II GZ 105/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Marzenna Zielińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 735/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi G. Sp. z o. o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie. Objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 29 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Rz 735/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi G. Sp. z o. o. w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie udzielenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 352/10, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prawnym czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz.U. UE.L.98.204.37) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Jako podstawę prawną zawieszenia postępowania Sąd I instancji wskazał art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie Dyrektor Izby Celnej w P. wniósł o jego uchylenie oraz zwrot kosztów postępowania, zarzucając orzeczeniu naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący organ podniósł, że w sprawach o zbliżonym stanie prawnym i faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. oddalił skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. (m.in. wyroki WSA R. z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 723/10z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 550/10, z dnia 18 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 787/10). W odpowiedzi na zażalenie G. Sp. z o. o. w N. wniosła o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyrok NSA z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06). Sąd I instancji zawieszając postępowanie uznał, że udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego, zadane Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie, wskazana okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, szczególnie, że odnosi się ono do zasad technicznych stosowania przepisów Dyrektywy nr 98/34/WE z 22 czerwca 1998 r., odnośnie zakazu wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu przez Sąd I instancji w sprawie. Nie można również uznać za okoliczność wystarczającą i podważającą zasadność zawieszenia postępowania w sprawie, że kwestia zgodności przepisów ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych poddana już została wielokrotnej ocenie przez różne składy orzekające Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R., które oddalały skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej w P. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wobec braku podstaw prawnych do rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego, Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał w tym zakresie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz prof. J.P. Tarno, W-wa 2010, wyd. LexisNexis, s. 511).