III SA/Gl 1457/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 1 marca 2010 r. sprawy ze skargi T.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, podatku akcyzowego postanawia odrzucić skargę. W przedmiotowej sprawie skargę z dnia [...], na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...], wniósł w imieniu skarżącego radca prawny P.B. prowadzący Kancelarię Radcy Prawnego w P. ul. [...]. Do skargi został dołączony odpis skargi oraz dowody uiszczenia wpisu sądowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Nie zostało natomiast dołączone stosowne pełnomocnictwo. W aktach postępowania podatkowego znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...]. Mając na uwadze brak w aktach sądowych pełnomocnictwa Przewodniczący Wydziału wezwał radcę prawnego P.B. pismem z dnia [...] do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez "złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgonie z treścią art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)". Przy czym wyznaczono termin 7 dni licząc od dnia doręczenia wezwania i poinformowano, że nie usunięcie tego braku w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Pismo to, przesłane na właściwy adres, było "awizowane" dnia [...] i [...], jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru i opisu koperty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.) pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że przez akta sprawy, o których mowa w tym przepisie, należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej, ponieważ przepisy tej ustawy normują postępowanie sądowe właśnie w sprawach sądowoadministracyjnych, czyli w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których stosuje się przepisy P.p.s.a. z mocy ustaw szczególnych (art. 1 P.p.s.a.). W związku z tym odróżnia się sprawę administracyjną (czyli prowadzoną i załatwianą przez organy administracji publicznej) od sprawy sądowoadministracyjnej, w której sąd administracyjny nie przejmuje do końcowego załatwienia sprawy administracyjnej, lecz jedynie dokonuje kontroli działalności administracji publicznej w tych sprawach. Wskazuje się przy tym, że skoro art. 37 § 1 P.p.s.a. nakłada obowiązek dołączenia pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu do akt sprawy, oznacza to obowiązek dołączenia tegoż pełnomocnictwa do akt sprawy sądowoadministracyjnej (prowadzonych przez sąd administracyjny), a nie do akt sprawy administracyjnej (prowadzonych przez organ administracji publicznej), które po zakończeniu postępowania sądowego są zwracane organowi administracji. Wobec tego uznano, że od obowiązku określonego w art. 37 § 1 P.p.s.a. i potwierdzonego w art. 46 § 3 P.p.s.a. (stanowiącego, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa) nie zwalnia złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym (do akt administracyjnych) (zob. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2009 r., II FSK 1456/08, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, Wydanie 2, s. 127 oraz B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s.120). Zauważa się też, że fakt istnienia pełnomocnictwa w aktach administracyjnych wywołuje jedynie taki skutek, że pełnomocnik może wywiązać się z nałożonego obowiązku również poprzez sporządzenie uwierzytelnionego odpisu ze znajdującego się w aktach administracyjnych pełnomocnictwa (zob. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2009 r., II FSK 1456/08, publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Niedołączenie pełnomocnictwa jest traktowane jako brak formalny, powodujący konieczność wezwania pełnomocnika strony do jego usunięcia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi stosownie do art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z dnia 18 stycznia 2007 r., I FSK 801/06 i z dnia 25 września 2007 r.; I FSK 1040/07; publ. na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do złożenia do akt postępowania sądowego stosownego pełnomocnictwa. Wezwanie to zostało doręczone w trybie art. 73 P.p.s.a. dnia 11 [...] (licząc 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia dokonanego dnia [...]). Tym samym wyznaczony termin 7 dni do uzupełnienia barku formalnego upłynął bezskutecznie dnia [...] ([...]). Mimo wezwania pełnomocnik nie zastosował się do niego, dlatego Sąd działając w oparciu o powyższe przepisy i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.