II SA/Wr 632/08
WyrokWSA we Wrocławiu2009-05-19
Skład orzekający: Halina Kremis, Mieczysław Górkiewicz, Andrzej Wawrzyniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała Rady Gminy w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która wprowadza inne przeznaczenie terenu niż wskazane w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego oraz w umowie sprzedaży nieruchomości, narusza prawo i interes prawny właściciela?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że uchwała Rady Gminy w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie narusza prawa ani interesu prawnego strony skarżącej. Mimo że plan wprowadził nowe parametry i szczegółowe zasady zagospodarowania, podstawowe przeznaczenie terenu jako zabudowy usługowej z zielenią towarzyszącą, zgodne z preferowanymi funkcjami wskazanymi w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego, zostało zachowane. Koncepcja inwestycyjna przedstawiona przez skarżącą w akcie notarialnym nadal mogła zostać zrealizowana zgodnie z nowym planem.Stan faktyczny
Strona skarżąca, spółka "N." sp. z o.o., zaskarżyła uchwałę Rady Gminy Podgórzyn w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów. Spółka nabyła działkę od Gminy, opierając się na zapisach Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego oraz akcie notarialnym, które wskazywały na możliwość realizacji inwestycji hotelowo-wypoczynkowej. Po uchwaleniu planu, który wprowadził nowe, zdaniem skarżącej, restrykcyjne zasady zagospodarowania, spółka wniosła skargę, zarzucając naruszenie prawa, w tym Konstytucji RP, ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, oraz naruszenie zasady ochrony zaufania obywateli do państwa i prawa oraz zasady "pacta sunt servanda".Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak (spr.), , Protokolant Wojciech Śnieżyński, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 05 maja 2009 sprawy ze skargi ,,N." sp. z o.o. z siedzibą w O. na uchwałę Rady Gminy Podgórzyn z dnia 4 czerwca 2008 r. nr XXIII/170/08 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oddala skargę.
W dniu 4 czerwca 2008 r. Rada Gminy Podgórzyn podjęła uchwałę nr XXIII/170/08 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów w obrębach Sosnówka i Marczyce w gminie Podgórzyn.
Dnia[...]. strona skarżąca "N." Spółka z o.o. z siedzibą w O. skierowała do Rady Gminy Podgórzyn pismo wzywające do usunięcia naruszeń prawa dokonanych przy podjęciu powyższej uchwały.
Uchwałą z dnia 16 września 2008 r. nr XXVII/233/08 Rada Gminy Podgórzyn na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 15 i art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) odmówiła uwzględnienia wezwania "N." Spółki z o.o. z siedzibą w O. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą nr XXIII/170/08 Rady Gminy Podgórzyn z dnia 4 czerwca 2008 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów w obrębach Sosnówka i Marczyce w Gminie Podgórzyn.
W dniu [...] Spółka "N." złożyła skargę na uchwałę z dnia 4 czerwca 2008 r. nr XXIII/170/08 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie powyższej uchwały w części dotyczącej uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej symbolem [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania, zarzucając tej uchwale naruszenie:
1) art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), poprzez uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którego postanowienia są sprzeczne z postanowieniami Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy P.;
2) art. 1 ust. 2 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 5 kc, poprzez nadużycie władztwa planistycznego;
3) art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 140 kc, poprzez ich błędną wykładnię i w rezultacie niedozwoloną ingerencję w przysługujące stronie skarżącej prawo własności;
4) art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez jego błędną wykładnię i pozbawienie strony skarżącej rzeczywistego wpływu na treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej działki oznaczonej symbolem [...].
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu[...] skarżąca Spółka nabyła od Gminy Podgórzyn działkę [...], położoną nad zbiornikiem retencyjno-wodociągowym S.. Z treści powyższej umowy, zawartej w formie aktu notarialnego wynika, że w chwili jej zawarcia zakupiony teren nie był objęty planem zagospodarowania przestrzennego. Podlegał natomiast regulacjom Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Podgórzyn, ustanowionego uchwałą Rady Gminy Podgórzyn nr XLII/147/2002 z dnia 28 września 2002 r. Zgodnie ze Studium działka [...] położona była na terenie oznaczonym symbolem UT, dla którego jako funkcję preferowaną przewidziano: usługi turystyczno-rekreacyjne, kultury i związane z kulturą, sanatoryjno-uzdrowiskowe, zieleni i rekreacji; natomiast jako funkcję towarzyszącą i uzupełniającą: mieszkalnictwo jednorodzinne rozproszone i usługi towarzyszące nieuciążliwe. Powyższe wytyczne zostały zamieszczone w treści aktu notarialnego.
Strona skarżąca podała, że przystępując do przetargu zapoznała się z treścią aktualnych wówczas regulacji prawnych dotyczących zagospodarowania obszaru oznaczonego symbolem [...] oraz że decyzja o zakupie przedmiotowej działki została podjęta wyłącznie ze względu na możliwość realizacji zaplanowanej inwestycji, która w momencie zawarcia umowy sprzedaży została przez Gminę Podgórzyn zaakceptowana. Przedstawiona Gminie koncepcja obejmowała wybudowanie budynków hotelowo-wypoczynkowych na około 250 miejsc noclegowych z pełnym zapleczem socjalno-gastronomicznym, z rozważeniem budowy domu "Spokojnej Starości" na około 120 osób z zapleczem leczniczo-rehabilitacyjnym.
"N." Spółka z o.o. podniosła następnie, że zgłaszane przez nią w toku dyskusji nad rozwiązaniami przyjętymi w projekcie planu zastrzeżenia i uwagi nie zostały uwzględnione. Nie uwzględniono też jej wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Rozwijając podniesione w skardze zarzuty strona skarżąca wywodziła, że Rada Gminy Podgórzyn w zaskarżonej uchwale ustaliła zupełnie odmienne przeznaczenie (zarówno podstawowe, jak i uzupełniające) przedmiotowej działki, pomijając obowiązujące w tym zakresie uregulowania, co doprowadziło do złamania fundamentalnej zasady demokratycznego państwa prawnego – ochrony zaufania obywateli do państwa i prawa. Naruszono przy tym naczelną zasadę obrotu cywilnego "pacta sunt servanda".
Spółka zarzuciła, że postanowienia zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w zakresie zagospodarowania działki[...], drastycznie ingerują w jej prawo własności, stanowiąc naruszenie jego istoty, bowiem:
a) z przedmiotowego obszaru nie można wyodrębnić mniejszych działek, co zgodnie z pozostałymi postanowieniami zaskarżonej uchwały implikuje możliwość wybudowania maksimum dwóch budynków na terenie o powierzchni prawie 3 ha;
b) ustalona nieprzekraczalna linia zabudowy wraz z dopuszczalnymi maksymalnymi: wskaźnikiem zabudowy działki i wskaźnikiem intensywności zabudowy, a także maksymalną wysokością zabudowy, wyznaczają znikomy w stosunku do całkowitej powierzchni obszar, na którym możliwe jest wzniesienie budowli;
c) ze względu na ustanowione ograniczenia w zakresie wznoszenia budowli, nie jest możliwym wybudowanie budynku hotelowo-wypoczynkowego na około 250 osób, co było jednym z elementów zaakceptowanej koncepcji zagospodarowania przedstawionej przez skarżącą;
d) w obecnym stanie rzeczy zakupiony obszar stał się dla skarżącej bezużyteczny, a ponadto ze względu na obowiązujące wytyczne w zakresie zagospodarowania przestrzennego stracił na wartości, co powoduje, iż nie możliwym będzie go sprzedać na rzecz innego podmiotu bez straty finansowej.
Zdaniem strony skarżącej, Rada Gminy Podgórzyn zapewniła jej jedynie pozorną możliwość wpływania na postanowienia dotyczące zakupionego terenu zawarte w zaskarżonej uchwale, co jest jednym z przejawów nadużycie władztwa planistycznego. Sporządzone przez Radę uzasadnienie odrzucenia uwag wniesionych przez stronę skarżącą jest ogólnikowe i nie wyjaśnia w sposób racjonalny przesłanek podjętych rozstrzygnięć. W opinii spółki "N.", wskazane powyżej działania Rady Gminy doprowadziły do naruszenie interesu prawnego skarżącej, rozumianego jako możliwość zrealizowania zaplanowanej wcześniej inwestycji na obszarze zakupionego terenu.
W odpowiedzi na skargę Gmina Podgórzyn wniosła o jej oddalenie.
Wskazując, iż zaskarżona uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego z dnia 23 lipca 2008 r., a wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa zostało sporządzone z datą 25 lipca 2008 r. i nadane w dniu 29 lipca 2008 r., Gmina stwierdziła, że już z tych przyczyn skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem stosownie do postanowienia NSA z dnia 22 czerwca 2007 r. (II OSK 1738/06, LEX nr 341259) przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, wprowadzając określoną w tym artykule procedurę zaskarżania aktów podejmowanych przez organy samorządu gminnego, powinien być tak rozumiany, że wezwanie do usunięcia naruszeń może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały, lecz przed jej opublikowaniem.
W opinii Gminy Podgórzyn zaskarżona uchwała nie narusza interesu prawnego lub uprawnienia strony skarżącej, a Studium jako akt planowania wiążący organy gminy przy sporządzaniu planów miejscowych może jedynie pośrednio wpływać na prawa i obowiązki podmiotów spoza systemu organów administracji publicznej, przez co nie dochodzi do bezpośredniego naruszenia indywidualnych interesów prawnych lub uprawnień tych podmiotów (wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2007 r., II OSK 614/07, LEX nr 334317).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz na akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest działalność uchwałodawcza organu samorządu terytorialnego, którym to organem jest Rada Gminy Podgórzyn, a konkretnie zgodność z prawem jej uchwały z dnia 4 czerwca 2008 r. nr XXIII/170/08 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części terenów w obrębach Sosnówka i Marczyce w gminie Podgórzyn.
W pierwszej kolejności zaznaczyć trzeba, że – wbrew stanowisku Gminy Podgórzyn – chociaż zaskarżona uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Dolnośląskiego z dnia 23 lipca 2008 r., a wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa zostało sporządzone z datą 25 lipca 2008 r. i nadane w dniu 29 lipca 2008 r., skarga na uchwałę z dnia 4 czerwca 2008 r. nr XXIII/170/08 podlega merytorycznemu rozpatrzeniu.
W przywoływanym przez Gminę postanowieniu z dnia 22 czerwca 2007 r. sygn. akt II OSK 1738/06 (LEX nr 341259) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że przepis art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), wprowadzając określoną w tym artykule procedurę zaskarżania aktów podejmowanych przez organy samorządu gminnego, powinien być tak rozumiany, że wezwanie do usunięcia naruszeń, które musi podmiot skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, powinno niewątpliwie poprzedzać wniesienie skargi do tego sądu, jednakże wezwanie to może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały, lecz przed jej opublikowaniem.
Zgadzając się w pełni z powyższym stanowiskiem stwierdzić należy, że z treści tego postanowienia wynika jednocześnie, że wezwanie do usunięcia naruszeń, które musi podmiot skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego może być dokonane również po opublikowaniu kwestionowanej uchwały, a nie tylko przed jej opublikowaniem. Świadczy o tym jednoznacznie użyte przez Naczelny Sąd Administracyjny sformułowanie "może" – a nie "musi" – być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały. Tak sformułowana teza w omawianym postanowieniu wynika z faktu, iż w tamtej konkretnej sprawie rozstrzyganej w II instancji przez Naczelny Sąd Administracyjny, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę, bo wezwanie do usunięcia naruszenia zostało skierowane przed opublikowaniem uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Tak więc wezwanie do usunięcia naruszeń, które podmiot jest zobligowany skierować do organu gminy w celu otwarcia sobie drogi do sądu administracyjnego, musi poprzedzać wniesienie skargi do tego sądu, przy czym wezwanie to może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały zarówno przed jej opublikowaniem, jak i po jej opublikowaniu.
W opinii strony skarżącej "N." Spółki z o.o. z siedzibą w O., zaskarżona uchwała w części dotyczącej uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki oznaczonej symbolem [...] została podjęta z naruszeniem prawa, to jest art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 9 ust. 4 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), art. 1 ust. 2 pkt 7 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 7 Konstytucji RP w związku z art. 5 kc, art. 21 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 3 Konstytucji RP w związku z art. 140 kc oraz art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zdaniem strony skarżącej, w wyniku tych naruszeń nie jest możliwe zrealizowanie zaplanowanej wcześniej przez skarżącą Spółkę inwestycji na obszarze zakupionego terenu, wbrew zapisom znajdującym się w umowie kupna – sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego działki [...].
Rozważenia wymaga zatem, czy rzeczywiście przeznaczenie należącej do strony skarżącej działki, oznaczonej symbolem [...], w zaskarżonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest zupełnie odmienne od zapisów w akcie notarialnym oraz w Studium i czy faktycznie nie jest możliwe zrealizowanie zaplanowanej wcześniej przez skarżącą Spółkę inwestycji.
Zapisy aktu notarialnego dotyczące rozważanej kwestii są następujące:
"- dla przedmiotowej działki gruntu brak jest planu zagospodarowania przestrzennego,
- jak wynika z wypisu z rejestru gruntów wraz z wyrysem z mapy ewidencyjnej wydanego z upoważnienia Starosty J. z dnia [...] roku, działka gruntu numer [...] oznaczona jest jako grunty orne, łąki trwałe i rowy,
- zgodnie z zapisem w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Gminy Podgórzyn, (...), działka numer [...] położona jest w terenie oznaczonym symbolem UT określonym jako funkcja preferowana usługi turystyczno-rekreacyjne, kultury i związane z kulturą, sanatoryjno-uzdrowiskowe, zieleni i rekreacji; oraz funkcji towarzyszącej i uzupełniającej mieszkalnictwo jednorodzinne rozproszone i usługi towarzyszące nieuciążliwe,
- wskazana koncepcja zagospodarowania działki to: wybudowanie budynków hotelowo-wypoczynkowych na około 250 miejsc noclegowych z pełnym zapleczem socjalno-gastronomicznym z rozważeniem budowy domu "Spokojnej Starości" na około 120 osób z zapleczem leczniczo-rehabilitacyjnym".
Z treści uchwały Rady Gminy Podgórzyn z dnia 4 czerwca 2008 r. nr XXIII/170/08, w tym z załącznika graficznego do tej uchwały, wynika, że działka nr [...] w zaskarżonym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest położona na terenie o symbolu Uz.6, a ponadto jej część – w ramach tego symbolu – objęto numerem 2, będącym dodatkowym oznaczeniem dotyczącym ustaleń indywidualnych.
Zapisy zaskarżonego planu odnoszące się do terenu objętego symbolem Uz.6 wraz z dodatkowym oznaczeniem dotyczącym ustaleń indywidualnych "2", zostały ujęte w § 5 ust. 1 uchwały nr XXIII/170/08, w odpowiednich tabelach zawartych w tym przepisie i są następujące:
"Ustalenia szczegółowe i indywidualne dla terenów Uz:"
A – przeznaczenie terenów oraz linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych lub różnych zasadach zagospodarowania:
- "wszystkie tereny Uz.
1. Przeznaczenie podstawowe – tereny zabudowy usługowej z zielenią towarzyszącą.
2. Przeznaczenie uzupełniające – o ile ustalenia indywidualne nie stanowią inaczej:
1) wbudowane lokale mieszkalne w ilości:
a) maksimum 2 lokale mieszkalne na każdej działce wydzielonej wg zasad i parametrów określonych w planie, o ile plan dopuszcza podział terenu,
b) maksimum 2 lokale na terenie o ile plan nie dopuszcza podziału terenu na działki,
2) ogólnodostępne parkingi,
3) usługi handlu realizowane jako wbudowane w budynkach przeznaczenia podstawowego o powierzchni handlowej do 400m² w każdym budynku,
4) wody powierzchniowe śródlądowe".
B – zasady ochrony środowiska:
- "wszystkie tereny Uz.
1. Energię dla celów grzewczych i technologicznych należy pozyskiwać z wykluczeniem mazutu oraz paliw stałych, za wyjątkiem biomasy.
2. Ze względu na występującą w obszarze Sudetów podwyższoną koncentrację naturalnych pierwiastków promieniotwórczych zaleca się stosowanie w budynkach rozwiązań ograniczających przenikanie radonu do pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi (podpiwniczenia, wentylacja przestrzeni podpodłogowych w parterach, folie izolacyjne itp.)
3. Ewentualna uciążliwość związana z działalnością prowadzoną w obrębie poszczególnych działek nie może wykraczać poza granice tych działek i naruszać standardów jakościowych środowiska ustalonych dla terenów sąsiednich.
4. Ze względów akustycznych tereny Uz kwalifikuje się jako tereny rekreacyjno-wypoczynkowe poza miastem w myśl art. 114 ustawy Prawo ochrony środowiska.
5. O ile ustalenia indywidualne nie stanowią inaczej minimalny wskaźnik terenów biologicznie czynnych w obrębie terenu oraz każdej wydzielonej w jego obrębie działki, nie może być mniejszy niż 50%.
6. Gospodarkę odpadami należy rozwiązać w oparciu o obowiązujące przepisy szczególne.
7. Ścieki opadowe z nawierzchni służących komunikacji kołowej przed odprowadzeniem do odbiorników należy podczyścić w stopniu wymaganym obowiązującymi przepisami szczególnymi."
- "Uz. 6. Ze względu na sąsiedztwo terenu ze zbiornikiem Sosnówka, służącym zaopatrzeniu w wodę aglomeracji wymaga się aby gospodarkę ściekową, zarówno dotyczącą ścieków sanitarnych jak i opadowych poddać najwyższemu reżimowi technologicznemu. Ścieki opadowe z nawierzchni utwardzonych służących komunikacji kołowej, należy ująć i poddać oczyszczeniu w stopniu gwarantującym możliwość odprowadzenia do zbiornika Sosnówka lub wpadających do niego ścieków płynących przez teren Uz".
C – zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej i krajobrazu kulturowego oraz zasad kształtowania ładu przestrzennego, parametrów i wskaźników kształtowania i modernizacji zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linii zabudowy, gabarytów obiektów, wskaźników intensywności zabudowy oraz wymagań dotyczące zastosowania szczególnych rozwiązań architektonicznych i przestrzennych:
- "wszystkie tereny Uz.
1. Ustala się następujące wymagania dla wykorzystania terenu i kształtowania zabudowy:
1) typ zabudowy – wolnostojąca,
2) wskaźnik zabudowy działki, oraz wskaźnik intensywności zabudowy – wg ustaleń indywidualnych,
3) wysokość zabudowy – o ile ustalenia indywidualne nie stanowią inaczej – maksimum 12,00 m,
4) dachy – strome, symetryczne, dwuspadowe z dopuszczalnymi naczółkami, o jednakowym, we wszystkich budynkach lokalizowanych w obrębie działki budowlanej, kącie nachylenia połaci zawartym w zakresie 40˚-45˚, chyba, że z ustaleń indywidualnych wynika inaczej. W płaszczyznach połaci dachowych dopuszcza się wprowadzanie przestrzennych elementów związanych z doświetleniem poddaszy pod warunkiem, że powierzchnia tych elementów nie przekroczy 50% powierzchni połaci oraz że nie będą one wyższe od kalenicy dachu, na którym są realizowane,
5) pokrycie dachów – dachówką lub łupkiem.
2. Architekturę budynków należy kształtować w nawiązaniu do lokalnej tradycji – stosując deskowania szczytów, licowanie kamieniem lub kamienne cokoły, drewniane werandy o tradycyjnej formie.
3. Odcinki elewacji położone w jednej płaszczyźnie oraz ciągłe odcinki kalenicy nie mogą być dłuższe niż 25,00m.
4. O ile ustalenia indywidualne limitują liczbę budynków sytuowanych w obrębie działki lub terenu, to ograniczenie to nie odnosi się do stacji transformatorowych i tp. kubaturowych obiektów infrastruktury technicznej.
5. Budynki przeznaczenia podstawowego lub podstawowego i uzupełniającego mogą być sytuowane wyłącznie w polach wyznaczonych nieprzekraczalnymi liniami zabudowy.
6. Budynki gospodarcze, o ile ustalenia indywidualne dopuszczają ich lokalizację, oraz kubaturowe obiekty infrastruktury technicznej mogą być sytuowane poza polem zabudowy, o którym mowa w ust. 5, także bezpośrednio przy granicy działki.
7. Ustala się następujące wymagania dla ogrodzeń od strony przestrzeni publicznej:
1) wysokość – maksimum 1,80m,
2) zakaz stosowania typowych ogrodzeń betonowych,
3) wymagana powierzchni prześwitów – minimum 70%,
4) wymagana jednorodność rozwiązań plastycznych na całej długości działki.
8. W części terenów stanowiących przestrzeń publiczną wprowadza się zakaz lokalizacji nośników reklamowych za wyjątkiem:
1) obiektów stanowiących elementy gminnego systemu informacji wizualnej,
2) jednego nośnika reklamowego na działce bezpośrednio związanego z prowadzoną w jej obrębie działalnością. W wypadku potrzeby oznaczenia na nośniku reklamowym kilku podmiotów, wymaga się zastosowania jednorodnych rozwiązań plastycznych."
- "Uz. 6. Ustala się:
1. maksymalny wskaźnik zabudowy działki – 0,2,
2. maksymalny wskaźnik intensywności zabudowy – 0,4,
3. maksymalna wysokość zabudowy:
(...)
2) w polu wyznaczonym nieprzekraczalnymi liniami zabudowy i oznaczonym cyfrą 2 – 391m npm,
(...)
4. maksymalna liczba budynków na każdej z działek wyznaczonych wg zasad i parametrów ustalonych w planie – 2 budynki przeznaczenia podstawowego lub podstawowego i uzupełniającego + 1 budynek gospodarczy,
5. dachy – strome, symetryczne, dwuspadowe z dopuszczalnymi naczółkami, o jednakowym kącie nachylenia połaci zawartym w zakresie 25˚-30˚ i okapami wysuniętymi na minimum 60cm,
6. na obszarach oznaczonych jako strefa zieleni ochronnej z zagospodarowaniem wypoczynkowym dopuszcza się wyłącznie zieleń w formach naturalnych oraz zieleń urządzoną oraz obiekty małej architektury o charakterze parkowym,
7. dla zapewnienia obsługi komunikacyjnej dopuszcza się zjazd na działki wydzielone w obrębie terenu Uz.6 z drogi wojewódzkiej nr 366. Lokalizacja zjazdu wyłącznie po uzgodnieniu z zarządcą drogi."
D (...).
E – szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym:
- "wszystkie tereny Uz.
1. Podział terenów na działki budowlane jest dopuszczalny wyłącznie o ile został określony na rysunku planu.
2. O ile ustalenia indywidualne nie stanowią inaczej, zmiana oznaczonego na rysunku podziału terenu jest dopuszczalna pod warunkiem, że:
1) zachowane zostaną ustalenia regulacyjne planu,
2) w wyniku zmiany podziału nie zwiększy się liczba nowo wydzielonych działek,
3) zachowane zostaną minimalne powierzchnie działek na poziomie określonym w ustaleniach indywidualnych.
3. Wymagania ust. 2 pkt 2 i 3 nie dotyczą działek o powierzchni do 25m², wydzielanych pod obiekty infrastruktury technicznej.
4. Od wymogu, o którym mowa w ust. 2 pkt 3 można odstąpić o ile przedmiotem zmiany podziału jest:
1) przesunięcie granicy pomiędzy 2 posesjami w zakresie nie większym niż 5,00m o ile pozostałe granice nie ulegają zmianie,
2) wydzielenie działki pod infrastrukturę techniczną o powierzchni do 25m², kosztem jednej z działek,
3) połączenie 2 przyległych działek."
- "Uz. 6. Maksymalna liczba działek budowlanych w obrębie terenu nie może być większa niż 2."
F – sposoby i terminy tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenów:
- "wszystkie tereny Uz.
1. Dopuszcza się tymczasowe zagospodarowanie, urządzanie i użytkowania terenów:
1) w związku z lokalizacją imprez masowych, na czas trwania tych imprez,
2) dla lokalizacji sezonowych obiektów gastronomicznych w miejscach przewidzianych na ten cel w projekcie zagospodarowania terenu".
Porównując zapisy zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z zapisami zawartymi w akcie notarialnym należy dojść do wniosku, że wskazana w akcie notarialnym koncepcja zagospodarowania działki może zostać zrealizowana również zgodnie z ustaleniami zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Skoro bowiem w akcie notarialnym jako koncepcję zagospodarowania działki podano wybudowanie budynków hotelowo-wypoczynkowych na około 250 miejsc noclegowych z pełnym zapleczem socjalno-gastronomicznym z rozważeniem budowy domu "Spokojnej Starości" na około 120 osób z zapleczem leczniczo-rehabilitacyjnym, to niewątpliwie taka inwestycja może zostać zrealizowana na terenie objętym symbolem Uz.6 wraz z dodatkowym oznaczeniem dotyczącym ustaleń indywidualnych "2".
Zaskarżony plan na powyższym terenie ustala jako przeznaczenie podstawowe – tereny zabudowy usługowej z zielenią towarzyszącą, a jako przeznaczenie uzupełniające – o ile ustalenia indywidualne nie stanowią inaczej: 1) wbudowane lokale mieszkalne w ilości: a) maksimum 2 lokale mieszkalne na każdej działce wydzielonej wg zasad i parametrów określonych w planie, o ile plan dopuszcza podział terenu, b) maksimum 2 lokale na terenie o ile plan nie dopuszcza podziału terenu na działki, 2) ogólnodostępne parkingi, 3) usługi handlu realizowane jako wbudowane w budynkach przeznaczenia podstawowego o powierzchni handlowej do 400m² w każdym budynku, 4) wody powierzchniowe śródlądowe; przy czym na każdej z działek mogą być 2 budynki przeznaczenia podstawowego lub podstawowego i uzupełniającego oraz 1 budynek gospodarczy.
Budynki hotelowo-wypoczynkowe z pełnym zapleczem socjalno-gastronomicznym oraz dom "Spokojnej Starości" z zapleczem leczniczo-rehabilitacyjnym, stanowiące zabudowę usługową, z całą pewnością na takim terenie mogą zostać zrealizowane.
Zauważyć ponadto wypada, że zgodnie z przytoczonym w akcie notarialnym zapisem, w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Gminy Podgórzyn podano, iż działka numer [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem UT określonym jako funkcja preferowana usługi turystyczno-rekreacyjne, kultury i związane z kulturą, sanatoryjno-uzdrowiskowe, zieleni i rekreacji; oraz funkcji towarzyszącej i uzupełniającej mieszkalnictwo jednorodzinne rozproszone i usługi towarzyszące nieuciążliwe.
Powyższe funkcje co do istoty zostały zachowane w zaskarżonym miejscowym planie. Uściśleniu uległy jedynie konkretne parametry dotyczące wznoszonych obiektów na terenie objętym planem.
W tym stanie rzeczy nie można uznać, że wskutek uchwalenia zaskarżonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie działki stanowiącej własność strony skarżącej uległo zmianie i obecnie nie jest możliwe zrealizowanie inwestycji zgodnej z koncepcją zagospodarowania działki przedstawioną w akcie notarialnym. Przeciwnie – należy dojść do wniosku, że po uchwaleniu zaskarżonego planu miejscowego przeznaczenie działki stanowiącej własność strony skarżącej nie uległo co do istoty zmianie i nadal jest możliwe zrealizowanie inwestycji zgodnej z koncepcją zagospodarowania działki przedstawioną w akcie notarialnym.
Mając na względzie powyższe stwierdzić trzeba, że podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty w realiach niniejszej sprawy nie znalazły uzasadnienia.
W tej sytuacji – stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wniesiona w niniejszej sprawie skarga podlegała oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło