II OSK 1767/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędziowie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz /spr./ Sędzia WSA del. Małgorzata Masternak-Kubiak Protokolant: asystent sędziego Dorota Chromicka po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 457/10 w sprawie ze skargi S. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z tytułu niewykonania wyroku 1. uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wymierza Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych, 2. zasądza od Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz S. S. kwotę 1000 (jeden tysiąc) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 maja 2010r., sygn. akt VII SA/Wa 457/10 oddalił skargę S. S. w przedmiocie wymierzenia grzywny Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z tytułu niewykonania wyroku. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach sprawy. W dniu 2 lutego 2010 r. S. S. za pośrednictwem organu wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w kwocie 5000 złotych z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt OSK 477/2008 i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1649/07 oraz o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze wskazał, że pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. (którego kserokopię dołączył do skargi) skierował do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wezwanie do wykonania opisanych wyżej wyroków przez załatwienia sprawy w drodze decyzji oraz wyjaśnienia przyczyn opóźnienia i pociągnięcia do odpowiedzialności osoby odpowiadającej za niewykonanie tych wyroków. Podniósł również, że pismem z dnia 25 listopada 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. przekazał Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego jego odwołanie od decyzji tegoż organu z dnia [...] października 2009 r., nr [...], akta sprawy dotarły do organu odwoławczego jeszcze w grudniu 2009 r. Tymczasem pomimo wniesienia przez niego w dniu 4 stycznia 2010 r. wezwania do załatwienia sprawy w terminie przewidzianym przez K.p.a. do chwili obecnej nie otrzymał decyzji w niniejszej sprawie, a jedynie pismo organu z informują, iż decyzja będzie wydana do 26 lutego 2010 r. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Na rozprawie w dniu 13 maja 2010 r. pełnomocnik Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zmienił stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę i wniósł o oddalenie skargi. Podniósł, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał odwołanie S. S. i w dniu [...] lutego 2010 r. wydał decyzję, którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę wskazał, że niniejszej sprawie prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt OSK 477/2008, którym oddalono skargę kasacyjną G. i S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1649/07, którym uchylono decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] został doręczony przez Sąd pierwszej instancji Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektowi Nadzoru Budowlanego w dniu 31 lipca 2009 r., wraz z aktami. Następnie Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał w dniu 3 sierpnia 2009 r. doręczone mu dokumenty organowi pierwszej instancji w celu rozpatrzenia sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. załatwił sprawę decyzją z dnia [...] października 2009 r., nr [...], od której skarżący złożył odwołanie w dniu 23 listopada 2009 r. Zgodnie art. 133 K.p.a. organ pierwszej instancji przesłał odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu, któremu zostały doręczone w dniu 7 grudnia 2009 r. Natomiast S. S. pismem z dnia 25 października 2009 r., (doręczonym organowi w dniu 29 października 2009 r.) wezwał Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wykonania wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 477/08 i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1649/07. Złożył równocześnie zażalenie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. na bezczynność tegoż organu. Organ pierwszej instancji pismem z dnia 30 października 2009 r. poinformował skarżącego, że wykonał wyrok i nie pozostaje w bezczynności, gdyż w dniu [...] października 2009 r. wydał w sprawie decyzję. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] października 2009 r. została wysłana do S. S. w dniu 19 października za pośrednictwem poczty, a przesyłkę poczta doręczyła adresatowi w dniu 5 listopada 2009 r. Do odwołania S. S. w piśmie z dnia 2 grudnia 2009 r., zatytułowanym odpowiedź na odwołanie, ustosunkowały się inne strony postępowania K. i T. O. S. S. natychmiast złożył w dniu 15 grudnia 2009 r. pismo, w którym domaga się udzielenia informacji w sprawie odpowiedzi złożonej przez K. i T. O. na jego odwołanie. W dniu 21 grudnia 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego informuje S. S. iż może zapoznać się z aktami sprawy, w tym również z pismem złożonym przez K. i T. O. W dniu 4 stycznia 2010r. S. S. składa koleje pismo, tym razem do organu drugiej instancji, wzywające do wykonania opisanych wyżej wyroków sądów administracyjnych obu instancji, a zarazem zwraca się z kolejnym pismem w dniu 26 stycznia 2010 r. o ponowne umożliwienie mu, jako stronie, zapoznania się z dokumentacją akt i zrobienie kserokopii oraz zdjęć aparatem cyfrowym. W międzyczasie S. S. w dniach 6 listopada 2009 r. i 13 listopada 2009 r. przegląda w siedzibie organu pierwszej instancji akta i sporządza notatki. Następnie w pismach z dnia 12 i 13 listopada 2009 r. wnosi o wydanie uwierzytelnionych kopii protokołów i udostępnienie mu akt administracyjnych sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...], odmawia wydania S. S. uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt sprawy. Na powyższe postanowienie skarżący składa w dniu 14 grudnia 2009 r. zażalenie. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] stwierdza uchybienie terminu S. S. do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy w dniu [...] stycznia 2010 r. na podstawie art. 36 i art. 123 p.p.s.a postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] zawiadamia strony postępowania, że ze względu na zwłokę w rozpatrzeniu odwołania "wywołaną znacznym skomplikowaniem sprawy zachodzi konieczność przedłużenia terminu zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie do dnia 26 lutego 2010 r.". Sąd pierwszej instancji stwierdził, że podejmowane przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego czynności procesowe z uwzględnieniem podejmowanych działań procesowych skarżącego pozwalają na stwierdzenie, że organy obu instancji, a w szczególności organ drugiej instancji, działały sprawnie. Organ drugiej instancji bez zbędnej zwłoki, przy uwzględnieniu zachowań procesowych skarżącego, rozpoznał jego odwołanie i wszystkie wnioski składane w trakcie postępowania. Przy czym stanowisko organu o konieczności wydłużenia terminu powyżej jednego miesiąca do jego załatwienia znajduje swoje procesowe uzasadnienie, ze względu na konieczność udostępnienia S. S. do wglądu akt administracyjnych w związku ze składanymi w tym względzie przez niego wnioskami i koniecznością rozpoznania składanych przez niego zażaleń na postanowienia organu pierwszej instancji. Strony postępowania zostały zgodnie z art. 36 K.p.a. zawiadomione o przyczynach zwłoki w rozpoznaniu sprawy i nowym terminie jej załatwienia. W wyznaczonym terminie Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] rozpoznał odwołanie skarżącego i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. W tym stanie rzeczy Sąd przyjął, że brak jest przesłanek do uznania zasadności skargi na niewykonanie wyroku i wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku o oddaleniu skargi. Od powyższego wyroku S. S. wniósł skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając: 1. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędną wykładnię art. 133 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 134 § 1 p.p.s.a. oraz art. 35 § 3 k.p.a. w związku z art. 10 § 1 k.p.a. i art. 73 § 1 oraz 2 k.p.a., a w konsekwencji nieuprawnione ustalenie iż : - decyzję w niniejszej sprawie organ II -instancji (MWINB) wydał w dniu [...] lutego 2010 r.; - strona spowodowała opóźnienie w rozpoznaniu sprawy przez organ II -instancji (MWINB) swoją aktywnością procesową przed organem I -instancji (PINB w O. ); - podejmowane przez organ II -instancji (MWINB) czynności materialno - techniczne wynikające z realizacji uprawnień strony przy jednoczesnym braku czynności zmierzających do wydania decyzji kończącej postępowanie dają mu możliwość przedłużenia terminu załatwienia sprawy o okres przekraczający jeden miesiąc; 2. Naruszenie prawa materialnego, to jest art. 154 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 154 § 3 p.p.s.a. oraz art. 35 § 3 k.p.a. i art. 36 § 1 k.p.a., poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, a w konsekwencji nieuprawnione ustalenie, że realizacja przez skarżącego jego uprawnień i wynikające z tego czynności skarżącego podjęte jeszcze przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w O. , stanowią przyczynę, która uzasadnia opóźnienie w wydaniu przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji przez okres ponad trzech miesięcy licząc od dnia otrzymania przez niego akt sprawy, pomimo iż: - organ II - instancji (MWINB) nie prowadził od chwili otrzymania akt (7 grudnia 2009 r.) żadnych czynności wyjaśniających, opierając się na materiale dowodowym już zgromadzonym i na tej podstawie wydał decyzję; - decyzję w sprawie wydano miesiąc po wniesieniu skargi w niniejszej sprawie, a po upływie trzech miesięcy od daty przekazania akt sprawy; - postępowania w przedmiocie wydania skarżącemu kopii dokumentów zostało zakończone w dniu [...] stycznia 2010 r. wydaniem postanowienia; - organ II - instancji (MWINB) wydał w dniu [...] stycznia 2010 r. postanowienie w trybie art. 36 § 1 k.p.a. informując o przedłużeniu terminu rozpoznania sprawy, podczas gdy art. 35 § 3 k.p.a. wyraźnie wskazuje, że okres rozpoznawania sprawy skomplikowanej nie może przekroczyć jednego miesiąca w drugiej instancji; a w konsekwencji oddalenie skargi w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny winien wymierzyć Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę z tytułu pozostawania w bezczynności w wykonaniu uprzednio wydanego wyroku; Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o: 1. Uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i uwzględnienie skargi poprzez wymierzenie Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywny w kwocie 5.000,- zł (pięciu tysięcy złotych) z tytułu niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 477/2008 oraz poprzedzającego go wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1649/07; 2. Ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu 3. Zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych; W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że z akt sprawy, w szczególności zaś odpowiedzi na skargę z dnia 26 lutego 2010 r. wynika, iż decyzja najprawdopodobniej nie zawiera rzeczywistej daty jej sporządzenia. Trudno jest bowiem wyjaśnić rozbieżności co do daty: sporządzenia, nadania i doręczenia decyzji skarżącemu oraz braku informacji o decyzji w odpowiedzi na skargę w niniejszej sprawie do WSA w Warszawie, pomimo iż powstać one miały tego samego dnia (26 lutego 2010r.). Trudno jest więc podzielić ustalenia Sądu co do tego, iż MWINB rzeczywiście wydał swoją decyzję dnia [...] lutego 2010 r., bowiem nastąpiło to przypuszczalnie w marcu 2010 r. W ocenie skarżącego WSA w Warszawie błędnie uznał też, iż podejmowane przez Skarżącego przed PINB w O. czynności, opisane na s. 4, 5 i 6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, stanowiły czynności procesowe zmierzające do wyjaśnienia sprawy, uniemożliwiając organowi II - instancji (Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego) rozpoznawanie sprawy przez okres ponad 3 miesięcy i obciążając winą za to opóźnienie skarżącego. Zdaniem skarżącego Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, że czynności realizowane przed organem I - instancji (PINB w O. ) mogą wpływać na termin rozpoznania sprawy przez organ II - instancji (MWINB), skoro nie prowadzą one w ogóle do uzyskania materiału stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia w sprawie. Skarżący podkreślił, że uprawnienie do przedłużenia postępowania związane musi być z podejmowanymi przez organy czynnościami, zmierzającymi do merytorycznego rozpoznania sprawy, a przeglądanie akt czy wydawanie odpisów do czynności takich nie należą, stanowią bowiem grupę czynności materialno-technicznych. Jedyną czynnością podjętą przez organ II - instancji było rozpoznanie zażalenia skarżącego na postanowienie odmawiające wydania mu uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy, zakończone - na co zwrócił uwagę WSA - stwierdzeniem uchylenia terminu do jego wniesienia w dniu 26 stycznia 2010 r. Postanowienie takie ze swej istoty nie może być uznane za szczególnie skomplikowane, nadto w żaden sposób nie doprowadziło ono do stworzenia organowi II - instancji możliwości przedłużenia postępowania w sprawie. W aktach sprawy brak jest także jakiegokolwiek wskazania, że skarżący podejmował czynności przed samym organem II - instancji, zaś jego aktywność ograniczyła się do skierowania do MWINB pisma datowanego na 4 stycznia 2010 r. z żądaniem wykonania wyroków NSA i WSA oraz wydania decyzji w sprawie. Co do zarzutu naruszenia prawa materialnego podniesiono, że w ocenie skarżącego Sąd pierwszej instancji błędnie uznał, iż możliwe jest rozpoznawanie sprawy w drugiej instancji przez okres przekraczający jeden miesiąc, nawet gdy sprawa była szczególnie skomplikowana. Art. 35 § 3 k.p.a. wyraźnie wskazuje, iż okres ten nie może przekroczyć jednego miesiąca, uniemożliwiając przy tym jego przedłużanie poprzez zastosowanie art. 36 § 1 k.p.a., co MWINB próbował uczynić pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. Powyższe ograniczenie związane jest z kontrolnym charakterem tego etapu prowadzenia sprawy, który ograniczony jest do merytorycznej kontroli rozstrzygnięcia I - instancji. Postępowanie w niniejszej sprawie przed Mazowieckim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego miało charakter czysto kontrolny i opierało się na sprawie której materiał dowodowy był jedynie uzupełniany po zapadłych w niej wyrokach WSA i NSA. Nie istniała więc żadna przesłanka, aby sprawę uznać za szczególnie skomplikowaną ani pod względem merytorycznym ani dowodowym (które sprowadziło się do oceny zeznań kilku świadków i zdjęć). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionej podstawie. Główny ciężar skargi kasacyjne opiera się w istocie na zarzucie naruszenia prawa materialnego, przede wszystkim niewłaściwym zastosowaniu art. 154 § 1 p.p.s.a. Większość argumentacji mająca stanowić uzasadnienie zarzutu naruszenia przepisów postępowania w zasadzie dotyczy dokonanej przez Sąd pierwszej instancji subsumcji art. 154 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Stosownie do § 3 cytowanego art. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Z powołanej wyżej regulacji wynika, że wymierzenie kary grzywny organowi administracji publicznej może nastąpić w dwóch przypadkach. Po pierwsze, w przypadku nie wydania przez organ rozstrzygnięcia w terminie określonym w wyroku sądu stwierdzającym bezczynność tego organu. Po wtóre, w przypadku nie wydania przez organ rozstrzygnięcia po wyroku sądu uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W rozpoznawanej sprawie występuje drugi ze wskazanych wyżej przypadków. Jak wynika z ustaleń Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2009 r., sygn. akt OSK 477/08 oddalił skargę kasacyjną G. i S. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1649/07, którym uchylono decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...]. Podkreślenia wymaga fakt, że skarga dotyczy wymierzenia grzywny Mazowieckiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, a więc organowi drugiej instancji. Wobec tego decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy ma ocena postępowania organu odwoławczego. Jak wynika z - niekwestionowanych w tej części- ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd pierwszej instancji, Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego akta sprawy wraz z decyzją organu pierwszej instancji otrzymał w dniu 7 grudnia 2009 r. Skarżący wezwał organ odwoławczy do wykonania wyroków sądów administracyjnych obu instancji pismem z dnia 4 stycznia 2010 r. Organ odwoławczy po otrzymaniu akt administracyjnych wraz z odwołaniem skarżącego wykonał dwie czynności procesowe. Mianowicie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] stwierdził uchybienie przez skarżącego terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r., nr [...] odmawiające wydania skarżącemu uwierzytelnionych odpisów dokumentów z akt sprawy. Drugą czynnością procesową organu odwoławczego było wydanie w dniu [...] stycznia 2010 r. na podstawie art. 36 k.p.a. postanowienia zawiadamiającego strony o przedłużeniu terminu zajęcia stanowiska w sprawie do 26 lutego 2010 r. ze względu na znaczne skomplikowanie sprawy. Z powyższego, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynika, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po otrzymaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. akt sprawy wraz z odwołaniem w istocie rzeczy nie podjął żadnych czynności procesowych zmierzających do rozpatrzenia sprawy. Wskazane wyżej działania procesowe organu odwoławczego nie pozostawały w związku z merytorycznym rozpatrywaniem sprawy. Zasadnie wskazuje skarżący w skardze kasacyjnej, że organ odwoławczy opierał się na materiale dowodowym uzupełnionym w postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Nadto z uzasadnienia rozstrzygnięcia organu drugiej instancji w żadnej mierze nie wynika, aby sprawa była dla organu szczególnie skomplikowana. Zawiadomienie stron o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy nie oznacza, że organ nie pozostawał w bezczynności w kontynuacji postępowania administracyjnego. Przedłużenie terminu załatwienia sprawy musi bowiem znajdować swoje uzasadnienie w obiektywnym stanie sprawy. Jednocześnie trzeba zauważyć, że stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy szczególnie skomplikowanej w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od otrzymania odwołania. Natomiast w rozpoznawanej sprawie po upływie ponad miesiąca od otrzymania odwołania Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił strony o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, nie czyniąc nic co wiązałoby się z jej merytorycznym rozpatrywaniem. Wobec powyższego nie można podzielić stanowiska Sądu pierwszej instancji, że organ odwoławczy działał sprawnie i bez zbędnej zwłoki, przy uwzględnieniu zachowań procesowych skarżącego, rozpoznał jego odwołanie i wszystkie wnioski składane w trakcie postępowania. Przede wszystkim Sąd pierwszej instancji usprawiedliwia brak działania organu odwoławczego zachowaniami procesowymi skarżącego, podejmowanymi przed organem pierwszej instancji i to w znacznej części jeszcze przed dniem 7 grudnia 2009 r., w którym organ odwoławczy otrzymał akta administracyjne wraz z odwołaniem. Niniejsze działania skarżącego w żadnej mierze nie mogą być oceniane jako działania procesowe mające wpływ na postępowanie przed organem odwoławczym. Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie organu w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy orzeczeniem wydanym w formie przewidzianej prawem (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2001 r. II SA 2015/00, niepubl.). W takiej bezczynności pozostawał Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Zatem Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo zastosował art. 154 § 1 p.p.s.a. uznając, że w ustalonym stanie faktycznym Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie pozostawał w bezczynności w kontynuowaniu postępowania. Natomiast Sąd pierwszej instancji nie naruszył przepisów postępowania wskazanych w skardze kasacyjnej. Zarzut naruszenia przepisów postępowania sprowadza się wyłącznie do kwestionowania daty wydania decyzji przez organ odwoławczy. Argumentacja skarżącego w tej mierze opiera się wyłącznie na przypuszczeniu, co już samo w sobie nie stanowi argumentu mogącego służyć skutecznemu podważeniu daty wydania decyzji. Nadto w świetle treści art. 154 § 3 p.p.s.a. kwestia ta nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. W związku z tym, że Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawał w bezczynności po wydaniu wyroku uchylającym uprzednio wydane decyzje organów obu instancji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zasadnym było wymierzenie temu organowi grzywny w wysokości 1000 zł. Wysokość grzywny uzasadnia przede wszystkim niczym nieuzasadnione przedłużanie postępowania odwoławczego. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 154 § 1 i 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o art. 203 pkt 1 i art. 200 p.p.s.a.