III SA/Wa 1448/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2010 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów uzyskanych ze sprzedaży akcji oddala skargę 1. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2005 roku Pani A. G. (Skarżąca) zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 7.673,70 złotych od dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji Spółki P. [...] S.A. 2. Skarżąca, na poparcie swojego stanowiska co do powstania nadpłaty, przywołała stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] kwietnia 2005 roku, to jest w piśmie zawierającym wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. We wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Skarżąca wskazała, że Stowarzyszenie Pracowników Spółki P.-C. S.A było właścicielem akcji Spółki, które w latach 1998-99 sprzedało swoim członkom. Skarżąca wskazała, że sprzedaż akcji nie była przedmiotem działalności gospodarczej. Wyjaśniła również, że zgodnie z uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy M. S. S.A. nastąpiło połączenie tej spółki z P.-C. S.A. Połączenie spowodowało wydanie akcjonariuszom P.-C. S.A. akcji spółki M. S. S.A. Emisja akcji należnych akcjonariuszom P.-C. oraz ich wydanie nastąpiło na Giełdzie Papierów Wartościowych, w obrocie publicznym. Oznacza to więc spełnienie przesłanki nabycia akcji w sposób określony w art. 52 pkt. 1 lit. b) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 roku nr 14 poz. 176 ze zmianami), zwanej dalej u.p.do.p.f. tj. nabycia akcji dopuszczonych do obrotu publicznego, nabytych na podstawie publicznej oferty. Spełniona została również przesłanka terminowa, dotycząca nabycia akcji. Nabycie ma charakter podmiotowy i wymaga określonego działania nabywcy (zawarcia umowy, przyjęcia prawa własności, zapłaty ceny). Wszystkie te działania zostały Skarżącą, dokonane przed dniem 1 stycznia 2004 r. Nabycie miało miejsce w 1998r. Późniejsze operacje połączenia spółek M. S. oraz P. nie były transakcjami akcjonariuszy spółki P.-C. S.A. Skarżąca została jedynie obarczona skutkiem prawnym fuzji; w związku z połączeniem spółek wydano jej akcje spółki przejmującej w miejsce akcji spółki przejmowanej. Skoro zgodnie z art. 492 ksh akcjonariuszom wydano akcje spółki przejmującej — nie była to transakcja zawarta przez osobę fizyczną, której dotyczył wniosek, a jedynie pochodna połączenia spółek. Zasada sukcesji praw i obowiązków spółek, podlegających połączeniu oznacza również sukcesję praw akcjonariuszy spółki przejmowanej. Potwierdza to fakt braku jakiejkolwiek odpłatności (kosztu nabycia) przekształcanych akcji. Oznacza to spełnienie wymogu nabycia akcji przed dniem 1 stycznia 2004 r. 3. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 26 czerwca 2008 roku (sygn. akt. II FSK 657/07) oddalił skargę kasacyjną Skarżącej od wyroku tutejszego Sądu z dnia 7 lutego 2007 roku (sygn. akt. III SA/Wa 4178/6) oddalającego jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2005 roku w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że nabycie przez Skarżącą akcji nastąpiło w 1998 roku, czyli przed dniem 1 stycznia 2004 roku, jednak nabycia tego nie można traktować jako nabycia dokonanego na podstawie oferty publicznej. 4. Ostateczną decyzją z dnia [...] czerwca 2009 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2009 roku odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skarżąca wniosła od powyższej decyzji skargę, która postanowieniem tutejszego Sądu z dnia [...] grudnia 2009 roku (sygn. akt. III SA/Wa 1449/09) została odrzucona. 5. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od niektórych dochodów z kapitałów pieniężnych za rok 2004. Następnie, decyzją z dnia [...] marca 2009 roku Naczelnik Urzędu Skarbowego W. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2004 od dochodów ze sprzedaży akcji w wysokości 7.673,70 złotych. Decyzja ta oparta została na następujących ustaleniach faktycznych. Zgodnie z treścią pisma P. M. S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] października 2008 roku, Spółka została zawiązana w dniu [...] września 1975 rok. W dniu [...] grudnia 1994 roku przekształcona została w spółkę akcyjną, które kapitał wynosi 71.500.000.000 złotych i dzielił się na 110.000 akcji, przy czym jednym z akcjonariuszy było Stowarzyszenie Pracowników Spółki P.-C. S.A. Dodatkowo wskazano, że emisja akcji serii A nie była dopuszczona do publicznej emisji. W dniu [...] września 1998 roku zawarta została pomiędzy Skarżącą a Stowarzyszeniem Pracowników Spółki P.-C. S.A. umowa sprzedaży akcji, na mocy której Skarżąca nabyła od Stowarzyszenia 48 akcji imiennych serii A Spółki P.-C. S.A. Zgodnie z uchwałą Nr [...]z dnia [...].01.2004r. Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy M. S. SA oraz zgodnie z uchwałą Nr [...] z dnia [...].01.2004r Nadzwyczajnego Walnego Zgromadzenia Akcjonariuszy P.-C. SA, nastąpiło połączenie M. S. SA z P.C. SA poprzez przeniesienie całego majątku P. C. SA na M. S. SA w zamian za akcje serii F. które M. S. wydal osobom będącym akcjonariuszem P. C.SA według stanu na dzień 1.09.2004r. W wyniku połączenia spółek powstała spółka P.-M. S.SA. Zgodnie z prospektem emisyjnym M. S. SA akcje serii F zostały wydane przy zastosowaniu następującego parytetu wymiany: w zamian za 1 akcję P. C.S.A.- 0,37 akcji serii F P. S.S.A. Emisja akcji należnych akcjonariuszom P. C.S.A. oraz wydanie nastąpiło na Giełdzie Papierów Wartościowych w obrocie publicznym w roku 2004. Na tej podstawie Skarżaca otrzymała 1154 akcji nowej spółki P. M. S.SA o wartości nominalnej 1.00 zł każda. Oznacza to, że Skarżąca nabyła akcje przed dniem 1 stycznia 2004 roku, jednak nabycie to nie nastąpiło w ramach oferty publicznej ani na giełdzie papierów wartościowych ani też w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi - publicznym obrotem papierami wartościowym jest proponowanie nabycia lub nabywanie emitowanych w serii papierów wartościowych przy wykorzystaniu środków masowego przekazu albo w inny sposób, jeżeli propozycja skierowana jest do więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata. Mówiąc o publicznym charakterze oferty publicznej należy mieć na uwadze powszechny dostęp do akcji przez ogół ludzi bez względu na liczbę, do których jest skierowana oferta. Jeżeli oferta nie jest skierowana do ogółu społeczeństwa, a do konkretnie oznaczonych odbiorców, także wtedy gdy ich liczba przekracza 300 osób to nie można mówić o ofercie publicznej w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. Prawo o obrocie papierami wartościowymi. W rozpatrywanej sprawie przedmiotowe akcje oferowane były oznaczonemu adresatowi, ich nabywcami byli wyłącznie członkowie Stowarzyszenia Pracowników P. C.S.A. Tym samym nie została spełniona przesłanka, dotycząca nabycia akcji na podstawie publicznej oferty. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego, posiadane przez Skarżącą akcje P. C. zamieniono na podstawie kwitów depozytowych przez M. S.na akcje serii F za pośrednictwem Domu Inwestycyjnego [...] Bank S.A. w ilości 1154 sztuk. Wobec powyższego organ pierwszej instancji uznał, że skoro Skarżąca nabyła akcje z puli przeznaczonej dla pracowników, nie został spełniony jeden z warunków określonych w art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f, gdyż akcje nie zostały nabyte na podstawie publicznej oferty. W konsekwencji, przychód ze zbycia przez Skarżącą akcji w 2004 r. nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania. Tym samym sprzedaż przedmiotowych akcji podlegała opodatkowaniu, zgodnie z art. 30b u.p.d.o.f., w wysokości 19% uzyskanego dochodu. 6. W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżąca zakwestionowała wykładnię pojęcia "oferta publiczna dokonaną przez organ pierwszej instancji, wskazując, że ustawodawca nie definiuje tego pojęcia, zatem brak jest podstaw do twierdzenia, że nabycie nastąpiło nie w ofercie publicznej a interpretacje prawa zmierzające do obciążenia obywatela są prawnie niedopuszczalne. Skarżąca wskazała, że skoro w ocenie organu pierwszej instancji o ofercie publicznej można mówić, gdy propozycja zakupu skierowana jest do więcej niż 300 osób albo nieoznaczonego adresata, to nie można negować liczby 300 osób, które zawsze będą konkretne, szczególnie że ustawodawca rozróżnia pojęcie "więcej niż 300 osób" albo "nieoznaczonego adresata". Skarżąca wyjaśniła również, że w dacie nabycia przez nią akcji P. C. S.A. liczył około 400 pracowników w siedzibie głównej i kilkuset na kontraktach zagranicznych. 7. Decyzją z dna [...] czerwca 2009 roku Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 listopada 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. nr 202 poz. 1956), zwanej dalej ustawą o zmianie u.p.d.o.f., obowiązujące od 1 stycznia 2004 r. przepisy, regulujące zasady opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, nie mają zastosowania do dochodów (poniesionych strat) z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. (w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2004 r.), pod warunkiem, że papiery te zostały nabyte przed dniem 1 stycznia 2004 r. Przepis art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. , w brzmieniu obowiązującym w 2004 r., zwalniał od podatku dochodowego, w okresie od 1 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2003 r., dochody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych nabytych na podstawie publicznej oferty lub na giełdzie papierów wartościowych, albo w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym, albo na podstawie zezwolenia udzielonego w trybie art. 92 lub 93 przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. — Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz. U. Nr 118, poz. 7541 Nr 141, poz. 945 z 1998 r. Nr 107, poz. 669 i Nr 113, poz. 715 oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 702 i 703, Nr 94, poz. 1037 i Nr 103, poz. 1099). Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że zwolnienie ma zastosowanie do dochodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, jeżeli zostały spełnione łącznie dwie przesłanki: 1) nabycie zbywanych akcji zostało dokonane przed 1 stycznia 2004 r., 2) nabycie zbywanych akcji nastąpiło w sposób określony w wyżej cytowanym art. 52 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Niespełnienie któregokolwiek z powyższych warunków wyklucza możliwość objęcia zwolnieniem dochodu uzyskanego ze sprzedaży akcji. W stanie faktycznym omawianej sprawy, dla oceny spełnienia pierwszej przesłanki, za wiążącą organ uznał ocenę prawną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt II FSK 657/07, zgodnie z którą przesądzające znaczenie ma nabycie spornych papierów wartościowych w 1998 r., nie zaś późniejsza wymiana tychże akcji dokonana w 2004 r. w związku z przekształceniem spółek kapitałowych, będąca tylko wykonaniem istniejących praw akcjonariusza, a nie nabyciem akcji konstytuującym status akcjonariusza. Konsekwencją powyższego założenia jest przyjęcie, iż spełniona została pierwsza z przesłanek uprawniających do zwolnienia od opodatkowania dochodu uzyskanego ze zbycia akcji. Jak jednak wskazano zastosowanie przepisu art. 19 ustawy zmieniającej wymaga łącznego spełnienia dwóch wymienionych w nim przesłanek. Oznacza to, że konieczne jest również ustalenie, że doszło do zbycia papierów wartościowych, o których mowa w art. 52 pkt 1 lit. b) u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2004 r. W tym zakresie Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyżej wyroku również wyraził pogląd, zgodnie z którym nabycie w 1998 r. akcji od stowarzyszenia pracowników spółki akcyjnej na rzecz jego członków nie nastąpiło na podstawie oferty publicznej. Następnie organ wyjaśnił, że określenie publiczny oznacza dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich. Mówiąc o publicznym charakterze oferty należy mieć zatem na względzie powszechny dostęp do akcji przez ogół społeczeństwa bez względu na ilość osób, do których jest skierowana oferta. Jeśli oferta nie jest skierowana do ogółu społeczeństwa, a do konkretnie oznaczonych adresatów, nawet jeśli ich ilość przewyższa 300 osób, to nie sposób mówić o ofercie publicznej w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi. Ze stanu faktycznego omawianej sprawy nie wynika natomiast, aby zbywając akcje uczestniczącym w nim osobom, Stowarzyszenie Pracowników P. C. wystąpiło z ofertą ze skierowaną do nieograniczonej liczby adresatów ofertą ich nabycia. Przeciwnie, była to oferta skierowana do ściśle skonkretyzowanego kręgu osób, tj. członków Stowarzyszenia, którymi byli pracownicy Spółki. W konsekwencji, ponieważ forma nabycia przez Skarżąc akcji nie spełnia wymogów zawartych w art. 52 pkt I lit. b) u.p.o.f., uzyskane przez nią w 2004 r. dochody ze zbycia tych akcji nie podlegają regulacji zawartej w art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o zmianie u.p.d.o.f.. 8. Nie podzielając powyższego stanowiska Skarżąca wniosła do tutejszego Sądu skargę, w której zarzuciła nie ustosunkowanie się do podniesionych przez nią w odwołaniu zarzutów, bezpodstawne przyjęcie, że nabycie nie nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2004 roku, pominięcie uzasadnienia wyroku z dnia 7 lutego 2007 roku sygn. akt. III S.A./Wa 4178/06 oraz jej dotychczasowej argumentacji dotyczącej pojęcia publicznej oferty, którą przedstawiła w odwołaniu. Skarżąca powołała się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którym zakresu obowiązku podatkowego nie można domniemywać czy też określać w drodze zabiegów interpretacyjnych. Wskazała również na przekroczenie terminów ustawowych dotyczących rozpoznania sprawy. Wobec powyższego, Skarżąca niosła o wydanie wyroku zasądzającego zwrot nadpłaconego podatku w wysokości 7.673,70 złotych wraz z odsetkami. 9. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do podniesionych w skardze zarzutów wskazał, że odwołanie strony nie zawierało sprecyzowanych zarzutów w konsekwencji nieuzasadnione jest twierdzenie, że organ drugiej instancji nie odniósł się do nich. Organ odwoławczy odniósł się natomiast do kwestii podniesionych w odwołaniu. Ustosunkowując się do zarzutów dotyczących czasu trwania postępowania organ wskazał, że do czasu trwania postępowania przyczyniła się sama strona, która nie uczestniczyła w gromadzeniu materiału dowodowego. Wskazał, że na czas trwania postępowania miały również wpływ toczące się dwukrotnie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym oraz postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W odniesieniu do zarzutu wydania decyzji z naruszeniem prawa organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : 10. Wojewódzkie Sądy Administracyjne powołane zostały do sprawowania kontroli działalności administracji publicznej, przy czym zakres tej kontroli ograniczony jest do kontroli legalności działania organów administracji (art. I . I i 2 ustawy 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. nr 256 poz. 1269). Indywidualne akty administracyjne, takie jak akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zmianami, zwana dalej p.p.s.a.) podlegają uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd ich niezgodności z prawem. 11. W ocenie Sądu jako pierwszą wyjaśnić należy podnoszoną przez Skarżącą kwestię "domniemania" zakresu obowiązku podatkowego. Sąd w tym zakresie w pełni podziela przytoczone przez Skarżącą poglądy Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 8 stycznia 2009 roku sygn. akt. II FSK 1385/07. Przypomnieć jednak należy, że Skarżąca w 2004 roku osiągnęła przychód ze sprzedaży akcji w Spółce P. M. S. S.A., to jest przychód o którym mowa w art. 30b ust.1 u.p.d.o.f. Kwestie związane z opodatkowaniem przychodu z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych uregulowane są w art. 30b u.p.d.o.f., przy czym zakres regulacji obejmuje zarówno przedmiot jak i stawkę opodatkowania. Kwestie dotyczące podmiotu, reguluje art. 3 u.p.d.o.f. W konsekwencji, uznać należy, ze w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży akcji spełnione zostały wymogi wynikające z art. 217 Konstytucji, przewidującego jakie elementy daniny publicznej, winny zostać określone w ustawie. Oznacza to, że nie można podzielić zarzutu Skarżącej, że organ w sposób niezgodny z prawem nałożył na nią obowiązek podatkowy w drodze interpretacji przepisów prawa, na skutek "domniemania" obowiązku podatkowego. 12. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy a w konsekwencji dla oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji podstawowe znaczenie ma kwestia wykładni przepisów art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o zmianie u.p.d.o.f. oraz art. 52 ust. 1 pkt b u.p.d.o.f. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wskazuje, że organ drugiej instancji prawidłowo przyjął, że nie podlega przepisom u.pd.o.f. przychód osiągnięty z odpłatnego zbycia akcji o ile spełnione są łącznie dwa warunki: nabycie akcji nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2004 roku w ramach oferty publicznej. 13. Wbrew stanowisku wyrażonemu w skardze Dyrektor Izby Skarbowej ustalił, że nabycie akcji przez Skarżącą nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2004 roku, w konsekwencji zarzut Skarżącej, że organ nie uwzględnił okoliczności, że nabycie akcji nastąpiło przed 1 stycznia 2004 roku uznać należy za nieuzasadniony. 14. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do stwierdzenia jak rozumieć pojęcie oferty publicznej, o którym mowa w art. 52 ust. 1 punkt b) u.p.d.o.f. W tym zakresie podzielić należy również stanowisko wyrażone przez organ drugiej instancji, że pojęcie oferty publicznej obejmuje ofertę skierowaną ogółu ludzi, przeznaczoną, dostępną dla wszystkich. Powyższy sposób rozumienia pojęcia oferty publicznej, o której mowa w art. 52 ust. 1 lit. b) u.p.d.o.f. zgodny jest z wykładnią powyższego przepisu dokonywaną przez sądy administracyjne. W tym miejscu tytułem przykładu przywołać można wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 roku ( sygn. akt IIF SK 1172/07), zgodnie z którym "jeżeli w unormowaniu odczytanym z przepisów art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2003 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw zmieniającej i art. 52 pkt 1 lit b ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca stanowi o nabyciu papierów wartościowych "na podstawie oferty publicznej", to wykorzystuje niewątpliwie podstawowe i zasadnicze znaczenie pojęcia: "publiczny"- jako dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich i wiąże z realizacją bądź brakiem tej cechy oferty określone skutki prawne". Podzielić należy również stanowisko zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2005 roku (sygn. akt. FSK 2626/04), w którym wskazano, że trudno obronić pogląd, iż oferta skierowana do skonkretyzowanej grupy osób (większej wszakże niż 300 osób) nabiera - tylko ze względu na to - charakteru zasadniczo odmiennego. Pojęcie "publiczny" rozumieć należy jako: dotyczący ogółu ludzi, służący ogółowi, przeznaczony, dostępny dla wszystkich. Arbitralnie określony krąg adresatów nie może być utożsamiony z powszechną, niczym nie limitowaną dostępnością do propozycji oferenta. Przyjąć należy także wnioski, że publiczny charakter oferty oznacza powszechny dostęp do akcji bez względu na liczbę osób, do których jest ona skierowana. 15. W tym miejscu wskazać należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela ustalenia faktyczne dokonane przez organ drugiej instancji w zaskarżonej decyzji, zgodnie z którymi Skarżąca nabyła akcje Spółki P. –C. S.A. od Stowarzyszenia Pracowników Pracowników P.-C., które to stowarzyszenie ofertę sprzedaży akcji kierowało do pracowników Spółki. W konsekwencji, podzielając ustalenia dotyczące stanu faktycznego podzielić należy również stanowisko organu drugiej instancji, co do charakteru oferty, w ramach której Skarżąca nabyła akcje. Uwzględniając stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach przywołanych w punkcie 14 niniejszego uzasadnienia stwierdzić należy, że Skarżąca nie nabyła akcji w ramach oferty publicznej. Oferta w ramach której Skarżąca nabyła akcje, skierowana była do określonego kręgu osób. W konsekwencji nawet jeżeli oferta Stowarzyszenia skierowana była do więcej niż 300 osób, to z uwagi na fakt, że adresatami oferty byli wyłącznie pracownicy spółki P. C. S.A. uznać należy, że oferta ta nie miała charakteru publicznego, czyli dostępnego dla wszystkich. Oznacza to, że nie został spełniony przez Skarżąc drugi z warunków, o którym mowa w art. 52 ust. 1 punkt b u.p.d.o.f., czyli warunek nabycia akcji w ramach publicznej oferty. 17. Sąd wskazuje, że przywołana przez Skarżącą w załączniku do protokołu rozprawy uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2006 roku II FPS 2/06 nie dotyczyła interpretacji pojęcia "publiczna oferta". Sąd podziela stanowisko wyrażone w tezie i uzasadnieniu powyższej ustawy, jednak przypomina, że dotyczyła ona podlegania przepisom ustawy o p.d.o.f. przychodu uzyskanego w 2004 roku ze sprzedaży akcji w celu ich umorzenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie wyjaśniał jednak w przywołanej przez Skarżącą uchwale pojęcia "publicznej oferty". Dodatkowo, przytoczony przez Skarżącą jako cytat z uzasadnienia powyższej uchwały fragment "A "obrót publiczny" to proponowanie nabycia lub nabywania .... Sformułowanie "więcej niż 300 osób albo do nieoznaczonego adresata" nie wyklucza, że te ponad 300 osób nie może być określone, skoro sformułowanie brzmi "albo do nieoznaczonego adresata" (albo albo)" – nie znaduje się w uzasadnieniu prawnym powyższej uchwały ani w wersji dostępnej w systemie Lex w którym uchwała ta figuruje pod nr 203764 ani też w wersji zamieszczonej na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/B2B61ED8B5. 18. Podsumowując tę część rozważań wskazać należy, że w przypadku Skarżącej został spełniony tylko jeden z dwóch warunków pozwalających na nie objęcie przychodu uzyskanego z tytułu sprzedaży akcji przepisami u.p.d.o.f. Oznacza to, że zarzuty Skarżącej zawarte w skardze a dotyczące wykładni art. 52 ust. 1 lit. b) u.p.d.o.f. nie są uzasadnione, zaskarżona decyzja zaś odpowiada prawu 19. Sąd nie podziela również zarzutu Skarżącej dotyczącego nie ustosunkowania się przez organ drugiej instancji do zarzutów podniesionych w odwołaniu. Głównym zarzutem Skarżącej wyrażonym w odwołaniu był zarzut nieprawidłowej wykładni pojęcia "publicznej oferty". Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji obszernie wyjaśnił, dlaczego przyjął, że nabycie akcji przez Skarżącą nie nastąpiło w ramach publicznej oferty w rozumieniu art. 52 ust. 1 punkt b) u.p.d.o.f. Przeanalizował również kwestie związane z podstawą prawną decyzji, wskazał jakie przepisy, co do zasady regulują opodatkowanie przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia akcji, następnie wskazał na wyjątek od tychże przepisów jakim jest art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o zmianie u.p.d.o.f.. w związku z art. 52 ust. 1 pkt b) u.p.d.o.f., oraz przedstawił przyjęty stan faktyczny i wyciągnął wnioski co do możliwości zastosowania wskazanych wyżej przepisów ustanawiających wyjątki od opodatkowania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia akcji. 20. Skarżąca zarzuciła Dyrektorowi Izby Skarbowej nie uwzględnienie uzasadnienia wyroku tutejszego Sądu z 7 lutego 2007 roku (sygn.akt. III SA/Wa 4178/06). Wskazać jednak należy, że w powyższym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjął, że nabycie przez Skarżącą akcji nastąpiło w ramach publicznej oferty ale w 2004 roku. Ustalenie to również wyłączało możliwość zastosowania regulacji wynikającej z art 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o zmianie u.p.d.o.f. w związku z art. 52 ust. 1 pkt b) u.p.d.o.f. i skutkowało oddaleniem skargi wniesionej przez Skarżącą na decyzję obejmującą interpretację indywidualną przepisów prawa. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną od powyższego wyroku, w wyroku z 26 czerwca 2008 roku (sygn. akt. II FSK 657/07) nie podzielił stanowiska wyrażonego przez sąd pierwszej instancji wskazując, że Skarżąca nabyła akcje przed dniem 1 stycznia 2004 roku jednak nabycie to nie miało charakteru nabycia w ramach publicznej oferty, powodem zaś oddalenia skargi kasacyjnej Skarżącej była okoliczność, że zaskarżony wyrok dostatecznie odpowiadał prawu w rozumieniu art. 184 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym artykułem, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargą kasacyjną, jeżeli nie ma ona uzasadnionych podstaw albo też, jeżeli zaskarżony wyrok mimo błędnego uzasadnienia opowiada prawu. Wobec powyższego nie można czynić zarzutu, że Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił treści wyroku sądu pierwszej instancji a przyjął ustalenia wynikające z wyroku sądu kasacyjnego. 21. Końcowo ustosunkować się należy do podniesionego w skardze zarzutu przewlekłości postępowania. Uwzględniając termin wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych jak również termin wydania decyzji przez organ pierwszej instancji stwierdzić należy że przekroczony został termin o którym mowa w art. 139 § 1 o.p., uchybienie to nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Natomiast organ drugiej instancji rozpoznał sprawę w terminie wynikającym z art. 139 § 3 o.p. 22. Podsumowując stwierdzić należy, że zarzuty podniesione w skardze okazały się niezasadne, zaskarżona decyzja odpowiada prawu. W konsekwencji, z mocy art. 151 p.p.s.a. sąd oddalił skargę.