II FSK 2477/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi M. K. i K. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 999/10 w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 30 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2) zwrócić stronie wpis uiszczony od skargi o wznowienie postępowania w wysokości 750 (słownie: siedemset pięćdziesiąt) złotych. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 999/10, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 784/09, w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 30 lipca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 rok. Dnia 13 sierpnia 2012 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo oznaczone jako "skarga o wznowienie postępowania", w którym K. K. i M. K. (dalej: "skarżący"), na podstawie art. 271 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270; dalej: "P.p.s.a.") wnieśli o: 1) wznowienie postępowania, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 999/10, 2) uchylenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II FSK 999/10, w całości oraz zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 rudnia 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 784/09, w całości, 3) zasądzenie od pozwanego organu na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżący podnieśli, że w składzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wydał wyrok w sprawie, orzekała sędzia podlegająca wyłączeniu z mocy ustawy z tego powodu, że jako Wicedyrektor Izby Skarbowej w S. brała udział w rozstrzyganiu odwołania skarżących od decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego z dnia 31 października 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z dyspozycją art. 270 P.p.s.a. dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, które to wznowienie może nastąpić tylko na żądanie uprawnionego podmiotu. Legitymację do wniesienia skargi mają strona (art. 32 P.p.s.a.) oraz uczestnik na prawach strony (art. 33 § 1 P.p.s.a.) i uczestnicy dopuszczeni przez sąd do udziału w postępowaniu (art. 33 § 2 P.p.s.a.). Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem w przypadkach zajścia ustawowych przyczyn wznowienia. Jako instytucja o charakterze wyjątkowym przysługuje tylko od ściśle określonych orzeczeń i jest oparta na wąsko określonych podstawach. Przy ich stosowaniu nie można stosować wykładni rozszerzającej (J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Komentarz", LexisNexis, Warszawa 2010). Art. 275 P.p.s.a. łączy właściwość sądów administracyjnych do wznowienia postępowania z podstawami wznowienia wskazując, że jeżeli zaskarżone orzeczenie sądów obu instancji sądem właściwym do wznowienia postępowania jest Naczelny Sąd Administracyjny. Wracając na grunt przedmiotowej sprawy wskazać należy, iż skarżący wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego i w konsekwencji to ten właśnie sąd jest właściwy do rozpatrzenia ich skargi. Mając na uwadze dyspozycję art. 276 P.p.s.a. zawierającą klasyczne odesłanie wskazujące, że w sprawach nieuregulowanych w dziale VII Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy odpowiednio stosować przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wnioskować należy, że skarga o wznowienie postępowania musi spełniać wszelkie wymagania przewidziane dla pisma strony, a także szczególne wymagania przewidziane tylko dla niej – art. 279 P.p.s.a. Jednak wyjątek od ogólnej zasady wyrażonej w zdaniu pierwszym tego przepisu wprowadza już jego zdanie drugie, wedle którego, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 P.p.s.a. Do skargi o wznowienie postępowania zakończonej prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ma zastosowanie przymus adwokacko – radcowski co oznacza, że musi być ona sporządzona przez jednego z profesjonalnych pełnomocników wymienionych w art. 175 P.p.s.a. Niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania. Stanowisko takie nie budzi wątpliwości (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt I GSK 359/05, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie skarżący osobiście sporządzili skargę o wznowienie postępowania. Nie wykazali również, że należą do grupy osób uprawnionych do sporządzenia tego środka odwoławczego. Fakt ten, a więc posiadanie uprawnień do wykonywania wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a. zawodów, musi być udokumentowany wraz ze złożeniem skargi o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego lub przed upływem terminu do wniesienia takiej skargi (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 1233/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji skarga o wznowienie postępowania obarczona jest brakiem, który skutkuje odrzuceniem przedmiotowej skargi. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 175 § 1 i art. 276 P.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania. Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania ze wskazanego wyżej powodu czyni zbędnym analizowanie innych jeszcze przesłanek, które także mogłyby uzasadniać odrzucenie tej skargi. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie w całości wpisu od skargi o wznowienie postępowania.