II SAB/Łd 42/10

Dnia 17 listopada 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant asystent sędziego Marcelina Chmielecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 roku sprawy ze skargi E. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. w zakresie wydania decyzji w sprawie dotyczącej budowy chlewni z częścią gospodarczą oddala skargę. II SAB/Łd 42/10 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 3 czerwca 2008 r., II SA/Łd 865/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uwzględnił skargę E.P. i uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie budowy przez M.W. budynku chlewni z częścią gospodarczą, na działce nr [...] w B., gm. B.. W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, że na wniosek E.P. organ nadzoru budowlanego stopnia podstawowego wszczął postępowanie w sprawie budowy chlewni niezgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. W toku postępowania organ ustalił, że nie doszło w trakcie budowy do odstępstw od pozwolenia na budowę, w szczególności nie ma wątpliwości co do prawidłowego usytuowania obiektu względem działki E.P., zatem postępowanie należało umorzyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, uchylając decyzje organów obydwu instancji, stwierdził, że nie było podstaw do umorzenia postępowania, bowiem w sprawie istnieją uzasadnione wątpliwości co do faktycznego usytuowania obiektu na działce inwestora, przede wszystkim względem granic działki należącej do E.P. W uzasadnieniu wyroku Sąd zawarł wskazania co do dalszego postępowania, w szczególności nakazał przeprowadzenie dowodu z dokumentów stanowiących podstawę do geodezyjnego wytyczenia spornego obiektu budowlanego w terenie, dokonanie oględzin oraz przesłuchanie w charakterze świadka geodety A.B. Wyrokiem z dnia 18 września 2009 r., II OSK 1419/08, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 czerwca 2008 r. W dniu 30 lipca 2010 r. E.P. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. Wskazał, że po oddaleniu skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu 6 stycznia 2010 r. oględziny inwestycji, jednakże wciąż nie wydał żadnej decyzji w sprawie. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. poinformował, że w dniu [...] wydał na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wobec stwierdzenia istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę, postanowienie o wstrzymaniu w trybie natychmiastowym budowy spornego budynku chlewni. Ponadto na rozprawie w dniu 17 listopada 2010 r. Sąd ustalił, że w dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wydał na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane decyzję nakazującą inwestorowi M.W. przedłożenie do dnia 28 lutego 2011 r. projektu budowlanego zamiennego, dotyczącego budowy spornej chlewni wraz z częścią gospodarczą, realizowanego na działce nr [...] w miejscowości B., gm. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przepisu tego wynika zatem a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił w dniu 1 czerwca 2010 r. do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. ze skargą na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., który, mimo wyroku uchylającego na skutek jego skargi decyzje w sprawie umorzenia postępowania w sprawie legalności budowy budynku chlewni na działce sąsiadującej z jego nieruchomością, wciąż nie wydał decyzji w tym przedmiocie. Organ wyższego stopnia uznał, że zażalenie nie jest uzasadnione, tym niemniej stwierdził, że postępowanie prowadzone jest w sposób przewlekły i zobowiązał Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. do załatwienia przedmiotowej sprawy. W dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wydał na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) postanowienie wstrzymujące roboty budowlane, a w dniu [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, decyzję zobowiązującą inwestora do przedstawienia w terminie do dnia 28 lutego 2011 r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Sąd orzekający w składzie niniejszym nie mógł uznać zatem za uzasadnioną skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., bowiem przed jej rozpatrzeniem oczekiwana decyzja została wydana i doręczona stronie. Nie ma bowiem wątpliwości, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...], zobowiązująca inwestora do przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, wydana została w sprawie wszczętej wnioskiem skarżącego o skontrolowanie legalności budowy budynku chlewni z częścią gospodarczą. Nie można zatem uznać, że organ nadzoru budowlanego pozostaje w bezczynności. W orzecznictwie sądowym nie budzi wątpliwości, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji wydał przewidziany prawem akt, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje już w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 września 2008 r., II SAB/Ol 17/08, niepubl.). Należy również podkreślić, że bez znaczenia pozostaje w tym wypadku okoliczność, czy sprawę załatwiono w sposób pozytywny, czy negatywny dla strony. Stanowisko strony w tym zakresie nie może podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu, którego przedmiotem jest jedynie bezczynność organu, rozumiana jako zaniechanie prawem nakazanych działań. Orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Warto również w tym miejscu wskazać, że nie ma podstaw do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) w sprawie ze skargi na bezczynność, jeżeli organ wydał żądany akt lub podjął stosowną czynność po wniesieniu skargi do sądu, ale przed zamknięciem rozprawy. Także w takiej sytuacji procesowej należy rozpoznać skargę merytorycznie, chyba że skarga zostanie skutecznie cofnięta. Jeśli zatem bezczynność została usunięta, to nie ma już podstaw do zobowiązania organu, w trybie art. 149 p.p.s.a., do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności. Skoro zatem nie można zobowiązać organu do wydania żądanej przez stronę decyzji, z uwagi na jej wcześniejsze podjęcie i doręczenie, skarga zasługuje na oddalenie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. LF