II SA/Bd 765/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Malinowska- Wasik Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA Grzegorz Saniewski (spr.) Protokolant Rafał Opioła po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 listopada 2009r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 6 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy G. z dnia [...] lutego 2009 r., którą wymierzono skarżącemu J. S. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez wymaganego zezwolenia 19 drzew gatunku olcha oraz 3 sztuk gatunku brzoza z działki nr 56 położonej w P. Powyższa decyzja poprzedzona była następującym postępowaniem: Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Wójt Gminy G. zezwolił skarżącemu na wycięcie krzewów na powierzchni 3150 m2 rosnących na działce nr [...] w P., w celu zapewnienia powszechnego korzystania z wód (jeziora P.). W związku ze stwierdzeniem, że skarżący usunął nie tylko krzewy, ale także drzewa, została wszczęta sprawa administracyjna przez Wójta Gminy G. a równocześnie toczyło się postępowanie karne. Wyrokiem z dnia [...] czerwca 2007 r. (sygn. akt [...]) Sąd Rejonowy w Ż. uznał J. S. za winnego tego, że w okresie od [...] lutego 2005 r. do [...] marca 2005 r. w P. gmina G. z terenu działki nr [...] wyciął bez zezwolenia drzewa w postaci 19 olch i 3 brzóz, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia drewno z nich pochodzące o wartości [...] zł na szkodę Skarbu Państwa – Agencji Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w B., a z terenu działek [...] i [...] wyciął bez zezwolenia drzewa w postaci 17 olch, a następnie zabrał w celu przywłaszczenia drewno z nich pochodzące o wartości [...] zł na szkodę Skarbu Państwa – Lasów Państwowych Nadleśnictwa G., powodując łącznie stratę w wysokości [...] zł na szkodę Skarbu Państwa, przy czym czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi tj. za winnego przestępstwa z art. 278 § 3 k.k. i za to na podstawie art. 278 § 3 k.k. wymierzył mu karę grzywny w rozmiarze 200 stawek dziennych ustalając rozmiar jednej stawki na kwotę 10 złotych. Powyższy wyrok został utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia [...] listopada 2007 r. (sygn. akt [...]). Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., na podstawie art. 88 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, art. 89 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r., Nr 94, poz. 880; z późn. zm., zwanej w skrócie "u.o.p."), § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306), w związku z obwieszczeniem Ministra Środowiska z dnia 28 października 2004 r. w sprawie stawek opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2005 (M.P. z 2004 r., Nr 44, poz. 779) – Wójt Gminy G. wymierzył J. S. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia 28 drzew gatunku olcha oraz 4 drzew gatunku brzoza z działki nr [...] położonej w P. W wyniku odwołania skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., dostrzegając błędny proceduralne, decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. uchyliło decyzję Wójta i przekazało mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po przeprowadzeniu ponownego postępowania Wójt decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. wymierzył J. S. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia 28 drzew gatunku olcha oraz 4 drzew gatunku brzoza z działki nr [...] położonej w P. Także ta decyzja została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2008 r., które jednocześnie przekazało sprawę Wójtowi do ponownego rozpatrzenia. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r. Wójt wymierzył J. S. administracyjną karę pieniężną w wysokości [...] zł za usunięcie bez zezwolenia 19 drzew gatunku olcha oraz 4 drzew gatunku brzoza z działki nr [...] położonej w P. Wójt ustalił, że skarżący był dzierżawcą działki nr [...] położonej w P., której właścicielem był Skarb Państwa, w administrowaniu przez Agencję Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy w B. Jako dzierżawca tej nieruchomości w dniu [...] lutego 2005 r. zwrócił się do Wójta o wydanie zezwolenia na usunięcie krzewów z działki nr [...], celem usunięcia utrudnień w dostępie do jeziora dla wędkarzy. Do wniosku dołączone było pismo Agencji Nieruchomości Rolnych O/T w B., adresowane do skarżącego, informujące o obowiązku utrzymania porządku przez dzierżawcę na brzegu jeziora P. Podczas wycinania krzewów skarżący usunął także drzewa, bez posiadania stosownej zgody Wójta Gminy. Wójt wskazał, że informacje o fakcie wycinki drzew i zakresie wycinki były weryfikowane przez komisję składającą się m.in. z pracowników urzędu gminy w dniach [...] i [...] marca 2005 r., przy czym o terminie oględzin w drugim ze wskazanych terminów skarżący był informowany telefonicznie. Przyjęcie takiej formy zawiadomienia było uzasadnione koniecznością szybkiego działania w celu zapobieżenia dalszej wycince drzew jak też ukrywaniu śladów wycinki (na maskowanie śladów wycinki wskazywał w uzasadnieniu wyroku karnego Sąd). Ze względu na znaczne rozbieżności co do ilości, wielkości i gatunku wyciętych drzew dane te były weryfikowane przez biegłego rzeczoznawcę A. N. Oględziny terenu z udziałem rzeczoznawcy i skarżącego zostały przeprowadzone w dniu [...] kwietnia 2005 r. Wizję terenową przeprowadzali także w dniu [...] kwietnia 2005 r. przedstawiciele [...] Urzędu Wojewódzkiego w B. Wydział Środowiska i Rolnictwa. Ponadto w toku postępowania przed sądem karnym sporządzana była uzupełniająca opinia biegłego rzeczoznawcy F. L. Z treści ekspertyzy tego rzeczoznawcy wynika, że skarżący był zawiadamiany o wizji lokalnej, jednak nie skorzystał z prawa udziału w niej. Organ I instancji wskazał, że fakt, iż skarżący w momencie wycinki był dzierżawcą działki nr [...] w P. wynika nie tylko z ustaleń Sądu w sprawie karnej, ale został także potwierdzony przez Agencję Nieruchomości Rolnych O/T w B. (pismo otrzymane przez Wójta w dniu [...] maja 2008 r. oraz pismo z dnia [...] listopada 2008 r.). Wójt wskazał także, odwołując się do treści ewidencji gruntów i mapki geodezyjnej, że działka nr [...] oraz termin "Jezioro P." dotyczą tej samej nieruchomości. Oględzin miejsca wycinki, z powiadomieniem o niej skarżącego, dokonano także w dniu [...] grudnia 2008 r. Ze względu na upływ czasu i trudne warunki terenowe (teren podmokły, porośnięty trzciną, pokryty warstwą liści) odszukanie pniaków po ściętych drzewach było wówczas utrudnione. Przed wydaniem decyzji zapewniono stronie możliwość wypowiedzenia się. Wysokość administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzew bez zezwolenia organ ustalił w oparciu o wyrok Sądu w postępowaniu karnym oraz opinii rzeczoznawców A. N. i F. L. dotyczących gatunków drzew, średnic pniaków pozostałych po usunięciu drzew i ich położenia. Wójt podkreślił, że opinie biegłych zostały zaakceptowane przez Sąd w postępowaniu karnym jako wiarygodne, zaś ustalenia zaś zawarte w wyroku Sądu są wiążące dla organu, gdyż w świetle art. 76 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071; z późn. zm.; zwanej "k.p.a.") wyrok sądu jest dokumentem urzędowym, oraz art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odwołując się skarżący zarzucił, że decyzja nie została skierowana do właściwego podmiotu. Wbrew twierdzeniu organu nie był bowiem nigdy dzierżawcą działki nr [...], nie wynika to z żadnego z dokumentów w sprawie. O tytule prawnym nie może świadczyć powołanie się na dany tytuł we wniosku oraz w zezwoleniu na wycinkę. Przed zakończeniem prac komisji nie zostały ponadto ustalone granice działki nr [...], a istnieją wątpliwości, czy wszystkie pnie liczone jako znajdujące się na działce nr [...] faktycznie się na niej znajdują. Zdaniem skarżącego Wójt nie wykonał także zaleceń z wcześniejszej decyzji Kolegium z dnia [...] września 2008 r., tj. nie dokonano oględzin działki z udziałem biegłego – decyzja Wójta została wydana w oparciu o wcześniejsze ustalenia. Natomiast, skoro Wójt przyznaje, że obecnie niemożliwe jest ustalenie średnicy pniaka w momencie wycinki, kiedy drzewo zostało ścięte i ile wówczas miało lat – to tym samym nie można wymierzyć kary za jego wycięcie. Ponadto skarżący zakwestionował prawidłowość powiadomienia o oględzinach w dniu [...] grudnia 2008 r. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Wójta z dnia [...] lutego 2009 r. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie przyrody wójt, burmistrz albo prezydent miasta wymierza administracyjną karę pieniężną za usuwanie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. W opinii Kolegium wprawdzie art. 88 ust. 1 u.o.p. nie posługuje się pojęciem posiadacza jako adresata decyzji, ale właśnie posiadacza wskazuje się jako uprawnionego do złożenia wniosku o zezwolenie na wycięcie drzewa. Zgodnie bowiem z art. 83 ust. 1 u.o.p., usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek posiadacza nieruchomości. Jeżeli posiadacz nieruchomości nie jest właścicielem - do wniosku dołącza się zgodę jej właściciela. W tym względzie Kolegium wskazało także na orzeczenia sądów administracyjnych (wyrok NSA z 2005 r., OSK 1582/2004 i orzeczenie NSA z 2005 r., II OSK 1332/2005). Zdaniem organu odwoławczego z akt sprawy wynika, iż skarżący w sposób niewątpliwy był posiadaczem działki nr [...] w P. oraz że to właśnie on wyciął z terenu tej działki 19 drzew gatunku olcha oraz 3 drzewa gatunku brzoza. Ustalenia te były m.in. podstawą prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Ż. z dnia [...] czerwca 2007 r. (sygn. akt: [...]). W ślad za Wójtem Kolegium uznało, że jest związane prawomocnym wyrokiem sądu, co wynika z treści art. 76 § 1 k.p.a oraz art. 11 p.p.s.a. Organ pierwszej instancji był zatem uprawniony do przyjęcia, że administracyjną karę pieniężną należało wymierzyć Panu J. S. za nielegalną wycinkę 19 drzew gatunku olcha i 3 drzew gatunku brzoza. Kolegium oceniło, iż w wyniku uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2008 r. oraz z dnia [...] lipca 2008 r. materiał dowodowy w sprawie został uzupełniony, dzięki czemu nie ma żadnych wątpliwości co do zasadności wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej skarżącemu. Jednocześnie organ skorygował ilość nielegalnie wyciętych drzew z 28 olch i 4 brzóz do 19 olch i 3 brzóz, co jest spójne z prawomocnym orzeczeniem sądu karnego. Natomiast zaistniałe uchybienia natury proceduralnej, o których wypowiedział się organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz które były przedmiotem zarzutów w odwołaniu, nie wpłynęły w sposób istotny na rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy wskazał, że wysokość kary została ustalona stosownie do § 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 13 października 2004 r. w sprawie stawek opłat dla poszczególnych rodzajów i gatunków drzew (Dz. U. Nr 228, poz. 2306) w związku z obwieszczeniem Ministra Środowiska z dnia 28 października 2004 r. w sprawie opłat za usunięcie drzew i krzewów oraz kar za zniszczenie zieleni na rok 2005 (M.P. Nr 44, poz. 779). W skardze do sądu administracyjnego J. S. wniósł o uchylenie decyzji Kolegium, zarzucając jej naruszenie: - art. 86 i 88 u.o.p.; - art. 7, 10 § 2, 77 § 1, 79, 81, 80 i 107 k.p.a. W uzasadnieniu skarżący wskazał na niekonsekwencję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pomimo bowiem, że we wcześniejszych swoich decyzjach Kolegium wytykało organowi I instancji brak dostatecznych ustaleń w kwestii czy skarżący jest posiadaczem działki nr [...] oraz brak zapewnienia mu czynnego udziału w sprawie – obecnie Kolegium zaakceptowało decyzję Wójta, który swoje ustalenia odnośnie posiadania działki nr [...] oparł o treść wyroku sądu karnego (co poprzednio było uznawane przez Kolegium za niewystarczające). Skarżący – podobnie jak w postępowaniu administracyjnym – zarzucił, że decyzja o ukaraniu została skierowana do niewłaściwego podmiotu. Nigdy bowiem nie był dzierżawcą działki nr [...] w P., a w stosunku do Jeziora P. przysługiwało mu wyłącznie prawo użytkowania rybackiego, co nie jest tożsame z dzierżawą. Brak jest w aktach sprawy umowy dzierżawy, wskazującej, że skarżący jest dzierżawcą działki nr [...]. Skarżący zakwestionował w tym zakresie pismo Agencji Nieruchomości Rolnych O/T w B. nr [...]. Wskazał, że aneks nr 2 do umowy dzierżawy obejmuje działkę nr [...] oraz Jezioro P., z którego korzysta na zasadzie prawa rybackiego użytkowania. Czynsz z tytułu dzierżawy działki nr [...] opłaca w Agencji Nieruchomości Rolnych, natomiast za prawo rybackiego użytkowania uiszcza opłatę w RZGW w P. Skarżący powtórzył także przedstawiony w postępowaniu administracyjnym zarzut, że nie zostały ustalone granice działki nr [...], a istnieją wątpliwości, czy wszystkie pnie liczone jako znajdujące się na tej działce faktycznie się na niej znajdują. Zdaniem skarżącego z ostatnich oględzin działki nr [...] (w których nie zapewniono mu udziału) wynika, że nie ma możliwości ustalenia obecnie średnicy pniaka w momencie wycinki oraz ustalenia kiedy drzewo zostało ścięte i ile wówczas miało lat. Nie można jednocześnie oprzeć się na wcześniejszym materiale dowodowym, który został zgromadzony w sposób wadliwy (bez ustalenie granic działki nr [...]). Tym samym wymierzenie kary za wycięcie drzew jest niemożliwe. Skarżący wskazał ponadto, że organ I instancji powoływał się na wiążący jego zdaniem wyrok sądu karnego, o którym wiadomo od początku postępowania w sprawie. Tymczasem w ocenie skarżącego art. 76 k.p.a. nie może mieć zastosowania w sprawie, gdyż dotyczy on sądu administracyjnego, a nie organu administracyjnego. Orzeczenie zawarte w wyroku karnym nie może zwalniać organu administracyjnego z obowiązku przeprowadzenia w sposób rzetelny i wyczerpujący postępowania dowodowego. Nadto sąd administracyjny jest związany treścią sentencji prawomocnego wyroku wydanego w postępowaniu karnym, natomiast nie wiążą go ustalenia zawarte w uzasadnieniu tego wyroku. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Ocena prawidłowości (tj. zgodności z prawem) postępowania organów administracji w kontrolowanej sprawie wymaga w pierwszej kolejności rozstrzygnięcia czy i w jakim zakresie organy administracji związane są treścią prawomocnego wyroku sądu zapadłego w postępowaniu karnym. Słusznie skarżący zauważa, że zasada związania wyrokiem sądu karnego jest wprost wyrażona jedynie w stosunku do sądu administracyjnego (aczkolwiek błędnie w tym względzie skarżący w uzasadnieniu skargi odnosi się do art. 76 k.p.a. zamiast do art. 11 ustawy z dani p.p.s.a.). W przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego nie ma odpowiednika art. 11 p.p.s.a. W orzecznictwie sądowym oraz w doktrynie podkreśla się jednak, że ustalenia dokonane w postępowaniu sądowym stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu karnego wiążą organ administracji publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2009 r., sygn. akt II GSK 127/09). Zasadę tę pośrednio wywodzi się z treści art. 11 p.p.s.a. (por. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] marca 2008 r., VI SA/Wa 356/08; WSA w Poznaniu z dnia [...] grudnia 2007 r., I SA/Po 1312/07; WSA w Olsztynie z dnia [...] października 2007 r., I SA/Ol 444/07 oraz "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Marta Romańska, Hanna Knysiak-Molczyk, Tadeusz Woś; Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 122). Powyższy pogląd podziela Sąd w niniejszym składzie. Trzeba mieć przy tym na względzie, że organ administracji stosownie do art. 7 k.p.a. będąc zobowiązane do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy jednocześnie zobowiązane są, aby stać na straży praworządności. Praworządność wyraża się poprzez przestrzeganie prawa – co należy odnieść także do prawomocnych wyroków sądów karnych, które konkretyzują prawo wskazując, w jaki sposób ma ono zastosowanie w ściśle wyznaczonej wyrokiem sądu sytuacji faktycznej. Innymi słowy – jeżeli sąd karny prawomocnie wskazuje, że do danej sytuacji należy zastosować dany przepis – nie sposób przyjąć w postępowaniu administracyjnym, że stan opisany w wyroku sądu karnego nie miał miejsca lub przebiegał inaczej. W przeciwnym razie oznaczałoby to możliwość pośredniego podważania prawomocnego wyroku sądu. Związanie ustaleniami wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego oznacza związanie w kwestii ustalonych w sentencji wyroku sądu karnego znamion przestępstwa, a także okoliczności jego popełnienia, dotyczących czasu, miejsca, poczytalności sprawcy (por. wyrok NSA z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt II FSK 1598/07, opubl. w Systemie Informacji Prawnej LEX pod nr 486228). W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę treść art. 278 § 3 k.k. należy stwierdzić, że organ administracji był związany wyrokiem Sądu Rejonowego w Ż. w zakresie, w jakim w sentencji tegoż wyroku stwierdzono, że skarżący zabrał w celu przywłaszczenia drewno pochodzące z wycinki określonych drzew, które rosły na określonej działce. Bez określenia bowiem, gdzie drzewa rosły nie da się określić właściciela gruntu (a tym samym drzew i drewna z nich pochodzącego) co jest niezbędne do stwierdzenia, czy nastąpiło przywłaszczenie drewna (a nie np. czy nie ma przywłaszczenia, bo wycinający był właścicielem gruntu i drzew) jak też nie da się określić, czy mamy do czynienia z "wypadkiem mniejszej wagi" (ilość drewna, a tym samym jego wartość). Ponieważ wartość drewna, a tym samym jego ilość była wynikiem uwzględnienia przez Sąd Rejonowy opinii biegłego F. L. z kwietnia 2007 r., organ administracyjny w zakresie, w jakim ustał karę za wycięcie drzew, o których mowa w wyroku karnym, związany był także określeniem ich wielkości wynikających z opinii biegłych. Druga istotna sporna kwestia, którą należało ustalić w celu określenia kary za usunięcie drzew bez zezwolenia, była okoliczność, czy usuwający drzewa skarżący był posiadaczem nieruchomości, z której drzewa usunął. W tej kwestii zasadnie skarżący podnosi, iż w aktach sprawy brak dowodów na to, że był dzierżawcą działki nr [...] w P.. Znajdująca się w aktach sprawy umowa dzierżawy pomiędzy skarżącym a Agencją Nieruchomości Rolnych OT w T. (w postaci "Aneksu nr 2" spisanego w dniu [...] maja 2004 r.) wyraźnie w § 1 pkt 1 wskazuje, że przedmiotem dzierżawy jest "prawo rybackiego użytkowania jeziora P. (...) na którym Rozporządzeniem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] kwietnia 2004 r. został utworzony obwód rybacki", a oprócz tego przedmiotem dzierżawy są nieruchomości rolne stanowiące działkę nr [...] (pkt 2). W istocie zatem odnośnie jeziora P. mamy do czynienia z oddaniem w użytkowanie obwodu rybackiego, o którym mowa w art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r., Nr 239, poz. 2019; z późn. zm.). Osoba władająca obwodem rybackim uprawnione jest do chowu, hodowli lub połowu ryb (art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym; Dz. U. z 1999 r. Nr 66, poz. 750; z późn. zm.). Prawo to nie obejmuje możliwości korzystania z gruntu znajdującego się pod powierzchnią zbiornika wodnego, co wprost wynika także z § 8 ww. umowy dzierżawy. Wskazana okoliczność, tj. fakt że skarżący nie jest dzierżawcą działki nr [...], ale przysługuje mu jedynie prawo rybackiego użytkowania jeziora P. (które zajmuje część działki nr [...]) w istocie nie ma w sprawie istotnego znaczenia. Istotna jest bowiem inna kwestia – czy skarżący był posiadaczem gruntu, z którego usunięto drzewa bez zezwolenia. Z wiążącego organy administracji wyroku sądu karnego wynika, że skarżący usunął drzewa z działki nr [...], które tylko w części (aczkolwiek zdecydowanie większej) pokrywa jezioro P. Z treści akt administracyjnych z kolei wynika, że skarżący przypisywał sobie prawo władania nie tylko zasobami jeziora (możliwość połowu ryb), ale także tą częścią działki nr [...], która nie była pokryta wodami jeziora. Wynika to w szczególności z treści wniosku skarżącego o wycinkę krzewów, w którym jako miejsce wycinki wskazuje działkę nr [...], złożonego wskutek pisma Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia [...] marca 2004 r. oraz z treści protokołu z dnia [...] lutego 2005 r., w którym mowa o oględzinach zadrzewień na działce nr [...] przy udziale skarżącego. Przypisywanie sobie władztwa w postaci posiadania nie wymaga wykazywania się prawem do rzeczy, a jedynie faktycznym władaniem rzeczą "jak właściciel" czy też "jak (...) dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą" (art. 336 Kodeksu cywilnego). W świetle powyższych rozważań organy błędnie ustaliły jedynie źródło posiadania przez skarżącego działki nr [...], co nie zmienia wynikającego z akt administracyjnych faktu, iż skarżący był posiadaczem tej działki – a właśnie ta kwestia jest istotna dla zastosowania art. 88 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, stosownie do którego wymierzono skarżącemu karę za usunięcie drzew bez zezwolenia. Wskazane uchybienie organów nie miało tym samym wpływu na wynik sprawy. Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.), Sąd oddalił skargę.