II OSK 1756/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 413/11 o odrzuceniu skargi M. G. na uchwałę Rady Miasta B. z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "T." w B. postanawia: oddalić skargę kasacyjną Rada Miasta w B. w dniu [...] lutego 2010 r., podjęła uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu "T." w B. Pismem z dnia 23 marca 2010 r., które wpłynęło do Rady Miasta w B. w dniu 24 marca 2010 r. M. G. wystąpiła o usunięcie naruszenia prawa w w/w uchwale. Rada Miasta w B. pismem z dnia 22 kwietnia 2010 r., poinformowała skarżącą, iż wobec braku dokumentacji nie jest w stanie zająć stanowiska w sprawie, a pismem z dnia 17 maja 2010 r., poinformowała skarżącą, iż nie jest w stanie ustosunkować się do wezwania w terminie 60 dni. Pismem z dnia 14 grudnia 2010 r., które wpłynęło do Rady Miasta w B. w dniu 15 grudnia 2010 r., skarżąca ponownie wystąpiła o usunięcie naruszenia prawa w w/w uchwale. Rada Miasta w B. pismem z dnia 13 stycznia 2011r., poinformowała skarżącą, iż nie jest w stanie ustosunkować się do wezwania w terminie 60 dni. M. G. pismem z dnia 10 lutego 2011 r., które wpłynęło do Rady Miasta w B. w dniu 10 lutego 2011r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) na w/w uchwałę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. G. Sąd stwierdził, iż bieg terminu do wniesienia przedmiotowej skargi należy liczyć od dnia skierowania pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 marca 2010 r. Ponowne wystosowanie przez skarżącą wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 14 grudnia 2010 r. dotyczące uchwały Rady Miasta B. z dnia [...] lutego 2010r., nr [...] nie może zostać uznane za skuteczne. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest czynnością prawną przysługującą konkretnemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Ugruntowane stanowisko zajęte przez sądy administracyjne wskazuje, że nie można instytucji wezwania, o której mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 r., Nr 13, poz. 74, ze zm.) traktować jako czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie bez ograniczeń. Tym samym należy zaakcentować, że termin do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę upłynął po upływie 60 dni od daty złożenia pierwszego wezwania (z dnia 23 marca 2010 r.), zatem niniejsza skarga złożona w dniu 10 lutego 2011 r. została wniesiona po terminie, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Od powyższego postanowienia M. G. wniosła skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, a to art. 58 § 2 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – polegające na uznaniu, że skarżąca wyczerpała prawną możliwość kwestionowania przedmiotowej uchwały. W ocenie skarżącej bowiem powołującej się na orzecznictwo sądów administracyjnych wezwanie do usunięcia naruszenia prawa może być złożone skutecznie dopiero po wejściu kwestionowanej uchwały w życie, co miało miejsce w dniu 6 czerwca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W sprawie niniejszej nie podlega dyskusji, że jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną przysługującą konkretnemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie. Spór dotyczy natomiast tego, czy pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane przez skarżącą do Rady Miasta B. w dniu 24 marca 2010 r. można uznać za skuteczne. Istotnie w orzecznictwie funkcjonował niegdyś pogląd, że wezwanie do usunięcia prawa może być dokonane skutecznie dopiero po wejściu kwestionowanej uchwały w życie. Takie stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym w skardze kasacyjnej postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2002 r., IV SA 3595/01. Jednakże w nowszym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utorował sobie drogę pogląd, że przepis art. 101 ustawy o samorządzie gminnym powinien być tak rozumiany, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które podmiot musi skierować do organu gminy w celu otwarcia drogi do sądu administracyjnego powinno poprzedzać wniesienie skargi do sądu, jednakże wezwanie takie może być dokonane po podjęciu kwestionowanej uchwały a przed jej opublikowaniem (vide: postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2007 r., II OSK 1738/06, z dnia 26 listopada 2008 r., II OSK 1725/08 oraz z dnia 24 czerwca 2010, II OSK 658/10 – orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, który przyjął że termin do wniesienia skargi upłynął po upływie 60 dni o daty złożenia pierwszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosownie do przepisu art. 53 § 2 p.p.s.a. Skoro zatem pierwsze wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało skutecznie złożone w dniu 24 marca 2010 r. to prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że skarga wniesiona w dniu 10 lutego 2011 r. została złożona z przekroczeniem terminu przewidzianego w art. 53 § 2 p.p.s.a. i postanowił ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tego względu na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną należało oddalić.