I SA/Po 321/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) NSA Jerzy Małecki Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont Protokolant st. sek. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi S. M. w G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę /-/ W.Zygmont /-/ M.Bejgerowska /-/ J.Małecki Wnioskiem z dnia [...] S. M. w G. zwróciła się do organu podatkowego o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwestii podatku od towarów i usług w zakresie stawki tego podatku obowiązującej w 2007 r. z tytułu jednoczesnego ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia jej na rzecz członka S. Przedstawiając stan faktyczny podano, że S. przyjmowała od członków wkłady budowlane na budowę mieszkań w budynku wielorodzinnym. W umowie z członkiem, zawartej w dniu [...], S. zobowiązywała się do wybudowania lokalu mieszkalnego. Następnie w wyniku wykonania tej umowy, aktem notarialnym zawartym w dniu [...], dokonano jednoczesnego ustanowienia odrębnej własności lokalu oraz przeniesienia własności lokalu na rzecz członka S. Do wpłat członka na wniesiony wkład budowlany, dokumentowanych fakturami VAT, S. doliczała 7 % podatku VAT. W świetle powyższego stanu faktycznego S. sformułowała następujące pytanie, czy prawidłowe było zastosowanie stawki VAT w wysokości 7% do jednoczesnego ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia jej na rzecz członka S. w 2007 r., czy też należało - zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm. – zwanej dalej: u.p.t.u.) - zastosować stawkę VAT w wysokości 0%? Przedstawiając własne stanowisko w sprawie S. stwierdziła, iż w opisanym powyżej przypadku należało zastosować VAT o stawce 0%, w związku z czym faktury powinny zostać skorygowane, a nadpłacony przez członków S. podatek zwrócony. Uzasadniając powyższe wskazano, że zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u., w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stawkę VAT w wysokości 0% należy stosować do przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz przeniesienia na rzecz członka spółdzielni własności lokalu mieszkalnego. Wnioskodawca powołał się na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2007 r., o sygn. akt III SA/Wa 1518/07, w którym wyrażono pogląd, że przepis art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u. ma zastosowanie również do ustanowienia własności lokalu mieszkalnego na rzecz członka spółdzielni. W interpretacji indywidualnej z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej działając jako organ upoważniony przez Ministra Finansów do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W uzasadnieniu interpretacji wskazano, że przez odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., należy rozumieć, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.t.u., przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że jakkolwiek podstawowa stawka podatku, w myśl art. 41 ust. 1 u.p.t.u. wynosi 22%, to zarówno w treści samej ustawy jak i w przepisach wykonawczych do niej przewidziano opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi oraz zwolnienia od podatku. Wskazał również, że zgodnie z art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.t.u., w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r., stosowano stawkę podatku w wysokości 7% w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych. W myśl natomiast art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u., stawka podatku w wysokości 0% dotyczyła przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz przeniesienia na rzecz członka spółdzielni własności lokalu mieszkalnego lub własności domu jednorodzinnego. W przepisie tym nie określono jak należy rozumieć pojęcie "przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu mieszkalnego". Organ podatkowy powołał się na ustawę o spółdzielniach mieszkaniowych z dnia 15 grudnia 2000 r. (tekst jednolity: Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.), która posługuje się pojęciami "przeniesienie własności lokalu" oraz "ustanowienie odrębnej własności lokalu" dla określenia dwóch różnych stanów prawnych. Przy czym, zgodnie z art. 18 tej ustawy, ustanowienie odrębnej własności lokalu może nastąpić na rzecz "nowego" członka spółdzielni, z którym spółdzielnia dopiero zawiera umowę o budowę lokalu, podczas gdy przeniesienie własności lokalu dokonywane jest na rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie bądź własnościowe prawo do lokalu. Odnosząc te rozważania do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku organ podatkowy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie występuje ustanowienie odrębnej własności lokalu na rzecz "nowego" członka spółdzielni, który wcześniej nie posiadał ani lokatorskiego ani własnościowego prawa do przedmiotowego lokalu i swój staż w spółdzielni rozpoczyna od uzyskania od razu odrębnej własności lokalu. Tym samym czynności realizowane przez S., tj. czynności dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego, jak i przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, czyli ustanowienia i przeniesienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego, w okresie którego dotyczy pytanie, podlegają regulacjom zawartym w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) u.p.t.u., tj. opodatkowane są stawką obniżoną VAT w wysokości 7%. Odnosząc się do powołanego przez wnioskodawcę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1518/07, organ zauważył, że orzeczenie to stanowi rozstrzygnięcie w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko jego dotyczy. Interpretacja została skutecznie doręczona stronie w dniu [...]. W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] wnioskodawca zakwestionował stanowisko organu podatkowego, uznając je za niezgodne z prawem. W piśmie z dnia [...], stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, organ podatkowy powtórzył argumentację zaprezentowaną w interpretacji z dnia 27 [...]. Podkreślił, że wbrew postawionym przez stronę zarzutom ustanowienie odrębnej własności lokalu i przeniesienie tej własności stanowią dwie odrębne czynności podlegające opodatkowaniu i powinny być traktowane jako dwa odrębne rodzaje dostawy podlegającej opodatkowaniu. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej w przedmiotowej sprawie. S. M. w G., w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła o uchylenie powyższej interpretacji zarzucając naruszenie następujących przepisów: - art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u. poprzez przyjęcie, że do ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności tego prawa na rzecz takiego członka spółdzielni, który jest "nowym" członkiem, gdyż wcześniej nie posiadał ani lokatorskiego, ani własnościowego prawa do przedmiotowego lokalu i swój staż w spółdzielni rozpoczyna od uzyskania od razu odrębnej własności lokalu, zastosowanie znajduje przepis art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b), nie zaś art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u., -ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych poprzez przyjęcie, że ustawa posługuje się pojęciami "przeniesienie własności lokalu" oraz "ustanowienie odrębnej własności lokalu" dla określenia dwóch różnych stanów prawnych, - art. 120 i 121 § 1, art. 122 i art. 187 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej w skrócie: O.p.), poprzez rozstrzyganie wszelkich wątpliwości i niejasności przepisów na niekorzyść podatnika, a także niezgodne z zasadami wykładni rozszerzające interpretowanie przepisów prawa, - art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, tj. naruszenie zasady legalizmu poprzez działanie niezgodnie z przepisami prawa materialnego. Uzasadniając skargę strona skarżąca podniosła, że wywody zawarte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, w których organ wskazuje, że przepis art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u. nie ma zastosowania do "nowych członków spółdzielni" nie znajdują oparcia w treści tego przepisu. Wskazany przepis w ogóle nie wskazuje jakimi przymiotami ma się charakteryzować członek spółdzielni, na którego przenoszona jest własność lokalu, zatem należy go stosować w każdym przypadku, w którym spółdzielnia przenosi własność lokalu na członka spółdzielni. Zdaniem skarżącej S., umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu nie jest czynnością prawną rozporządzającą. W jej wyniku powstaje wprawdzie nowe prawo - prawo własności lokalu - jako emanacja prawa własności gruntu lub budynku, jednakże dopóki nie nastąpi przeniesienie tego prawa na inną osobę niż dotychczasowy właściciel nieruchomości (lub na jednego ze współwłaścicieli), nie można mówić o rozporządzeniu. Sama umowa zobowiązująca nie wystarcza do ustanowienia odrębnej własności lokalu. Zbywca i nabywca najpierw muszą ustanowić odrębną własność, a następnie zbywca sprzedaje, darowuje lub zawiera inną umowę, która ma na celu przeniesienie ustanowionego wpierw prawa własności lokalu. Wobec powyższego skarżąca zakwestionowała pogląd organu podatkowego, że umowy zawierane przez skarżącą S., których celem było ustanowienie odrębnej własności lokali i przeniesienie tej własności na członków spółdzielni nie były umowami, w wyniku których spółdzielnia przenosiła na członków odrębną własność lokali. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, powołując się na dotychczasowe stanowisko i argumentację przedstawioną w zaskarżonej interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), poprzez orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), a także art. 3 P.p.s.a., bada, czy zaskarżony akt odpowiada prawu, a w szczególności czy przy jego wydawaniu doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów postępowania, dającego podstawę do jego wznowienia, względnie mającego istotny wpływ na wynik tego postępowania. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa Sąd uwzględnia skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, wydawaną w indywidualnej sprawie i uchyla taką interpretację działając w oparciu o art. 146 § 1 P.p.s.a. Na podstawie art. 134 P.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest jednak do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także nie podnoszonych w skardze, które są związane z przedmiotem zaskarżonych aktów. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia wysokości stawki podatkowej znajdującej zastosowanie do czynności ustanowienia odrębnej własności lokali wybudowanych w 2007 r. z wkładów budowlanych wniesionych przez członków spółdzielni i jednoczesnego przeniesienia tej własności. W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 5 ust. 1 pkt. 1 u.p.t.u., opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Zgodnie natomiast z art. 7 ust.1 pkt. 5 u.p.t.u. przez dostawę towarów rozumie się m.in. ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego, a także przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu. Obowiązek podatkowy z powyższych tytułów powstaje z chwilą otrzymania całości lub części wkładu budowlanego lub mieszkaniowego, nie później jednak niż odpowiednio: z chwilą ustanowienia na rzecz członka odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub przeniesienia własności lokalu w rozumieniu przepisów o spółdzielniach mieszkaniowych (art. 19 ust. 13 pkt 10 u.p.t.u.). Zgodnie z ogólną zasadą, uregulowaną w art. 41 ust.1 u.p.t.u., do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług stosuje się stawkę podstawową w wysokości 22%. Ustawa przewiduje jednak szereg odstępstw od tej reguły, w tym dotyczących czynności związanych z przekształceniem, przeniesieniem i ustanowieniem praw do lokali mieszkalnych. Jeden z takich wyjątków został uregulowany w art. 146 ust. 1 pkt. 2 lit. b) u.p.t.u., mającym zastosowanie do czynności dokonanych w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. W świetle tego przepisu do obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych zastosowanie znajdowała stawka podatku w wysokości 7%. W myśl art. 2 pkt 12 u.p.t.u. obiekty budownictwa mieszkaniowego to budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako: 111 - Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 - Budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - Budynki zbiorowego zamieszkania - wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Kolejne odstępstwo od zastosowania stawki w wysokości 22% wprowadził art. 146 ust. 1 pkt. 3 lit. c) u.p.t.u. Również ten przepis dotyczy czynności dokonanych w okresie przejściowym, tj. do dnia 31 grudnia 2007 r. i wprowadza stawkę podatku w wysokości 0% stosowaną do przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz przeniesienia na rzecz członka spółdzielni własności lokalu mieszkalnego lub własności domu jednorodzinnego. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca nie wyjaśnił, co oznacza termin "przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu mieszkalnego". Aby to wyjaśnić należy sięgnąć do wspomnianej wcześniej ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. Ustawa ta, podobnie jak u.p.t.u., posługuje się pojęciami "przeniesienie własności lokalu" oraz "ustanowienie odrębnej własności lokalu" dla określenia dwóch różnych stanów prawnych. Ponadto w oparciu o przepisy tej ustawy można wyróżnić następujące czynności, w wyniku których dochodzi do przeniesienia na rzecz członków spółdzielni własności lokalu mieszkalnego: - przeniesienie własności lokalu przez spółdzielnię na rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego (art. 12 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych), - przeniesienie własności lokalu przez spółdzielnię na rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego (art. 1714 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych). Natomiast w art. 18 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych określono, iż ustanowienie odrębnej własności lokalu może nastąpić na rzecz "nowego" członka spółdzielni, z którym spółdzielnia dopiero zawiera umowę o budowę lokalu. Jest to zatem zupełnie inna sytuacja aniżeli wskazane powyżej w art. 12 i art. 1714 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. W świetle powyższego stwierdzić należy, że stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 0%, przewidzianą w art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u., stosuje się jedynie do dostawy towaru, polegającej na przekształceniu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz przeniesieniu na rzecz członka spółdzielni, któremu przysługuje spółdzielcze lokatorskie lub własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego własności tego lokalu lub własności domu jednorodzinnego. Odnosząc powyższe na grunt stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji prawa podatkowego, Sąd stwierdza, że organ podatkowy prawidłowo uznał, iż w rozpatrywanej sprawie zastosowanie znajdzie 7% stawka podatkowa, wynikająca z art.146 ust.1 pkt.2 lit. b) u.p.t.u. Działalność strony skarżącej polegała bowiem na wybudowaniu budynku mieszkalnego, z zaliczek wnoszonych przez członków spółdzielni na wkład budowlany, w celu ustanowienia na rzecz członków, którym wcześniej nie przysługiwało lokatorskie ani własnościowe prawo do lokalu – odrębnej własności lokalu mieszkalnego i przeniesienia tego prawa. Wbrew twierdzeniom skarżącej S., właściwą stawką nie będzie także stawka 0%, wynikająca z art.146 ust.1 pkt.3 lit.c u.p.t.u. Podkreślenia wymaga, że stawkę 0% stosuje się jedynie do dostawy towarów towaru, polegającej na przekształceniu spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz przeniesienia na rzecz członka spółdzielni własności lokalu mieszkalnego lub własności domu jednorodzinnego (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 9 marca 2007 r., sygn. akt. I SA/Wr 91/07). Warunkiem zastosowania preferencyjnej stawki podatkowej w wysokości 0% jest natomiast przekształcenie istniejącego spółdzielczego prawa lokatorskiego do lokalu oraz przeniesienie własności na członka spółdzielni. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 31 lipca 2008 r. (sygn. akt. I FSK 815/07), w uzasadnieniu którego podkreślono, iż ratio legis analizowanego tu unormowania sprowadza się do przyznania preferencyjnej stawki podatkowej w przypadkach opisanych w przedmiotowym unormowaniu czynności z osobami legitymującymi się wcześniejszym "tytułem do lokalu spółdzielczego". Konkludując należy stwierdzić, że w opisanym przez skarżącą spółdzielnię stanie faktycznym, w związku z ustanawianiem przed dniem [...] prawa odrębnej własności lokali na rzecz członków spółdzielni, którym wcześniej nie przysługiwało lokatorskie lub własnościowe prawo do lokali, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie znajdzie zastosowania stawka w wysokości 0%, lecz czynność ta opodatkowana będzie według stawki 7%, na podstawie art.146 ust.1 pkt.2 lit. b) u.p.t.u. Przyjęcie odmiennego stanowiska stałoby w sprzeczności z zobowiązaniami, które przyjęła Polska przystępując do Wspólnoty Europejskiej. Warto bowiem podkreślić, że preferencyjne warunki opodatkowania przewidziane w okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2007 r. są wyjątkiem od ogólnej zasady i wymagają ścisłej interpretacji. W literaturze wyrażany jest pogląd, w myśl którego art. 146 ust. 1 pkt 3 lit. c) u.p.t.u., na mocy którego to przepisu stawkę 0% stosuje się od dnia 1 maja 2004 r. do dnia 31 grudnia 2007 r. do przekształcenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu oraz przeniesienia na rzecz członka spółdzielni własności lokalu mieszkalnego lub własności domu jednorodzinnego, jest niezgodny z prawem wspólnotowym. Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.t.u., wyżej wymienione czynności traktowane są jako dostawa towarów. Takiego rodzaju dostawy w świetle regulacji unijnych nie mogą korzystać ze zwolnienia z prawem do odliczenia (czyli ze stawki 0%). Polska nie wynegocjowała również stosownych okresów przejściowych w tym zakresie (vide: A. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, Lex 2009, wyd. III). Odnosząc się do powołanych w skardze wyroków WSA w Warszawie z dnia 23 października 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 1518/07) oraz z dnia 28 czerwca 2007 r. (sygn. akt III SA/Wa 840/07) należy podkreślić, iż wydane one zostały w oparciu o konkretny stan faktyczny i nie wiążą innych sądów orzekających w odrębnych sprawach, a pogląd w nich prezentowany nie jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Mając na uwadze powyższe za bezpodstawny należy uznać, podniesiony przez skarżącą zarzut, naruszenia przez organ wydający interpretację przepisów prawa materialnego, tj. art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) i art. 146 ust.1 pkt 3 lit c) u.p.t.u. oraz przepisów ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych. W świetle prawidłowych ustaleń organu podatkowego niezasadny jest również zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 120 i 121 § 1 O.p. poprzez rozstrzyganie wszelkich wątpliwości i niejasności przepisów na niekorzyść podatnika, a także niezgodne z zasadami wykładni rozszerzające interpretowanie przepisów prawa oraz art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, czyli naruszenie zasady legalizmu poprzez działanie niezgodnie z przepisami prawa materialnego. Zdaniem Sądu organ podatkowy wydając zaskarżoną interpretację działał w oparciu o obowiązujące przepisy prawne i dokonał prawidłowej oceny stanowiska wnioskodawcy w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wraz z uzasadnieniem prawym tej oceny. W odniesieniu natomiast do zarzutu naruszenia art. 122 i art. 187 O.p., stwierdzić należy, iż jest on nietrafiony, gdyż wymienione przepisy, zgodnie z art. 14h O.p., nie mają zastosowania w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnych. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd uznał, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a zaskarżona interpretacja odpowiada prawu. Wobec powyższego skarga podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a. /-/W. Zygmont /-/M. Bejgerowska /-/J. Małecki