II OZ 1138/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. i J. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 maja 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 834/07 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 834/07 w sprawie ze skargi B. D. i J. D. na decyzję Wojewody P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 834/07 oddalił wniosek skarżących B. i J. D. o zawieszenie postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Odpis wyżej opisanego postanowienia wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia doręczono pełnomocnikowi skarżących A. P. w dniu [...]. W dniu 5 maja 2008 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 16 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 834/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 834/07, stwierdzając w uzasadnieniu, że zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sąd stwierdzając niedopuszczalność przedmiotowego zażalenia na postanowienie z dnia 14 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 834/07 odrzucił to zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli B. D. i J. D., zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: - art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie, na to postanowienie przysługuje bowiem zażalenie, na podstawie art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. , - art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędną wykładnie polegającą na przyjęciu, iż na postanowienie oddalające wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania nie przysługuje zażalenie. Skarżący podkreślili, że instytucja zawieszenia postępowania w procedurze sądowoadministracyjnej ze względu na przesłankę wystąpienia zagadnienia wstępnego jest uregulowana w sposób identyczny jak w innych procedurach (Ordynacji podatkowej, Kodeksie postępowania administracyjnego i Kodeksie postępowania cywilnego). W ocenie skarżących sformułowanie "w przedmiocie" zawarte w normie przepisu art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma identyczne znaczenie jak "w sprawie" - występujące w innych procedurach. Skoro postanowienie wydawane jest w sprawie (w przedmiocie) zawieszenia postępowania, to obejmuje nie tylko uwzględnienie wniosku, lecz również odmowę uwzględnienia. Niezależnie od powyższego skarżący podnieśli również, że błędy Sądu nie mogą być przerzucane na stronę w tym znaczeniu, że strona nie może ponosić odpowiedzialności za błędne działania Sądu, bowiem Sąd jako sprawujący wymiar sprawiedliwości powinien stać na straży sprawiedliwości i swoją bezstronnością i niezależnością powinien budować a zarazem wzmacniać świadomość prawną i społeczną obywateli. Ponadto skarżący podnieśli, że zawieszenie postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 834/07 jest zasadne bowiem wynik tej sprawy pozostaje w ścisłym związku z wcześniejszym orzeczeniem wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 688/06 oraz z wynikiem postępowania administracyjnego toczącego się obecnie w konsekwencji orzeczenia Sądu z dnia 31 maja 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w pkt 1 -10 tego przepisu, a także wówczas, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia środka zaskarżenia tego rodzaju. Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. przyznaje stronom postępowania prawo do kwestionowania w drodze zażalenia postanowień, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania (z przyczyn określonych w art. 124-126 powołanej ustawy) oraz odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Jeżeli zatem ani w przepisie art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a., ani w żadnym innym przepisie p.p.s.a. nie przewidziano wprost upoważnienia dla strony do wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego to oznacza, że zażalenie na to postanowienie jest niedopuszczalne. Należy mieć na uwadze, że kontynuacja postępowania sądowego będąca następstwem odmowy jego zawieszenia, nie może w istocie trwale szkodzić interesom żadnej ze stron. Postanowienie sądu pierwszej instancji, od którego nie przysługuje zażalenie, może bowiem podlegać kontroli zgodnie z art. 191 p.p.s.a., albowiem stosownie do treści tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny, na wniosek strony, rozpoznaje te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia. Warunkiem skutecznego złożenia takiego wniosku jest wniesienie skargi kasacyjnej i wykazanie wpływu wydanego postanowienia na wynik sprawy. Wsparcia dla prezentowanej tezy o niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowego można również poszukiwać w poglądach doktryny i orzecznictwa sądów powszechnych wypowiadanych na gruncie art. 394 § 1 pkt 6 Kodeksu postępowania cywilnego. Jest to uzasadnione z tego względu, że treść art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi odwzorowanie treści art. 394 § 1 pkt 6 k.p.c. W doktrynie ukształtował się jednolity pogląd, zgodnie z którym zażalenie nie przysługuje na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania i o podjęciu zawieszonego postępowania (por.: Z. Resich i W. Siedlecki, KPC z komentarzem, Wyd. Prawnicze Warszawa 1975, s. 648; KPC z komentarzem pod redakcją K. Piaseckiego, Wyd. C.H. Beck Warszawa 2001, s. 727; T. Ereciński - KPC z komentarzem, Wyd. Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004, s. 840; KPC z komentarzem pod redakcją A. Zielińskiego, Wyd. C.H. Beck Warszawa 2008, s. 615). Stanowisko to jest zgodne z wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 marca 1985 r. sygn. akt II CZ 19/85 (lex nr 8695) poglądem, że "wyczerpujące unormowanie dopuszczalności zażalenia uniemożliwia dokonywanie takich prób wykładni, które przez poszukiwanie związków wydanych orzeczeń z innymi podlegającymi zaskarżeniu prowadziłyby do dowolnego rozszerzenia katalogu postanowień wyliczonych ściśle w art. 394 § 1 k.p.c.". Pogląd o niedopuszczalności zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania sądowego podzielił również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 7 maja 2007 r. sygn. akt II OZ 411/08, z dnia 15 maja 2008 r. sygn. akt II FZ 167/08, z dnia 24 września 2008 r. sygn. akt II GZ 233/08 i z dnia 30 września 2008 r. sygn. akt II GZ 235/08. Mając na względzie powyższe rozważania należy stwierdzić, że postanowienie z dnia 14 kwietnia 2008 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie na to postanowienie jako niedopuszczalne. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.