II SA/Gl 822/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Z. z dnia [...] r. nr [...] i orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta M. udzielił K. H. – właścicielowi firmy "[...]" w Z., zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie transportu odpadów, inne niż niebezpieczne, wymienionych w pkt 2, na terenie całego kraju własnymi środkami transportu samochodowego. Następnie wnioskiem z dnia 23 lutego 2009 r. K. H. wystąpił do Burmistrza Miasta i Gminy Z. o wydanie decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, określonego jako "czasowe magazynowanie odpadów dla przygotowania partii transportowej do odbiorcy, posiadającego zezwolenie w trybie ustawy o odpadach, przewidzianego do realizacji na działkach nr [...] i [...] w Z. W dniu 6 kwietnia 2009 r. sprecyzował wniosek jako dotyczący organizacji punktu zbierania i przeładunku odpadów, w tym złomu, których rodzaje (kody) zostały wymienione w powyższej decyzji Starosty M. Kartę informacyjną przedsięwzięcia wnioskodawca złożył w dniu 8 kwietnia 2009 r. Pismem z dnia 3 kwietnia 2009 r. Burmistrz Miasta i Gminy Z. wystąpił do Starosty M. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w M. o wydanie opinii w przedmiocie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko, przedsięwzięcia polegającego na organizacji punktu zbierania i przeładunku odpadów, w tym złomu na działkach nr [...] i [...] w Z.. Starosta M. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z kolei PPIS w M. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wyraził opinię, że ze względów higienicznych i zdrowotnych zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, zaś zakres raportu powinien być zgodny z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). W tym stanie rzeczy postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] podjętym z up. Burmistrza Z., nie stwierdzono potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, polegającego na organizacji punktu zbierania i transportu odpadów, w tym złomu na przedmiotowych działkach. Jako podstawę prawną postanowienia powołano przepis art. 63 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, zaś w uzasadnieniu organ administracji podał, że w dniu 23 lutego 2002 r. K. H. wystąpił o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na organizacji punktu zbierania i transportu odpadów, które to przedsięwzięcie wymienione jest w § 3 ust. 1 pkt 74 rozp. Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczególnych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 92, poz. 769 z 2005 r. ze zm.). Uwzględniając zaś opinię Starosty M., ze względu na rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, jego usytuowanie, rodzaj i skalę możliwego oddziaływania, organ nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny, pouczając że postanowienie jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Po rozpatrzeniu zażalenia Z. Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Jednakże uwzględniając skargę K. H., kolejnym postanowieniem z dnia [...] r. nr [...], Kolegium uchyliło własne postanowienie z dnia [...] r. i umorzyło postępowanie zażaleniowe. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Gl 1073/09 umorzył postępowanie sądowe ze skargi K. H. na postanowienie SKO z dnia [...] r. nr [...]. Z kolei Burmistrz Miasta i Gminy Z. wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, polegającego na organizacji punktu zbierania i przeładunku odpadów. Jednakże wskutek odwołania Z. Z., decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na decyzję ostateczną wniósł skargę K. H. i w wyniku jej uwzględnienia, Kolegium kolejną decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekło o uchyleniu własnej decyzji z dnia [...] r. oraz o uchyleniu w całości decyzji organu I instancji z dnia [...] r. i przekazaniu sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia, co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego na mocy postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 26 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/GL 1072/09. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz Miasta i Gminy Z. decyzją z dnia [...] r. nr [...] orzekł o realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia i stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, określając warunki jego realizacji. Załącznikowi do decyzji uczyniono charakterystykę i kartę informacyjną przedsięwzięcia. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ I instancji powołał przepisy art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 i art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji... oraz § 3 ust. 1 pkt 74 powołanego wyżej rozp. RM. W uzasadnieniu organ administracji wyjaśnił, że postępowanie zostało wszczęte w dniu 1 kwietnia 2009 r. dla przedsięwzięcia polegającego na organizacji punktu zbierania i przeładunku odpadów, w tym złomu, na działkach nr [...] i [...] położonych w Z., które to przedsięwzięcie zaliczone jest do mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Powołując się na uzyskane opinie w kwestii konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, organ administracji podzielił stanowisko Starosty M., zajęte w postanowieniu z dnia [...] r., uznając za niemiarodajną odmienną opinię PPIS w M. z uwagi na brak przekonującego uzasadnienia. Odnosząc się zaś do uwag Z. Z., dotyczących obawy skażenia działki rolnej nr [...] oraz terenów sąsiednich przez wymywane odpady, organ administracji wyjaśnił, że z uwagi na wymogi niniejszej decyzji, projekt budowlany musi obejmować separator zanieczyszczeń substancji ropopochodnych i zanieczyszczeń, zbierający wody z terenu przeładunku odpadów oraz studzienkę burzową. Do zakresu technologicznego przedsięwzięcia nie wchodzi zaś mycie samochodów, a przy tym czynność taka naruszałaby wymogi regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, przyjętego uchwałą Rady Miejskiej w Z. nr [...] z dnia [...] r. Gdy zaś idzie o uwagi A. i K. P., organ administracji wskazał, że w świetle obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Z. (uchwała nr [...] z dnia [...] r.), działki nr [...] i [...], na których zlokalizowane jest sporne przedsięwzięcie, przeznaczone są na cele zabudowy produkcyjnej, usługowo-wytwórczej, inwestycyjnej i logistycznej. Stąd też w ocenie organu, zamiar wnioskodawcy jest zgodny z ustaleniami planu. W konsekwencji, organ I instancji stwierdził, że brak podstaw do wydania decyzji odmownej. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł Z. Z. jako właściciel działki nr [...], zarzucając jej wydanie w oparciu o bezprawną – jego zdaniem – opinię Naczelnika Wydziału Ochrony Środowiska i Rolnictwa Starostwa Powiatowego, działającego z up. Starosty M. oraz w oparciu o rażąco bezprawne postanowienie z dnia [...] r. oraz błędną prognozę oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem odwołującego się, że sporne przedsięwzięcie K. H. jest faktycznie stacją przeładunkową odpadów, wymagającą sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wg § 2 ust. 1 pkt 74 rozp. RM z dnia 9 listopada 2004 r., podczas gdy organ I instancji z naruszeniem tego wymogu nie stwierdził konieczności przeprowadzenia takiej oceny, co było spowodowane zatajeniem rodzaju działalności poprzez zastąpienie określenia "przeładunek odpadów", użytego przez wnioskodawcę, słowami: "transport odpadów" w postanowieniu z dnia [...] r. Odwołujący się zarzucił też, że charakteryzując przedsięwzięcie, organ I instancji błędnie ustalił, że jest ono usytuowane poza obszarami o płytkim zaleganiu wód podziemnych (pkt 3). Stanowisko to nie uwzględnia jednak stanu faktycznego, gdyż teren inwestycji znajduje się na lokalnym wzniesieniu w pobliżu cegielni, gdzie pod ok. 4-rometrową warstwą uprawnej zieleni znajduje się nieprzepuszczalna dla wody warstwa gliny, co powoduje, że jest to teren bardzo podmokły "o płytkim zaleganiu wód podziemnych". W takiej zaś sytuacji w przypadku ulewnych opadów, zmagazynowane na folii materiały sypkie typu wióry drzewne, spłyną na teren jego działki, położony ok. 1,5 m niżej, nie mieszcząc się w jakimś nieokreślonym separatorze i nieistniejącej studzience burzowej, ponieważ takiej nie ma w okolicy ok. 1 km. Nadto, odwołujący się zarzucił, że Burmistrz wbrew art. 63 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr 62, poz. 628), pozwalającemu na magazynowanie odpadów na czas nie dłuższy niż 3 lata, zezwolił w pkt 3 załącznika nr 1 na magazynowanie odpadów na okres nieokreślony przedziałem czasowym, lecz zależny od subiektywnego odczucia inwestora. Wreszcie, odwołujący się podtrzymał argumenty zawarte w odwołaniu od poprzedniej decyzji z dnia [...] r., bowiem obecne rozstrzygnięcie nie różni się od niej merytorycznie. W kolejnym piśmie odwołujący się zarzucił, że w świetle treści pisma organu I instancji, przekazującego jego odwołanie istnieją dwie różne decyzje tego organu, różniące się numerem. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania, orzekając o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Po zrelacjonowaniu przebiegu dotychczasowego postępowania, organ II instancji wskazał, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 74 rozp. RM, przedsięwzięciami mogącymi potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, są punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu, do której to kategorii kwalifikuje się sporne przedsięwzięcie K. H. Obawy odwołującego się, że w istocie inwestor będzie prowadził inną działalność, uznano za przedwczesne. Nadto, po przeanalizowaniu treści decyzji organu I instancji, Kolegium stwierdziło, że zawiera ona wymagane w świetle art. 63 ust. 1 u.i.o.ś. informacje. Zgodnie z wymogiem zawartym w pkt 4 lit. e decyzji organu I instancji, wody opadowe zostaną odprowadzone grawitacyjnie do separatora związków ropopochodnych i zawiesiny, co wymagać będzie odpowiedniego przygotowania podłoża i dostosowania rodzaju i wielkości separatora do przyjęcia wszystkich wód opadowych, aby zapobiec ich przedostawaniu się na teren sąsiedni. Zdaniem Kolegium, organ wydający postanowienie o obowiązku przeprowadzenia postępowania w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko, nie jest też związany poglądami organów współdziałających, stąd też organ I instancji władny był nie uwzględnić stanowiska PPIS w M., zawartego w opinii z dnia [...] r. z uwagi na brak merytorycznej argumentacji. Uchybienie redakcyjne w postanowieniu z dnia [...] r., polegające na zastąpieniu słów "przeładunek odpadów", słowami "transport odpadów", uznano za pozbawione doniosłości prawnej. Wreszcie, Kolegium wyjaśniło, że w piśmie przewodnim przekazującym odwołanie od decyzji z dnia [...] r. nr [...], omyłkowo podano jej numer, lecz treść decyzji przedstawiona przez organ i kopia przesłana przez odwołującego się, nie różnią się. W skardze do sądu administracyjnego Z. Z. wniósł o ponowne przeanalizowanie sprawy w zakresie lokalizacji na zboczu wzniesienia dużej stacji do zbierania i przeładunku odpadów, nie zgadzając się z argumentami organu odwoławczego. Skarżący powołując się na dołączony odpis wniosku inwestora z dnia 23 lutego 2009 r. podniósł, że K. H. nie posłużył się określeniem "transport i zbieranie odpadów", o którym mowa w postanowieniu z dnia [...] r. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienie to nie zostało też nigdy sprostowane, stąd też nie jest to omyłka pisarska, jak utrzymuje Kolegium. Nadto, skarżący zarzucił, że postanowienie to jest bezprawne, gdyż nie uwzględnia szczegółowych uwarunkowań, które kwalifikują planowane przedsięwzięcie do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, wymienionych w § 5 rozp. RM, a mianowicie skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu (sumaryczna moc elektryczna maszyn będzie wynosić 30 KW) oraz nakładanie się rozwiązań (oddziaływania bardzo wielu różnych odpadów), usytuowania przedsięwzięcia (na zboczu lokalnego wzniesienia, bez kanalizacji burzowej i obszarze o płytkim zaleganiu wód podziemnych). Tymczasem organy obydwu instancji bezkrytycznie przyjęły opinię Starosty M., że planowane przedsięwzięcie będzie realizowane w istniejącej hali o pow. 500 m2, pomijając kwestię przeładunku odpadów i magazynowania ich na folii na ogólnej powierzchni terenu ponad 6000 m2. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, bowiem akcentowana kwestia rozbieżności w nazwie przedsięwzięcia nie ma znaczenia, zaś obawy skarżącego co do prowadzenia innej działalności, niż objętej decyzją, są przedwczesne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga musiała odnieść skutek, aczkolwiek nie wszystkie zawarte w niej zarzuty należało podzielić. W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, że trafnie organy obydwu instancji zakwalifikowały sporne przedsięwzięcie do kategorii mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Dla tego rodzaju inwestycji obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ma charakter fakultatywny (art. 59 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 63 ust. 1 u.i.o.ś.). Obowiązujące w dacie orzekania przez organy administracji rozp. RM z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć..., powołane w podstawie prawnej decyzji, wymienia punkty do zbierania lub przeładunku odpadów, w tym złomu – w przepisie § 3 ust. 1 pkt 74, a więc kwalifikuje je jako przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony. Godzi się też podnieść, że dla kwalifikacji prawnej rozstrzygnięcia nie ma prawnego znaczenia fakt, jakiego rodzaju odpadów dotyczy przedsięwzięcie, a więc, czy chodzi o odpady niebezpieczne. Jednak rodzaj odpadów winien mieć wpływ na stwierdzenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w trybie art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., który to przepis zawiera analogiczne wymogi, jak § 5 cyt. rozp. Gdy zaś idzie o rodzaj i skalę przedsięwzięcia, organ administracji związany jest treścią wniosku inwestora (vide: wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 988/09, nie publ.). Oznacza to, że organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia władny jest do rozpatrywania sprawy w takim zakresie, jaki określił inwestor i w oparciu o podane przez niego informacje. Wskazać też przyjdzie, że to organ prowadzący postępowanie zobligowany jest do umotywowania powodów, dla których nie stwierdził obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co oznacza, że nie może się ograniczyć do wyboru jednego ze sprzecznych stanowisk organów opiniujących, zwłaszcza że żaden z organów współdziałających nie uzasadnił opinii. Opinia w trybie art. 64 u.i.o.ś. co do potrzeby przeprowadzenia takiej oceny, nie ma waloru wiążącego, lecz to organ właściwy do wydania decyzji winien wykazać brak obowiązku oceny, a nie – organ współdziałający, kierując się kryteriami z art. 63 ust. 1. Wyjaśnić też przyjdzie, że cyt. rozp. w ogóle nie posługuje się pojęciem "stacja przeładunkowa odpadów" i nie zawiera przywołanego przez skarżącego przepisu § 2 ust. 1 pkt 74. Nazwa inwestycji na użytek postępowania o wydanie decyzji środowiskowej winna być zaś podciągnięta pod nazewnictwo (nomenklaturę) przepisów ustawy i rozporządzeń wykonawczych, zaś omyłki pisarskie organów podlegają prostowaniu w trybie art. 113 § 1 kpa w drodze postanowienia. Z akt administracyjnych wynika, że w niniejszej sprawie inwestor wystąpił o wydanie decyzji środowiskowej na użytek zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego (art. 72 ust. 1a u.i.o.ś.). Wymogi wniosku reguluje przepis art. 74 ust. 1 ustawy. W szczególności, do wniosku należy dołączyć kartę informacyjną przedsięwzięcia w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Z kolei wymogi decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach regulują przepisy art. 84 i 85 ustawy. I tak, w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, decyzja winna zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.i.o.ś., zaś załącznikiem do decyzji jest charakterystyka przedsięwzięcia. Tymczasem zasadnie zarzucił skarżący, że w niniejszej sprawie organy administracji nie dokonały należytej oceny skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz wzajemnych proporcji i występowania uciążliwości, a także usytuowania przedsięwzięcia i uwarunkowań miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto, sąd administracyjny działając z urzędu dopatrzył się istotnej sprzeczności pomiędzy treścią decyzji a jej załącznikami w postaci charakterystyki i karty informacyjnej. Mianowicie, charakteryzując przedsięwzięcie, organ I instancji wskazał, że polega ono na "adaptacji istniejącej nieruchomości na potrzeby punktu zbierania odpadów w tym złomu, w skład której wchodzi hala stalowa o pow. ok. 500 m2, utwardzony (wybetonowany) teren do celów manewrowych o szerokości ok. 4 m oraz zaplecze sanitarno-biurowe" (pkt 2 lit. a decyzji). Natomiast w świetle załączników do decyzji, na zewnątrz hali przewiduje się magazynowanie na folii o grubości 1 mm materiałów sypkich typu wióry drzewne. Taki też zakres przedsięwzięcia wynika z przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej przedsięwzięcia. Co więcej, organ I instancji powołał się na zgodność przedsięwzięcia i obowiązek respektowania wszystkich nakazów z zakresu ochrony środowiska, jakie przewiduje obowiązujący plan zagospodarowania przestrzennego Z., aczkolwiek nie powołał symbolu terenu, na którym usytuowane są działki nr [...] i [...] i źródła publikacji uchwały nr [...] z dnia [...] r. W świetle przedstawionych akt administracyjnych wynika zaś, że przedmiotowe działki położone są na terenie oznaczonym symbolem 1 P/U (vide: wyrys z planu k. 1-2 akt adm.). Zgodnie z treścią § 24 pkt 2 uchwały, dla terenów o symbolu 1 P/U, dopuszcza się lokalizację przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko pod warunkiem spełnienia wymagań wynikających z przepisów szczególnych oraz zamknięcia uciążliwości w granicach terenu, do którego inwestor posiada tytuł prawny (ppkt 8), a nadto, ustala się nakaz realizacji urządzeń służących do odbioru i podczyszczania wód opadowych z terenów utwardzonych, w szczególności parkingów i placów manewrowych (ppkt 4), nakaz realizacji urządzeń zabezpieczających przed przedostaniem się substancji niebezpiecznych do gruntu i wód w przypadku wystąpienia awarii (ppkt 5) oraz zakazuje się magazynowania na terenie działki oraz przed pasem drogowym materiałów sypkich, opakowań, paliw i odpadów produkcyjnych, magazynowanie tych materiałów w miejscach do tego wyznaczonych zgodnie z wymogami przepisów szczególnych (ppkt 7). Taki zapis planu miejscowego (§ 24 pkt 2 ppkt 7 uchwały) wyklucza zatem jednoznacznie możliwość magazynowania na terenie działki materiałów sypkich. Tymczasem wydana decyzja wbrew zapisom aktu prawa miejscowego, przewiduje magazynowanie materiałów sypkich typu wióry drzewne na folii na zewnątrz hali. Już z tych względów decyzje organów obydwu instancji nie mogły się ostać. Nadto, wskazać przyjdzie, że organy administracji nie stwierdziły jednoznacznie, iż uciążliwość przedsięwzięcia ograniczy się do terenu inwestora oraz nie wyjaśniły, na jakiej podstawie ustalono, że usytuowane jest poza obszarami o płytkim zaleganiu wód podziemnych, czemu skarżący przeczy. Wreszcie, charakteryzując przedsięwzięcie, w decyzji nie wskazano rodzaju odpadów, aczkolwiek inwestor uzupełniając wniosek sprecyzował, że dotyczy ono punktu zbierania i przeładunku odpadów, których kody wymieniono w decyzji Starosty M. z dnia [...] r., a więc odpadów innych niż niebezpieczne. Jednoznaczna charakterystyka przedsięwzięcia w dostateczny sposób zabezpieczyłaby zaś interes skarżącego z uwagi na jego obawy co do możliwości magazynowania odpadów niebezpiecznych. Z tych wszystkich względów decyzje organów obydwu instancji jako wydane z naruszeniem prawa materialnego, a mianowicie postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego co do zakazu magazynowania materiałów sypkich na terenie działki (na zewnątrz obiektów budowlanych), a także wymogów co do należytej charakterystyki przedsięwzięcia (określenia rodzajów odpadów) oraz bez należytego wyjaśnienia, czy uciążliwość spornego przedsięwzięcia ograniczy się do terenu inwestora, a wreszcie bez wnikliwego rozważenia braku potrzeby oceny oddziaływania na środowisko i uzasadnienia stanowiska, nie mogły się ostać. Stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uwzględnił skargę poprzez uchylenie decyzji organów obydwu instancji. Orzeczenie o niewykonalności zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku oparto na przepisie art. 152 tej ustawy. O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie 200 zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżącego po myśli art. 200, art. 202, art. 205 § 1 i art. 209 cyt. ustawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji winien nadto uwzględnić fakt, że mimo zmiany stanu prawnego, polegającej na utracie mocy rozp. RM z 2004 r., do postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wszczętego przed dniem 15 listopada 2010 r., dotyczy niniejszej sprawy, stosuje się przepisy dotychczasowe (§ 4 rozp. RM z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Pozostałe wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z wyżej przedstawionych rozważań Sądu. O ile więc, postanowienie organu I instancji z dnia [...] r. co do nazwy inwestycji obarczone jest pomyłką pisarską, podlega sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 kpa. Zaskarżenie tego postanowienia dopuszczalne jest w odwołaniu od decyzji organu I instancji, rozstrzygającej sprawę co do istoty. Wskazane wyżej braki postępowania wyjaśniającego, zwłaszcza w aspekcie wymogów planu miejscowego, wymagać będą uzupełnienia i należytego uzasadnienia w motywach decyzji. O ile zaś organ administracji dojdzie do przekonania co do podstaw uwzględnienia wniosku, charakterystyka przedsięwzięcia wymagać będzie określenia rodzajów odpadów – bez możliwości magazynowania odpadów na terenie działki. SW