II OZ 399/11

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2011-05-17

Skład orzekający: Leszek Leszczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające zawieszenia postępowania sądowego jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające zawieszenia postępowania sądowego nie jest dopuszczalne, ponieważ przepis art. 194 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymienia takiego postanowienia jako podlegającego zaskarżeniu. Brak wyraźnego przepisu ustawy przewidującego możliwość wniesienia zażalenia na takie rozstrzygnięcie skutkuje jego niezaskarżalnością.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił zawieszenia postępowania w sprawie o wymeldowanie, uznając, że kwestie majątkowe nie stanowią zagadnienia prejudycjalnego. Strona skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, argumentując, że sprawy o podział majątku mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy meldunkowej. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 83/11 odmawiające zawieszenia postępowania sądowego w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 17 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 83/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił zawieszenia postępowania sądowego w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek zawieszenia postępowania, o których mowa w przepisach art. 124, 125 i 126 p.p.s.a. Sąd I instancji podał, że kwestie majątkowych rozliczeń byłych małżonków nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej o wymeldowanie. Organ w sprawie o wymeldowanie ustala jedynie, czy doszło do opuszczenia danego lokalu i czy ma ono charakter trwały i dobrowolny. Z tego względu podnoszona przez skarżącą okoliczność nie stanowi zagadnienia prejudycjalnego dla sądowej kontroli w sprawie. W zażaleniu na powyższe postanowienie G. M. wniosła o jego zmianę poprzez zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu wskazała, że Sąd I instancji pomija fakt, że ocena trwałości i dobrowolności odnosi się do konkretnych, indywidualnych okoliczności sprawy. Jej zdaniem nie można wykluczyć, iż okoliczności związane z prowadzeniem z udziałem skarżącej sprawy o podział majątku, w tym spornej nieruchomości, a w konsekwencji rozstrzygnięcie tej sprawy, nie będzie miało wpływu na wynik sprawy meldunkowej. W odpowiedzi na powyższe zażalenie M. M. wniósł o jego odrzucenie i zasądzenie kosztów. Wskazał, że na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m. in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581). Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych, to należy przyjąć, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Takie stanowisko jest również prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide: post. z dnia 31 października 2008 r. sygn. akt II OZ 1138/08, z dnia 7 maja 2007 r. sygn. akt II OZ 411/08, z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 167/08, z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt II GZ 233/08). Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 17 marca 2011 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem złożone zażalenie podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło