III SA/Gl 2412/10
WyrokWSA w Gliwicach2010-11-29
Skład orzekający: Henryk Wach, Iwona Wiesner, Barbara Brandys-Kmiecik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ocena doświadczenia wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej, dokonana przez ekspertów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego, może pomijać okres prowadzenia działalności w innych formach prawnych niż spółka z ograniczoną odpowiedzialnością?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że ocena dokonana przez ekspertów była prawidłowa, gdyż wnioskodawcą był podmiot w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a doświadczenie tej spółki nie przekraczało 5 lat. Sąd wskazał, że doświadczenie w innych formach prawnych nie może być automatycznie zaliczone do doświadczenia spółki prawa handlowego. Ponadto brak uzasadnienia oceny nie stanowił podstawy do stwierdzenia naruszenia prawa.Stan faktyczny
Spółka A z o.o. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-2013. Wniosek przeszedł ocenę merytoryczno-techniczną i został umieszczony na liście rezerwowej z powodu wyczerpania środków. Skarżący złożył protest dotyczący błędnej oceny doświadczenia wnioskodawcy oraz stopnia efektywności projektu. Instytucja Zarządzająca uwzględniła zarzut dotyczący efektywności, ale pozostawiła bez rozpoznania zarzut dotyczący doświadczenia. Skarżący wniósł skargę do WSA w Gliwicach.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. przy udziale – sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w R. na ocenę formalną Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie inne - negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 oddala skargę.
W dniu [...] roku Skarżący ""A" Sp. z o.o. w R. złożyła w S. Centrum Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "[...]" w ramach konkursu zamkniętego nr [...] ogłoszonego w dniu [...] roku .
Pismem z dnia [...] roku Wnioskodawca został poinformowany, iż jego wniosek pozytywnie przeszedł etap oceny merytoryczno - technicznej oraz został umieszczony na liście rankingowej pod numerem [...]. Średnia liczba punktów uzyskanych podczas oceny merytoryczno - technicznej wyniosła 27,35. Wniosek o dofinansowanie projektu został umieszczony na liście rezerwowej pod numerem [...], zgodnie z Uchwałą Zarządu Województwa S. nr [...] z dnia [...] roku oraz, że obecnie nie jest możliwe podpisanie ze Skarżącym umowy o dofinansowanie ze względu na wyczerpanie środków finansowych z alokacji na dany konkurs. S. Centrum Przedsiębiorczości poinformowało Wnioskodawcę, że jeżeli pojawią się oszczędności, które pozwolą na zawarcie umowy, Wnioskodawca zostanie niezwłocznie o tym zawiadomiony. Pismo zawierało również pouczenie, że zgodnie z procedurą wyboru wniosków o dofinansowanie ze środków unijnych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-2013 oraz ustawą z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst. jedn. Dz. U. 2009, nr 84, póz. 712 z późn. zm.) wnioskodawcy, którego projekt otrzymał pozytywną ocenę merytoryczno - techniczną, jednak podczas przeprowadzonej oceny wystąpiły błędy o charakterze formalnym przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Skarżący został nadto we wskazanym piśmie pouczony, że za kategorie błędów o charakterze formalnym, których wystąpienie umożliwia złożenie środka odwoławczego zgodnie z dokumentami programowymi uznaje się wystąpienie znacznych rozbieżności w końcowych ocenach projektu, lub w przypadku skrajnych ocen któregokolwiek z kryteriów, dokonanych przez poszczególnych ekspertów, przy czym za znaczne rozbieżności rozumie się w całościowej ocenie projektu przyznanie przez ekspertów ocen, których różnica przekracza 10 punktów, w kryteriach ogólnych (0/1) przyznanie ocen skrajnych przez ekspertów, w kryteriach podstawowych i specyficznych (które punktowane są w skali od 0 do 4) przyznanie przez jednego eksperta w danym kryterium 0 punktów i przyznanie przez drugiego eksperta 3 lub 4 punktów, jak również przyznanie przez jednego eksperta w danym kryterium 1 punktu i 4 punktów przez drugiego eksperta. Jako pozostałe kryteria wskazano brak punktacji / oceny określonego kryterium / całego projektu, brak uzasadnienia oceny określonego kryterium / całego projektu, błędy rachunkowe / błędy w obliczeniach dotyczące przyznanych punktów i wag dla poszczególnych kryteriów oraz całego projektu, wypełnienie błędniej / niewłaściwej karty ocen (kryteria wyboru projektów nie odnoszą się do właściwego działania/ poddziałania / typu projektu) oraz brak karty oceny.
W dniu [...] roku Skarżący złożył protest w trybie art. 30 b ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, w którym wskazał, iż podczas oceny wystąpiły błędy o charakterze formalnym w postaci błędnej oceny doświadczenia Wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej przez okres powyżej 5 lat oraz błędy w ustaleniu stopnia efektywności projektu. W uzasadnieniu protestu Wnioskodawca wskazał, iż prowadzi działalność gospodarczą od 1993 roku w różnych formach prawnych. Działalność gospodarczą prowadzoną w formie spółki prawa handlowego rozpoczęto z dniem [...] roku, co zostało poparte załączonym do wniosku odpisem z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie we wniosku, w części B.6 Wnioskodawca wskazał szczegółowo, iż rozpoczął działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, następnie spółki jawnej przekształconej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. W ocenie Wnioskodawcy eksperci winni w swej ocenie uwzględnić tak opisany stan faktyczny. Odnośnie efektywności opisanego we wniosku przedsięwzięcia Wnioskodawca wskazał na błędną ocenę biegłych, którzy przyznali ocenę na poziomie "3" oceniając wysokie nakłady i wysoką efektywność. W ocenie Wnioskodawcy ekspert nie wziął pod uwagę treści punktu B.7.2 gdzie wskazano na sprzedaż Spółki w wysokości [...] mln zł oraz inwestycje w okresie ostatnich 36 miesięcy wynoszące [...] mln zł, a właściwa ocena tych danych prowadziłaby do dokonania oceny wniosku w tym zakresie na poziomie "4".
Pismem Urzędu Marszałkowskiego Województwa S. z dnia [...] roku Skarżący został poinformowany, iż złożony przez niego protest został rozpatrzony przez Instytucję Zarządzającą pozytywnie w zakresie błędnej oceny kryterium zasadniczego podstawowego nr 4 – stopień efektywności projektu. Instytucja Zarządzająca pozostawiła protest wnioskodawcy bez rozpoznania w zakresie zarzutu braku doświadczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej powyżej 5 lat, gdyż negatywnie w zakresie wszystkich zarzutów. W uzasadnieniu wskazano na ocenę dokonaną przez ekspertów, zdaniem organu dokonaną prawidłowo w oparciu o dane zawarte w samej treści wniosku oraz odnośnie podmiotu gospodarczego, który ubiega się o dofinansowanie tj. odnośnie "A" spółki z ograniczona odpowiedzialnością w R. W proteście Skarżący skutecznie tej oceny nie zakwestionował, a przedstawił jedynie swoje stanowisko odnośnie treści oceny. W konkluzji organ stwierdził, iż zgodnie z Podręcznikiem Procedur Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007 – 2013 ocena projektu jest prawidłowa w tym zakresie jest prawidłowa, a Wnioskodawca w proteście nie wskazał błędów formalnych oceny ekspertów. W ocenie organu w powyższym zakresie wniosek nie odpowiada wymogom formalnym protestu, o których Wnioskodawca został pouczony, a zatem w tym zakresie protest winien pozostać bez rozpoznania. Odnośnie zarzutu błędnej oceny stopnia efektywności projektu, Instytucja Zarządzająca podzieliła pogląd Wnioskodawcy i uznała zarzuty zawarte w proteście. W konkluzji stwierdzono, iż zaistniały przesłanki świadczące o przeprowadzeniu oceny merytoryczno – technicznej w zakresie kryterium zasadnicze podstawowe nr 4: Stopień efektywności projektu, w sposób niewłaściwy. Sprzeciw w powyższym zakresie zasługiwał na uwzględnienie. Instytucja Zarządzająca wniosek o dofinansowanie przywróciła do oceny merytoryczno – technicznej celem ponownej oceny kryterium zasadniczego podstawowego nr 4.
Od powyższego rozpatrzenia protestu z dnia [...] roku skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę zakresie pozostawienia protestu bez rozpoznania w zakresie oceny merytorycznej kryterium podstawowego "Doświadczenie wnioskodawcy" domagając się stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Instytucję Zarządzającą. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu protestu Skarżący zarzucił:
1) rażące naruszenie pkt. 4.3.3 Podręcznika Procedur Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-2013 przez bezpodstawne pozostawienie protestu bez rozstrzygnięcia w sytuacji, gdy protest został wniesiony w terminie, w sposób zgodny z pouczeniem i do właściwej instytucji,
2) rażące naruszenie kryteriów oceny w kryterium zasadniczym punktowanym nr 2 zawartych w Przewodniku po kryteriach wyboru projektów Załącznik nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007 - 2013 w ramach poddziałania 1.2.4 Mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa, część B Kryteria merytoryczno – techniczne oceniane poprzez zastosowanie nieprzewidzianego tam kryterium "daty powstania podmiotu" i niezastosowanie przewidzianego tam kryterium "doświadczenie wnioskodawcy" względnie poprzez błędne zastosowanie tegoż kryterium,
3) rażące naruszenie art. 55 (1) i art. 55 (2) kc poprzez błędna wykładnię w wyniku, której wartości niematerialne przedsiębiorstwa, w tym zdobyte doświadczenie, zostały zakwalifikowane jako niewchodzące w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez Skarżącego nieprzerwanie od 1993 roku,
4) rażące naruszenie zapisów Podręcznika Procedur Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007 – 2013 zawartych w pkt. 3 Nabór, ocena i wybór projektów do dofinansowania, pakt. 3.1 Opis trybu realizacji procesu naboru, oceny i wyboru projektów do dofinansowania w trybie konkursowym pod pozycją Sposób przeprowadzenia oceny merytoryczno – technicznej wniosków poprzez brak wymaganego uzasadnienia przez eksperta przyznanych punktów w ramach kryterium zasadniczego punktowanego nr 2 "Doświadczenie wnioskodawcy",
5) rażące naruszenie art. 26 ust. 2 i art. 31 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez dokonanie oceny kryterium zasadniczego punktowanego nr 2 "Doświadczenie wnioskodawcy" z naruszeniem zasady równego dostępu do pomocy w ramach programu wszystkich kategorii beneficjentów.
W pisemnym uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał na wadliwą ocenę dokonana przez ekspertów zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym. Wadliwość formalna polega na braku uzasadnienia oceny kryterium "Doświadczenie wnioskodawcy" przez eksperta, który w uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawca nie ma doświadczenia dłuższego niż 5 lat, nie wskazując jednocześnie żadnych przesłanek, którymi się kierował przy tych ustaleniach. Powyższe uniemożliwia prześledzenie toku myślenia eksperta i weryfikację jego oceny, jednocześnie oznacza to brak uzasadnienia dokonanej oceny. Ocena eksperta zawiera, zatem wadliwość formalną w postaci braku uzasadnienia. Taki stan sprawy prowadzi do wniosku, iż pozostawienie protestu bez rozpoznania było bezpodstawne. Opisane w skardze zachowanie eksperta narusza przepisy Podręcznika Procedur Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-2013. Zgodnie z punktem 3, gdyż każdy z ekspertów winien swą ocenę w sposób wyczerpujący uzasadnić, a liczba przyznanych punktów musi ściśle wynikać z uzasadnienia. Tych warunków nie spełnia powołana opinia, a co za tym idzie pozostawienie protestu bez biegu było bezzasadne. Nadto błędnie, z naruszeniem prawa dokonano oceny kryterium "Doświadczenie wnioskodawcy", gdyż pominięto dorobek i doświadczenie Wnioskodawcy. Eksperci odnieśli się jedynie do doświadczenia Skarżącego działającego w obecnej formie prawnej, z pominięciem faktu, że prowadzi przedsiębiorstwo od 1993 roku, w tym samym składzie personalnym. Nadto wskazał, że przedsiębiorstwo stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych i jako takie winno polegać ocenie ekspertów, a jego forma prawna nie ma decydującego znaczenia, a to w świetle art. 55 (1) kc. Natomiast z treści art. 55 (2) kc wynika, że w skład przedsiębiorstwa wchodzi wszystko co stanowi składniki przedsiębiorstwa. Należy zatem stwierdzić, iż w skład przedsiębiorstwa "A" wchodzą wszystkie składniki materialne i niematerialne, odnoszące się do przedsiębiorstwa funkcjonującego od 1993 roku. Podstawowym kryterium ocenianym winno być doświadczenie wnioskodawcy, a nie data powstania podmiotu gospodarczego. Wnioskodawca wskazał, że ocena winna być dokonywana z przyjęciem zasad równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Brak uwzględnienia przy ocenie wniosku Skarżącego jego doświadczenia i dorobku z okresu sprzed zmiany formy prawnej prowadzenia działalności gospodarczej narusza wskazaną zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów. Nadto Skarżący wskazał, że z formą prawną jaką jest spółka z ograniczona odpowiedzialnością nie można wiązać takich stanów jak umiejętności, wiedza, doświadczenie. W ocenie Skarżącego Sąd rozpoznając skargę zobowiązany jest do weryfikacji stanowiska Instytucji Zarządzającej w całym procesie oceny wniosku, a nie tylko zakresie objętym protestem, przy czym jako negatywne rozpoznanie wniosku należy rozumieć sytuację, w której beneficjent nie otrzymał pomocy przewidzianej programem.
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa S. – Instytucja Zarządzająca RPO WS. w K. wniosła o odrzucenie skargi.
W uzasadnieniu swego stanowiska Instytucja Zarządzająca podtrzymała w pełni zajęte w sprawie stanowisko, a nadto wskazała, iż ocena projektu została dokonana w sposób prawidłowy i nie miało miejsca naruszenie procedur przy realizacji RPO WS. na lata 2007-2013. W ocenie Instytucji Zarządzającej wniesiony przez Skarżącego protest w części dotyczącej oceny kryterium doświadczenia, nie podlega rozpatrzeniu, gdyż nie zawierał odniesienia do błędów formalnych popełnionych przez ekspertów na etapie oceny, w szczególności nie wskazano znacznych rozbieżności lub skrajnych ocen w danym kryterium oraz braku oceny lub braku jej uzasadnienia. Wskazanie takich błędów było warunkiem formalnym protestu, o czym Skarżący został pouczony w piśmie z dnia [...] roku. Skarżący wskazał jednie, iż obaj eksperci jego doświadczenie ocenili na 0 punktów, pomijając kwestie prowadzenia działalności gospodarczej już od 1993 roku. Dopiero w skardze Skarżący wskazał na braki formalne w postaci braku oceny dokonanej przez jednego z ekspertów, co nie mogło mieć wpływu na rozstrzygnięcie protestu przez Instytucję Zarządzającą. Wobec powyższego rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej w postaci pozostawienia protestu w tej części bez rozstrzygnięcia było prawidłowe, a zatem skarga winna ulec odrzuceniu. Odnośnie meritum sprawy Instytucja Zarządzająca wskazuje, iż ocena kryterium doświadczenia wnioskodawcy została dokonana prawidłowo przez obu ekspertów. W ocenie Instytucji Zarządzającej eksperci dokonując oceny kierowali się danymi wprost wskazanymi we wniosku przez samego beneficjenta odnosząc je do reguł z Przewodnika po kryteriach wyboru projektów Załącznika nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007 – 2013 w ramach poddziałania 1.2.4 Mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa ( za wyjątkiem rodzaju projektów związanych z udziałem w targach i misjach gospodarczych ), część B Kryteria merytoryczno – techniczne, Kryteria zasadnicze podstawowe (punktowane), kryterium nr 2 Doświadczenie wnioskodawcy, gdzie ocenie podlega doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej. Doświadczenie, o którym mowa w kryteriach jest stanem faktycznym, a nie prawnym, a więc nie może mieć do niego zastosowania art. 55 kc. W oceni Instytucji Zarządzającej merytoryczna ocenia wniosku została dokonana prawidłowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Rozpoznając niniejszą sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych dopuszczalności skargi, zgodnie ze wskazanymi wyżej wymogami i stwierdził, że skarga została wniesiona w ustawowo określonym terminie, po wyczerpaniu środka odwoławczego przysługującego zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, Skarga została należycie opłacona. Na wskazanej wyżej podstawie prawnej, kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonania przez Instytucję Zarządzającą programami operacyjnymi, oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst. jedn. Dz. U. 2009, nr 84, póz. 712 z późn. zm.) W przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca, po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie trybie i na warunkach tam określonych (art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) Właściwa Instytucja Zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30 c. Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art 30 b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
Zgodnie z art. 30 c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując równocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia, umorzyć postępowanie w sprawie, jeśli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Wniesienie skargi po terminie określonym w ust. 2, niekompletnej bądź nie opłaconej w terminie, o którym mowa w ust. 2. powoduje pozostawienie jej bez rozpoznania na mocy art. 30 c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Badając legalność przeprowadzonej oceny projektu przez Instytucję Zarządzającą w tym szczególnym trybie, uregulowanym ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę dokonanej przez organ oceny projektu pod względem zgodności z prawem. Zatem zaskarżona do wojewódzkiego sądu administracyjnego ocena projektu, dokonana w procesie czteroetapowego modelu stosowania prawa, jest kontrolowana pod kątem jej zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz regulacje zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego. Przeprowadzone zaś w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej oceny projektu nie wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można instytucji zarządzającej skutecznie zarzucić, iż przy dokonywanej ocenie zostały naruszone przepisy prawa obowiązujące w przedmiotowym zakresie. Na wstępie przypomnieć należy, że Regionalny Program Operacyjny Województwa S. na lata 2007 - 2013 został zatwierdzony decyzją Komisji Europejskiej z dnia [...] roku i przyjęty uchwałą Zarządu Województwa S. nr 1875/102/III/2007 z dnia 10 października 2007 roku ( komunikat Zarządu Województwa opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa S. z 2007 r. nr 164, poz. 3036). Projekt ten jest programem operacyjnym o jakim mowa w 15 ust. 1 i 4 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zatem nie obejmuje go wyłącznie art. 8 ustawy z 7 listopada 2008 roku o zamianie niektórych ustaw w związku z wdrażaniem funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności (Dz. U. Nr 216, poz. 1370), a droga sądowa w niniejszej sprawie jest dopuszczalna. Poza tym zgodnie z art. 5 pkt 2 i art. 25 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju instytucją zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa S. jest Zarząd Województwa i to ta instytucja w świetle art. 30b ust. 4 w związku z art. 30a ust. 3 cytowanej ustawy była zobowiązana do poinformowania na piśmie skarżącego o wynikach procedury odwoławczej. W myśl pkt 1.1 podręcznika Procedur Wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-2013 instytucja zarządzająca, jaką jest Zarząd Województwa, swoje obowiązki realizuje poprzez poszczególne komórki funkcjonujące w ramach Urzędu Marszałkowskiego Województwa S.. Natomiast realizacja programu operacyjnego przez instytucję zarządzającą polega m.in. na wyborze projektów, które będą dofinansowane w ramach programu, określeniu systemu realizacji tego programu, czyli zasad i procedur obowiązujących podmioty uczestniczące w realizacji danego programu, dokonywaniu płatności na rzecz beneficjentów oraz na kontroli realizacji dofinansowanych projektów. Jak wynika z treści przepisu art. 37 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie tej ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Również brzmienie art. 30g tej ustawy przesądza, że informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Wyłączenie jednak stosowania k.p.a. w tych sprawach nie oznacza, że sprawy te nie mają charakteru administracyjnego. Regulacje bowiem zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (regulaminie konkursu) mają umocowanie w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, są skierowane do nieokreślonego indywidualnie kręgu adresatów, określają ich prawa i obowiązki w postępowaniu o dofinansowanie i są dla nich wiążące. Spełniają więc kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Można wobec tego przyjąć, że te akty normatywne (przepisy prawa), stanowią wraz z przepisami powszechnie obowiązującymi podstawę sądowej kontroli przewidzianej w omawianej ustawie. Taka wykładnia wyżej wskazanych przepisów wypełnia normę art. 45 Konstytucji RP w zakresie prawa obywateli do sądu, gdyż z punktu widzenia tej normy nie jest prawnie dopuszczalne zamknięcie postępowania bez możliwości jego sądowej kontroli, a ta zasada ma odniesienie również do postępowania przed sądami administracyjnymi ( wyrok TK z dn.2.06.2009r. SK 31/08, OTK –A 2009/6/83, wyrok SN z dn.16.09.2009r. I PK59/09 lex 550994, post. NSA w Warszawie z dn.19.05.2009r. I FZ 144/09 Lex 574254) Z treści przepisu art. 45 Konstytucji RP wynika, że każdy obywatel ma prawo do sądu i żaden przepis nie może go tej drogi pozbawić ( wyrok WSA we Wrocławiu z dn. 27.05.2009r. IV SA/Wr 32/09). Stwierdzenie to ma w pełni zastosowanie do niniejszej sprawy w kontekście uprawnień Skarżącego do wykorzystania drogi sądowej również w postępowaniu o uzyskanie dopłat z Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-2013. Równocześnie należy podkreślić, iż procedury przyjęte w regulaminie konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Priorytetu I "Badania i rozwój technologiczny, innowacje i przedsiębiorczość", Działanie 1.2. " Mikroprzedsiębiorstwa i MŚP", Poddziałenie 1.2.4 "Mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-1013 winny spełniać wyżej wskazane procedury w ten sposób by nie ograniczać możliwości sądowej kontroli postępowania. Zgodnie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w przypadku negatywnej oceny projektu wnioskodawca może wnieść środek odwoławczy przewidziany w systemie programu operacyjnego. W niniejszej sprawie tryb i przesłanki wniesienia takiego środka zwanego protestem przewiduje § 5 Regulaminu konkursu zamkniętego nr [...], a wnioskodawca został pouczony o tych warunkach w piśmie Instytucji Zarządzającej z dnia [...] roku. Dokonując wykładni przyjętego w powołanym art. 30 b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju określenia "negatywna ocena" należy ją rozumieć szeroko i uznać, iż obejmuje ona całokształt sytuacji, gdy wnioskodawca nie uzyskuje dofinansowania projektu, o które występował. Wykładnia ta znajduje również oparcie w treści wydanych na mocy art. 35 ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wytycznych przez Ministra Rozwoju Regionalnego, w których stwierdził, że za negatywna ocenę wniosku należy uznać sytuację, gdy wniosek przeszedł pozytywnie etap oceny, umieszczono go na liście rezerwowej, a nie podpisano umowy o dofinansowaniu ze względu na brak środków finansowych. Tożsame stanowisko prezentuje konsekwentnie orzecznictwo sądów administracyjnych wskazując, iż w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju jako pozytywny efekt postępowania należy przyjąć uzyskanie przez wnioskodawcę dofinansowania, zaś wszystkie pozostałe sytuacje, włącznie z umieszczeniem projektu na liście rezerwowej, nie mogą być interpretowane inaczej niż uzyskanie oceny negatywnej, o której mowa w art. 30 b ustawy (post. NSA z dn.24.03.2010r. II GSK 248/10, post. NSA z dn.10.06.2010r. II GSK 565/10, wyrok WSA we Wrocławiu z dn. 11.08.2010r. III SA/Wr 409/10, orzecznictwo.nsa.gov.pl). Wskazując na powyższe wywody należy stwierdzić, iż Skarżący po wyczerpaniu procedury kwalifikacyjnej projektu, w tym procedury odwoławczej w postaci złożenia protestu, ma prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego. Sąd nie podzielił stanowiska prezentowanego przez Instytucję Zarządzającą jakoby skarga Skarżącego winna ulec odrzuceniu, w opisanym wyżej stanie faktycznym, wobec pozostawienia protestu bez rozpoznania z powodu stwierdzonych przez tą Instytucję uchybień formalnych w samej treści środka odwoławczego i wskazanie, że jest on niezgodny z wskazanymi w regulaminie konkursu w § 5 warunkami. Taka interpretacja przepisów nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jak już wskazano, postępowanie w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej na realizację projektu nie jest postępowaniem, do którego mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, ze skutkami w postaci postępowania przed organem odwoławczym. Wobec powyższego ocenie sądu administracyjnego podlega proces oceny projektu, zarówno pod względem formalnym jak i merytorycznym, w ramach zakreślonych warunkami konkursu. Z treści art. 30 c ustawy wynika, że Skarżący może wnieść skargę do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w regulaminie konkursu. W niniejszej sprawie Skarżący spełnił powyższe wymagania, a zatem nie istniały formalne przeszkody do skutecznego wniesienia skargi do sądu, przy spełnieniu formalnych warunków jej złożenia opisanych w art. 30 c ust. 2 ustawy, tj w terminie 14 dni od otrzymania pisma z Instytucji Zarządzającej informującego o sposobie rozpatrzenia sprzeciwu, opłaceniu skargi i załączeniu do niej kompletu dokumentacji obejmującej wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. W przypadku złożenia skargi obciążonej takimi brakami formalnymi sąd pozostawia skargę bez rozpoznania na mocy art. 30 c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Natomiast art. 30 c ust. 3 określa, że sąd rozpoznając sprawę może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą, oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia lub umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe, nie wskazano równocześnie na możliwość odrzucenia skargi. Reasumując Sąd nie znalazł podstaw do odmowy rozpoznania skargi w kształcie przedłożonym przez stronę skarżącą, w tym również w zakresie wskazanych w niej merytorycznych zarzutów co do rozstrzygnięcia Instytucji Zarządzającej. W rozpoznawanej sprawie, na aktualnym merytorycznym etapie jej rozpatrywania, istota sporu sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy dokonana przez ekspertów ocena jest prawidłowa, dokonana zgodnie z procedurami, a jej uzasadnienie dostateczne. Z treści § 3 pkt 1 Regulaminu konkursu zamkniętego nr [...] w ramach Priorytetu I "Badania i rozwój technologiczny (B+R), innowacje i przedsiębiorczość", Działanie1.2. "Mikroprzedsiębiorstwa i MŚP", Poddziałanie 1.2.4. "Mokro, małe i średnie przedsiębiorstwa" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-1013 wynika, iż złożone wnioski o dofinansowanie podlegają ocenie formalnej zgodnie z przyjętymi przez Komitet Monitorujący RPO WSL Kryteriami wyboru projektów (załącznik nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa S. na lata 2007-2013). Zgodnie z pkt 4 § 3 regulaminu w zależności od wyniku oceny formalnej Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym podejmuje decyzję o zakwalifikowaniu wniosku do dalszej oceny, odrzuceniu wniosku, skierowaniu wniosku do uzupełnienia bądź poprawy, przy czym uzupełnieniu lub poprawie mogą podlegać wyłącznie elementy wskazane do poprawy lub uzupełnienia wskazane przez RWP. Jeśli wprowadzone zmiany lub uzupełnienia powodują kolejne – wówczas Wnioskodawca wprowadza niezbędne korekty we wniosku i odpowiednich załącznikach oraz przekazuje pisemną informację o dokonanych dodatkowych zmianach ( pkt 5). W myśl natomiast do Załącznika nr 6 do Szczegółowego opisu priorytetów RPO WS. na lata 2007-2013, część I Kryteria wyboru projektów za wyjątkiem działań dotyczących MŚP i Pomocy Technicznej, ocena formalna przeprowadzana jest w oparciu o kryteria formalne, służące weryfikacji kompletności i zgodności wniosku z wytycznymi (np. ogłoszenie konkursowe, regulamin konkursu, itp.) Beneficjent ma prawo do jednorazowego uzupełnienia braku lub poprawy błędu zidentyfikowanego podczas oceny formalnej przez pracowników Urzędu Marszałkowskiego dokonujących oceny. Natomiast Regulamin Prac Komisji Oceny Projektów oceniający projekty złożone w ramach RPO WS. do Instytucji Pośredniczącej Drugiego Stopnia w § 9 Trybie pracy Komisji Oceny Projektów w pkt. 2 określa zasady, na których eksperci dokonują oceny projektu. Projekty przydzielane są do oceny drogą losową, zaś sama ocena musi zawierać wyczerpujące uzasadnienie, szczególnie w zakresie obniżenia oceny, a liczba przyznanych punktów musi wynikać z uzasadnienia. W niniejszej sprawie eksperci dokonali oceny kwestii doświadczenia Skarżącego w prowadzeniu działalności gospodarczej powyżej 5 lat oceniając je na 0 punktów, opierając się na wskazanej przez wnioskodawcę dacie rozpoczęcia działalności gospodarczej na dzień [...] roku. Każdy wniosek oceniany jest niezależnie przez członków Komisji Oceny Projektów. Obaj eksperci wypowiadający się co do treści projektu ocenili kryterium doświadczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej powyżej 5 lat, a eksperci ustaleń tych dokonali w oparciu o dane zawarte przez wnioskodawcę we wniosku. Należy podkreślić, iż ocena ekspertów jest oceną niezależną i nie podlega weryfikacji przez Instytucje Zarządzającą. Skarżący w skardze wskazał, że eksperci dokonując oceny według kryterium doświadczenia pominęli kwestię prowadzenia przez niego działalności gospodarczej od 1993 roku, w różnych formach prawnych. Sąd tak sformułowanych zarzutów Skarżącego nie podziela. W latach 1993 – 2005 Skarżący prowadził działalność gospodarczą w formie spółek prawa cywilnego, a dopiero w 2005 roku zmienił formę prawną prowadzonej działalności gospodarczej powołując do jej prowadzenia podmiot prawa handlowego, jakim jest spółka z ograniczona odpowiedzialnością. Wnioskodawcą projektu była "A" spółka z ograniczona odpowiedzialnością, a jej doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej nie przekraczało 5 lat, co wynika z samej treści wniosku. Należy wskazać, iż prowadzenie działalności w formie spółki prawa handlowego niesie za sobą odmienne obowiązki niż te, które obciążają osobę prowadzącą działalność gospodarczą w formie spółki prawa cywilnego. Zatem już tylko z tej przyczyny nie można a priori przyjąć, że Skarżący posiadał doświadczenie w prowadzeniu działalności gospodarczej przez okres powyżej 5 lat. Jak wynika jednak z uzasadnienia oceny sporządzonej przez ekspertów, zdawali oni sobie sprawę z doświadczenia wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej i posiadanych certyfikatów, a zatem nie można przyjąć, iż ocena była dokonana pochopnie, bez znajomości rzeczy. Wbrew twierdzeniom Skarżącego eksperci uzasadnili swe stanowiska, a jedynie brak należytego uzasadnienia stanowić może przesłankę do zakwestionowania dokonanej oceny. Eksperci dokonując oceny nie są zobowiązani do analizy treści wniosku, a jedynie oceniają dane uwidocznione w treści wniosku przez wnioskodawcę. Uzasadnienie oceny kryterium doświadczenia pod względem treści i obszerności odpowiada co do zasady uzasadnieniom pozostałych kryteriów, a zatem nie można zarzucić, że w stosunku do tego kryterium odbiega od innych, zaakceptowanych przez Skarżącego. Powołany przez Skarżącego w skardze art. 551 kc zamieszczony jest w dziale III kodeksu cywilnego zatytułowanym "Mienie", a sama treść przepisu definiuje pojęcie przedsiębiorstwa. Skarżący w skardze nie wskazał w jakim zakresie definicja prezentowana w powołanym przepisie byłaby przydatna dla potrzeb dokonanej oceny kryterium doświadczenia, a co za tym idzie nie może mieć znaczenia dla niniejszego postępowania.
Mając na uwadze powyższe argumenty podniesione przez Skarżącego w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie, a co za tym idzie ocena projektu w tym zakresie została przeprowadzona właściwie, a wobec powyższego skarga winna ulec oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr153, poz. 1270 )
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło