II SA/Bk 527/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis,, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 09 września 2010 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. z dnia [...] maja 2010 r., Nr [...] i opinię służbową z dnia [...] czerwca 2010 r. w przedmiocie opinii służbowej. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i opinię służbową z dnia [...] czerwca 2010 r.; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz opinia służbowa nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. na rzecz skarżącej I. K. kwotę 257,00 (słownie: dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.- Komendant P. Oddziału Straży Granicznej decyzją z dnia [...] maja 2010r. nr [...], na podstawie § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 czerwca 2002 roku w sprawie okresowego opiniowania funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. z 2002 r., Nr 86, poz.787 z późn.zm.) uchylił opinię służbową dotyczącą st. chor. SG I. K.– starszego kontrolera Sekcji Techniki i Zaopatrzenia kpt. SG M. T. i polecił ponowne wydanie opinii służbowej z uwzględnieniem następujących aspektów: 1) w części II. Opis służby w punkcie "szkolenia odbyte w okresie podlegającym ocenie" dokonać wpisu: – w okresie od dnia 6.11.2006r. do dnia 23.02.2007r. odbyła szkolenie specjalistyczne dla specjalistów Wydziału Techniki i Zaopatrzenia w Centralnym Ośrodku Szkolenia Straży Granicznej w K., – w okresie od dnia 03.04.2008r. do dnia 04.04.2008r. odbyła szkolenie okresowe z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy; 2) w części III. Ocena przygotowania zawodowego, sposobu wykonywania zadań służbowych, wyników osiąganych podczas szkolenia, w punkcie "Współpraca z innymi osobami (współpraca zespołowa) przy wykonywaniu zadań służbowych" usunąć zdanie: "Niektórzy współpracownicy wolą wykonywać zadania samodzielnie niż w zespole razem z opiniowaną". 3) w części III. Ocena przygotowania zawodowego, sposobu wykonywania zadań służbowych, wyników osiąganych podczas szkolenia, w punkcie "Zastępstwo innego funkcjonariusza w zakresie odpowiedzialności służbowej wynikającej z zakresu uprawnień i obowiązków" istniejącą opinię zastąpić zdaniem: "W okresie podlegającym opiniowaniu kilkakrotnie pełniła obowiązki kierownika Sekcji Techniki Specjalnej, które w zakresie administracyjno – biurowym realizowała na poziomie dobrym"; 4) w części IV. Ocena uzdolnień mających wpływ na sposób wykonywania zadań służbowych w punkcie "Dyspozycyjność i dyscyplina – zdolność podejmowania działań służbowych w różnych porach doby, umiejętność dostosowania życia prywatnego do potrzeb służby, świadomość potrzeby podporządkowania się rozkazom, poleceniom i regulaminom", ocenę D zmienić na ocenę C; 5) w części V. Wnioski i propozycje dotyczące dalszego przebiegu służby opiniowanego usunąć treść: "i niedowartościowaną", "Jej zachowanie spowodowało złą atmosferę wśród współpracowników sekcji"; "Nadzór nad właściwą eksploatacją i wykorzystaniem sprzętu do kontroli ruchu granicznego ogranicza się do ewidencjonowania go podczas przyjmowania do napraw (legalizacji) i wydawania po dokonaniu powyższych czynności"; "Brak powyższej wiedzy uniemożliwia weryfikowanie zgłaszanych usterek sprzętu zgłaszanych przez użytkowników oraz w niektórych przypadkach dokonania sprawdzenia sprawności sprzętu powracającego z naprawy". W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podano, ze st. chor. SG I. K. w dniu 15 lutego 2001r. została powołana do służby w Straży Granicznej, a w dniu 1 lutego 2004r. rozpoczęła służbę w Sekcji Techniki Specjalnej Wydziału Techniki i Zaopatrzenia. Dnia 18 lutego 2010r. kpt. M. T.– kierownik Sekcji Techniki Specjalnej Wydziału Techniki i Zaopatrzenia sporządził opinię służbową dotyczącą st. chor. I. K. W odwołaniu od powyższej opinii I. K. wskazała, że opinia służbowa została sporządzona z naruszeniem procedur określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie okresowego opiniowania funkcjonariuszy straży granicznej, a opiniujący manipulując faktami i pominął korzystne dla niej informacje w zakresie m.in. uzyskanych kwalifikacji. Ponadto, zdaniem odwołującej, subiektywne oceny zawarte w opinii dotyczące fachowości i formułowane wnioski pozostają we wzajemnej sprzeczności, a opiniujący ograniczya perspektywę jej awansu i wzrostu uposażenia. Odwołująca podniosła również, że opiniujący nie dokonał omówienia oceny jej służby i nie wysłuchał jej wyjaśnień, a w opinii nie wzięto pod uwagę aspektów wykraczających poza zakres obowiązków, tj. uczestniczenie w pracach komisji dotyczących wprowadzenia wytycznych w sprawie szkód, a także prowadzenie postępowania dyscyplinarnego. Komendant P. Oddziału Straży Granicznej rozkazem dziennym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010r. powołał 3-osobową komisję do rozpatrzenia wniesionego odwołania i zbadania zaskarżonej opinii służbowej. W dniu 20 maja 2010r. komisja do zbadania zaskarżonej opinii służbowej po dokonaniu analizy zarzutów zawartych w odwołaniu stwierdziła, że przy sporządzaniu opinii doszło do naruszenia § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w Administracji z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie okresowego opiniowania funkcjonariuszy Straży Granicznej, gdyż w trakcie przeprowadzonej z opiniowaną w dniach 15 lutego i 19 lutego 2010r. - rozmowy nie wysłuchano jej stanowiska. Komisja analizując teczkę akt osobowych st. chor. SG I. K. stwierdziła również fakt ukończenia przez opiniowaną szkolenia dla specjalistów Wydziału Techniki i Zaopatrzenia w Centralnym Ośrodku Szkolenia Straży Granicznej w K. oraz szkolenia okresowego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, co nakazała wpisać w części II opinii w punkcie "szkolenia odbyte w okresie podlegającym ocenie". Za nieuzasadnione Komisja uznała natomiast stwierdzenie opiniowanej o ograniczaniu jej awansu i wzrostu uposażenia finansowego, wskazując, że ocena końcowa z zaskarżonej opinii w skali od 1 do 6 wyniosła 4 i jest oceną identyczną jak ocena z poprzedniej opinii służbowej, ponadto opiniujący ją przełożony nie miał obowiązku formułowania propozycji mianowania na wyższe stanowisko służbowe. W dalszej części Komisja zaproponowała dokonanie w części III opinii w punkcie "Współpraca z innymi osobami (współpraca zespołowa) przy wykonywaniu zadań służbowych" usunąć zdanie: "Niektórzy współpracownicy wolą wykonywać zadania samodzielnie niż w zespole razem z opiniowaną", a w punkcie "Zastępstwo innego funkcjonariusza w zakresie odpowiedzialności służbowej wynikającej z zakresu uprawnień i obowiązków" istniejącą opinię zastąpić zdaniem: "W okresie podlegającym opiniowaniu kilkakrotnie pełniła obowiązki kierownika Sekcji Techniki Specjalnej, które w zakresie administracyjno – biurowym realizowała na poziomie dobrym"; w części IV dot. oceny uzdolnień mających wpływ na sposób wykonywania zadań służbowych w punkcie "Dyspozycyjność i dyscyplina – zdolność podejmowania działań służbowych w różnych porach doby, umiejętność dostosowania życia prywatnego do potrzeb służby, świadomość potrzeby podporządkowania się rozkazom, poleceniom i regulaminom", ocenę D zmienić na ocenę C; zaś w części V usunąć treść: "i niedowartościowaną", "Jej zachowanie spowodowało złą atmosferę wśród współpracowników sekcji"; "Nadzór nad właściwą eksploatacją i wykorzystaniem sprzętu do kontroli ruchu granicznego ogranicza się do ewidencjonowania go podczas przyjmowania do napraw (legalizacji) i wydawania po dokonaniu powyższych czynności"; "Brak powyższej wiedzy uniemożliwia weryfikowanie zgłaszanych usterek sprzętu zgłaszanych przez użytkowników oraz w niektórych przypadkach dokonania sprawdzenia sprawności sprzętu powracającego z naprawy". Komendant uznając na zasadne stanowisko Komisji, decyzją z dnia [...] maja 2010r. uchylił zaskarżoną opinię z [...] lutego 2010r. i zalecił ponowne wydanie opinii z uwzględnieniem wskazanych przez Komisję okoliczności. Jednocześnie zalecił, aby w trakcie sporządzania opinii służbowej przestrzegać procedur określonych w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie okresowego opiniowania funkcjonariuszy Straży Granicznej. W dniu [...] czerwca 2010r. kpt. SG M. T. - kierownik Sekcji Techniki Specjalnej Wydziału Techniki i Zaopatrzenia sporządził nową opinię służbową za okres od 15 lutego 2007r. do 14 lutego 2010r. dotyczącą st. chor. I. K. z uwzględnieniem zaleceń zawartych w decyzji z dnia [...] maja 2010r. Z powyższą opinią nie zgodziła się I. K. i w dniu 2 lipca 2010r. złożyła skargę na do sądu administracyjnego. Wskazanemu rozstrzygnięciu pełnomocnik skarżącej zarzucił naruszenie: - § 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie okresowego opiniowania funkcjonariuszy Straży Granicznej w zw. z art. 10 § 1kpa poprzez zaniechanie przeprowadzenia rozmowy ze skarżącą podczas sporządzania opinii służbowej z dnia 2 czerwca 2010r., jak również zaniechanie wysłuchania jej stanowiska w tej sprawie, co pozbawiło skarżącą prawa czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu; - art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 11 kpa poprzez odstąpienie od wskazania przez opiniującego przyczyn uzasadniających treść zaskarżonej opinii, pomimo użycia ogólnikowych sformułowań, iż "opiniowana jest osobą o charakterze roszczeniowym, czuje się niedoceniana". Pełnomocnik skarżącej w uzasadnieniu skargi podkreślił, że opinia służbowa ma co prawda charakter decyzji uznaniowej, jednakże organ winien każdorazowo wskazać przyczyny uzasadniające treść opinii, które powinny być podane w sposób konkretny. Ponadto opinia taka powinna uwzględniać samoocenę opiniowanego w zakresie przygotowania zawodowego, a także wywiązywania się z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że opinia służbowa jest dokumentem wewnętrznym niepodlegającym kontroli sądowej. W ocenie organu kontroli sądowej może co najwyżej podlegać decyzja Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi w każdym przypadku poprzedzone jest sprawdzeniem, czy sprawa będąca jej przedmiotem podlega kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: p.p.s.a. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej przedmiotem skargi uczynił opinię służbową z dnia [...] czerwca 2010r. Wobec stanowiska organu, zawartego w odpowiedzi na skargę, że opinia służbowa nie jest decyzją administracyjną, ale dokumentem wewnętrznym niepodlegającym kontroli sądowej, w pierwszej kolejności należało rozważyć dopuszczalność skargi na tego typu rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądów administracyjnych istotnie prezentowany był pogląd, że okresowa opinia służbowa funkcjonariuszy służb mundurowych nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów postępowania administracyjnego i z tego względu sprawy z zakresu opiniowania nie podlegają kognicji sądu administracyjnego (tak m.in. NSA w postanowieniu z 16 lutego 1994 r., sygn. akt II SAB 8/94, opubl. ONSA 1995, nr 1, poz. 39 oraz w wyroku z 10 kwietnia 2003 r., sygn. akt II SA 1434/02 - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przedstawionego stanowiska orzecznictwa nie można jednak uznać za obowiązujące, albowiem zostało sformułowane na tle nieaktualnego już stanu prawnego. Zgodnie zaś z § 8 ust.1 i 4-8 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie okresowego opiniowania funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz.U. Nr 86, poz. 787 ze zm.) opiniowany, który nie zgadza się z treścią opinii służbowej, może wnieść w terminie 14 dni od zapoznania się z opinią służbową odwołanie na piśmie do wyższego przełożonego (ust.1). Przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania powołuje co najmniej 3-osobową komisję w celu zbadania uwag zawartych w odwołaniu (ust.4). Komisja ta sporządza protokół, w którym przedstawia wnioski w sprawie uwzględnienia lub odrzucenia odwołania (ust.5). W myśl zaś ust. 6 rozporządzenia przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania, po zapoznaniu się z wnioskami komisji, może utrzymać w mocy zaskarżoną opinię służbową (pkt 1), bądź uchylić opinię służbową i polecić ponowne wydanie opinii służbowej z uwzględnieniem wskazanych okoliczności (pkt 2). Przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania jest obowiązany wydać decyzję, o której mowa w ust. 6, w terminie 30 dni od dnia otrzymania odwołania (ust.7). Opinia służbowa wydana w trybie odwoławczym jest ostateczna. Ostateczną opinię służbową włącza się do akt osobowych opiniowanego. Uchylona opinia służbowa podlega zniszczeniu (ust.8). Jak wynika z powyższej regulacji w obecnym stanie prawnym funkcjonariuszom Straży Granicznej przysługuje prawo żądania poddania opinii służbowej kontroli sądowej, jako że przełożony właściwy do rozpatrzenia odwołania od tej opinii wydaje w tym zakresie ostateczną decyzję, która może podlegać kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. Pogląd ten został w pełni zaaprobowany w najnowszych orzeczeniach sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 26 lutego 2008 r., sygn. akt I OZ 93/08; wyroki: WSA we Wrocławiu z dnia 29 marca 2010r., IV SA/Wr 545/09 oraz z dnia 14 października 2009r. IV SA/Wr 233/09, WSA w Opolu z dnia 21 września 2009 r., II SA/Op 197/09, WSA w Lublinie z 27 września 2007r., sygn. akt III SA/Lu 289/07, z 20 maja 2008 r., sygn. akt III SA/Lu 584/07 i z 11 grudnia 2008 r., sygn. akt III S.A./Lu 253/08 oraz sygn. akt III Lu 254/08; WSA w Poznaniu z 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 24/09 oraz WSA we Wrocławiu z 22 stycznia 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 597/07 i z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wr 9/09 – opubl. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W orzeczeniach tych, przyjmując dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć dotyczących opinii służbowych funkcjonariuszy służb mundurowych, wskazuje się na treść uregulowania zawartego w § 8 ust. 7 rozporządzenia, w którym mowa jest wprost o obowiązku wydania decyzji, co należy interpretować zgodnie z językowymi dyrektywami interpretacyjnymi i w konsekwencji przyjmować znaczenie pojęcia "decyzja" obowiązującego w języku prawniczym i w procedurze administracyjnej, gdyż brak jest dostatecznie przekonujących powodów by przyjąć, iż nie jest to decyzja administracyjna w rozumieniu art. 104 kpa. Podkreślić również trzeba, że sprawy opiniowania funkcjonariuszy nie należą, wbrew stanowisku Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej, do spraw wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi, określonych w art. 5 pkt 2 p.p.s.a., gdyż wynikająca ze stosunku służbowego podległość, o jakiej mowa w tym przepisie, sprowadza się do obowiązku funkcjonariusza poddania się czynności opiniowania przez przełożonego służbowego. W świetle powyższych rozważań skład orzekający stoi na stanowisku, że opinia służbowa jest decyzją administracyjną, wobec której przepisy omawianego rozporządzenia nadały szczególny tryb postępowania, w tym odwoławczego. W związku z powyższym wniesiona skarga podlega kognicji sądu administracyjnego. Przedmiotem kontroli – Sąd, oprócz zaskarżonej opinii służbowej z dnia [...] czerwca 2010 r., objął także decyzję Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] maja 2010r., albowiem stanowiła ona podstawę do wydania tejże opinii. Przechodząc do meritum sprawy należy podzielić zarzut pełnomocnika skarżącej, iż w trakcie sporządzania zaskarżonej opinii doszło do naruszenia § 6 cytowanego wyżej rozporządzenia. Wskazany przepis nakazuje, by w trakcie sporządzania opinii służbowej bezpośredni przełożony przeprowadził z opiniowanym rozmowę, podczas której dokonuje oceny jego służby lub przebiegu szkolenia oraz wysłuchuje stanowiska opiniowanego w tej sprawie. Ze stylizacji analizowanego przepisu wynika, że "ocena służby" jest dokonywana podczas rozmowy przeprowadzonej z opiniowanym "w trakcie sporządzania opinii", co oznacza, że osoba opiniowana ma prawo do zaprezentowania własnego stanowiska do oceny dokonanej z uwzględnieniem poszczególnych przesłanek opiniowania wskazanych w §4 rozporządzenia. Stanowisko funkcjonariusza winno być rozważone i przeanalizowane, gdyż jego celem jest zobiektywizowanie treści sporządzonej opinii (vide: wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2008r., IV SA/Wr 597/07). Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego, a w szczególności z treści zaskarżonej opinii, nie wynika, aby Kierownik Sekcji i Techniki Specjalnej Wydziału Techniki i Zaopatrzenia sporządzając opinię służbową za okres od dnia 15 lutego 2007 r. do 14 lutego 2010 r. przeprowadził ze skarżącą rozmowę, w trakcie której wysłuchałby jej stanowiska. Skoro brak jest dowodów, że taka rozmowa została przeprowadzona, przy zachowaniu wszystkich przesłanek z § 6, a jest to element obligatoryjny prawidłowo sporządzonej opinii, rację ma pełnomocnik skarżącej twierdząc, że zaskarżona opinia narusza powyższy przepis. Dodatkowo należy zaznaczyć, że podnoszony przez organ fakt przyznania przez skarżącą przeprowadzenia z nią rozmowy w dniu 15 lutego i 19 lutego 2010 r. – nie jest spełnieniem wymogów § 6, bowiem jak wynika z wyjaśnień skarżącej nie wysłuchano jej stanowiska. Co prawda regulacja § 6 nie precyzuje, w jaki sposób należy udokumentować fakt przeprowadzenia takiej rozmowy, w trakcie której wysłuchuje się stanowiska opiniowanego, dlatego też, zdaniem Sądu, zasadne będzie sporządzenie na tą okoliczność pisemnego protokołu podpisanego przez osobę sporządzającą opinię oraz opiniowanego. Dowód z protokółu wyeliminuje, bowiem wątpliwości co do tego, czy w trakcie sporządzania opinii zachowano wszystkie wymogi, o jakich mowa w § 6 rozporządzenia. Odnosząc się z kolei do pozostałych zarzutów skargi przyjąć należy za pełnomocnikiem skarżącej, że skoro opinia służbowa jest decyzją administracyjną, to musi ona spełniać wymogi formalne przewidziane w art. 107 kpa. Zaznaczyć jednak przy tym należy, że z samej istoty opinii wynika, że organy, właściwe do jej wydania i do rozpatrzenia odwołania, wyrażają swoją ocenę odnośnie spełniania przez opiniowaną stawianych jej wymagań, według kryteriów określonych w rozporządzeniu, a zatem decyzja administracyjna w tym przedmiocie jest aktem prawnym uznaniowym. Uznanie organu, co należy podkreślić, nie może natomiast nosić cech dowolności, decyzja taka (jak każda inna decyzja administracyjna) powinna być wynikiem wszechstronnej oceny konkretnego przypadku, dokonanej na podstawie analizy całokształtu materiału dowodowego, a stwierdzenia w niej zawarte nie mogą być ogólnikowe. Sąd administracyjny nie jest bowiem właściwy do kontroli samego uznania, jednakże w ramach swej kognicji jest uprawniony i zobowiązany do badania, czy prawidłowo przeprowadzono postępowanie administracyjne, czy organ przy wydaniu decyzji nie przekroczył granic uznania administracyjnego i czy uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy w świetle przepisów procedury administracyjnej. W tym zakresie należy mieć na uwadze przepis art. 107 § 3 kpa, wedle którego uzasadnienie decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie zachodzi duża wątpliwość, co do prawidłowości przeprowadzonego postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej opinii. Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną opinię służbową z dnia [...] czerwca 2010. oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta P. Oddziału Straży Granicznej w B. z dnia [...] maja 2010 r. Wobec wyeliminowania kwestionowanej opinii oraz poprzedzającej ją decyzji z obrotu prawnego, sprawa ta będzie przedmiotem samodzielnych ustaleń i ocen przełożonego służbowego odzwierciedlonej w treści nowej opinii, która - w razie gdyby nie satysfakcjonowała skarżącej, może być weryfikowana w postępowaniu odwoławczym, a następnie kontrolowana przez sąd administracyjny. Stosownie do art. 152 p.p.s.a. zaskarżone rozstrzygnięcia nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 i 3 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm ).