II SA/Bk 281/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ireneusz Henryk Darmochwał (spr.), po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2009 r. Nr [...] w przedmiocie upomnienia do uiszczenia opłaty za parkowanie p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Skargą złożoną w dniu [...] marca 2010 roku pan J. B. zaskarżył pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2009 roku nr [...] w przedmiocie żądania zapłaty za parkowanie samochodu w płatnej strefie parkowania, uznając, iż już raz taką opłatę uiścił (k. 2-3,10). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta B. przedstawiając tok postępowania organu administracji w niniejszej sprawie wniósł o odrzucenie skargi. Podkreślił jednocześnie, iż w związku z brakiem opłaty za wezwanie – raport nr [...] tj. dokument wystawiony przez kontrolera strefy płatnego parkowania, zostało wystawione upomnienie nr [...], zgodnie z § 2 załącznika nr 5 do Uchwały nr [...] Rady Miejskiej B. w sprawie ustalenia na terenie Miasta B. strefy płatnego parkowania (Dz. Urz. Woj. Podl. z 2003 r. Nr 121, poz. 2241 ze zm.). Od wystawionego upomnienia skarżący złożył odwołanie, na które udzielono mu odpowiedzi. Następnie w związku z nieuregulowaniem należności za upomnienie, został wystawiony tytułu wykonawczy nr [...], na postawie, którego wszczęto postępowanie egzekucyjnego. Ponadto organ zaakcentował także, iż kolejne pismo J. B. złożone w tej sprawie w dniu [...] marca 2010 r. zostało zakwalifikowane jako zarzut zgłoszony na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i w tym trybie rozpatrzone. Końcowo organ wskazał, iż tytuł wykonawczy ma niezaskarżalny charakter i nie powinien podlegać kontroli sądu. Ponadto właściwością sądu administracyjnego nie jest objęta ocena sposobu działania organu, a tym samym skarga jest niedopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, iż skarga pana J. B. określona jako skarga na naruszenie prawa przez Prezydenta Miasta B., poprzez żądanie powtórnej zapłaty za parkowanie samochodu w płatnej strefie parkowania, dotyczy udzielonej przez Prezydenta Miasta B. odpowiedzi w piśmie z dnia [...] października 2009 roku nr [...] (k. 4 akt administracyjnych) na pismo skarżącego z dnia [...] września 2009 r. (k. 3 akt administracyjnych), dotyczące wystawionego przez ten organ upomnienie nr [...] z dnia [...] września 2009 r. Skarżący bowiem w odpowiedzi na wezwanie Sądu jednoznacznie wskazał, iż skarga dotyczy pisma z dnia [...] października 2009 r. nr [...], które stanowi podstawę zaskarżenia (k. 10). Nie jest to zatem skarga na tytuł wykonawczy jak wskazuje Prezydent Miasta B. w odpowiedzi na skargę. Skarga powyższa, mimo, iż nie jest skargą na tytuł wykonawczy, również podlega odrzuceniu. Przyczyna niedopuszczalności przedmiotowej skargi tkwi w charakterze udzielonej skarżącemu w dniu [...] października 2009 roku odpowiedzi. Dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku, do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy) oraz inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty. Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje natomiast pism informujących podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej i o dalszych czynnościach procesowych podejmowanych przez organ, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Zaskarżone pismo Prezydenta Miasta B. z dnia [...] października 2009 roku nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także określonych w punktach następnych. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Nie służy również na to pismo zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej, co do jej istoty. Ponadto nie jest inną czynnością materialno – techniczną z zakresu administracji publicznej podlegającą zaskarżeniu, ma bowiem charakter informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne. Wskazać ponadto należy, iż skarżone przez J. B. w piśmie z dnia [...] września 2009 roku (data wpływu do organu k. 3 akt administracyjnych) upomnienie ze względu na uregulowanie w art. 15 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 roku – Postępowanie egzekucyjne w administracji (t. j. Dz.U. z 2005 r., nr 229, poz. 1954 ze zm.) jest elementem procedury egzekucyjnej, poprzedzającym wszczęcie egzekucji administracyjnej sensu stricte (podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 21.06.2007 r., sygn. akt I SA/Wa 128/07, LEX nr 364747 oraz dnia 29.03.2007r., sygn. akt I SA/Wa 1870/06, LEX nr 315969). Upomnienie takie nie przybiera formy postanowienia, ani decyzji oraz nie jest - w ocenie Sądu - czynnością ani aktem, podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Upomnienie bowiem nie jest aktem administracyjnym nakładającym na zobowiązanego obowiązek, lecz jedynie przypomina o obowiązku ciążącym na zobowiązanym oraz o skutkach niewywiązania się z tego obowiązku w zakreślonym terminie (podobnie wyrok WSA w Warszawie z dnia 26.08.2005 r., sygn. akt I SA/Wa 653/05, LEX nr 191988; Egzekucja obowiązków podatkowych - Mieczysław Staniszewski, Warszawa 2010, str. 72). Mając powyższe względy na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę. Końcowo należy ponadto wskazać, iż kolejne pismo J. B. złożone do Prezydenta Miasta B. w dniu [...] marca 2010 r., a odnoszące się do niniejszej sprawy zostało zakwalifikowane jako zarzut zgłoszony na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i w tym trybie rozpatrzone (k. 8 akt administracyjnych). Na postanowienie to zgodnie z zawartym pouczeniem skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a tym samym pan J. B. nie został pozbawiony możliwości zaskarżenia nałożonego na niego obowiązku uiszczenia opłaty za parkowanie.