I SA/Wa 681/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy poparcia wniosku o nadanie tytułu naukowego profesora oddala skargę. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1920/07, po rozpoznaniu skargi K.S. na decyzję Centralnej Komisji z [...] września 2007 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego - uchylono zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podał, że Centralna Komisja utrzymała w mocy uchwałę Rady Naukowej [...] z [...] października 2006 r. odmawiającą wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora K.S.. Tymczasem z treści zaskarżonej decyzji Centralnej Komisji z [...] września 2007 r. wynika, że organ ten rozpoznał odwołanie od uchwały Rady Naukowej [...] odmawiającej wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora K.S.. Zdaniem sądu, taka uchwała w ogóle, odnośnie osoby skarżącego, nie była podjęta w toku postępowania w sprawie o nadanie tytułu profesora. Sąd stwierdził również, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest bardzo ogólne i nie można z niego wprost wywnioskować, jaka konkretnie uchwała rady była przedmiotem dyskusji na posiedzeniu Prezydium Centralnej Komisji, a następnie głosowania. W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem zasad postępowania określonych w art. 7 i 8 kpa, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził również, że ponownie rozpoznając sprawę Centralna Komisja przeprowadzi postępowanie dotyczące odwołania K.S. od uchwały Rady Naukowej [...] z [...] października 2006 r. odmawiającej poparcia jego wniosku o nadanie tytułu profesora. Przedmiot tego postępowania organ powinien wskazać w sposób nie budzący wątpliwości w dokumentacji odzwierciedlającej przebieg postępowania oraz w decyzji kończącej to postępowanie. Po uchyleniu decyzji z dnia [...] września 2007 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, decyzją z [...] lutego 2009 r., po rozpatrzeniu odwołania K.S. od uchwały Rady Naukowej [...] z dnia [...] października 2006 r. odmawiającej poparcia wniosku o nadanie tytułu naukowego profesora - utrzymała w mocy tę uchwałę. W uzasadnieniu tej decyzji Centralna Komisja stwierdziła, że Sekcja Nauk Matematycznych, Fizycznych, Chemicznych i Nauk o Ziemi po zapoznaniu się z odwołaniem i po wysłuchaniu opinii recenzentów Centralnej Komisji, w głosowaniu tajnym wypowiedziała się przeciw wnioskowi o uchylenie zaskarżonej uchwały Rady Naukowej, której dotyczy odwołanie. Prezydium Centralnej Komisji, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Sekcji postanowiło w głosowaniu tajnym utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Rady Naukowej [...] z dnia [...] października 2006 r. o odmowie poparcia wniosku o nadanie K.S. tytułu naukowego profesora nauk [...]. Po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 marca 2008 r. (I SA/Wa 1920/07) poprzedniej decyzji Centralnej Komisji z dnia [...] września 2007 r. przeprowadzono dodatkowe postępowanie opiniodawcze. Zasięgnięto opinii kolejno dwu recenzentów, którzy przedstawili jednoznacznie negatywne opinie w kwestii zasadności nadania tytułu naukowego profesora nauk [...]. Z ich opinii wynika, że odmowa poparcia przez Radę Naukową kandydatury K.S. do tytułu naukowego profesora była uzasadniona. Centralna Komisja stwierdziła, że już w toku postępowania Rady Naukowej jeden z recenzentów, w sposób przekonujący wykazał, że prace naukowe kandydata zawierają błędy i nie mają znaczącego wpływu na rozwój wiedzy w zakresie nauk [...], są w znacznej części jedynie niewielkimi modyfikacjami innych prac. Recenzenci powołani w Centralnej Komisji wykazali, że dorobek naukowy K.S. w niewielkim stopniu przekracza wymagania stawiane w przewodzie habilitacyjnym, nie spełnia więc wymagań art. 26 ust. 1 ustawy z 14 marca 2003 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65, poz. 595 ze zm.), w myśl których jednym z warunków uzyskania tytułu profesora jest uzyskanie osiągnięć naukowych znacznie przekraczających te wymagania. Zwrócono uwagę, iż aktywność badawcza kandydata po uzyskaniu habilitacji wyraźnie osłabła. W tym okresie bardzo mało jest prac samodzielnych, niemal wszystkie prace mają charakter współautorski i opublikowane są w czasopismach o niewielkim zasięgu oddziaływania. W [...] literaturze światowej nie jest znany wynik (metoda lub definicja) związany z nazwiskiem dr hab. K.S.. Na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] lutego 2009 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył K.S., zarzucając decyzji nie rozpoznanie istoty sprawy przez pominięcie badania materialnej (istotnej) podstawy skargi wskutek błędnego przyjęcia przesłanki niweczącej roszczenie, jak nie wykonanie dyrektyw wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2008 r. I SA/Wa 1920/07, oraz nie ustosunkowanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do jakiegokolwiek argumentu skarżącego, czym rażąco naruszono art. 107 § 3 kpa – wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji przez jej uchylenie w całości. Wyrokiem z 20 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 595/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z [...] lutego 2009 r., nr [...] w przedmiocie "odmowy wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego profesora". W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów, ww. decyzją z [...] lutego 2009 r., po rozpatrzeniu odwołania K.S. od uchwały Rady Naukowej [...] z dnia [...] października 2006 r. odmawiającej poparcia wniosku o nadanie tytułu naukowego profesora - utrzymała w mocy tę uchwałę. W uzasadnieniu swego wyroku z dnia 20 sierpnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że decyzja Centralnej Komisji z dnia [...] lutego 2009 roku została wydana po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 marca 2008 r., którym po rozpoznaniu skargi K.S. na decyzję Centralnej Komisji z [...] września 2007 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o nadanie tytułu naukowego - uchylono zaskarżoną decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę złożoną przez K.S. na decyzję z dnia [...] lutego 2009 roku przywołał treść art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), który określa , że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że Centralna Komisja nie zastosowała się do wytycznych WSA w Warszawie z 12 marca 2008 r. I SA/Wa 1920/07, czym naruszyła art. 153 p.p.s.a. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 sierpnia 2009 roku złożyła Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów. Wyrokiem z dnia 11 marca 2010 roku sygn. akt I OSK 1665/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2009 roku sygn. akt I SA/Wa 595/09. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że Centralna Komisja po wyroku z dnia 12 marca 2008 roku przeprowadziła powtórnie postępowanie, dopełniła nałożonych na nią obowiązków w ww. wyroku. Oznacza to, że organ administracji, orzekając powtórnie, przeprowadził postępowanie zgodnie z oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, którymi był związany. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sąd I instancji naruszył art. 153 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. W piśmie procesowym z dnia 14 maja 2010 roku K.S. podniósł, że w posiedzeniu Rady Naukowej [...] brały udział osoby (członkowie tej Rady), którzy nie mieli głosu stanowionego, a w głosowaniu brali udział. W dniu [...] października 2006 roku wymaganej uchwały (I instancja) nie podjęto, a jej czynności były nieważne z mocy prawa właśnie z przyczyny podanej wyżej oraz z powodu nie brania udziału przez skarżącego w postępowaniu wyjaśniającym przed wydaniem uchwały z przyczyn od niego niezależnych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej ppsa ), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle postanowień art. 190 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W wyroku z dnia 11 marca 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że przeprowadzając powtórnie postępowanie Centralna Komisja dopełniła nałożonych na nią obowiązków w wyroku z dnia 12 marca 2008 roku. Zarówno z treści decyzji Centralnej Komisji z dnia [...] lutego 2009 roku jak i z poprzedzających jej wydanie protokołów wynika jednoznacznie, że przedmiotem postępowania odwoławczego było odwołanie K.S. od uchwały Rady Naukowej [...] z [...] października 2006 roku odmawiającą poparcia jego wniosku o nadanie tytułu profesora. Oznacza to , że ogran administracji orzekając powtórnie, przeprowadził postępowanie zgodnie z oceną prawną i wskazaniami, którymi był związany. Ta ocena wyrażona wyroku NSA oznacza, że sąd I instancji nie może ponownie uznać, że organ nie zastosował się do zaleceń z wyroku z dnia 12 marca 2008 roku. Zatem wszystkie zarzuty skargi odnoszące się do niewykonania dyrektyw wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2008 roku nie mogą odnieść skutku. Po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku WSA z dnia 20 sierpnia 2009 roku do rozpoznania pozostała skarga wniesiona przez K.S. na decyzję Centralnej komisji z dnia [...] lutego 2009 roku nr [...] wydanej na skutek rozpoznania odwołania od uchwały Rady Naukowej [...] z [...] października 2006 roku odmawiającej poparcia jego wniosku o nadanie tytułu profesora. Postępowanie w tej podlegało przepisom ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. Nr 65 , poz. 595 z zm.) oraz rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej I Sportu z dnia 15 stycznia 2004 roku w sprawie szczegółowego trybu przeprowadzania czynności w przewodach doktorskim I habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadaniu tytułu profesora (Dz. U Nr 15 poz. 128 ze zm.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 ww. ustawy w zakresie nieuregulowanym w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w postępowaniu o zatwierdzenie uchwały o nadaniu stopnia naukowego nie w pełnym zakresie i nie wprost mają być stosowane przepisy kpa. Ponadto do postępowania mają zastosowanie postanowienia statutu Centralnej Komisji, uchwalonego przez nią w oparciu o upoważnienie zawarte w ustawie. Istotną kwestią jest okoliczność, że postępowanie w sprawach o nadanie tytułu naukowego oraz stopni naukowych cechuje odrębność związana ze specyfiką tych spraw. Wynika stąd ograniczony zakres kontroli sądu administracyjnego, który nie jest uprawniony do merytorycznej kontroli recenzji stanowiących podstawę decyzji Centralnej Komisji (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1996 roku sygn. akt III ARN 86/95, OSNAP 1996/21/315). Kontrola sądu administracyjnego ogranicza się do stwierdzenia, czy w postępowaniu przed Centralną Komisją jej organy nie naruszyły norm postępowania wynikających z przepisów ustawy i statutu Centralnej Komisji, a także przepisów kpa mających odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym ustawą. Tak więc rozpoznając skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd mógł poddać kontroli dochowanie przez Centralną Komisję norm regulujących postępowanie przed organami Komisji. Zdaniem sądu, wymogi określone wyżej przywoływanymi regulacjami prawnymi zostały dochowane. Zatem Centralna Komisja mogła zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z 14 marca 2003 r. uchylić tę uchwałę lub utrzymać ją w mocy. Z treści uchwały Rady Naukowej [...] (wyciąg z protokołu z posiedzenia z [...] października 2006 r.) wynika, że uprawnionych do głosowania było 30 osób, obecnych uprawnionych do głosowania 22, za wnioskiem głosowało 11, przeciw 5, wstrzymujących się było 6. Wniosek w sprawie poparcia wniosku o nadanie tytułu naukowego profesora dla dr. hab. K.S. nie uzyskał zatem większości. W piśmie z dnia 14 maja 2010 roku skarżący podnosi, że jego zdaniem ta uchwał a nie została podjęta, gdyż w glosowaniu brały udział osoby, które nie miały głosu stanowiącego, a w głosowaniu brały udział. Nie wskazuje natomiast o jakie osoby chodzi i z jakiego powodu nie miały one prawa brać udziału w glosowaniu. Dlatego co do tego zarzutu sąd nie może się odnieść. Należy także zauważyć, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy powołano kolejno dwóch recenzentów Centralnej Komisji , którzy przedstawili jednoznacznie negatywne opinie w kwestii zasadności nadania K.S. tytułu profesora nauk [...]. W czasie dyskusji członków Sekcji Nauk Matematycznych, fizycznych, Chemicznych I Nauk o Ziemi z udziałem recenzentów podkreślano m.in., że wkład dra hab. K.S. rozwój nauk [...] jest skromny i nie przekracza znacznie wymagań stawianych w przewodzie habilitacyjnym. Sekcja nie stwierdziła uchybień formalnych w postępowania Rady Naukowej. W tej sytuacji członkowie Sekcji nie znaleźli podstaw do uchylenia zaskarżonej uchwały. Prezydium Centralnej Komisji podzieliło stanowisko zaprezentowane przez Sekcję i w tajnym głosowaniu podjęło jednomyślną decyzję (11 głosów) utrzymującą mocy uchwałę Rady Naukowej [...] z [...] października 2006 r. o odmowie poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora. W postępowaniu przed Centralną Komisją postępowanie dowodowe ogranicza się do uzyskania recenzji oraz stanowisk sekcji. Jeżeli zatem został spełniony ten wymóg i uzyskano odpowiednią ilość recenzji, sprawę rozpatrywała na swym posiedzeniu odpowiednia sekcja Centralnej Komisji zapewniając udział recenzentów i dokumentując swe czynności w sposób umożliwiający kontrolę stosowanej procedury, a następnie podjęto uchwałę - to tak przygotowany materiał dowodowy mógł stanowić podstawę do poddania go ocenie przez Prezydium, a następnie podstawę wydanej decyzji. Nie jest również zasadny zarzut naruszenia art. 107 k.p.a. Okoliczność, że Centralna Komisja podejmuje uchwałę w głosowaniu tajnym, stanowi utrudnienie w sporządzeniu uzasadnienia w pełni odpowiadającego wymogom określonym w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Decyzje Centralnej Komisji to decyzje organu kolegialnego, które stanowią podsumowanie postępowania mającego charakter niejawny i zapadają w głosowaniu tajnym. Dlatego też brak przedstawienia szczegółowych motywów podjęcia takiej decyzji, z uwagi na specyfikę tego rodzaju rozstrzygnięcia (art. 29 ustawy o stopniach naukowych), nie może być uznany za naruszenie prawa dające podstawę do uwzględnienia skargi, jeżeli rozstrzygnięcie organu znajduje oparcie w materiale dowodowym sprawy, którym dysponował organ. W postępowaniu nie doszło również do naruszenia praw procesowych skarżącego. Należy zwrócić uwagę na to, że przedmiotem postępowania przed Centralną Komisją jest uchwała o nadaniu stopnia naukowego. W postępowaniu tym osoba, której dotyczy uchwała, nie korzysta z praw strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., a tym samym nie mają do niej zastosowania przepisy art. 79 kpa. Jak już wspomniano, postępowanie Centralnej Komisji do chwili wydania decyzji ma charakter niejawny (§ 15 statutu). Uprawnienia osoby ubiegającej się o nadanie stopnia naukowego w tym postępowaniu z woli ustawodawcy sprowadzają się do prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Centralną Komisję (art. 19 ust. 2 ustawy) i do zaskarżenia ostatecznej decyzji Komisji do sądu administracyjnego (art. 29 ust. 1). Nie ma zatem uzasadnionych podstaw zarzut naruszenia art. 79 kpa przez niezapełnienie skarżącemu uczestnictwa w postępowaniu opiniodawczym poprzedzającym wydanie decyzji przez Centralną Komisję. Z wyżej wskazanych względów są dna podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.