II SA/Kr 705/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki NSA Andrzej Niecikowski Protokolant: Justyna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2010 r. sprawy ze skargi M.P. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 15 kwietnia 2010 r. nr [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącej M.P. kwotę 100 zł (słownie stu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Prezydent Miasta K. postanowieniem z [...] stycznia 2010 r., na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 i art. 100 § 1 w zw. z art. 123 kpa w punkcie 1 zawiesił postępowanie prowadzone na wniosek M.P. w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości składającej się z części działek: nr 1 i nr 2 obręb [...]. ewid. P. m. K. odpowiadających wywłaszczonym działkom nr 3 i nr 4 do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego polegającego na ustaleniu zgodności z prawem czynności cywilnoprawnej - umowy z 21 września 1998 r. Rep. [...] oraz kolejnych umów przenoszących prawo własności do w/w nieruchomości. W punkcie 2 zobowiązał M.P. do wystąpienia do sądu powszechnego z w/w powództwem oraz do doręczenia do akt sprawy stosownej informacji w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się postanowienia. W uzasadnieniu organ l instancji wskazał, że objęte wnioskiem o zwrot działki zostały wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa na podstawie decyzji Urzędu Dzielnicowego K.-P. z 9 kwietnia 1985 r. nr [...] z przeznaczeniem pod budowę szpitala [...] w P. W dacie wywłaszczenia działka nr 4 ujawniona była w Ks. W nr [...] , a działka nr 3 w KW nr [...], w których własność wpisana była na rzecz H.P.-K. , po której prawo do spadku nabyła M.P. . Porównanie mapy archiwalnej działek nr 4 i nr 3 z obowiązującą mapą ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] . ewid. [...] m. K. wskazuje, że wywłaszczonym nieruchomościom odpowiadają obecnie części działek nr 2 i nr 1 . Prezydent Miasta K. postanowieniem z [...] lutego 2007 r., znak [...] zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie zwrotu części działek nr 1 i nr 2 obręb [...]. ewid. [...] m. K. odpowiadających wywłaszczonym działkom nr 3 i nr 4 , do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego polegającego na ustaleniu zgodności z prawem czynności cywilnoprawnej - umowy z 21 września 1998 r. Rep. [...] przenoszącej prawo własności do w/w nieruchomości, będące przedmiotem postępowania cywilnego prowadzonego z powództwa J.W. . W/w postanowienie zostało utrzymane przez Wojewodę postanowieniem z [...] czerwca 2007 r. nr [...]na które złożono skargę oddaloną wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2007 r. sygn.akt II SA/Kr 836/07. J.H. - pełnomocnik M.P. pismem z 30 września 2008 r., zwrócił się z wnioskiem dotyczącym podjęcia w/w postępowania, natomiast Prezydent Miasta K. postanowieniem z [...] grudnia 2008 r. znak [...] odmówił podjęcia postępowania ponieważ ustalił, iż zagadnienie wstępne polegające na ustaleniu zgodności z prawem czynności cywilnoprawnej - umowy z 21 września 1998 r. Rep. [...] przenoszącej prawo własności m.in. nieruchomości objętej mniejszym postępowaniem nie zostało rozstrzygnięte w związku z postępowaniami toczonymi przed Sądem Najwyższym ze skargi kasacyjnej J.W. i zażaleń interwenientów ubocznych. W/w postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewody z [...] styczna 2009 r. znak: [...]. Prawomocnym wyrokiem z 29 maja 2009 r. sygn. akt II SA/Kr 462/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody z [...] stycznia 2009 r. znak: [...] i poprzedzające je postanowienie organu l Instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w w/w wyroku z 9. 05. 2009 r. uznał, iż zagadnienie wstępne, jakim było ustalenie ważności bądź stwierdzenie nieważności umowy cywilnoprawnej już zostało rozstrzygnięte wskazując, iż "ponownie prowadząc sprawę należy podjąć w tej sprawie zawieszone postępowanie, co nie wyklucza ewentualnego kolejnego zawieszenia postępowania, jeżeli będzie to uzasadnione stanem faktycznym sprawy zaistniałym po wydaniu zaskarżonego postanowienia". . W ocenie organu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenie, że wnioskowana do zwrotu nieruchomość stała się zbędna na cel na który została wywłaszczona w rozumieniu art. 137 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Jednakże w sprawie istnieje negatywna przesłanka zwrotu nieruchomości z uwagi na fakt, że nie stanowi ona obecnie własności Skarbu Państwa ani jednostki samorządu terytorialnego. Działka nr 5 (w skład której weszły działki nr 4 i nr 3 ) została wniesiona tytułem wkładu na rzecz [...] Fundacji [...] w K. na podstawie umowy notarialnej z 21 września 1998 r. Rep [...] zawartej w celu realizacji zobowiązań Wojewody do przeniesienia własności wynikającej z aktu ustanowienia fundacji z 31 stycznia 1997 r. Rep. [...]. Następnie Likwidator [...] Fundacji w K. na podstawie umowy z 17 sierpnia 2006 r. Rep [...], zawartej w wykonaniu umowy sprzedaży warunkowej z 17 maja 2006 r. Rep. [...] zbył prawo własności działek nr 2 i nr 6 na rzecz K.H. , natomiast na podstawie umowy z 12 grudnia 2006 r. Rep nr [...] zawartej w wykonaniu umowy sprzedaży warunkowej z 9 listopada 2006 r. Rep.[...] zbył działkę nr 1 na rzecz A., Sp. z o.o. w K. Na podstawie aktu notarialnego z 25 września 2007 r. A. Sp. z o.o. w K. zbyła działkę 1 na rzecz A. Sp. z o.o. w organizacji. W/w działki objęte są księgami wieczystymi nr [...] i [...] gdzie wpisano prawo własności na rzecz nabywających oznaczonych w w/w umowach. Zgodnie z orzeczeniami Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie to przede wszystkim na organie spoczywa obowiązek doprowadzenia do stanu, w którym Skarb Państwa lub gmina na powrót władają i są właścicielami nieruchomości podlegającej zwrotowi. Do czasu zakończenia takich działań postępowanie w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości powinno zostać zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Wobec powyższego, organ zwrócił się do Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z prośbą o podjęcie stosownych czynności, w tym o rozważenie wystąpienia do sądu powszechnego o stwierdzenie niezgodności z prawem czynności prawnej przenoszącej własność nieruchomości tj. aktu notarialnego z 21 września 1998 r. i ewentualnie kolejnych umów sprzedaży. W odpowiedzi została sporządzona opinia, w której przeanalizowano ewentualne możliwości prawne, lecz w jej podsumowaniu stwierdzono, iż "w chwili obecnej brak jest podstaw do kwestionowania dokonanych czynności prawnych poprzez roszczenie oparte na art. 59 k.c., art. 189 k.p.c. czy art. 10 ustawy o księgach wieczystych i hipotece". Organ l instancji wskazał, że przed Sądem Okręgowym w K. toczyło się już postępowanie do sygn. akt. [...] w sprawie o stwierdzenie nieważności umowy z 21 września 1998 r. Rep [...] o wniesieniu nieruchomości tytułem wkładu na majątek Fundacji i darowizny, z powództwa J.W. , zakończone 22 sierpnia 2006 r. wyrokiem oddalającym powództwo. Apelacja od powyższego wyroku została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Krakowie wyrokiem z 4 grudnia 2007 r. sygn. akt. l ACa 475/07, który nie jest prawomocny. Wyrok Sądu Apelacyjnego ograniczył jednak rozstrzygnięcie w/w zagadnienia prawnego wyłącznie do wywłaszczonej działki należącej uprzednio do powoda J.W. Organ przytoczył treść art. 100 § 1kpa i wskazał, że nie ma legitymacji do wniesienia powództwa o ustalenie nieważności umowy z 21 września 1998 r., a także kolejnych umów przenoszących własność, ponieważ brak po jego stronie interesu prawnego w uznaniu przez sąd takiej czynności prawnej za nieważną. Interes taki mają natomiast jedynie byli właściciele nieruchomości (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt. II SA/Kr 526/08). Zażalenie na ww. postawienie wniosła M.P. , domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego zawieszenia postępowania i wystąpienie do Ministra Skarbu Państwa o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego. W ocenie żalącej się Prezydent Miasta K. nie podjął zgodnych z obowiązującym prawem, skutecznych działań zmierzających do uregulowania sprawy własności przedmiotowych nieruchomości, a działania przedstawione w uzasadnieniu postanowienia są działaniami pozornymi. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniosła, że Skarb Państwa lub gmina, które z naruszeniem zakazu przewidzianego w art. 136 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami utraciły własność wywłaszczonej nieruchomości, nie mogą skutków tych niezgodnych z prawem działań przerzucać wyłącznie na byłego właściciela (następcę prawnego) nieruchomości. Przytoczyła również argumentację przedstawioną w wyroku WSA Krakowie z 29 maja 2009 r. sygn. II SA/Kr 462/09. Podkreśliła, że Sąd nie stwierdził w tym wyroku jednoznacznie, że sprawa zakończona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie sygn. akt l A Ca 475/07 z 4 grudnia 2007 r. nie dotyczyła rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego w kwestii działek o dawnych numerach 3 i 4 . Wystąpienie Prezydenta Miasta K. do Prezesa Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa nie spełnia przesłanek wynikających z przepisu art.100 §1. k.p.a., gdyż strona nie miała żadnej możliwości zakwestionowania stanowiska zawartego przez Prokuratorię. Zarzuciła, że organ nie stosuje się do wiążących zaleceń zawartych w wyrokach sądów administracyjnych orzekających w sprawie. Wojewoda postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że organ rozpatrujący zażalenie może orzekać jedynie w granicach kwestii proceduralnej, będącej przedmiotem rozstrzygnięcia organu l instancji, co oznacza, że badając sprawę może on kontrolować i odnieść się tylko do tego, co było przedmiotem postanowienia organu l instancji, na które wniesiono zażalenie. Szersze rozpatrzenie sprawy (w tym orzeczenie co do jej istoty) oznaczałoby bowiem wkroczenie w kompetencje organu l instancji oraz pozbawienie strony prawa do dwukrotnego merytorycznego jej rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wydanym w przedmiotowej sprawie wyroku z 28 lutego 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1235/01, uchylając decyzję Prezydenta Miasta K. z [...] marca 2001 r. i Wojewody z [...] marca 2001 r. uznał, że w przypadku uznania nieruchomości za zbędną na cele wywłaszczenia oraz nie spełnienia przesłanek wyłączenia roszczenia w oparciu o art. 229 ustawy z 21. 08. 1997 r. o gospodarce nieruchomościami organ winien stosownie do art. 97 § 1 k.p.a. zawiesić postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości do czasu uregulowania w ramach dostępnych środków prawnych sprawy własności przedmiotowych nieruchomości i podjąć właściwe czynności procesowe celem usunięcia przeszkody powodującej zawieszenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w wyroku z 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 526/08 stwierdził, że użycie w art. 100 § 1 k.p.a. spójnika "albo" oznacza, że organ może sam wystąpić o rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego lub wezwać stronę do wystąpienia, przy czym swoboda wyboru organu jest ograniczona obowiązującymi przepisami prawa, które muszą być przez organ uwzględniane. W przypadku, gdy do rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego właściwy jest sąd, organ administracji publicznej może wystąpić sam na drogę sądową, gdy jest to dopuszczalne w myśl przepisów postępowania sądowego w związku z prawem materialnym cywilnym, ponieważ sama tylko regulacja zawarta w art. 100 § 1 k.p.a. nie uprawnia organu do występowania na drogę sądową. Dopuszczalność takiego wystąpienia wynikać więc będzie z istnienia po stronie organu legitymacji do wystąpienia do sądu cywilnego z określonym powództwem. Kodeks postępowania cywilnego w art. 189 reguluje kwestię legitymacji procesowej w sprawie o ustalenie istnienia prawa lub stosunku prawnego, przyznając tę legitymację temu, kto ma w tym interes prawny. Zatem zaskarżone postanowienie organu l instancji jest prawidłowe. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że organ l instancji podjął wszelkie niezbędne kroki zmierzające do zbadania zgodności z prawem czynności przenoszącej własność wywłaszczonej nieruchomości. W szczególności wystąpił do Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa o podjęcie stosowanych działań poprzez rozważenie możliwości wystąpienia do sądu powszechnego o zbadanie zgodności z prawem czynności prawnej przenoszącej własność nieruchomości, tj. umowy z 21 września 1998 r. Rep. [...]. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Prezydenta Miasta K. w kwestii braku legitymacji do wniesienia powództwa w przedmiotowej sprawie, z uwagi na brak po jego stronie interesu prawnego. Wskazał, że sprawa z powództwa J.W. dotyczyła wyłącznie wywłaszczonej działki należącej uprzednio do powoda J.W. , co w efekcie spowodowało w przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., jak również wyznaczenie M.P. terminu do wystąpienia ze stosownym powództwem do sądu powszechnego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Wojewody wniosła M.P. , domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia, zastosowania trybu z art. 155 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zarzuciła, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w zażaleniu. W ocenie skarżącej, organ bezpodstawnie uznał, że zwrócenie się przez Prezydenta Miasta K. do Prezesa Prokuratorii Generalnej i uzyskanie w wyniku wystąpienia negatywnego stanowiska w kwestii wystąpienia z pozwem zwalania organy administracyjne od zaleceń zawartych w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanych w sprawie, gdzie nakazano doprowadzenie do stanu w którym Skarb Państwa na powrót włada i jest właścicielem nieruchomości, którą zbył z naruszeniem prawa. Wskazała, że organy całkowicie ignorują poglądy prawne zawarte w wyrokach sądów administracyjnych, w tym w szczególności ostatniego prawomocnego wyroku z 9 grudnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1305/09. W ocenie skarżącej to organ winien wystąpić o rozstrzygniecie zagadnienia wstępnego do Ministra Skarbu Państwa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylając wyrokiem z 28 lutego 2005 r. sygn. akt II SA/Kr 1235/01 decyzję Prezydenta Miasta K. z [...]marca 2010 r. i decyzję Wojewody z [...] marca 2001 r. wskazał na konieczność zawieszenia postępowania do czasu uregulowania w ramach dostępnych środków prawnych własności przedmiotowych nieruchomości oraz podjęcia właściwych czynności procesowych, celem usunięcia przeszkody powodującej zawieszenie postępowania, ale organ prowadzący postępowanie jest obowiązany do wystąpienia do organu lub sądu ó" rozstrzygniecie zagadnienia wstępnego jedynie wtedy prawo materialne i procesowe dają mu legitymację do złożenia wniosku o wszczęcie postępowania przed organem czy sądem. Tymczasem organ administracyjni publicznej nie ma w niniejszej sprawie legitymacji procesowej do wniesienia powództwa o ustalenie nieważności umowy z 21 września 1998 r., a także kolejnych umów przenoszących własność przedmiotowej nieruchomości z uwagi na brak interesu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodne z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie ponieważ kontrola zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia organu l instancji prowadzi do wniosku, iż postanowienia te zostały wydane z naruszeniem prawa. Podstawowa i zasadnicza kwestia mająca w niniejszej sprawie znaczenie dla jej końcowego rozstrzygnięcia jest związana z regułą wyrażoną w dyspozycji art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Należy podkreślić, że unormowanie z art. 153 p.p.s.a. stanowi "gwarant spójności działania systemu władzy państwowej, zapewniając realność konstytucyjnej zasady sądowej kontroli działalności administracji publicznej" (wyrok NSA z 8. 01. 2010 r. sygn. akt II FSK 1365/08, Lex 558897). W konsekwencji dyspozycja z art. 153 p.p.s.a wyznacza obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie administracji publicznej i sądzie. Naruszenie przez organ administracji publicznej normy z art. 153 p.p.s.a. w razie złożenia skargi do sądu administracyjnego powoduje konieczność uchylenia zaskarżonego aktu (czynności). Obowiązek, o którym mowa w art. 153 p.p.s.a może być wyłączony tylko w wypadku zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną, w przewidzianym do tego trybie (wyrok WSA w Kielcach z 14. 01. 2010 r. sygn. akt l SA/Ke 524/09, Lex 559454). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy przede wszystkim trzeba wskazać, że w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 29 maja 2009 r. sygn. akt. II SA/Kr 462/09, którym to wyrokiem uchylone zostało postanowienie Wojewody z [...] stycznia 2009 r. i poprzedzające je postanowienie organu l instancji - w których organy odmówiły podjęcia postępowania w sprawie zwrotu M.P. wywłaszczonej nieruchomości obejmującej części działek nr 2 i nr 1 obr. [...] ewid. [...] w K. ze względu na nierozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego, polegającego na stwierdzeniu ważności względnie nieważności czynności cywilnoprawnej tj. umowy z 21 września 1998 r. Rep. [...] przenoszącej na rzecz Fundacji [...] w K. prawo własności m. in. nieruchomości objętej wnioskiem M.P. - Sąd uznał, że w/w zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte. W uzasadnieniu wyroku z 29 maja 2009 r. jednoznacznie wskazano bowiem, że jakkolwiek sprawa ważności aktu notarialnego z 21 września 1998 r. toczyła się przed sądem powszechnym z powództwa J.W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności w/w umowy przenoszącej własność działki nr 7 przez Skarb Państwa na rzecz [...]Fundacji im [...] w K. to wyroki wydane w tej sprawie: Sądu Okręgowego z 22. 08. 2006 r. sygn. akt IC 1676/03 , którym oddalono powództwo J.W. i Sądu Apelacyjnego z 4.12. 2007 r. sygn. akt lACa 475/07 oddalającym apelację J.W. przesądzają, że "zagadnienie wstępne jakim było ustalenie ważności bądź nieważności umowy cywilnoprawnej już zostało rozstrzygnięte". Sąd w w/w wyroku przesądził, że: "tym samym już wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 4 grudnia 2007 r. sygn. akt ACa 475/07 oddalającym apelację sprawa unieważnienia umowy została prawomocnie zakończona. Tym samym już od tej daty organy administracji winny podjąć zawieszone postępowanie administracyjne w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości składającej się z części działek nr 1 i nr 2 obr. [...]. ewid. [...] m. K. odpowiadających wywłaszczonym działkom nr 3 i nr 4 wszczęte na wniosek M.P. ." Wskazując na powyższe należy przyjąć, że organy administracji publicznej rozpoznające ponownie sprawę zawieszenia przedmiotowego postępowanie w sprawie zwrotu M.P. wywłaszczonej nieruchomości obejmującej części działek nr 2 i nr 1 obr. [...]. ewid. P. w K. naruszyły prawo nie uwzględniając w zaskarżonym postanowieniu i w poprzedzającym go postanowieniu organu l instancji wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawartych w wyroku z 29 maja 2009 r. i przyjmując, iż nadał zachodzi konieczność rozstrzygnięcia w sprawie zwrotowej toczącej się z wniosku M.P. zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt. 4 kpa. W związku z powyższym pozostałe zarzuty skargi nie mają znaczenia, a organy przy ponownym rozpoznaniu sprawy będą zobowiązane uwzględnić ocenę prawną i wskazania przedstawione w uzasadnieniu wyroku z 29 maja 2009 r. w odnoszące się do stwierdzenia ważności umowy cywilnoprawnej 21 września 1998 r. Rep. [...] przenoszącej na rzecz [...] Fundacji w K. Wobec stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, że zaskarżone postanowienie i poprzedzające go postanowienie l instancji zostały wydane z naruszeniem innych przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 145 § 1 pkt/1 lit. "c" p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.