172952; wyrok NSA z 22 lutego 2006 r., sygn. akt II FSK 191/05, POP 2006/5/85; wyrok NSA z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt I FSK 121/05, LEX nr 201511). Koszty bezpośrednie obejmują wydatki, które są ściśle (bezpośrednio) związane z danymi przychodami, jakie osiąga podmiot gospodarczy, np. wydatki na nabycie towarów. Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnoadministracyjne. W przypadku tego rodzaju kosztów nie zachodzi bezpośrednia relacja z przychodami. Koszty takie, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Do kosztów o charakterze pośrednim, zdaniem Sądu, zaliczyć należy wydatki wymienione przez skarżącą Spółkę we wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji. Wydatki związane z emisją akcji, nie będące bezpośrednimi kosztami otrzymania przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinny być ocenione z uwzględnieniem art. 15 ust. 1 tej ustawy, definiującym koszty uzyskania przychodów, przy zastosowaniu zasady, zgodnie z którą, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącane w dacie ich poniesienia. Na pośredni charakter kosztów związanych z procesem podwyższania kapitału zakładowego spółki, a w związku z tym brak możliwości powiązania tych kosztów z przychodem, o jakim mowa w art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wskazał także Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach z dnia 22 lutego 2006 r., sygn. akt II FSK 191/05, oraz z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt I FSK 121/05. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wymienione przez Spółkę wydatki stanowić będą koszty uzyskania przychodów, o ile Spółka będzie w stanie wykazać, że pozostają one w związku z uzyskaniem przez nią przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej i nie zawierają się w katalogu określonym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naruszenie w wydanej interpretacji prawa materialnego spowodowało konieczność uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej interpretacji na podstawie art.146 § 1 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 cytowanej ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Mając powyższe na względzie na mocy art. 205 § 2 i § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd zasądził zwrot wpisu od skargi w wysokości 200 zł, opłaty od pełnomocnictwa - 17 zł oraz honorarium pełnomocnika w kwocie 240 zł.