VI SA/Wa 1750/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędzia WSA Urszula Wilk Protokolant Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] czerwca 2009 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego R. J. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3000 zł na przedsiębiorcę R. J. (skarżący). Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. Do wydania powyższych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] czerwca 2009 r. inspektorzy transportu drogowego przeprowadzili kontrolę w siedzibie firmy skarżącego. Na podstawie paragonów z kasy fiskalnej z dni [...]-[...] czerwca 2008 r. oraz [...]-[...] lipca 2008 r. ustalono, że w tym okresie skarżący wykonywał transport drogowy osób taksówką pojazdem o numerze rejestracyjnym [...]. Z pisma Urzędu Miasta w K. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] wynika, że skarżącemu wydano licencję na wykonywanie transportu drogowego taksówką pojazdem o numerze rejestracyjnym [...] i numerze podwozia [...] w dniu [...] czerwca 2008 r. Skarżący odebrał przedmiotową licencję w dniu 4 lipca 2008 r. W złożonym do akt sprawy oświadczeniu potwierdził, że od dnia 26 czerwca 2009 r. zmienił pojazd, którym wykonuje przewozy na pojazd o numerze rejestracyjnym [...]. Organ uznał zatem za bezsporny fakt wykonywania przewozów taksówką pojazdem innym, niż wskazany w licencji. Przywołując treść przepisów: art. 6 ust. 4 ustawy o transporcie drogowym, (ustawa z 6 września 2001 r. Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm. dalej: u.t.d.), art 14 u.t.d., art. 87 ust. 4 u.t.d. oraz art. 92 ust. 1 u.t.d., a także Lp. 1.3 załącznika do ww. ustawy, organ wyraził następujące podglądy, będące podstawą rozstrzygnięcia. Licencja na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielona jest na określony obszar i określony pojazd. Udzielana jest na wniosek przedsiębiorcy, do którego załącznikiem jest wykaz konkretnych pojazdów samochodowych. Wszelkie zmiany danych, o których mowa w art. 8 u.t.d. winny być zgłaszane organowi w terminie 14 dni od dnia ich powstania (art. 14 u.t.d.). Jeżeli zmiany dotyczą treści licencji, przedsiębiorca winien wystąpić o zmianę treści licencji. Z tytułu wykonywania transportu drogowego z naruszeniem obowiązków lub warunków wynikających z przepisów ustawy podlegają karze pieniężnej od 50 zł do 15000 zł. Zdaniem organu administracyjnego zastosowana kara w wysokości 3000 zł w stosunku do skarżącego wynika z Lp. 1.3. załącznika do u.t.d., który przewiduje sankcję w tej wysokości za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji. W odwołaniu od decyzji I instancji skarżący podał, iż posiada ważną licencję na wykonywanie transportu drogowego osób taksówką. Zmiana numeru rejestracyjnego pojazdu w licencji następuje w formie czynności - materialno technicznej i nie podlega nawet opłacie skarbowej. Skarżący cały czas spełnia warunki określone w art. 14 ustawy o transporcie drogowym. Nie do zaakceptowania jest sytuacja w którym zrównuje się sytuację przedsiębiorców, którzy w ogóle nie posiadają licencji z tymi, którzy nie dopełnili jedynie obowiązku zgłoszenia zmiany pojazdu, którym wykonywany jest transport. Organ odwoławczy podzielił poglądy organu I instancji pozwalające na przyjęcie, iż po stronie skarżącego doszło do naruszenia przepisów prawa w zakresie obowiązku posiadania licencji na wykonywanie drogowego transportu osób taksówką. Od powyższej decyzji przedsiębiorca R. J. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił, iż przyjęto w niej jako uzasadnione stanowisko, iż zmiana taksówki jest tożsama z brakiem licencji. Podniósł, iż w dniu [...] maja 2009 r. został poddany przez Inspektorów Transportu Drogowego kontroli w siedzibie przedsiębiorcy za ostatnie 5 lat działalności gospodarczej. W toku kontroli przedstawił paragony z kasy fiskalnej z dni 26 - 29 czerwca 2008 r. oraz 1 i 3 lipca 2008 r., z których wynikało, że w tym czasie wykonywał transport drogowy osób taksówką pojazdem o nr rej. [...], na który Urząd Miasta w K. zmienił dane w licencji w dniu [...] czerwca 2008 r. Oświadczył, że licencję tę po dokonanych zmianach odebrał 4 lipca 2008 r. W dniu 26 czerwca 2008 r. skarżący zmienił samochód marki [...] o nr rej. [...] na samochód marki [...] o nr rej. [...]. Wykonując ściśle postanowienia ustawy w dniu 26 czerwca 2008 r. złożył wniosek do Urzędu Miasta w K. o zmianę danych w licencji polegającej na wpisaniu do posiadanej licencji danych samochodu o nr rej. [...] i nr podwozia [...]. Mimo to kontrolujący błędnie uznali, że w okresie od 26 do 29 czerwca 2008 r. oraz 1 i 3 lipca 2008 r. wykonywał transport osobowy taksówką bez wymaganej licencji, za co decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nałożono na skarżącego karę pieniężną w wysokości 3000 (trzech tysięcy) złotych. Skarżący podniósł, iż w praktyce w wielu przypadkach zdarza się, że usługi taksówkowe świadczą przewoźnicy bez licencji. Są to przypadki, kiedy taksówkarz traci licencję z przyczyn ściśle określonych w ustawie. Nie mając innych możliwości zarobkowania łamie prawo i w dalszym ciągu bez wymaganej licencji świadczy usługi przewozowe. Okoliczności podjęcia ryzyka wykonywania usług taksówkowych bez licencji jest znacznie więcej i nie jest to miejsce, w którym należy ten problem rozwiązywać. Ustawodawca nakazuje organom kontrolnym w takich przypadkach w sposób sztywny nakładać karę 3000 zł. W żaden sposób nie da się rozciągnąć tej sankcji na sytuację prawną skarżącego. Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udzielono skarżącemu w dniu 9 grudnia 2002 r. na 30 lat tj. do 9 grudnia 2032 r. (art. 5 ust. 2 u.t.d). Uprawnienia wynikające z posiadanej licencji przysługują mu przez 30 lat, tzn. że jeżeli licencja nie wygaśnie lub nie zostanie cofnięta, to przez 30 lat posiada on licencję. O trwałości licencji świadczy możliwość przeniesienia uprawnień wynikających z licencji na spadkobiercę (art. 13 ust. 2 pkt 1 i art. 16 ust. 4). Skarżący podkreślił, iż fizyczną niemożliwością jest wykonywanie transportu drogowego taksówką jednym pojazdem, co przewidział ustawodawca określając jednoznacznie tryb postępowania w przypadku zmiany pojazdu. Dane pojazdu są wpisane w treści licencji (art. 6 ust. 4). Zmieniając pojazd należy wystąpić do organu wydającego licencję z wnioskiem o zmianę treści licencji w ciągu 14 dni (art. 14). Jeżeli posiadacz licencji nie dopełni tego obowiązku, to zgodnie z postanowieniem art. 15 ust. 3 pkt 2 może mu być licencja cofnięta. Jest to w konsekwencji dotkliwa kara, gdyż ponowne udzielenie licencji może nastąpić nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu licencji stała się ostateczna (art. 15 ust. 5 u.t.d.). Składając w dniu 26 czerwca 2008 r. wniosek o zmianę treści licencji, czyli zgłaszając samochód marki [...] o nr rej. [...] skarżący spełnił wymagania wynikające z art. 14. u.t.d. Zmiana danych dokonana została w jego licencji o nr [...] w dniu [...] czerwca 2008 r. Jest to czynność techniczno - administracyjna, a nie nowa decyzja administracyjna o wydaniu nowej licencji. Ustawodawca nie nakłada dodatkowych obowiązków na przedsiębiorcę polegających na wstrzymaniu się od działalności gospodarczej czy jej zawieszeniu lub urlopowaniu na czas fizycznego dokonania zmian w treści posiadanej licencji. Zmiany te dokonywane są w urzędach niezwłocznie tj. w ciągu jednego dnia, ale i w ciągu kilkunastu dni. W przypadku skarżącego zmiana dokonana była w ciągu 8 dni. Bezpodstawne zmuszanie przewoźnika do zaniechania działalności gospodarczej naraża go na wymierne straty materialne. Dlatego taka wykładnia Ustawy o transporcie drogowym jest niedopuszczalna. Załącznik do ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym w pozycji 1.1.3 przewiduje za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji karę 3000 zł. Jest to stwierdzenie jednoznaczne "bez wymaganej licencji". Skarżący raz jeszcze wskazał, iż licencję posiadał i posiada do 2032 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, w grę wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270, dalej jako: p.p.s.a.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone decyzje naruszają prawo w części dotyczącej braku licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką. Zdaniem Sądu wymierzając karę pieniężną w wysokości 3000 zł organy inspekcji transportu drogowego obu instancji błędnie przyjęły, że brak zaktualizowanych danych zawartych w licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką - w tym przypadku wskazanie zmiany pojazdu -należy utożsamiać z brakiem licencji w ogóle. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku tegoż Sądu z dnia 13 października 2006 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1489/06 jak również w wyroku z 9 lutego 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2237/08. W powyższych wyrokach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) przyjął, że licencji udziela się przedsiębiorcy na określony (wskazany przez niego we wniosku) pojazd, z tym, że wymienienie tego pojazdu przez wpis w licencji numeru rejestracyjnego i numeru podwozia jest jedynie elementem treści licencji, który sam w sobie nie przesądza o istnieniu licencji w sytuacji, gdy przedsiębiorca zmieni pojazd, jednak wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 14 ust. 2 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2088 ze zm.) nie wystąpi o zmianę treści licencji przez wpisanie danych identyfikujących nowy pojazd przeznaczony do wykonywania działalności, na którą tę licencję otrzymał . Należy w tym miejscu podkreślić, iż stanowisko WSA zostało zaaprobowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 28 marca 2008 r. oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego (sygn. akt II GSK 13/08). W uzasadnieniu tego wyroku podkreślono też, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA akceptowany jest pogląd, iż "wszelkie zastrzeżenia co do poprawnego korzystania przez posiadacza z licencji powinny być oceniane i rozpatrywane z punktu widzenia art. 15 ustawy o transporcie drogowym". Przechodząc na grunt stanu faktycznego rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż fakt nie dokonania czynności wpisania do posiadanej licencji danych nowego samochodu skarżącego pomimo złożenia przez niego stosownego wniosku w tym przedmiocie, nie jest tożsamy z brakiem licencji na wykonywanie przez niego działalności zawodowej (przewozy taksówką). Nawet niedokonanie aktualizacji danych dotyczących numeru rejestracyjnego pojazdu, na który została udzielona licencja nie przesądza jednak o utracie jej ważności. Przypadki wygaśnięcia licencji zostały enumeratywnie wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym (vide wyrok NSA z 25 stycznia 2008 r., sygn. akt: I OSK 2010/06). Konkludując, stwierdzić należy, iż w świetle obowiązujących przepisów organ nie miał podstaw do utożsamienia niedokonania zmiany licencji z brakiem licencji w ogóle i do ukarania strony za brak licencji. Nie znajduje zatem uzasadnienia nałożenie na skarżącego kary 3000 zł. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. decyzje nie podlegają wykonaniu. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 p.p.s.a.