I SA/Bd 855/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Dudra Sędziowie: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Protokolant Asystent sędziego Waldemar Dąbrowski po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 października 2010 r. sprawy ze skargi O. sp. z o.o. w B. na informację Zarządu Województwa K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Wsparcia inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę Pismem z dnia 30 lipca 2010 r. instytucja zarządzająca poinformowała stronę skarżącą, że wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Utworzenie najnowocześniejszego w Polsce ośrodka chirurgii refrakcyjnej przy klinice okulistycznej O.w B. poprzez zakup innowacyjnych urządzeń medycznych " złożony w ramach Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, Poddziałanie 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 został odrzucony z uwagi na jego negatywną ocenę formalną z powodu z powodu niespełnienia kryterium formalnego A.5. Formalna dopuszczalność projektu: Zgodność dokumentacji projektowej z dokumentacją konkursową oraz Kryterium A.10. We wniosku określono wkład własny Wnioskodawcy na wymaganym poziomie. Wkład własny Wnioskodawcy nie mniejszy niż 30% w przypadku mikroprzedsiębiorstw; 40% w przypadku małych przedsiębiorstw i 50% w przypadku średnich i dużych przedsiębiorstw w wydatkach kwalifikowalnych na poziomie projektu. Instytucja zarządzająca wskazała, że zgodnie z załączonym odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego (dalej: KRS) wnioskodawca prowadzi działalność w sektorze transportu i wskazany przez niego poziom dofinansowania projektu w wysokości 70% jest niezgodny z Rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego z 11 października 2007r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. z 2007r., Nr 193, poz. 1399 ze zm.). Zgodnie bowiem z § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia, w przypadku wnioskodawcy będącego mikroprzedsiębiorstwem, prowadzącego działalność w sektorze transportu maksymalne dofinansowanie może wynosić 50%. Departament Wdrażania RPO, wskazał przy tym, że wnioskodawca nie zastosował się do uwagi nr 2 zawartej w piśmie z 16 czerwca 2010r., pozostawiając poziom dofinansowania dla projektu w wysokości 70%. Pismem z dnia 2 sierpnia 2010 r. strona wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wnioskodawca wyjaśnił, że aktem notarialnym z 10 marca 2010r. nastąpiła zmiana umowy spółki polegająca na wykreśleniu z przedmiotu działalności spółki m.in. pozycji ,,60.21 A -Transport pasażerski miejski", ,,60.21 B - Transport pasażerski międzymiastowy", ,,60.24 - Transport drogowy towarów", ,,60.22 Z - Działalność taksówek osobowych". Wniosek o wpisanie zmian w KRS został złożony 12 marca 2010r., a postanowienie sądu zostało wydane w dniu 24 czerwca 2010r. Nadto, wskazał, że "jedyny zapis związany z działalnością transportową 77.34 Z- Wynajem i dzierżawa środków transportu wodnego został wykreślony z umowy spółki aktem notarialnym z 29 czerwca 2010r. a wniosek o wpis zmian do KRS został złożony 1 lipca 2010r." Pismem z dnia 6 września 2010 r. instytucja zarządzająca rozparzyła negatywnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazała, że w odpisie z KRS z dnia 2 marca 2010r., dołączonym do wniosku od dofinansowanie projektu, jako przedmiot działalności przedsiębiorcy wymieniono m.in. ,,60.21A Transport pasażerski miejski", ,,60.21B Transport pasażerski międzymiastowy", ,,60.22 Z Działalność taksówek osobowych", ,,60.24 Transport drogowy towarów". Z przedstawionego odpisu z KRS nie wynika natomiast, aby przedsiębiorca prowadził działalność odpowiadającą kodowi PKO ,,77.34. Z. Wynajem i dzierżawa środków transportu wodnego". W związku z powyższym Wnioskodawca został wezwany przez instytucję zarządzającą bądź do obniżenia poziomu dofinansowania do 50% i konsekwentnie dokonania zmian w Biznes Planie i Oświadczeniu o zabezpieczeniu środków finansowych niezbędnych do zrealizowania projektu, bądź do dokonania aktualizacji KRS w sytuacji, gdy działalność transportowa nie jest wykonywana. W przypadku, utrzymania poziomu dofinansowania na poziomie 70%, Departament Wdrażania RPO zobowiązał Wnioskodawcę do dostarczenia w terminie 8 dni roboczych od daty otrzymania pisma z uwagami, co najmniej wniosku o wykreślenie działalności transportowej z KRS oraz zobowiązania do dostarczenia aktualnego wypisu z KRS na etap podpisania umowy o dofinansowanie. Wyjaśniono, że mając na uwadze że, w odpisie z KRS z 2 marca 2010r. nie wymieniono jako przedmiot działalności ,,77.34.Z. Wynajem i dzierżawa środków transportu wodnego", instytucja zarządzająca wzywając do ewentualnego przedstawienia przez wnioskodawcę co najmniej wniosku o wykreślenie działalności transportowej z KRS, miał na myśli przedmiot działalności sklasyfikowany pod następującymi kodami PKO: 60.21.A., 60.21.B., 60.22.Z., 60.24. Wnioskodawca natomiast, do złożonej w dniu 8 lipca 2010r. dokumentacji projektowej załączył jedynie kopię wniosku o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców wraz z załącznikiem z dnia 1 lipca 2010r., przy czym zmiana ta miała polegać na wykreśleniu działalności w zakresie wynajmu i dzierżawy środków transportu wodnego (kod. PKO 77.34.Z.). Nie przedłożył natomiast ani wniosku o wykreśleniu pozostałych rodzajów działalności transportowej z KRS (mimo, iż jak wynika z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy taki wniosek złożył już do sądu rejestrowego w dniu 12 marca 2010r.) ani postanowienia sądu z 24 czerwca 2010r. W związku z powyższym instytucja zarządzająca dysponując jedynie odpisem z KRS z 2 marca 2010r. i wnioskiem o wykreśleniu działalności transportowej z KRS (kod PKO 77.34.Z.) z dnia 1 lipca 2010r. słusznie odrzucił wniosek o dofinansowanie projektu. Wskazano, że co prawda załączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dokumenty mogą świadczyć o dokonaniu stosownych zmian w KRS i nieprowadzeniu na chwilę obecną działalności transportowej, nie mniej jednak wnioskodawca nie zastosował się do uwagi nr 2 zawartej w piśmie z 16 czerwca 2010r. i tym samym zgodnie z § 11 ust. 4 Trybu składania wniosków o dofinansowanie (Załącznik nr 2 do Uchwały nr 77/1324/09 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 20 października 2009r.) wniosek o dofinansowanie projektu podlega odrzuceniu. Wyjaśniono również, że zgodnie z regulacjami Trybu składania wniosków nieustosunkowanie się w terminie lub częściowa poprawa wskazanych uchybień powoduje odrzucenie wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej. Konkludując instytucja zarządzająca stwierdziła, że z informacji wynikających z dokumentacji uzupełniającej na dzień jej złożenia wynikało, że wnioskodawca prowadzi działalność transportową, a tym samym zgodnie § 8 ust. 2 Rozporządzenia MRR maksymalny poziom dofinansowania w przypadku mikroprzedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie transportu powinien wynosić 50%, a nie jak wskazał wnioskodawca 70%. Na informację instytucji zarządzającej strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Zaskarżonej informacji zarzucono, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Konkretyzując zarzuty autor skargi wskazał na naruszenie : 1. art. 8 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych poprzez jego błędną wykładnię; 2. naruszenie zasady przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosku oraz zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu, o których mowa w art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego; 3. naruszenie § 14 ust. 2 Trybu składania wniosków o dofinansowanie w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Kujawsko-Pomorskiego na lata 2007-2013 dla Osi priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw Działanie 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Poddziałanie 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw (dalej powoływany jako "Tryb") w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego, poprzez rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez niewłaściwy organ; 4. § 11 ust. 5 i § 16 ust. 1 Trybu w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego, poprzez przekroczenie terminów wskazanych w tych przepisach na podjęcie właściwych czynności W uzasadnieniu skargi, strona odniosła się do dokonanej przez instytucję zarządzającą oceny swojego wniosku o dofinansowanie przez pryzmat informacji o zakresie prowadzonej działalności w oparciu o zapisy uwidocznione w KRS. Zdaniem autora skargi "prowadzenia działalności gospodarczej" oznacza dokonywanie przez przedsiębiorcę czynności faktycznych i prawnych zmierzających w sposób zorganizowany i ciągły do osiągnięcia celu zarobkowego. Chodzi tu o ogół czynności wchodzących w zakres działalności gospodarczej przedsiębiorcy, pozostających w normalnym, funkcjonalnym związku z tą działalnością, w szczególności podejmowanych w celu realizacji zadań związanych z przedmiotem działalności. Strona podniosła, że wniosek o wykreślenie przedsiębiorcy z odpowiedniego rejestru jest jedynie zewnętrznym przejawem woli zaprzestania działalności gospodarczej. Jej zdaniem czym innym jest samo prowadzenie działalności gospodarczej w sektorze transportu, a czym innym określone wpisy w KRS, z których jeszcze nie wynika w żaden sposób jej prowadzenie. Samo bowiem formalne wpisanie określonych nr PKD do KRS nie może być uznane za prowadzenie działalności. Zdaniem autora skargi spółka nie prowadziła i nie prowadzi działalności transportowej. W załączonym do wniosku o dofinansowanie biznesplanie wykazano jednoznacznie (Część B.1 - Opis dotychczasowej działalności wnioskodawcy oraz B.3 Oferta wnioskodawcy oraz przychody z działalności), iż skarżąca spółka prowadzi wyłącznie działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznej praktyki lekarskiej i pozostałej pozaszkolnej formy edukacji i tylko w tym zakresie osiąga jakiekolwiek przychody (co znajduje potwierdzenie również w załączonym do wniosku rachunku zysków i strat za rok 2008). Skoro więc warunkiem zwiększenia intensywności pomocy dla mikroprzedsiębiorcy, jakim jest spółka, jest nieprowadzenie działalności gospodarczej w sektorze transportu, to w rozpoznawanym przypadku nie mogło budzić żadnych wątpliwości, iż spółka takiej działalności nie prowadziła i nie prowadzi, a złożony wniosek nie zawierał w przedmiotowym zakresie żadnych braków. Ustawodawca położył bowiem w rozporządzeniu nacisk na prowadzenie tego rodzaju działalności, nie zaś na samą formalną możliwość, gdyż ta nie jest związana w żaden sposób z wpisaniem właściwych numerów PKD do KRS (a ewentualnie z posiadaniem właściwych zezwoleń, których Spółka nie tylko nie posiada, ale o które nawet nie występowała). Strona przywołała przepis art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (j.t. Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.), zgodnie z którym podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa (ust. 1). Właściwy organ nie może żądać ani uzależniać swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania i zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności od przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa (ust. 2). W świetle obowiązujących przepisów nie budzi wątpliwości, iż instytucja zarządzająca nie miała żadnych podstaw do wzywania w tym zakresie spółki do uzupełniania rzekomych braków formalnych wniosku przez aktualizację KRS oraz załączenie wniosku o wykreślenie tej działalności i zobowiązanie do dostarczenia aktualnego KRS na etap podpisania umowy, gdyż ze złożonych oświadczeń i dokumentów wynikało, że działalności takiej nie prowadzi. W odpowiedzi jednakże na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku (które wzięło się z błędnej wykładni art. 8 ust. 2 rozporządzenia i potraktowania na równi "prowadzenia działalności gospodarczej" z "wpisem odpowiednich numerów PKD do KRS") skarżąca spółka ponownie oświadczyła, że nie prowadzi działalności gospodarczej w sektorze transportu, zobowiązując się do przedstawienia aktualnego wypisu KRS na etap podpisywania umowy. Następnie autor skargi przywołując przepisy Kodeks spółek handlowych oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wskazał na deklaratoryjny charakter wpisu w rejestrze, oznaczający, że skutki materialnoprawne powstają nie z chwilą samego wpisu nowych okoliczności do rejestru, tylko w chwilą podjęcia czynności podlegającej następnie wpisowi do rejestru. Niemal zawsze powstaje więc rozbieżność czasowa pomiędzy podjęciem danej czynności, a wpisaniem tej okoliczności do rejestru. W tym kontekście strona podała, że instytucja zarządzająca została poinformowana przez skarżącą spółkę już na etapie złożenia wniosku, iż nie prowadzi ona działalności gospodarczej w sektorze transportu, tak więc nie można było mówić o istnieniu jakichkolwiek braków formalnych wniosku, gdyż miała ona pełną świadomość o różnicach pomiędzy danymi zawartymi w rejestrze, a faktycznym nieprowadzeniem działalności gospodarczej w sektorze transportu. Gdyby jednakże uznać nawet za zasadne dokonane wezwanie, to wystarczające dla wyjaśnienia nieuzasadnionych wątpliwości instytucji było oświadczenie złożone przez Spółkę w piśmie z dnia 5 lipca 2010 r., iż takiej działalności nie prowadzi, a dla usunięcia jakichkolwiek wątpliwości (w ocenie spółki bezpodstawnych) złożono stosowny wniosek o wykreślenie kodu PKD z KRS, zobowiązując się jednocześnie do przedstawienia aktualnego wypisu z rejestru na etap podpisywania umowy. Biorąc pod uwagę, że wpisy takie mają wskazany charakter deklaratoryjny, decydujące znacznie musi mieć rzeczywisty stan faktyczny, a konstytutywny charakter ma w tej sytuacji umowa zmiany spółki, do czego doszło, a o czym poinformowano instytucję. Bez znaczenia pozostaje natomiast sam wniosek o wykreślenie wpisu, będąc indyferentny prawnie. Wypada także zauważyć, iż Załącznik nr 1 do Trybu składania wniosków o dofinansowanie projektów w ramach RPO wskazuje, że dokument rejestrowy określa jedynie status prawny beneficjenta i partnerów projektu (punkt 15), nie należy więc, w ocenie skarżącej, wyciągać z niego także innych, tym bardziej niekorzystnych dla niej, wniosków. W dalszej kolejności strona przywołując przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju stwierdziła, że w sytuacji gdy ustawodawca dostrzegł konieczność poddania procedury weryfikacji wniosków ocenie sądowej i nie sprecyzował zakresu badania "zgodności z prawem", sąd obligowany jest do objęcia oceną całościowo zastosowanej przez instytucję zarządzającą procedury, która ostatecznie doprowadziła do negatywnej oceny projektu wnioskodawcy. Autor skargi stwierdził, iż jedynie prawidłowe oznaczenie ewentualnych braków formalnych wniosku i wezwanie do ich uzupełniania w sposób jasny i szczegółowy, gwarantuje zapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Wyłącznie takie działanie może zostać ocenione jako spełniające standardy demokratycznego państwa prawnego (określone wart. 2 Konstytucji RP), które zachować winny podmioty realizujące politykę rozwoju. Zdaniem strony normy te zostały naruszone przez Instytucję Zarządzając albowiem w piśmie z dnia 16 czerwca 2010 r. w uwadze nr 2 wskazano, iż "Zwiększenie intensywności pomocy do 70% wydatków kwalifikowanych możliwe jest pod warunkiem aktualizacji KRS w sytuacji, gdy działalność transportowa nie jest wykonywana. W takim przypadku na etapie oceny formalnej należy dostarczyć co najmniej wniosek o wykreślenie tej działalności oraz zobowiązanie się Wnioskodawcy do dostarczenia aktualnego wypisu z KRS na etap podpisania umowy o dofinansowanie." To wezwanie bez wątpienia skarżąca spółka wypełniła, natomiast następcza - rozszerzająca wykładnia tego wezwania przez instytucję jest niedopuszczalna w świetle powołanych przepisów. Do pisma z dnia 5 lipca 2010 r. Spółka załączyła bowiem wniosek o usunięcie z KRS kodu PKD związanego z transportem, do czego zobowiązano ją wezwaniem. Następcze stwierdzenie, iż instytucja miała na myśli inny nr PKD nie może kreować negatywnych skutków dla wnioskodawcy. Wskazano, że na dzień wezwania do uzupełnienia rzekomych braków formalnych, KRS Spółki nie zawierał już wpisów dotyczących PKD, które podnosi się następczo w informacji o odrzuceniu wniosku. Wezwanie przesłane spółce o cytowanej powyżej treści mogło być zrozumiane wyłącznie w ten sposób, aby wraz ze stosownymi oświadczeniami dostarczyć odpis wniosku o wykreślenie z KRS wpisu dotyczącego transportu, znajdującego się jeszcze w rejestrze. Skoro natomiast jedynym takim wpisem był nr PKD 77.34.Z., to spółka, stosownie do wezwania taki wniosek złożyła, a jego odpis załączono do pisma. W istniejącym stanie rzeczy spółka nie mogła mieć świadomości, iż Instytucja domaga się złożenia potwierdzenia wniesienia wniosku o wykreślenie z KRS wpisów, które już wcześniej (przed wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych) zostały z rejestru wykreślone, skoro przedmiotowe wezwanie nie było w tym zakresie sprecyzowane, a wskazywało, iż w rejestrze nie mogą znajdować się wpisy PKD dotyczące transportu, co wówczas w sytuacji spółki mogło dotyczyć wyłącznie PKD nr 77.34.Z. Odnosząc się do wskazanych w ocenie kryteriów, których zdaniem instytucji zarządzającej wnioskodawca nie spełnił strona stwierdziła, że dopełniła tych wymogów formalnych bowiem wskazywała we wniosku na nieprowadzenie działalności w sektorze transportu (a to jest właśnie jedyny warunek wynikający z rozporządzenia) i wnioskowała o dofinansowanie w wysokości 70% (zgodna w tym zakresie były dokumentacje projektowa i konkursowa), wskazując przy tym na wkład własny w wysokości 30%, który w tej sytuacji stanowił wysokość minimalną. Dokonywanie natomiast dalszego badania wniosku nie było sprawdzeniem formalnej jego poprawności, a merytoryczną oceną, dokonaną przy tym z naruszeniem przepisów, którą instytucja przesądziła, iż spółka prowadzi działalność gospodarczą w sektorze transportu, w związku z czym, jako mikroprzedsiębiorstwu przysługuje jej jedynie 50% dofinansowania. Na koniec autor skargi wskazał, iż zgodnie z § 14 ust. 2 Trybu - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy będzie rozstrzygany przez Departament Polityki Regionalnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego. W tym kontekście wskazał, iż w niniejszej sprawie osobą, która podpisała decyzję o negatywnym rozstrzygnięciu tego wniosku był Wicemarszałek Województwa, co niewątpliwie narusza powyższą normę. Ponadto w sprawie naruszono także § 11 ust. 5 i § 16 ust. 1 Trybu, poprzez przekroczenie terminów wskazanych w tych przepisach na podjęcie właściwych czynności, tj. ponowną ocenę formalną wniosku ( 10 dni od daty wpływu uzupełnionej dokumentacji) i rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy (20 dni od daty wpływu wniosku), na co wskazują jednoznacznie daty poszczególnych pism. Czynności te dodatkowo naruszają powołany już art. 26 ust. 2 ustawy o zasadach polityki rozwoju regionalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Wstępnie Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola sądowa aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., sprawowana jest o kryterium zgodności z prawem. Zaznaczyć należy, że prawem w świetle przepisów regulujących dofinansowanie projektów, jest prawo rozumiane w szerokim znaczeniu tego słowa. Obok konstytucyjnego katalogu źródeł prawa stanowionego (powszechnie i wewnętrznie obowiązującego) można wyróżnić szczególne rodzaje źródeł prawa, w postaci szeroko rozumianych norm planowania, norm technicznych oraz zaliczanych niekiedy do tego katalogu aktów w postaci różnego rodzaju regulaminów, statutów, programów itp. określanych w doktrynie jako "nieformalne źródła prawa", "swoiste źródła prawa" albo "źródła niezorganizowane" (por. L. Lewicka: Znaczenie tzw. nieformalnych źródeł prawa w działaniach administracji publicznej, w: Nowe kierunki działań administracji publicznej w Polsce i Unii Europejskiej, LexisNexis Warszawa 2009, s. 96 i podana tam literatura). Regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (regulaminie konkursu) mają umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, są skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie i są dla nich wiążące. Spełniają więc kryteria źródeł prawa w szerszym, wyżej przedstawionym znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że te akty normatywne (przepisy prawa), stanowią wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli (por. wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 2010r. sygn. akt II GSK 797/10 ). Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty ich podjęcia (por. wyrok NSA z dnia 22 marca 2007 r., sygn. akt II OSK 1776/06, LEX nr 327767). Wskazać dalej należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że zaskarżona informacja będąca przedmiotem skargi narusza przepisy prawa w sposób, który mógłby implikować ją do wyeliminowanie z obrotu prawnego. Przechodząc do tematyki spornego zagadnienia stwierdzić należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.). Ustalony w sprawie stan faktyczny nie jest przedmiotem sporu. Skarżąca poprosiła o wsparcie inwestycji załączając wypis z KRS z 2 marca 2010r., z którego wynikało, że przedmiotem jej działalności są usługi transportowe. W odpisie z KRS z dnia 2 marca 2010r., dołączonym do wniosku od dofinansowanie projektu, jako przedmiot działalności przedsiębiorcy wymieniono m.in. ,,60.21A Transport pasażerski miejski", ,,60.21B Transport pasażerski międzymiastowy", ,,60.22 Z Działalność taksówek osobowych", ,,60.24 Transport drogowy towarów". Z przedstawionego odpisu z KRS nie wynikało natomiast, aby przedsiębiorca prowadził działalność odpowiadającą kodowi PKO ,,77.34. Z. Wynajem i dzierżawa środków transportu wodnego". W związku z powyższym Wnioskodawca został wezwany przez instytucję zarządzającą bądź do obniżenia poziomu dofinansowania do 50% i konsekwentnie dokonania zmian w Biznes Planie i Oświadczeniu o zabezpieczeniu środków finansowych niezbędnych do zrealizowania projektu, bądź do dokonania aktualizacji KRS w sytuacji, gdy działalność transportowa nie jest wykonywana. W przypadku, utrzymania poziomu dofinansowania na poziomie 70%, Departament Wdrażania RPO zobowiązał Wnioskodawcę do dostarczenia w terminie 8 dni roboczych od daty otrzymania pisma z uwagami, co najmniej wniosku o wykreślenie działalności transportowej z KRS oraz zobowiązania do dostarczenia aktualnego wypisu z KRS na etap podpisania umowy o dofinansowanie. Wyjaśniono, że mając na uwadze że, w odpisie z KRS z 2 marca 2010r. nie wymieniono jako przedmiot działalności ,,77.34.Z. Wynajem i dzierżawa środków transportu wodnego", instytucja zarządzająca wzywając do ewentualnego przedstawienia przez wnioskodawcę co najmniej wniosku o wykreślenie działalności transportowej z KRS, miał na myśli przedmiot działalności sklasyfikowany pod następującymi kodami PKO: 60.21.A., 60.21.B., 60.22.Z., 60.24. Wnioskodawca natomiast, do złożonej w ramach jednokrotnej poprawy błędów, w dniu 8 lipca 2010r. dokumentacji projektowej załączył jedynie kopię wniosku o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców wraz z załącznikiem z dnia 1 lipca 2010r., przy czym zmiana ta miała polegać na wykreśleniu działalności w zakresie wynajmu i dzierżawy środków transportu wodnego (kod. PKO 77.34.Z.). Nie przedłożył natomiast ani wniosku o wykreśleniu pozostałych rodzajów działalności transportowej z KRS (mimo, iż jak wynika z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy taki wniosek złożył już do sądu rejestrowego w dniu 12 marca 2010r.) ani postanowienia sądu z 24 czerwca 2010r. W związku z powyższym instytucja zarządzająca dysponując jedynie odpisem z KRS z 2 marca 2010r. i wnioskiem o wykreśleniu działalności transportowej z KRS (kod PKO 77.34.Z.) z dnia 1 lipca 2010r. słusznie w ocenie organu odwoławczego odrzuciła wniosek o dofinansowanie projektu. Wskazano, że co prawda załączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dokumenty mogą świadczyć o dokonaniu stosownych zmian w KRS i nieprowadzeniu na chwilę obecną działalności transportowej, nie mniej jednak wnioskodawca nie zastosował się do uwagi nr 2 zawartej w piśmie z 16 czerwca 2010r. i tym samym zgodnie z § 11 ust. 4 Trybu składania wniosków o dofinansowanie (Załącznik nr 2 do Uchwały nr 77/1324/09 Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego z dnia 20 października 2009r.) wniosek o dofinansowanie projektu podlega odrzuceniu. Wyjaśniono również, że zgodnie z regulacjami Trybu składania wniosków nieustosunkowanie się w terminie lub częściowa poprawa wskazanych uchybień powoduje odrzucenie wniosku o dofinansowanie na etapie oceny formalnej. Konkludując instytucja zarządzająca stwierdziła, że z informacji wynikających z dokumentacji uzupełniającej na dzień jej złożenia wynikało, że wnioskodawca prowadzi działalność transportową, a tym samym zgodnie § 8 ust. 2 Rozporządzenia MRR maksymalny poziom dofinansowania w przypadku mikroprzedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie transportu powinien wynosić 50%, a nie jak wskazał wnioskodawca 70%. Kontrolując informację w ocenie WSA. w pierwszej kolejności, dla porządku, należy zwrócić uwagę na to, że zgodnie z procedurą, instytucja umożliwiła skarżącej jednorazową poprawę błędów wskazanych w piśmie z 16 czerwca, poinformowała o wyniku oceny w piśmie z 30 lipca, i załatwiła wniosek o ponowne rozpoznanie – pismem z 6 września. Zagadnieniem kluczowym przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy w postępowaniu sądowo administracyjnym była kwestia oceny, czy można było przyjąć, iż wnioskodawca poprawnie udokumentował, że nie prowadzi działalności w sektorze transportu, gdyż w przeciwnym razie wniosek, do którego dołączono KRS, w którym zapisano, że przedmiotem działalności są również te prowadzone w sektorze transportu, ze względu na § 8 ust. 2 wskazanego rozporządzenia, cechowałby się brakiem zgodności z dokumentacją konkursową oraz błędnym określeniem wkładu własnego. W ocenie Sądu instytucja badając treść KRS załączonego do wniosku, poprawnie wezwała skarżącą do poprawienia błędów, jasno wskazując powód, cel oraz możliwości w tym względzie. Skarżąca przedkładając KRS z zapisaną w nim działalnością w zakresie transportu, po piśmie z 16 czerwca, miała obowiązek takiego udokumentowania swej sytuacji, by instytucja wiedziała, że takiej działalności spółka nie prowadzi. Zdaniem Sądu waga dokumentu w postaci wypisu KRS jest taka, że nawet jeśli w ocenie spółki nie prowadzi ona żadnej działalności transportowej, to chcąc skorzystać ze zwiększenia, o jakim mowa w § 8 ust. 2 rozporządzenia, trzeba wykreślić zapisy. Zgodnie z art. 40 pkt 1) ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym z (Dz.U. z 2007r., Nr 168, poz. 1186 ze zm.), w dziale 3 rejestru przedsiębiorców zamieszcza się przedmiot działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD). Podmioty podlegające obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców są obowiązane zgłaszać informacje wymienione w art. 38-40 i w art. 44 oraz ich zmiany, niezależnie od obowiązków wynikających z odrębnych przepisów, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 47). Zatem wpis w KRS odzwierciedla przedmiot działalności spółki, co z zasady rozumiane jest jako jej prowadzenie, bez względu na to czy aktualnie jest prowadzona faktycznie, była faktycznie prowadzona oraz jaki jest zamiar przedsiębiorcy w tym przedmiocie. Innymi słowy jeśli z KRS wynika, że przedmiotem działalności są usługi transportowe, to wystarczy to do przyjęcia, że w stosunku do takiego przedsiębiorcy należy zastosować wyłączenie o jakim mowa w § 8 ust. 2 rozporządzenia. W ocenie Sądu nie jest rzeczą instytucji zarządzającej ustalanie tego czy rzeczywiście (faktycznie) przedsiębiorca prowadzi ten rodzaj działalności. Sformalizowanie postępowania w sprawie przyznania dofinansowania oraz brak możliwości prowadzenia postępowania dowodowego, a także brak związania wnioskodawcy tego typu oświadczeniem na przyszłość, wyklucza taką możliwość. Sąd nie przeczy, iż znaczenie zapisu i jego wpływ na wynik przedmiotowej sprawy nie może być ustalane bez uwzględnienia specyficznych okoliczności związanych ze składaniem konkretnego wniosku oraz w oderwaniu od sensu kryterium formalnego dopuszczalności projektu. Podobny pogląd został już wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2010r., II GSK 856/10. WSA stoi na stanowisku, że nawet przy sformalizowanej procedurze znaczenie jej poszczególnych postanowień musi być ustalane wszechstronnie i racjonalnie, a nie "mechanicznie", jak to podnosił już Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie (vide wyrok z dnia 20 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 907/09). Nie można też zaprzeczyć, że działalność przedsiębiorcy ze swej istoty jest działalnością dynamiczną i nie ma takich przepisów prawa, które nakładałyby na wnioskodawcę obowiązek, by z chwilą złożenia wniosku o dofinansowanie pozostał w stanie niezmiennym. Nie jest niczym specjalnym, że przedsiębiorca zmienia wpisy w KRS (jak wskazano wyżej w pewnych sytuacjach, ma nawet taki obowiązek). Należy jednak pamiętać, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek uzasadnienia swego żądania. Sąd nie przeczy, że na instytucji zarządzającej ciąży obowiązek wszechstronnej i racjonalnej kontroli wniosku o dofinansowanie. Jednakże nie jest to równoznaczne z obowiązkiem nieograniczonego przewidywania. Instytucja zarządzająca nie ma obowiązku odgadywania ewentualnego rozwoju wypadków, który usprawiedliwiałby przyjęcie we wniosku o wykreślenie wpisów KRS, treści innych niż te, które znalazły się w KRS załączonym do wniosku o dofinansowanie. W sprawie procedura dopuszczała jednokrotne poprawienie błędów. Dlatego to właśnie był etap, by złożyć odpowiednio udokumentowane wyjaśnienia. Tymczasem skarżąca załączając do wniosku KRS z wpisanymi rodzajami działalności w zakresie transportu, dołączyła jedynie wniosek o wykreślenie innej działalności transportowej niż przedstawiona wraz z wnioskiem. W takiej sytuacji, mając na względzie powyższe rozważania, Sąd uznał, że instytucja miała prawo negatywnie ocenić wniosek. Odnosząc się do reszty zarzutów skargi, Sąd nie znalazł podstaw do uznania ich za istotne w sprawie. W ocenie Sądu zapis § 8 ust. 2 rozporządzenia nie pozwala na postawienie tezy by dotyczył on jedynie przedsiębiorstw, które ubiegają się o dofinansowanie w zakresie działalności transportowej. Przeczy temu literalne brzmienie przepisu, który za decydujące uznał to, że przedsiębiorca prowadzi działalność transportową, co nie jest równoznaczne z tym, że ubiega się o dofinansowanie w zakresie prowadzonej działalności transportowej. Żaden z przepisów zarówno rozporządzenia jak i ustawy nie potwierdza hipotezy postawionej przez skarżącą. Priorytetem konkursu było wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw, a nie rodzajów działalności gospodarczej. Dodatkowo można wskazać, że linia przyjęta przez polskiego ustawodawcę nie staje w sprzeczności z zapisami prawa unijnego. Koncepcja przyjęta w rozporządzeniu Komisji (WE) NR 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającym niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych), potwierdza, że w lepszej sytuacji stawia się przedsiębiorstwa mniejsze i spoza sektora transportowego (np. art. 13 ust. 4). Trudno zresztą polemizować z takim stanowiskiem skarżącej, gdyż prócz wskazania na postulaty Prezesa UOKiK, brakuje do niego szerszego uzasadnienia. Sąd nie znalazł również podstaw do uznania za istotne wskazanie na niepoprawność podpisu czy terminów załatwienia sprawy. Co do pierwszej z tych dwu kwestii, to skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła swego twierdzenia. Na marginesie można jedynie wskazać, że instytucja przedstawiła dokument, z którego wynika, że podpis złożyła osoba właściwa (K. 58 akt sądowych). Z kolei samo przekroczenie terminów na załatwienie odwołań, nie zmienia sytuacji skarżącej, co do poprawności informacji. Mając na względzie powyższe oraz art. 30c ust. 3 pkt 2) ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, orzeczono jak w sentencji.