II OSK 635/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska - Wawrzon Sędzia NSA Jerzy Bujko /spr./ Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz Protokolant Aleksander Jakubowski po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ke 678/10 w sprawie ze skargi J.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] lipca 2010 r. znak [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę J.B.; 2. zasądza od J.B. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach 400 (słownie: czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASDNIENIE Wyrokiem z dnia 15 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach po rozpoznaniu skargi J.B.j na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] lipca 2010 r. w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie postanowienie Starosty Ostrowieckiego z dnia [...] kwietnia 2010 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r., po rozpoznaniu zażalenia skarżącej, uchyliło w całości postanowienie Starosty Ostrowieckiego z dnia [...] kwietnia 2010 r. i w to miejsce orzekło o uzgodnieniu pozytywnie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy działki nr ew. [...] położonej w miejscowości J., gmina Bodzechów, dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego i szczelnego zbiornika na nieczystości ciekłe oraz zjazdu z drogi gminnej, w pasie o szerokości 50 m licząc od granicy działki przylegającej do pasa drogowego drogi gminnej nr [...]. Jako podstawę uzgodnienia Kolegium wskazało przepisy art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717) oraz przepisy ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr 16, poz. 78 ze zm.). Starosta Ostrowiecki postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. uzgodnił pozytywnie projekt decyzji ustalającej warunki zabudowy działki nr ew [...] dla przedmiotowej inwestycji, pod warunkiem jej lokalizacji w północnej części działki w odległości 50 m od ciągu ulicznego. Działka nr ewid. [...] objęta wnioskiem o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie jednorodzinnego budynku mieszkalnego wraz z niezbędnymi urządzeniami techniczno-budowlanymi, w tym zjazdem z drogi gminnej jest wykorzystywana na cele rolne. Zażalenie na postanowienie organu I instancji wniosła skarżąca J.B., domagając się jego uchylenia i umorzenia postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Rozpatrując zażalenie organ odwoławczy wskazał, iż oceniana sprawa była już dwukrotnie przedmiotem analizy tego organu. Kolegium uznało, że organ I instancji wykonał wcześniejsze zalecenia jednakże nie prawidłowo określił swoje rozstrzygnięcie – pod warunkiem. Uzgodnienie aktu polegające na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, wiąże organ prowadzący główną sprawę. Nie może zatem budzić wątpliwości czy organ uzgodnił pozytywnie projekt decyzji czy też go nie uzgodnił. Organ odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne organu I instancji podając, że na działce ew. [...] o pow. 1,82 ha znajdują się grunty orne klasy II o pow. 0,20 ha; klasy IIIa o pow. 0,32 ha, klasy IVa o pow. 0,33 ha; lasy o pow. 0,61 ha, użytki rolne zabudowane na gruntach ornych klasy II o pow. 0,08 ha; sad na gruntach ornych klasy II i klasy IIIa o pow. 0,28ha. Projektowany do zabudowy obszar obejmuje grunty, które w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego Gminy Bodzechów, zatwierdzonym uchwałą GRN Nr XXI/53/81 z dnia 14 września 1981 r. (Dz.Urz. Woj. Kieleckiego Nr 1, poz. 2 ze zm.) uzyskały zgodę na przeznaczenie na cele nierolne i nieleśne. Stosownie do ustaleń planu działka [...] położona jest na terenach oznaczonych symbolem A.5.2.MR, dla którego zapisy stanowią: tereny budownictwa zagrodowego na bazie istniejącego zainwestowania z możliwością uzupełnienia przerw w istniejącej zabudowie wzdłuż ciągów ulicznych, na głębokości 50 m od ulicy; symbolem A5.11.R – tereny upraw polowych i ogrodniczych. Kolegium wskazało, że w sytuacji, gdy teren objęty był poprzednio zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych, uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, które następnie utraciły moc, organ jest obowiązany wyrazić pozytywną opinię odnośnie przedsięwzięcia wiążącego się z wyłączeniem gruntów z produkcji, ponieważ merytorycznie problematyka zasadności przeznaczenia gruntów na inne cele została już rozstrzygnięta. Planowane przedsięwzięcie jest przewidziane do realizacji w ciągu istniejącej zabudowy, na terenie objętym zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne. W ocenie Kolegium, stan ten uzasadnia przyjęcie, że planowane przedsięwzięcie nie narusza przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych i pozwala na pozytywne uzgodnienie przedłożonego przez Wójta Gminy Bodzechów projektu decyzji. W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Starosty Ostrowieckiego podnosząc, że ustalenie warunków zabudowy przedmiotowego pasa gruntu pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne nie może mieć miejsca z uwagi na przeznaczenie tego terenu pod budownictwo zagrodowe. Uchylając zaskarżone rozstrzygnięcia wymienionym na wstępie wyrokiem Sąd I instancji podzielił stanowisko organu odwoławczego co do zakresu przedmiotowego uzgodnienia wskazującego na kontrolę oceny zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Sąd I instancji doszedł do przekonania, że w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uznać należało, że przeprowadzona ocena została dokonana wadliwie, bez należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na zasadność postanowienia uzgodnieniowego. Zdaniem Sądu I instancji, zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącej dotyczący błędnego ustalenia faktycznego, polegającego na przyjęciu, iż nie ma znaczenia w sprawie fakt przeznaczenia w poprzednio obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego terenu objętego wnioskiem inwestorskim pod zabudowę zagrodową, nie zaś zabudowę jednorodzinną. Twierdzenie organu, że przesądzająca dla pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy jest wyłącznie okoliczność objęcia terenu określonego wnioskiem Inwestora, zgodą na przeznaczenie na inne cele niż rolne i leśne – jest nie do zaakceptowania. Statusu obszaru objętego zgodą właściwego organu nie można bowiem rozważać w oderwaniu od celu, na który zmiana przeznaczenia nastąpiła. Zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. decyzja o warunkach zabudowy może być jedynie wydana w odniesieniu do terenu, który nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Stosownie do zawartej w art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych regulacji, przeznaczenie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne może nastąpić jedynie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, po uzyskaniu zgody właściwego organu administracji (właściwość organu w tych sprawach jak wynika z art. 7 ust. 2 ustawy zależy od obszaru oraz klasy gruntu). Za teren niewymagający zgody w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy uważa się obszar objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przy którego sporządzaniu wydano taką zgodę, a który z mocy art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym utracił moc obowiązującą odpowiednio z dniem 2 stycznia 2003 r. bądź z dniem 2 stycznia 2004 r. Zgodnie bowiem z art. 67 ust. 1 u.z.p. miejscowe plany obowiązujące w dniu wejścia w życie u.z.p., to jest w dniu 1 stycznia 1995 r., tracą moc po upływie 8 lat od dnia jej wejścia w życie. Jeśli natomiast w powyższym terminie rada gminy uchwaliła studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i przystąpiła do sporządzenia m.p.z.p. albo jego zmiany, plan obowiązujący przed dniem 1 stycznia 1995 r., zgodnie z art. 67 ust. 1a u.z.p., zachował ważność w granicach objętych uchwałą, do czasu uchwalenia nowego planu, jednak nie dłużej niż przez 9 lat od dnia wejścia w życie u.z.p. Zdaniem Sądu I instancji, w przypadku utraty mocy obowiązującej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszar nie wymaga nowej zgody na wykorzystanie na inne cele niż rolne i leśne pod warunkiem, że zostanie przeznaczony zgodnie z celem wskazanym w starym planie. Inaczej mówiąc nie tylko sam fakt przeznaczenia gruntu na inne cele niż rolne jest istotny, ale również i sam cel na jaki nastąpiło odrolnienie. Powyższe oznacza, że organ dokonujący uzgodnienia w zakresie zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych może powołać się na poprzednio wyrażoną zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych lub leśnych jednakże tylko wówczas, gdy inwestycja ta będzie mieścić się w celu, na który nastąpiło odrolnienie w starym planie. Jeżeli takiej tożsamości celów nie można stwierdzić, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego organ uzgadniający ma wynikający z regulacji art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. obowiązek dokonania własnych ustaleń faktycznych i prawnych, pozwalających na ocenę zasadności przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na inne cele niż produkcja rolna, mając na względzie zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych określone ustawą z 3 lutego 1995 r. Sąd I instancji doszedł do przekonania, że będąca przedmiotem wniosku inwestycja nie mieści się w pojęciu zabudowy zagrodowej, na potrzeby której ustalenia poprzednio obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przewidywały możliwość przeznaczenia terenów rolnych i leśnych. Wprawdzie ustawodawca na użytek ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wyjaśnił pojęcia zabudowy zagrodowej i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, jednakże brak przeszkód do skorzystania z definicji tych pojęć z uwzględnieniem przepisów prawa budowlanego. Na podstawie delegacji ustawowej Minister Infrastruktury zdefiniował pojęcie "zabudowy zagrodowej" przez co należy rozumieć w szczególności budynki mieszkalne, gospodarcze i inwentarskie w rodzinnych gospodarstwach rolnych, hodowlanych lub ogrodniczych oraz w gospodarstwach leśnych (§ 3² pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). "Zabudowa jednorodzinna" oznacza zaś budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków, wraz z budynkami garażowymi i gospodarczymi (§ 3² pkt 2 rozporządzenia). Zabudowa zagrodowa jest więc ściśle związana z gospodarstwem rolnym (hodowlanym, ogrodniczym, leśnym), natomiast zabudowa jednorodzinna takiego związania z gospodarstwem rolnym nie wymaga. Sąd I instancji stwierdził, że teren wskazany we wniosku, na którym inwestor zamierzał realizować planowaną inwestycję stanowiący użytek rolny, nie był objęty zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na inne cele, uzyskaną przy sporządzaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc. Z tego względu brak było podstaw do przyjęcia, że w konkretnej sprawie pozytywne uzgodnienie w zakresie wymaganym art. 53 ust. 4 pkt 6 jest uzasadnione z uwagi na uprzednie merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności przeznaczenia gruntów rolnych na inne cele. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach. Zarzuciło naruszenie przepisów postępowania – art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że organ II instancji nie wyjaśnił i nie ocenił wszystkich okoliczności stanowiących ustawowe przesłanki uzgodnienia, co w efekcie doprowadziło, w ocenie Sądu I instancji, do naruszenia art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i czym naruszono obowiązki wynikające z art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. W skardze kasacyjnej zarzucono również naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez jego błędne zastosowanie polegające na przyjęciu, że organy uzasadniające nie uczyniły zadość obowiązkowi dokonania własnych ustaleń faktycznych i prawnych wynikających z tego przepisu i pozwalających na ocenę zasadności przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele inne niż produkcja rolna, mając na względzie zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych określonych ustawą z dnia 3 lutego 1995 r. Kolegium wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. J.B. wniosła o oddalenie tej skargi. Naczelny Sąd Administrayjny zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych – w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.; dalej: u.p.z.p.). Zgodnie bowiem z wymienionym przepisem w zw. z art. 61 i 64 u.p.z.p. organ właściwy w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych uzgadnia decyzję o warunkach zabudowy w stosunku do gruntów rolnych i leśnych w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami. Uzgodnienie decyzji polega na wyrażeniu zgody na treść proponowanego rozstrzygnięcia, które organ wyraża po stwierdzeniu, że rozstrzygnięcie to będzie zgodne z obowiązującym prawem. Uzgadniając decyzję organ właściwy w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych sprawuje w ten sposób kontrolę, czy nie nastąpi lokalizacja inwestycji niedającej się pogodzić z rolnym lub leśnym przeznaczeniem gruntu. Zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. wydanie decyzji o warunkach zabudowy możliwe jest w przypadku spełnienia, między innymi, warunku, iż teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zgospodarowaniu przestrzennym. Z przepisu art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm.) wynika zaś zasada, iż zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne, wymagającej zgody o której mowa w art. 7 ust. 2 tej ustawy, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w art. 61 ust. 1 pkt 4 wprowadziła regulację szczególną, wyłączającą regułę przeznaczania gruntów rolnych i leśnych na inne cele wyłącznie w planie miejscowym. Wymieniony przepis stanowi bowiem, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe, gdy – między innymi – teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu planów miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Z przepisu tego wynika więc, iż dotyczy on dwóch odmiennych sytuacji: 1) gdy teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych czy leśnych i 2) gdy objęty był już taką zgodą uzyskaną przy tworzeniu miejscowego planu, który utracił moc. W tej sytuacji błędne jest stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu kontrolowanego wyroku WSA, że "za teren niewymagający zgody z rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy uważa się obszar objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przy którego sporządzaniu wydano taką zgodę, a który... ustracił moc obowiązującą..." Analiza przepisów ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o zmianie tej ustawy (Dz.U. Nr 237, poz. 1657) prowadzi do wniosku, że część pierwsza przepisu art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. w brzmieniu: "teren nie wymaga zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne" do dnia 1 stycznia 2009 r. dotyczyła gruntów nie wymienionych w art. 7 ust. 2 pkt 1-5, natomiast od tego dnia dotyczy gruntów nie wymienionych w art. 7 ust. 2 pkt 1, 2 i 5 u.o.g.r.l. (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 29 listopada 2010 r., sygn. akt II OPS 1/10). Naczelny Sąd Administraycjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 lutego 2010 r. (sygn. akt II OSK 299/09) wyraził następujący pogląd, podzielony również przez skład rozpoznający niniejszą sprawę: "Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. (art. 7 ust. 1 u.o.g.r.l.). Przepis ten nie pozostawia wątpliwości na temat zakresu przedmiotowego regulacji: plan jest wyłączną drogą zmiany przeznaczenie działki rolnej, gdy dla takiego przekształcenia wymagana jest zgoda dodatkowych (poza gminnych) organów wymienionych w art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. Natomiast brak konieczności uzyskania takiej uprzedniej zgody otwiera możliwość zmiany przeznaczenia gruntu w decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (...) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy (...) ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy" (art. 4 ust. 2 pkt 2 u.o.g.r.l.). Taka interpretacja nie budzi wątpliwości doktryny: "Zmiana sposobu zagospodarowania gruntów rolnych lub leśnych, w stosunków do których art. 7 ust. 2 u.o.g.r.l. nie przewiduje obowiązku uzyskania zgody organu wymienionego w tym przepisie, może być dokonana poza miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, czyli – jak to wynika z art. 50 i 59 u.o.g.r.l. – na podstawie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego lub ustalającej warunki zabudowy. (Z. Truszkiewicz, Przeniesienie własności nieruchomości rolnej w świetle ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, "Rejent" 2003, nr 9)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozważył tylko przeznaczenie przedmiotowego w sprawie gruntu w miejscowym planie, który utracił już moc. Nie zauważył przy tym, że zmiana przeznaczenia spornej działki z gruntu rolnego na nierolny nie wymagała zgody organów wskazanych w ustawie o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Z przepisu art. 7 ust. 2 pkt 1 wymienionej ustawy wynika, że zmiana przeznaczenia gruntów rolnych wymaga zgody Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej tylko wówczas, gdy dotyczy gruntów stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia wynosi 0,5 ha. W orzecznictwie NSA wyjaśniono przy tym (por. wyrok z dnia 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II OSK 738/07), iż kryterium obszarowe z tego przepisu odnosi się do nowoprojektowanego obszaru przewidzianego do zmiany przeznaczenia. Zarzut skargi kasacyjnej są więc uzasadnione. Zaskarżony wyrok oparł się na błędnej wykładni przepisów art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. oraz wadliwie przyjął, że sprawa została rozpoznana bez należytego wyjaśnienia wszystkich jej okoliczności. Skoro bowiem część działki nr [...], której dotyczy postępowanie, posiada powierzchnię poniżej 0,5 ha, to zmiana jej przeznaczenia na cele nierolne nie wymagała zgody, a uzgodnienie decyzji o warunkach jej zabudowy było zgodne z prawem. Dlatego NSA uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 188 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł o kosztach postępowania.