II SA/Go 551/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Anna Juszczyk – Wiśniewska /spr./ Protokolant sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. sprawy ze skargi AC Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej Spółki kwotę 200 złotych (dwieście) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżąca spółka - AG Sp. z o.o. - złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję tego organu z dnia [...] marca 2009r. , którą organ stwierdził nieważność decyzji z [...] czerwca 2006r. o ustalenie warunków zabudowy na rzecz A sp. z o.o. Decyzją z dnia [...].06.2006r. nr [...] Burmistrz, działając na podstawie art. 104 kpa oraz art. 1 ust. 2, art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 54, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] maja 2006r. A sp. z o. o., ustalił dla A sp. z o.o. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw, na działce o nr ewid. gr. [...]. Postanowieniem z dnia [...].03.2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie administracyjne zakończone w/w decyzją oraz wyznaczyło Burmistrza do przeprowadzenia postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. W podstawie wznowienia powołano m.in. przepis art. 145 § 1pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. Decyzją z dnia [...].07.2008r. nr [...] Burmistrz wydał kolejną decyzję ustalającą dla AG sp. z o.o. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw. Wydał ją po rozpoznaniu tego samego wniosku A sp. z o.o. z dnia [...] maja 2006r. Decyzją z dnia [...].09.2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w/w decyzję Burmistrza z dnia [...].07.2008r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji, wskazując, że w istocie organ l instancji nie zastosował się do rygorów wznowienia postępowania. Decyzją z dnia [...].10.2008r. nr [...] Burmistrz odmówił uchylenia decyzji Burmistrza z dnia [...].06.2006r. o ustaleniu warunków zabudowy na rzecz AG sp. z o. o. dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działce o numerze ewid. [...]. Decyzją z dnia [...].05.2009r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...].10.2008r. i umorzyło postępowanie l instancji. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Sprawa z przedmiotowej skargi prowadzona jest pod sygnaturą II SA/Go 529/09. W dniu [...].01.2009r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...].06.2006r. o ustaleniu warunków zabudowy na rzecz A.C. sp. s o.o. dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działce o nr ewid. [...]. Decyzją z dnia [...].03.2009r. nr [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydaną w oparciu o art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn: Dz. U. Nr 79, póz. 856 z 2001 r, ze zm.) oraz art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst: Dz. U. Nr 98, póz. 1071 z 2000r. ze zm.), stwierdziło nieważność w/w decyzji Burmistrza z dnia [...].06.2006r. o ustaleniu warunków zabudowy na rzecz A sp. z o.o. dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw na działce o nr ewidencyjnym [...]. W uzasadnieniu organ l instancji, przytaczając treść przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podał, że wniosek inwestora, który wszczął postępowanie w sprawie udzielenia warunków zabudowy, nie spełniał wymogów przepisu art. 52 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy, inwestor bowiem w ogóle nie określił w nim charakterystycznych parametrów technicznych i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych w formie opisowej i graficznej. Ponadto wskazał, że zgodnie z art. 53 ust. 3, w związku z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ prowadzący postępowanie dokonuje analizy warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych i stanu faktycznego i prawnego terenu, na którym przewiduje się realizację inwestycji. Stosownie do § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, póz. 1588) wyniki analizy zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Według organu z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że wyniki analizy stanowią integralną część rozstrzygnięcia w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Brak wyników analizy w formie tekstowej i graficznej, jako elementu decyzji, jednoznacznie przesądza o wadliwości tej decyzji. Pominięcie włączenia wyników analizy do treści decyzji o warunkach zabudowy nie tylko stanowi naruszenie wyraźnego nakazu określonego przez ustawodawcę w § 9 ust. 2 cyt. rozporządzenia, ale wywołuje również skutki niemożliwe go zaakceptowania z punktu widzenia praworządności. Brak wyników analizy uniemożliwia bowiem uznanie, że spełnione zostały warunki określone przez ustawodawcę w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Uniemożliwia również ocenę ustalenia tych warunków w sposób zgodny z wymaganiami określonymi w § 4-8 cyt. rozporządzenia. Kolegium uznało, że znajdujący się w aktach dokument - wyniki analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w postaci tekstowej, podpisany jest mgr inż. architekta M.K., który opracował projekt decyzji o warunkach zabudowy, w żadnym wypadku nie może być traktowany jako wyniki analizy, o których mowa w § 9 ust. 2 rozporządzenia. Analiza ta nie pochodzi od organu. Dokument ten nie został nawet podpisany przez Burmistrza lub inną osobę działającą z jego upoważnienia i mimo, że niewątpliwie wytworzony został w trakcie postępowania, można go traktować jedynie jako materiał roboczy w sprawie i brak jest podstaw do uznania go za analizę sporządzoną przez organ wydający decyzję. Prawidłowa analiza i jej wyniki stanowią podstawę do ustalenia warunków zabudowy. W zaskarżonej decyzji ustalone warunki zabudowy nie zostały oparte o wyniki analizy, nie można więc przyjąć, że zostały wyznaczone prawidłowo. Jednocześnie brak analizy uniemożliwia ocenę w tym zakresie. Nie sporządzenie analizy przez organ prowadzący postępowanie oraz nie włączenie jej wyników do treści decyzji, w ocenie organu wypełnia przesłankę rażącego naruszenia prawa, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa i jest wystarczającą podstawą do stwierdzenia nieważności badanej decyzji. Ponadto Kolegium zarzuciło decyzji Burmistrza, że nie zostały w ogóle oznaczone w niej strony postępowania, decyzja została skierowana wyłącznie do inwestora, choć obszar oddziaływania inwestycji nie ogranicza się do nieruchomości objętej zainwestowaniem. Takie postępowanie narusza wprost art. 107 § 1 kpa zobowiązujący organ m.in. właśnie do oznaczenia stron postępowania. Decyzja ta została doręczona na AG Sp. z o.o. w dniu [...] marca 2009 r. Na potwierdzeniu odbioru widnieje pieczęć A sp. z o.o. Z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego AG Sp. z o.o. Wniosek został nadany [...] kwietna 2009r. W uzasadnieniu podniosła, że do wniosku o ustalenie warunków zabudowy była dołączona mapa w skali 1:1000 i na niej został wykonany załącznik nr 1. Dodatkowo w aktach sprawy znajduje się załącznik nr 2 składający się z części opisowej i graficznej analizowanego terenu. Załącznik ten został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia i tą samą, która sporządziła decyzję o warunkach zabudowy. W związku z powyższym, jak wyjaśniała skarżąca, jeżeli sporządzający decyzję był upoważniony do jej sporządzenia, to także był upoważniony do sporządzenia wyników i analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Mimo, iż brak jest na w/w dokumentach stosownej pieczątki, to z samej istoty pełnomocnictwa wynika fakt, iż jeżeli ktoś jest upoważniony do sporządzenia decyzji, to został także upoważniony do wszystkich mniejszych czynności składających się na wykonanie powierzonego mu zadania. Ustosunkowując się do zarzutu Kolegium, iż organ wydający decyzję sporządził część graficzną załącznika nr 2 nie na mapie ewidencyjnej, która została dostarczona przez wnioskodawcę, tylko na innej mapie bez oznaczeń geodezyjnych, skarżąca spółka wskazała, że możliwym jest, iż sporządzający decyzję uznał, że sąsiedztwo dla tej inwestycji, która znajduje się przy obwodnicy miasta, stanowią właśnie tereny okalającą ta obwodnicę i drogi wyjazdowe. Dlatego zarzut Kolegium wykonania załącznika na nieodpowiedniej mapie oraz zarzut określenia zasady dobrego sąsiedztwa jest w tym przypadku niewłaściwy. Dalej skarżąca spółka uznała za nieuzasadniony zarzut wydania decyzji bez uzyskania stanowiska właściwego zarządcy drogi. Wyjaśniła mianowicie, że droga, na której został zaplanowany wyjazd, jest drogą gminną i Burmistrz Gminy nie musi pytać samego siebie o fakty, które są mu znane z racji tego, że to on jest zarządcą drogi. Na koniec spółka wskazała, że oddziaływanie inwestycji zamyka się w granicach należącej do niej nieruchomości i dodatkowo chroni nieruchomości sąsiednie przed hałasem pochodzącym od obwodnicy. W związku z tym faktem stroną postępowania może być tylko inwestor. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy w dniu [...] maja 2009r. SKO wydało decyzję nr [...], którą utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn: Dz. U. Nr 79. póz. 856 z 2001r., ze zm.) oraz art. 156 § 1 pkt 2, art. 157 § 1, art. 158 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. tekst: Dz. U. Nr 98, póz. 1071 z 2000r. ze zm.). Organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji co do tego, że wniosek inwestora nie spełniał wymogów formalnych określonych w przepisach ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który nie powinien skutecznie wszcząć postępowania w sprawie, zaś organ prowadzący postępowanie winien wezwać składającego wniosek do uzupełnienia braków w trybie art. 64 § 2 kpa, gdyż w konsekwencji braki wniosku przełożyły się na braki postępowania i wadliwość wydanej decyzji. Ponadto Kolegium ponownie zarzuciło decyzji Burmistrza naruszenie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26.08.2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, według którego wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to zatem, iż załączniki te stanowią integralną część decyzji i tym samym jej rozstrzygnięcia Znajdująca się bowiem w aktach sprawy analiza nie pochodzi od organu wydającego decyzję, lecz opatrzona została jedynie pieczęcią i podpisem sporządzającego projekt decyzji architekta. Zarówno wyniki analizy w postaci tekstowej jak i graficznej nie są opatrzona pieczęcią i podpisem uprawnionego organu - Burmistrza lub osoby działającej z jego upoważnienia. Dodatkowo organ podniósł, że mapa opisana jako załącznik nr 1, na której oznaczone zostały linie rozgraniczające teren inwestycji, również została opatrzona tylko podpisem i pieczęcią architekta, a nie organu uprawnionego do wydania decyzji. W konsekwencji oznacza to, że decyzja nie zawiera także stanowiących jej integralną część linii rozgraniczających teren inwestycji wyznaczonych na mapie w odpowiedniej skali, zgodnie z art. 54 pkt 3 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy, a więc pozbawiona jest także tej części rozstrzygnięcia. Dalej Kolegium wskazało jeszcze szereg innych uchybień związanych z niewłaściwie sporządzoną analizą, m. in. niesporządzenie jej na właściwej mapie, brak racjonalnego oznaczenia obszaru analizowanego, zawarcie w analizie tekstowej elementów nie mających pokrycia w części graficznej. Poza tym organ zarzucił naruszenie art. 61 ustawy, w szczególności wskazał, że w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek promes dostawców mediów bądź umów pozwalających uznać, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; nie załączono ich do wniosku, jak również nie przedłożono w trakcie postępowania. Organ podtrzymał też swoje stanowisko co do nieprawidłowego oznaczenia stron postępowania. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożyła AG Sp. z o.o. W pierwszej kolejności strona skarżąca zarzuciła organowi, że stwierdzając nieważność decyzji o warunkach zabudowy nie wziął pod uwagę decyzji Burmistrza z dnia [...].10.2008r. o odmowie uchylenia decyzji o warunkach wydanej po wznowieniu postępowania, bowiem w decyzji tej Burmistrz prawidłowo określił strony postępowania, w związku z czym decyzja ta powinna być brana pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy. Ponadto strona podniosła, że nie była wzywana przez organ do uzupełnienia wniosku, a brak wezwania wynikał z faktu, że to Gmina była właścicielem działki nr [...], której dotyczył wniosek i z urzędu wiedziała, że przedmiotowa nieruchomość ma zapewnione media. Ponadto spółka podniosła, że do wniosku o ustalenie warunków zabudowy dołączona została mapa w skali 1:1000 i na niej został wykonany załącznik nr 1. Dodatkowo w aktach sprawy znajduje się załącznik nr 2 składający się z części opisowej i graficznej analizowanego terenu. Załącznik ten został sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia i tą sama, która sporządziła decyzję o warunkach zabudowy. W związku z powyższym, jak wyjaśniała skarżąca, jeżeli sporządzający decyzję był upoważniony do jej sporządzenia, to także był upoważniony do sporządzenia wyników i analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Mimo, iż brak jest na w/w dokumentach stosownej pieczątki, to z samej istoty pełnomocnictwa wynika fakt, iż jeżeli ktoś jest upoważniony do sporządzenia decyzji, to został także upoważniony do wszystkich mniejszych czynności składających się na wykonanie powierzonego mu zadania. Następnie odnosząc się do zarzutu zawartego w decyzji dotyczącego sposobu wyznaczenia obszaru analizowanego strona skarżąca wskazała, że sporządzający decyzję najprawdopodobniej uznał, iż analizowany obszar jest zbyt duży, by można było otrzymać mapę w odpowiedniej skali. Obszar analizowany został określony właśnie w ten sposób, gdyż sporządzający decyzję uznał, że sąsiedztwo dla tej inwestycji, która znajduje się przy obwodnicy miasta stanowią tereny okalające tą obwodnicę i drogi wyjazdowe. Skarżąca spółka zarzuciła też organowi, że źle zinterpretował art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Podniosła, że decyzja o warunkach nie wywołuje żadnych ujemnych skutków ekonomiczno-gospodarczych, chyba że za takie skutki można uznać skutki dodatnie, tj. zmniejszenie hałasu na terenie okolicznych nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało argumentacje zawartą w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2009r. skarżąca dodatkowo zarzuciła zaskarżonej decyzji niezgodność z art. 156 § 2 K.p.a., gdyż w ocenie skarżącej decyzja, której stwierdzono nieważność spowodowała nieodwracalne skutki prawne. Na rozprawie w dniu 24 września 2009 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że A sp. z o.o. jest odrębną firmą posiadającą ten sam adres co skarżąca. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, póz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§1) a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej - p.p.s.a., sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga wniesiona do sądu administracyjnego może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Skarga okazała się zasadna. Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 134 § P.p.s.a., Sąd rozpoznając skargę rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami tej skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu prowadzi do stwierdzenia, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Ponadto z treści art. 133 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Rozpoznając sprawę Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja naruszała prawo procesowe w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydana w dniu [...] marca 2009r. w l instancji została zaadresowana na AG Sp. z o.o.. W dniu 27 marca 2009r. decyzja ta została odebrana przez A Sp. z o.o. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji znajdujące się w aktach administracyjnych. Jak wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został przesłany do organu, przesyłka została nadana na poczcie przez AG Sp. z o.o. w dniu 14 kwietnia 2009r. Zgodnie z treścią art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Natomiast zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Postępowanie odwoławcze sensu stricto, tj. postępowanie przed organem odwoławczym rozpoczyna się od badania zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczalności odwołania. Na tym etapie postępowania organ odwoławczy jest obowiązany ocenić, czy odwołanie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione w terminie. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią brak formalnych przesłanek dopuszczalności odwołania, to winno nastąpić wydanie aktu administracyjnego, kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie. Akt ten, przybierający na podstawie art. 134 k.p.a. formę postanowienia, nie tylko kończy zatem etap postępowania wstępnego, lecz jednocześnie całe postępowanie odwoławcze. Podkreślenia wymaga, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej -polegającej na wniesieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - jest zachowanie ustawowego terminu przewidzianego do jej dokonania. Uchybienie tego terminu powoduje bezskuteczność takiego wniosku. Organ rozpatrujący ponownie sprawę obowiązany jest, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania wniosku w postępowaniu wstępnym zbadać, czy został on wniesiony w przewidzianym w ustawie terminie. W sytuacji zaś stwierdzenia, iż został on wniesiony po terminie obowiązany jest, stosownie do treści art. 134 k.p.a., stwierdzić tą okoliczność w ostatecznym postanowieniu. Uchybienie zaś temu obowiązkowi i merytoryczne rozpoznanie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesionego po terminie stanowi rażące naruszenie prawa. W świetle orzecznictwa sądów administracyjnych rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Odnosi się to w równym stopniu do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa). Załatwienie w postępowaniu administracyjnym wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy merytoryczną decyzją w sytuacji, gdy upłynął termin wniesienia tego środka zaskarżenia, stanowi rażące naruszenie art. 127 § 3 in fine w związku z art. 129 § 2 kpa oraz art. 16 § 1 kpa (uchwała NSA z dnia 12 października 1998r., sygn. akt OPS 11/98; wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 sierpnia 2007r., sygn. AK VI SA/Wa 1068/07; wyrok WSA w Kielcach z dnia 25 września 2008r., sygn. akt II SA/Ke 375/08; wyrok WSA w Warszawie z 20 grudnia 2007r., sygn. akt V SA/Wa 2405/07; wyrok NSA z 10 września 2001 r., sygn. akt II SA 1866/00). W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania wstępnego nie przeprowadziło. Z akt administracyjnych jak i uzasadniania zaskarżonej decyzji nie wynika, by organ w toku postępowania zajmował się czy skarżącą spółka zachowała termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z prostego zestawienia daty znajdującej się na potwierdzeniu odbioru decyzji z dnia [...] marca 2009 r. oraz stempla pocztowego na kopercie w której został nadany wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wynika, że wniosek ten został złożony po upływie 14 dniowego terminu. Jednakże Sąd nie stwierdził nieważności zaskarżonej decyzji z uwagi, że na potwierdzeniu odbioru decyzji widnieje pieczęć innego podmiotu - A sp. z o.o. Pełnomocnik skarżącej spółki na rozprawie poinformował, że A Sp. z o.o. oraz AG Sp. z o.o. są odrębnymi podmiotami, aczkolwiek posiadającymi ten sam adres. Podmioty te jednak posiadają swoje odrębne biura i upoważnionych pracowników do odbioru korespondencji. Skarżąca nie upoważniła pracownika A Sp. z o.o. do odbioru korespondencji do niej adresowanej, jak i odwrotnie. Z tego też względu organ winien ustalić czy decyzja z dnia [...] marca 2009 r. została skarżącej prawidłowo doręczona i w jakiej dacie to nastąpiło. Materiał dowodowy znajdujący się w aktach administracyjnych nie daje podstaw do dokonania przez Sąd ustalenia czy wniosek skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy wniesiony zastał z zachowaniem ustawowego terminu. Okoliczność jaką jest data doręczenia skarżącej decyzji wydanej w pierwszej instancji ma istotne znaczenie dla dokonania oceny legalności działania organu przy wydaniu zaskarżonej decyzji. Brak przeprowadzenia postępowania w zakresie zachowania terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stanowi naruszenie przepisów postępowania w szczególności przepisu art. 7 k.p.a. Z tego też względu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 wyżej wymienionej ustawy. Koszty obejmują zwrot uiszczonego wpisu. Na marginesie wskazać należy, że z akt administracyjnych nie wynika, z jakich przyczyn skarżąca spółka AG Sp. z o.o. została uznana przez organ za stronę postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...] czerwca 2006 r. Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważność organ wszczął z urzędu. W zawiadomieniu o wszczęciu tego postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze wymieniło AG Sp. z o.o. jako podmiot na rzecz którego ustalone zostały warunki zabudowy decyzją Burmistrza z dnia [...] czerwca 2006r. Z analizy akt administracyjnych wynika, że wniosek o wydanie warunków zabudowy dla działki nr [...] złożyła spółka A Sp. z o.o. Z kolei decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] czerwca 2006r. warunki zabudowy ustaliła dla A Sp. z o.o.. Z zawiadomienia z dnia 20 stycznia 2009r. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z dnia [...] czerwca 2006r. znak [...] wynika, że organ skierował je do K.R., W.N., AG sp. z o.o., W.S., D.P., T.S., H. i H.K., J.P., H.Ł. oraz do Burmistrza. Brak w aktach administracyjnych materiału dowodowego pozwalającego na ustalenie na jakiej podstawie organ przyjął, że skarżąca stała się inwestorem oraz z jakich przyczyn pominięto A Sp. z o.o. - pomimo, że z wniosku tego podmiot wydana została decyzja będąca przedmiotem postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Z akt administracyjnych nie wynika również, czy A Sp. z o.o. dla której ustalono warunki zabudowy decyzją Burmistrza z dnia [...] czerwca 2006 r. jest odrębnym podmiotem od A Sp. z o.o., która złożyła wniosek o ustalenie tych warunków, czy też w decyzji omyłkowo został określony podmiot na rzecz którego dokonano ustalenia warunków zabudowy.