I OW 55/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska Sędziowie: sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) sędzia del. WSA Marian Wolanin Protokolant Monika Myślak - Kordjak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy R. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy R. a Wójtem Gminy R. w przedmiocie wskazania organu właściwego do zwrotu wydatków na świadczenia wypłacone J. M. przez Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy B. m. st. W. odrzucić wniosek Wójt Gminy R. reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. pismem z dnia 16 marca 2010 r. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego w przedmiocie ustalenia właściwości miejscowej w sprawie zwrotu świadczenia udzielonego osobie bezdomnej. Wnioskodawca podał, że w dniach 11 stycznia i 16 lutego 2010 r. do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. wpłynęły z Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy B. m.st. W. kserokopie akt J. M. z wnioskiem o zwrot kosztów wypłaconych mu świadczeń w okresie od 21 września do 31 grudnia 2009 r. oraz w okresie od 18 stycznia do 24 czerwca 2010 r. Po przeanalizowaniu akt sprawy Ośrodek Pomocy w R. uznał się niewłaściwym do załatwienia sprawy, bowiem ustalono, że wnioskodawca J. M. wraz z trojgiem dzieci od 21 marca 2008 r. przebywa w Centrum Samotnych Matek z Dziećmi "M." przy ul. [...] w W. W ocenie wnioskodawcy ośrodek ten udziela schronienia osobom bezdomnym. Nie jest więc lokalem mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy. Powodem pobytu w Ośrodku jest niewątpliwie bezdomność. J. M. poczynił kroki zmierzające do usamodzielnienia się i złożył wniosek o przydział lokalu socjalnego z zasobów Gminy R. Wnioskodawca podniósł, że ustawa o pomocy społecznej w art. 101 ust. 2 stanowi, że w przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały, w przypadku J. M. jest to D. B. 3, gmina R. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] i postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] akta powyższych spraw przekazano na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej Gminnemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w R. w celu pokrycia udzielonej J. M. pomocy ze środków społecznych. W dniu 14 czerwca 2010 r. wpłynęło do Naczelnego Sadu Administracyjnego pismo Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia 8 czerwca 2010 r., w którym Ośrodek ten uznał się za niewłaściwy do rozpatrzenia niniejszej sprawy, stwierdzając, że J. M. nie jest osobą bezdomną, stara się o uzyskanie przydziału lokalu w Gminie R., z którą wiąże swoje centrum życiowe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu. Naczelny Sąd administracyjny rozstrzyga spory o właściwość, na mocy art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Spór o właściwość pomiędzy tymi organami ma miejsce, gdy przynajmniej dwa organy jednocześnie uważają się za właściwe do załatwienia danej sprawy albo gdy każdy z organów uważa, że nie jest właściwy do załatwienia sprawy. Taka sytuacja zachodzi tylko w rozstrzyganiu sprawy indywidualnej przez organy administracji i sprawa ta musi podlegać załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 1995 r. sygn. akt I SA 40/95, ONSA 1995/3 poz. 148). W niniejszej sprawie, niezależnie od nazwy nadanej pismu z dnia 16 marca 2010 r. przez reprezentującego wnioskodawcę Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. nie mamy do czynienia ze sporem o właściwość w powyższym rozumieniu. Zaistniały spór dotyczy bowiem zwrotu wydatków poniesionych na świadczenia przyznawane J. M. w okresie od 21 września do 31 grudnia 2009 r. oraz w okresie od 18 stycznia do 24 czerwca 2010 r. Wskazać należy, że problematyka zwrotu wydatków gminie uregulowana została przez ustawodawcę w art. 101 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175,poz. 1362 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gmina właściwa ze względu na miejsce zamieszkania albo na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu. W orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że rozliczenia między gminami następujące na podstawie powołanego przepisu ustawy o pomocy społecznej nie są załatwiane w formie decyzji administracyjnej, tym samym nie można mówić o wystąpieniu w tych sprawach sporu o właściwość w rozumieniu art. 22 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (v. postanowienie NSA z dnia 28 lutego 2007 r. sygn. akt I OW 73/06, Lex nr 362165 oraz postanowienia NSA z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I OW 97/08, Lex nr 564278, z dnia 1 czerwca 2010 r., sygn. akt I OW 75/10 niepubl. i z dnia 5 marca 2010 r., sygn. akt I OW 204/09 niepubl.). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym sprawę w pełni podziela powyższe stanowisko. Z tego względu wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, z jakim wystąpił Wójt Gminy R. należało uznać za niedopuszczalny i odrzucić. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z pkt 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.