II SA/Kr 836/10
WyrokWSA w Krakowie2010-11-03
Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Krystyna Daniel, Aldona Gąsecka-Duda
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji architektoniczno-budowlanej może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru budowy budynków gospodarczych, jeśli inwestor nie uzupełnił zgłoszenia zgodnie z nałożonymi obowiązkami, a charakter planowanych obiektów (kontenerów) nie pozwala jednoznacznie stwierdzić, czy podlegają one zwolnieniu z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo wniosły sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru budowy, ponieważ inwestor nie uzupełnił wymaganych dokumentów, a charakter planowanych obiektów (kontenerów) nie pozwalał na jednoznaczne stwierdzenie, czy podlegają one zwolnieniu z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Niewypełnienie obowiązków nałożonych postanowieniem organu, w tym brak przedłożenia wymaganych dokumentów, uzasadnia wniesienie sprzeciwu.Stan faktyczny
A.K. zgłosił zamiar budowy 6 budynków gospodarczych o powierzchni do 25 m2. Organ I instancji (Starosta) wniósł sprzeciw, uznając, że budowa wymaga pozwolenia na budowę i narusza Prawo wodne. Po uchyleniu decyzji przez Wojewodę i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, Starosta ponownie wniósł sprzeciw, wskazując na nieuzupełnienie zgłoszenia przez inwestora. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty. Inwestor złożył skargę do WSA, zarzucając m.in. naruszenie 30-dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie WSA Krystyna Daniel / spr. / WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy skargę oddala
Starosta O. decyzją z [...] lutego 2010 r., na podstawie art. 30 ust. 2 oraz ust. 6 pkt. 1 i 2 - ustawy z 7. 07.1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) w związku z art. 77 § 4 kpa po rozpatrzeniu wniosku A.K. -prowadzącego Przedsiębiorstwo Prywatne "[...]" w K. z 26.08.2009 r., wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy 6 budynków gospodarczych o pow. do 25 m na działce 1 zlokalizowanej w B. przy ul. [...] ze względu na to, że budowa przedmiotowych budynków gospodarczych wymaga uzyskania pozwolenia na budowę oraz narusza przepis art. 82 ust.2 ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. ( Dz. U. z 2005 r. Nr 239 póz. 2019 z póz. Ze zm.).
W uzasadnieniu wskazał, że 26.08.2009 r. A.K. złożył wniosek obejmujący zamiar zgłoszenia budowy wolnostojących obiektów budowlanych do 25 m na działce ewidencyjnej nr 1. W zgłoszeniu inwestor podał, iż zgłaszane obiekty w ilości 6 szt. przeznaczone będą na cele socjalno - gospodarcze.
W dniu 2 września 2009 r. postanowieniem został nałożony na A.K. obowiązek uzupełnienia złożonego zgłoszenia. Decyzją z [...].09.2009 r. Starosta O. orzekł o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia. Decyzją z [...].11.2009 r. Wojewoda orzekł o uchyleniu decyzji Starosty O. z [...].09.2009 i o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
Postanowieniem z [...] stycznia 2010 r. organ nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie do 21 stycznia 2010 r. poprzez :
- wykazanie, że zgłoszenie zamiaru budowy 6 budynków gospodarczych służyć będzie mieszkańcom: budynku mieszkalnego, budynku zamieszkania zbiorowego, budynku rekreacji indywidualnej zgodnie z § 3 pkt. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75 póz. 690 ze zm.),
- przedłożenie aktualnej mapy ewidencji gruntów obrazującej usytuowanie działki objętej inwestycją i jej otoczenie,
- przedłożenie aktualnej ostatecznej decyzji regionalnego zarządu gospodarki wodnej zwalniającej od zakazów określonych w art. 82 ust. 2 ustawy Prawo wodne w przedmiocie planowanej inwestycji,
- przedłożenie odpowiednich rysunków zgłaszanych budynków gospodarczych oraz określenie ich lokalizacji tak, aby wyeliminować sprzeczności dotyczące zamiaru budowy wolnostojących budynków gospodarczych - z treści zgłoszenia i załączonych rysunków wynika, że budynki te będą oddalone od siebie o 10 cm, co nie spełnia kryteriów określonych w przepisie art. 29 ust. 1 pkt. 2 Prawa budowlanego, ponieważ uniemożliwia swobodny dostęp do wszystkich ścian budynku w celu ich konserwacji i ewentualnych remontów.
- "przedłożenie rysunków, które pozwolą na prawidłową ocenę zamierzenia inwestycyjnego, na przedłożonych rysunkach zobrazowane zostały kontenery, na rysunku sytuacyjnym naniesiono szkic lokalizacji 6 budynków, na innym egzemplarzu rysunku lokalizacyjnego naniesiono lokalizację 2 budynków.
W dniu 21 stycznia 2010 r. do organu wpłynęło pismo A.K. , zawierające wyjaśnienia wraz z 3 załącznikami: kopią z mapy ewidencyjnej (oznaczonej nr 1), uwierzytelnioną kopią mapy zasadniczej ( oznaczona nr 1 ), kserokopia decyzji z [...].12.2002 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. ( oznaczona nr 2 ), kopią z mapy ewidencyjnej z naniesionym odręcznie rysunkiem wskazującym orientacyjną lokalizację 6 budynków gospodarczych na działce 1 (oznaczona nr [...]).
Organ podał, że przesłanki określone w art. 30 ust. 2 oraz art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane zostały spełnione. Natomiast przedłożone przez inwestora dokumenty nie stanowią pełnego uzupełnienia braków zgłoszenia z 26.08.2009 r., a ponadto przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Przedmiotem zgłoszenia nie są bowiem objęte budynki gospodarcze zwolnione na podstawie art. 29 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę ( a wymagające zgłoszenia - art. 30 ust. 1). Organ odwołał się do definicji budynku gospodarczego zawartej w § 3 pkt 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. Wskazał, że z treści zgłoszenia, jak również z późniejszych wyjaśnień wynika, iż pierwotnie inwestor wskazał jako rodzaj przeznaczenia obiektu funkcję socjalno - gospodarczą, a w piśmie z 18.09.2009 r. zawarł ogólny zapis: budynek gospodarczy. W piśmie datowanym na dzień 19.01.2010 r. inwestor zawarł natomiast informację, iż budynki gospodarcze służyć będą w szczególności przechowywaniu materiałów, narzędzi, sprzętu, jak również służyć będą także mieszkańcom budynku mieszkalnego oraz informację, że będą
wykonane w "technice kontenerowej" Z wyjaśnień inwestora nie wynika, więc aby zgłaszany zamiar budowy 6 budynków gospodarczych dotyczył budynków gospodarczych, których realizacja została zwolniona z uzyskania pozwolenia na budowę. Bowiem, w ocenie organu, aby można było mówić o budynku gospodarczym przeznaczonym do przechowywania materiałów, narzędzi, sprzętu i służącym mieszkańcom budynku mieszkalnego to funkcja ta musi służyć już istniejącej zabudowie o funkcji mieszkaniowej. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Tymczasem na działce 1 inwestor nie wskazał istniejącej zabudowy mieszkaniowej, nie została ona też uwidoczniona na mapach załączonych do wniosku.
Wyjaśnienia inwestora zawarte w piśmie z 19.01.2010 r, dotyczące braku związku rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. z ustawą Prawo budowlane są w ocenie organu bezzasadne i chybione.
Ponadto Inwestor dokonując uzupełnienia zgłoszenia nie uzupełnił go we wskazanym, w postanowieniu z 7.01.2010 r. zakresie tj. nie dołączył szkiców budynków gospodarczych, a przedłożone przez niego rysunki dotyczące planowanego zamierzenia budowlanego opatrzone są tytułem: "kontenery". Załącznik oznaczony przez inwestora nr [...] to kopia z mapy ewidencyjnej z naniesionym odręcznie rysunkiem wskazującym orientacyjną lokalizację 6 budynków gospodarczych na działce 1. Nie wyjaśniono również wiarygodnie kwestii odnośnie zamiaru budowy "wolnostojących" budynków gospodarczych. Z przedłożonych dokumentów wynika, że obiekty-zaplanowane przez inwestora będą realizowane w technice kontenerowej i oddalone będą od siebie tylko o 10 cm. Brak jest rysunków lub szkiców inwestora na podstawie, których można by było wyeliminować wątpliwości w tym zakresie. Inwestor nie przedłożył także oryginału ani też poświadczonej urzędowo za zgodność z oryginałem decyzji regionalnego zarządu gospodarki wodnej zezwalającej na lokalizację przedmiotowej inwestycji na działce 1 położonej w międzywalu rzeki [...].
Wypełniając zalecenia organu odwoławczego organ zwrócił się również do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. o wyjaśnienie kwestii ewentualnego związku przedmiotowej inwestycji z nielegalną żwirownią na terenie [...] objętą decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z [...].02.2009 r. o symbolu
[...] o nakazie rozbiórki muru oporowego o konstrukcji z pali Larsena i płyt Żelbetowych, stanowiącego zabezpieczenie brzegu basenu usytuowanego w prawym międzywalu rzeki . W dniu 01.02.2010 r. otrzymana odpowiedź z PINB w O. nie wyjaśniła tych kwestii, co spowodowało zwrócenie się przez organ o wyjaśnienie powyższego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K . Do dnia wydania niniejszej decyzji do organu nie wpłynęło pismo w tej sprawie, jednakże zważając na powyższe stanowisko, które przedstawione by zostało przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , a także rozstrzygnięcia zawarte w treści decyzji z [...]02.2009 r. o symbolu [...] nie wpłynęłyby zasadniczo na treść rozstrzygnięcia zawartego w niniejszej decyzji zwłaszcza w świetle orzeczenia podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z 27.11.2008 r. o sygn. akt. II SA/Kr 933/08, w którym wykazano, iż nie ma możliwości zastosowania w drodze analogii art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego do procedury zgłoszeń.
Odwołanie od ww. decyzji wniósł A.K. , domagając się uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w l instancji. Wskazał, że przeprowadzone postępowanie dowodowe nie miało związku ze sprawą. Bez znaczenia było ustalenia czy na działce znajduje się budynek mieszkalny, gdyż żaden przepis nie kreuje takiego warunku. Okolicznością nieistotną jest również dokonywanie ustaleń w zakresie rzekomej nielegalnej żwirowni. Podkreślił, że w sytuacji gdy organ zobowiąże inwestora do uzupełnia zgłoszenia o dokumenty, które nie są wymagane przepisami to takie postanowienie nie ma wpływu na bieg terminu z art. 30 ust. 5 prawa budowlanego.
Podkreślił, że decyzja została wydana z uchybieniem 30 - dniowego terminu, gdyż zgłoszenie zostało wniesione w dniu 26 września 2009 r., podczas gdy pierwszy sprzeciw został przez organ zgłoszony decyzją z dnia [...] września 2009 r.
Wojewoda decyzją z [...] kwietnia 2010 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu podał, że obowiązki nałożone na inwestora w postanowieniu z [...]stycznia 2010 r. miały swoje umocowanie prawne w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, albowiem były konieczne do uzupełnienia dla wszechstronnego wyjaśnienia sprawy i oceny złożonego zgłoszenia. Zakres merytoryczny tych obowiązków wynikał natomiast z treści ostatecznej decyzji kasacyjnej Wojewody
z dnia [...].11.2009 r., w której uzasadniono przyczyny konieczności uzupełnienia zgłoszenia.
Inwestor nie uzupełnił zgłoszenia i nie dostarczył m.in.: aktualnej ostatecznej decyzji regionalnego zarządu gospodarki wodnej w przedmiocie planowanej inwestycji, nie wykazał że realizacja 6 budynków gospodarczych służyć będzie mieszkańcom budynku mieszkalnego, nie przedstawił odpowiednich rysunków zgłaszanych budynków gospodarczych, itp. Skoro zatem inwestor nie uzupełnił zgłoszenia to słusznie organ l instancji orzekł zaskarżoną decyzją o sprzeciwie na wykonanie zgłoszonych robót budowlanych. Nadto organ odwoławczy wskazał, że jakkolwiek w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji organ l instancji wskazał art. 30 ust. 2 oraz ust. 6 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, to orzeczenie uzasadnił naruszeniem art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego, zamiast prawidłowo: art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że w przypadku nieuzupełnienia zgłoszenia - organ wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Skoro jednak prawidłowy przepis został powołany w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, to wystarczające jest sprostowanie błędu przez organ II instancji, a nie miał on istotnego znaczenia dla podjętego słusznego rozstrzygnięcia.
Wreszcie wskazał, że zarzuty strony odwołującej się nie są słuszne i nie mają znaczenia dla bytu prawnego zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym ukształtował się pogląd, że 30 -dniowy termin, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy sprawa jest badana ponownie przez organ l instancji, po decyzji kasacyjnej organu odwoławczego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wniósł A.K. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący odwołując się do poglądu wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z 21. 10. 2009 r. sygn. akt II SA/Gd 276/09 wskazał, że skutkiem wydania decyzji kasacyjnej jest wyeliminowanie z obiegu prawnego decyzji o sprzeciwie i uznanie wniesionego w terminie sprzeciwu za niebyły. Wobec uzupełnienia zgłoszenia 18 września 2009 r. (na skutek wezwania zawartego w postanowieniu z 2 września 2009 r.) termin zgłoszenia przez organ sprzeciwu upłynął bezskutecznie 18 października 2009 r.
Nadto podniósł, iż inwestor dołączył do akt postępowania kopię ostatecznej decyzji Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...]grudnia 2002 roku, znak: [...], udzielającą mu zwolnienia z zakazu m.in. wznoszenia obiektów budowlanych w obrębie prawego międzywala rzeki , na działkach nr [...], [...], [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...] , obręb [...], nr [...] obręb [...] oraz nr [...] w miejscowości B. , gm. O. , woj. [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z 30 września 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a.
W wyniku dokonanej kontroli należy stwierdzić, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w ocenie Sądu zarówno zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji odpowiadają prawu.
. Już na wstępie należy stwierdzić, że Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę za nietrafny uznaje zarzut skargi, zgodnie z którym organ l instancji naruszył 30 - dniowy termin do zgłoszenia sprzeciwu, który w ocenie skarżącego minął 18 października 2009 r. w sytuacji, gdy po zgłoszeniu przez skarżącego A.K. w dniu 26. 08. 2009 r. organowi l instancji zamiaru budowy 6 budynków gospodarczych o pow. do 25 m na działce [...] zlokalizowanej w B. przy ul. K. 26.08.2009 r., Starosta O. postanowieniem z [...]. 09. 2009 r. nałożył na A.K. obowiązek uzupełnienia złożonego zgłoszenia w terminie do 18. 09. 2009 r.
Sąd podziela pogląd zgodny z dotychczasowym orzecznictwem, wyrażonym m. in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21. 04. 2009 r. (sygn. akt II OSK 574/08, Lex 555017), w którym przyjmuje się, że w sytuacji gdy-
zgodnie z dyspozycją z art 30 ust. 2 Prawa budowlanego - organ postanowieniem nałoży na zgłaszającego zamiar podjęcia robót budowlanych obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów w wyznaczonym terminie, to termin do zgłoszenia sprzeciwu z art. 30 ust. 5 rozpoczyna bieg na nowo od dnia złożenia tych dokumentów, a w wypadku ich niezłożenia, od końcowego dnia wyznaczonego na złożenie dokumentów. Oznacza to, że wydanie postanowienia w przedmiocie obowiązku uzupełnienia zgłoszenia przerywa 30 - dniowy termin do wniesienia sprzeciwu i po uzupełnieniu dokumentów w wyznaczonym przez organ terminie, organ ma trzydzieści dni na wniesienie ewentualnego sprzeciwu.
Zarazem jednak należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie decyzja Starosty O. z [...]. 09. 2010 r., którą organ l instancji wniósł sprzeciw, została decyzją Wojewody z [...] 11.2009 r. uchylona, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.
W związku z powyższym należy poczynić kilka uwag o ogólniejszym charakterze. Przede wszystkim trzeba wskazać, że trzydziestodniowy termin do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 2 i ust. 5 jest terminem prawa materialnego do załatwienia sprawy tj. zgłoszenia sprzeciwu bądź milczącej aprobaty organu dla zgłoszonego zamierzenia budowlanego. Zgodnie ze stanowiskiem NSA wyrażonym w wyroku z 6 marca 2009 r. , sygn. akt II OSK 307/08, Lex 530044, które w tym zakresie Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, zgłoszenie budowy nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, nie stanowi bowiem wniosku (podania) zainteresowanego podmiotu, któryby w myśl kpa wymagał załatwienia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawy administracyjnej. Do dnia wydania decyzji w sprawie zgłoszenia nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie regulowanym przepisami kpa, mają natomiast zastosowanie reguły formalne określone w ustawie - Prawo budowlane (np. wydanie postanowienia wzywającego do uzupełnienia zgłoszenia). Postępowaniem administracyjnym jest dopiero postępowanie w sprawie sprzeciwu (wszczynane w istocie decyzja o sprzeciwie. Należy podkreślić, że późniejsze postępowanie odwoławcze od decyzji, którą organ wniósł sprzeciw toczy się już według przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlega żadnym szczególnym regulacjom procesowym. Brak bowiem takiej, szczególnej regulacji prawnej. Oznacza to tym samym, że wniesienie przez inwestora odwołania wobec zgłoszonego przez organ sprzeciwu
nie daje podstaw prawnych do przyjęcia, że organ odwoławczy nie może uchylić decyzji o sprzeciwie i przekazać sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W takiej sytuacji organ odwoławczy rozpoznający sprawę na zasadach ogólnych ma obowiązek ją rozpoznać i nie wiąże go już w tym zakresie termin z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego.
Tym samym zarzut skargi, iż skutkiem wydania przez Wojewodę decyzji kasacyjnej z [...].09.2009 " jest wyeliminowanie decyzji Starosty O. z [...] września 2009 r. o wniesieniu sprzeciwu i uznanie" wniesionego sprzeciwu za niebyły" nie zasługuje na uwzględnienie.
Nie można się również zgodzić z argumentacją strony skarżącej, która podnosi, że także przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ l instancji jest związany terminem z art. 30 ust. 5, który w rozpatrywanej sprawie upłynął 18 października 2009 r. W konsekwencji, wbrew zarzutom skargi, organ l instancji zachował wymagany 30-dniowy termin wnosząc sprzeciw od zgłoszenia ww. robót decyzją z [...] września 2009 r., gdyż ze względu na wydanie ww. postanowienia Starosty O. z [...] 09. 2009 r. - wyznaczającego obowiązek uzupełnienia złożonego zgłoszenia w terminie do 18. 09. 2009 r. - termin do wniesienia zgłoszenia przedłużył się do dnia 18 października 2009 r. Późniejsze postępowanie odwoławcze i ponowne rozpoznanie sprawy przez organ I instancji po decyzji kasacyjnej Wojewody z [...] .11. 2009 r. nie podlegają już trzydziestodniowemu terminowi do wniesienia sprzeciwu, który został wcześniej skutecznie zrealizowany. Oznacza to również, że nie zasługuje na aprobatę stanowisko strony skarżącej, że w niniejszej sprawie skarżący nabył uprawnienie do realizacji ww. inwestycji w związku z wydaniem decyzji kasacyjnej.
Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie zachodzą również przesłanki do wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej przede wszystkim ze względu na niewypełnienie przez inwestora A.K. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia zamiaru budowy ww. 6 budynków gospodarczych na działce nr 1 w B. przy ul. [...] , nałożonych na niego w postanowieniu z [...]stycznia 2010 r. celem dokładnego określenia jakie roboty budowlane stanowią przedmiot zgłaszanego zamierzenia budowlanego.
Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego w zgłoszeniu należy określić rodzaj , zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich
rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2 oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.
Uwzględniając treść art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego stanowiący, że zgłoszenia właściwemu organowi, a nie pozwolenia na budowę, wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych w ocenie Sądu organy l i II instancji prawidłowo wskazały, ze z materiałów dołączonych do zgłoszenia oraz dostarczonych w ramach ich uzupełnienia -związanego także z postanowieniem Starosty O. z [...]. 01. 2010 r. - nie można określić czego dotyczy zgłoszone zamierzenie budowlane, a tym samym nie stwierdzić czy jest to zamierzenie, które nie jest objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Z przedłożonych do akt administracyjnych dokumentów wynika, że w zgłoszeniu z 26. 08. 2009 r. A.K. wskazał na zamiar budowy 6 wolnostojących kontenerów na dz. nr 1 , przeznaczonych na cele socjalno-gospodarcze, o pow. 25 m2, z pisma inwestora z 19. 09. 2009 r., że będą to budynki gospodarcze , a w piśmie z 19. 01. 2010 r., że będą to budynki gospodarcze, służące przechowywaniu materiałów, narzędzi, sprzętu i będą służyć mieszkańcom budynku mieszkalnego oraz, że będą wykonywane w technice kontenerowej. Z kolei uwzględniając treść § 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny podlegać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, póz. 690) trzeba zauważyć, że inwestor nie wskazał na działce nr 1 lub innej sąsiedniej zabudowy mieszkaniowej, dla której byłyby wnoszone zgłaszane budynki. Nadto inwestor wskazując, że zgłaszane kontenery będą oddalone od siebie o 10 cm, nie przedłożył szkiców lub rysunków, umożliwiających przesądzenie czy obiekty te są wolnostojące. Także z poświadczonej kserokopii mapy wysokościowej .stanowiącej załącznik do dokumentów przekazanych przez skarżącego organowi l instancji pismem z 19.01. 2010 r., na działce inwestora naniesione zostały dwie grupy połączonych obiektów: w jednej połączono dwa przedmiotowe obiekty, a w drugiej 4 pozostałe.
Należy się zgodzić ze stanowiskiem organu l i II instancji, które przyjęły, że dla oceny czy zgłaszane przez stronę skarżącego obiekty stanowią budynki gospodarcze, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 2 tj. wolnostojące budynki gospodarcze o pow. zabudowy do 25 m 2 - a tym samym czy podlegają zgłoszeniu -mają także zastosowanie przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny podlegać budynki i ich usytuowanie (por. wyrok NSA z 3.10. 2006, II OSK 1164/05, niepubl. za Prawo budowlane. Orzecznictwo sądów administracyjnych, pod red. A. Glinieckiego, W-wa 207, s 143).
Nie można się również zgodzić, że A.K. zrealizował nałożony na niego postanowieniem z [...].01. 2010 r. obowiązek przedłożenia organowi "aktualnej ostatecznej decyzji regionalnego zarządu gospodarki wodnej, w przedmiocie planowanej inwestycji" dostarczając niepotwierdzoną kserokopię decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z [...].12. 2002 r. znak: [...], którą - na podstawie art. 82 ust. 2 ustawy z 18. 07. 2001 - Prawo wodne Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.) - udzielono mu zwolnienia z zakazu wznoszenia obiektów budowlanych m. in. na działce nr 1 w m. B. , gm. O. Zgodnie bowiem z treścią art. 76 a § kpa zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie, pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Trzeba zauważyć, że zgodnie z orzecznictwem i zasadami racjonalności powyższe odnosi - przy braku ustawowej definicji odpisu - do każdego dalszego egzemplarza odwzorowującego - w dowolnej technice - treść i układ oryginału, bez względu na to się czy jest np. odbitka maszynowa, kserograficzna czy kolejny wydruk dokumentu przygotowany na komputerze ( postanowienie SN z 27.08. 1998 r. sygn. akt III CZ 107/98, OSNC 1999, nr 3 póz. 52)
W tej sytuacji wobec niewypełnienia wszystkich obowiązków nałożonych w postanowieniu organu administracji architektoniczno-budowlanej, a w konsekwencji niewykazania, że zgłoszone budynki (kontenery) są objęte zwolnieniem z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego) organy l i II instancji prawidłowo uznały, że wobec przedmiotowego
wnieść
zgłoszenia zamiaru budowy, dokonanego przez skarżącego, należało sprzeciw.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło